Μνήμη της Αγίας Φραγκίσκης Ξαβερίας Καμπρίνι, Παρθένου

Σκεφτείτε για μια στιγμή την εικόνα ενός ταξιδιώτη που βρίσκεται σε έναν άγνωστο τόπο, έχοντας μαζί του μόνο ό,τι είναι απολύτως απαραίτητο για να συνεχίσει. Στο σημερινό Ευαγγέλιο, ο Ιησούς μάς δίνει μια εικόνα που μοιάζει με απότομη αφύπνιση: «κάποιος που είναι στην ταράτσα και τα υπάρχοντά του είναι μέσα στο σπίτι, ας μην κατεβεί να τα πάρει». Πρόκειται για μια προειδοποίηση που δεν αφορά μόνο το τέλος των χρόνων, αλλά την ίδια την ποιότητα της καρδιάς μας σήμερα. Μας καλεί να μην είμαστε δεμένοι με τα «πράγματα» της γης, αλλά να είμαστε έτοιμοι για το μόνο που πραγματικά μετράει: την αγάπη που μένει όταν όλα τα άλλα παρέρχονται.

Ο Benjamin Vo, ο δικός μας Ben, ήταν ένα αγόρι που, παρόλο που η ζωή του ήταν σύντομη, είχε καταλάβει αυτό το μυστικό με μια φυσικότητα που μας εκπλήσσει. Σκεφτείτε τον, Alan και Thao, όχι μέσα από τη βαριά σιωπή της απουσίας του, αλλά μέσα από εκείνη την αθώα, γλυκιά του συνήθεια να σχεδιάζει το μέλλον με έναν τρόπο που ξεπερνούσε τα υλικά όρια. Θυμηθείτε εκείνη τη μικρή «Con Chim Airlines», την αεροπορική εταιρεία που ονειρευόταν να δημιουργήσει. Δεν ήταν απλώς ένα παιχνίδι· ήταν η έκφραση μιας ψυχής που ήθελε να πετάξει, που ήθελε να συνδέσει τους ανθρώπους, που έβλεπε τον κόσμο ως έναν χώρο ανοιχτό για εξερεύνηση και καλοσύνη. Ο Ben, με την ευφυΐα του και τη βαθιά του περιέργεια για την τεχνολογία, δεν ήταν ποτέ δέσμιος των πραγμάτων του. Ήταν ένας άνθρωπος που, όπως μας διδάσκει ο Ιησούς, είχε ήδη μάθει να «χάνει» τη ζωή του για να την κερδίσει στην αγάπη.

Πρέπει να πούμε την αλήθεια πριν μπορέσουμε να αγγίξουμε την παρηγοριά. Η απουσία του Ben, πέντε μήνες μετά, δεν είναι μια ιδέα. Είναι η καθημερινότητα. Είναι η αίσθηση ότι ο χρόνος σταμάτησε σε εκείνη την τελευταία στιγμή, ενώ ο κόσμος γύρω σας συνεχίζει να κινείται. Είναι η πρωινή ησυχία, είναι το βλέμμα του Ryan που ψάχνει τον αδελφό του στο σπίτι. Μην προσπαθήσετε να πνίξετε αυτόν τον πόνο. Ο πόνος σας είναι ιερός, γιατί είναι η απόδειξη ότι αγαπήσατε έναν άνθρωπο που ήταν δώρο Θεού. Όταν ο Άγιος Ιωάννης γράφει στην επιστολή του: «αυτή είναι η εντολή, όπως ακούσατε από την αρχή, ότι πρέπει να περιπατούμε εν αγάπη», μας θυμίζει ότι η αγάπη είναι ο μόνος δρόμος που δεν οδηγεί σε αδιέξοδο. Ο Ben περιπάτησε σε αυτόν τον δρόμο. Και εσείς, μέσα στη θλίψη σας, περιπατάτε μαζί του.

Και εδώ, ας σταματήσουμε για λίγο. Υπάρχει μια πέτρα που πολλοί γονείς κουβαλούν κρυφά, μια πέτρα που ονομάζεται «μήπως έπρεπε να είχα κάνει κάτι άλλο;». Αν το σκοτάδι σάς ψιθύρισε ποτέ ότι ίσως κάτι διαφύγατε, ότι ίσως αν είχατε προσέξει περισσότερο, τα πράγματα θα ήταν διαφορετικά, θέλω να σας πω το εξής: Αυτή η σκέψη δεν έρχεται από τον Θεό. Όταν οι μαθητές ρώτησαν τον Ιησού για τον τυφλό, αν έφταιγε ο ίδιος ή οι γονείς του, ο Κύριος απάντησε καθαρά: «Ούτε αυτός αμάρτησε ούτε οι γονείς του». Η ασθένεια δεν είναι τιμωρία, δεν είναι ευθύνη σας. Ο Θεός δεν κατηγορεί τους γονείς που αγάπησαν το παιδί τους με όλη τους την ψυχή. Σας παρακαλώ, αφήστε κάτω αυτή την πέτρα. Δεν σας ανήκει. Ο Θεός δεν σας κατηγορεί· σας βλέπει, σας γνωρίζει και σας αγκαλιάζει με μια τρυφερότητα που δεν έχει όρια. Είστε οι καλύτεροι γονείς που θα μπορούσε να έχει ο Ben.

Στο Ευαγγέλιο σήμερα, ο Ιησούς λέει: «Θυμηθείτε τη γυναίκα του Λωτ». Γιατί; Γιατί εκείνη κοίταξε πίσω, προσκολλημένη σε ό,τι άφηνε, ενώ το φως του Θεού την καλούσε μπροστά. Ο Ben δεν κοίταξε πίσω. Με την αθωότητά του, με την προσφορά του —θυμηθείτε εκείνη τη στιγμή, Alan και Thao, που στα δεκαπέντε του χρόνια προσφέρθηκε να δώσει όλο του τον κουμπαρά για να βοηθήσει τον θείο του William— έδειξε ότι η καρδιά του ήταν ελεύθερη. Δεν χρειάστηκε να σπάσει τον κουμπαρά, δεν χρειάστηκε να τον αδειάσει, γιατί η ανάγκη καλύφθηκε αλλιώς· αλλά η πρόθεση, η κίνηση της καρδιάς του, ήταν εκεί. Αυτό είναι το Ευαγγέλιο στην πράξη. Ο Ben ήταν έτοιμος να δώσει τα πάντα, γιατί είχε καταλάβει ότι ο πλούτος της καρδιάς είναι μεγαλύτερος από κάθε υλικό αγαθό.

Ryan, αγαπημένε αδελφέ, εσύ που μοιράστηκες τόσες στιγμές με τον Ben, μην φοβάσαι να ζήσεις. Ο αδελφός σου δεν θα ήθελε να σε δει να κλείνεσαι στον εαυτό σου. Θα ήθελε να σε δει να κυνηγάς τα όνειρά σου, να εξερευνάς τον κόσμο, να είσαι ο άνθρωπος που ο Ben αγαπούσε. Η αγάπη σας είναι ένας δεσμός που ο θάνατος δεν μπορεί να αγγίξει. Κάθε φορά που βλέπεις ένα αεροπλάνο στον ουρανό, σκέψου τον Ben. Είναι εκεί, στο φως, και σε περιμένει να συνεχίσεις να ζεις με θάρρος.

Alan και Thao, ο πόνος σας είναι ο δικός μας πόνος. Αλλά η ελπίδα σας είναι η δική μας ελπίδα. Ο Ben ήταν ένα δώρο, ένα δώρο που σας δόθηκε για να σας δείξει τι σημαίνει να αγαπάς χωρίς όρους. Η ζωή του, αν και σύντομη, ήταν γεμάτη φως. Μην μετράτε τα χρόνια, μετρήστε την αγάπη. Και η αγάπη δεν τελειώνει ποτέ. Ο Θεός, που είναι ο δημιουργός κάθε ζωής, κρατά τον Ben. Και σε κάθε πράξη καλοσύνης που γίνεται για εκείνον, ο Ben συνεχίζει να δίνει ζωή. Αυτό είναι το μυστικό της Βασιλείας: η αγάπη που δίνουμε δεν χάνεται ποτέ, αλλά πολλαπλασιάζεται.

Σήμερα, καθώς επιστρέφετε στην καθημερινότητά σας, πάρτε μαζί σας αυτή την υπόσχεση: Ο Ben είναι καλά. Είναι στην αγκαλιά του Θεού, εκεί όπου δεν υπάρχει πια πόνος, ούτε δάκρυα, ούτε αναμονή. Είναι ελεύθερος. Και εσείς, μην βαδίζετε μόνοι. Ο Κύριος είναι μαζί σας, σε κάθε βήμα, σε κάθε στιγμή που η καρδιά σας νιώθει βαριά. Μην ξεχνάτε ότι ο Θεός σας αγαπά, και ότι ο Ben, από την αιωνιότητα, σας περιμένει. Ας ζήσουμε λοιπόν με αυτή την ελπίδα, ας αγαπήσουμε όπως αγάπησε ο Ben, και ας εμπιστευτούμε τον Πατέρα που μας κρατά όλους, ζωντανούς και κεκοιμημένους, στην ίδια Του την καρδιά. Αμήν.