მამისა, და ძისა, და სულიწმიდისა. ამინ. უფლის მშვიდობა და მადლი იყოს თქვენთან, ვინც დღეს ამ ლოცვაში შემოგვიერთდით.
უფალო, შეგვიწყალე. ქრისტე, შეგვიწყალე. უფალო, შეგვიწყალე.
წარმოიდგინეთ პატარა, ჩვეულებრივი მომენტი, რომელიც შესაძლოა არც კი დაგამახსოვრდეთ, თუ მასში ღვთის ნებას არ ეძებთ. ოჯახური ვახშამი, სადაც ყველაფერი თავის ადგილზეა: თეფშები, ხმაური, სიცილი, ყოველდღიური საზრუნავი. სახარებაში იესო გვაფრთხილებს, რომ ადამიანები „ჭამდნენ და სვამდნენ, ყიდულობდნენ და ყიდდნენ, რგავდნენ და აშენებდნენ“ ზუსტად ისე, როგორც ნოეს დღეებში, სანამ წარღვნა მოვიდოდა. ეს არ არის გაფრთხილება იმისა, რომ ცხოვრება ცუდია; ეს არის გაფრთხილება იმისა, თუ რამდენად ადვილად შეგვიძლია ჩავიკარგოთ ზედაპირულობაში, როცა ჩვენი გული არ არის მიმართული იმისკენ, რაც მარადიულია.
ბენჯამინი, ჩვენი საყვარელი ბენი, სულაც არ იყო ზედაპირული. ის იყო ბიჭი, რომელიც ღრმად ჩაყვინთავდა ყველაფერში, რასაც ეხებოდა. გავიხსენოთ ის ფოტო, სადაც ის თავის პატარა ძმასთან, რაიანთან ერთად დგას, ორივე ერთნაირი, სადღესასწაულო სვიტერებით, სადაც ბენს ჯვარი უკეთია. ის არ იყო მხოლოდ „ჭკვიანი“ ბიჭი, რომელიც მათემატიკურ ამოცანებსა და ღრუბლოვან ტექნოლოგიებში ერკვეოდა; ის იყო ბიჭი, რომელმაც იცოდა, რომ ცხოვრების მთავარი „კოდი“ სიყვარულია. როცა ის თავის საყვარელ თვითმფრინავებზე საუბრობდა და სიცილით ამბობდა „Con Chim Airlines“-ზე, ის არ ოცნებობდა მხოლოდ მეტალის ფრთებზე; ის ოცნებობდა სიმაღლეზე, რომელიც ადამიანს ღმერთთან აახლოებს.
მაგრამ დღეს, როცა ამ სახარებას ვკითხულობთ, ჩვენი გულები სხვაგანაც მიდის. იესო ამბობს: „გაიხსენეთ ლოტის ცოლი“. რატომ? იმიტომ, რომ მან უკან მოიხედა. მან ვერ გაუშვა ის, რაც უკან დარჩა. მესმის თქვენი, ალან და თაო. მესმის თქვენი, რაიან. უკვე ხუთი თვეა, რაც ბენი ჩვენს თვალს მიეფარა, და თქვენს გულებში არის ისეთი სიჩუმე, რომელიც ზოგჯერ ყოველგვარ სიტყვაზე მძიმეა. თქვენ გინდათ უკან მოიხედოთ, გინდათ ისევ დაინახოთ ის ოთახში, გინდათ ისევ მოისმინოთ მისი ხმა, როცა ის თავის ოცნებებზე გიყვებოდათ. ეს არ არის ცოდვა. ეს არის სიყვარულის ბუნებრივი ტკივილი. მაგრამ იესო გვეუბნება: „ვინც შეეცდება თავისი სიცოცხლის შენარჩუნებას, დაკარგავს მას, ხოლო ვინც დაკარგავს მას, გადაარჩენს“. ეს არის რწმენის ყველაზე რთული ნაწილი — გაუშვა ის, რისი ხელში დაჭერაც ყველაზე მეტად გინდა, და მიანდო ის ღმერთს.
მინდა ძალიან ნაზად, როგორც მამა ეფერება თავის დაღლილ შვილებს, შევეხო ერთ დიდ ქვას, რომელსაც ზოგჯერ თქვენი გული საიდუმლოდ ატარებს. ნუ ეძებთ ბრალს იქ, სადაც ბრალი არ არის. ბენის ავადმყოფობა არასდროს ყოფილა თქვენი შეცდომა. არანაირი გამოტოვებული ნაბიჯი, არანაირი „შესაძლოა“. ღმერთი არ არის მკაცრი მსაჯული, რომელიც ჩვენს ნაბიჯებს ზომავს და სენს გზავნის. ზოგჯერ ცხოვრებაში ხდება ისეთი რამ, რაც სცილდება ყოველგვარ ადამიანურ კონტროლს — ეს არ მოსულა არაფრიდან, რაც თქვენ გააკეთეთ ან არ გააკეთეთ. თქვენ იყავით ბენის საუკეთესო მშობლები; თქვენი სიყვარული იყო ის სინათლე, რომელშიც მან გაატარა თავისი წლები. აიღეთ ეს მძიმე ტვირთი თქვენი მკერდიდან და დაუტოვეთ უფალს. თქვენ სრულიად თავისუფალნი ხართ ამ ტკივილის დამატებითი ბრალდებისგან. ღმერთი არ გადანაშაულებთ, ამიტომ ნუ გადანაშაულებთ საკუთარ თავს.
იოანეს მეორე ეპისტოლეში წერია: „ეს არის სიყვარული, რომ ვიაროთ მისი მცნებების მიხედვით“. სიყვარული არ არის მხოლოდ გრძნობა; ეს არის გზა. ბენჯამინმა ეს გზა აირჩია. მისი გულმოწყალება, მისი სურვილი, რომ თავისი დანაზოგი თავისი ბიძისთვის გაეღო, მიუხედავად იმისა, რომ ეს არ დასჭირდათ — ეს იყო მისი „სიარული მცნებების მიხედვით“. მან უკვე გაიღო ყველაფერი, რაც ჰქონდა, ღვთის თვალში. ის არ იყო მერკანტილური, ის იყო გულუხვი. დღეს, თქვენი ოჯახის მიერ გაკეთებული სიკეთეები — ის ჭა, რომელიც ბენის სახელს ატარებს და წყალს აძლევს მათ, ვისაც წყურვილი აწუხებს — არის იმავე სიყვარულის გაგრძელება. ბენი არ წასულა, ის უბრალოდ სხვაგვარად აგრძელებს სიყვარულს.
რაიან, ძვირფასო, შენ შენი ძმის სიცოცხლის მემკვიდრე ხარ. როცა შენ იღიმი, როცა შენს ნიჭს ავითარებ, როცა შენს გზას მიჰყვები, ბენი შენთანაა. შენ არ ხარ მარტო. შენი ძმა არის შენი ანგელოზი. ნუ გეშინია მომავლის, რადგან ის, ვინც ბენს უყვარდა, შენც უსაზღვროდ გიყვარს.
და თქვენ ყველას, ვინც ამ სიტყვებს ისმენთ და ატარებთ საკუთარ ჯვარს: ნუ ეძებთ ღმერთს მხოლოდ დიდ ნიშნებში. ღმერთი არის იმ ჩუმ სიკეთეში, რომელსაც დღეს გააკეთებთ. იესო ამბობს: „სადაც იქნება გვამი, იქ შეიკრიბებიან სვავებიც“. ეს მკაცრი სიტყვებია, მაგრამ ისინი გვახსენებენ, რომ ჩვენი გული იქ უნდა იყოს, სადაც არის სიცოცხლე. ნუ დარჩებით სიკვდილის ჩრდილში. წადით დღეს სახლში, გააკეთეთ ერთი პატარა, ჩუმი სიკეთე ბენის სახელით — ისე, რომ არავინ გაიგოს. ეს იქნება თქვენი „ზეთი“, თქვენი მზადყოფნა. და როცა ამას იზამთ, გაიღიმეთ, რადგან სიყვარული არასდროს კვდება. ბენი გელოდებათ, და უფალი გიყვართ. თქვენ ხართ არჩეულნი სიყვარულისთვის. ბენი არის თქვენი ოჯახის მარადიული ნაწილი, თქვენი ანგელოზი, რომელიც გელოდებათ. ეს არის ჭეშმარიტება, რომელიც ყველა ტკივილზე ძლიერია. დაე, უფლის მშვიდობა, რომელიც ყოველგვარ გონებას აღემატება, მუდამ თქვენს გულებში მკვიდრობდეს. ამინ.
For the intentions entrusted to Ben on our prayer wall:
At the Savior’s command and formed by divine teaching, we dare to say:
მამაო ჩვენო, რომელი ხარ ცათა შინა, წმიდა იყავნ სახელი შენი, მოვედინ სუფევა შენი, იყავნ ნება შენი, ვითარცა ცათა შინა, ეგრეცა ქვეყანასა ზედა. პური ჩვენი არსობისა მომეც ჩვენ დღეს და მომიტევენ ჩვენ თანანადებნი ჩვენნი, ვითარცა ჩვენ მივუტევებთ თანამდებთა მათ ჩვენთა, და ნუ შემიყვანებ ჩვენ განსაცდელსა, არამედ მიხსენ ჩვენ ბოროტისაგან. ამინ.
უფალმა დაგლოცოთ და დაიცვას თქვენი ოჯახი, მოგანიჭოთ სიმშვიდე და გაანათოს თქვენი გზა. ამინ.
✝ დაგლოცოთ ყოვლისშემძლე ღმერთმა: მამამ და ძემ და სულიწმიდამ. ამინ.