სახელითა მამისა და ძისა და სულისა წმიდისათა. ამინ. უფალი იყოს თქვენთან და მისი მშვიდობა დაეყრდნოს თქვენს გულებს დღევანდელ დღეს.
უფალო, შეგვიწყალე. ქრისტე, შეგვიწყალე. უფალო, შეგვიწყალე.
წარმოიდგინეთ წყალი, რომელიც ტაძრის ზღურბლიდან მოედინება. ეზეკიელ წინასწარმეტყველი ხედავს ამ ხილვას: წყალი, რომელიც იწყება საკურთხევლის გვერდიდან, მიედინება აღმოსავლეთისკენ, აცოცხლებს უდაბნოს და კურნავს ზღვის მლაშე წყლებს. ეს არ არის უბრალო ნაკადი; ეს არის სიცოცხლის მდინარე, რომელიც ღვთის სახლიდან გამოდის. წინასწარმეტყველი ამბობს: „სადაც კი მივა ეს წყალი, ყველაფერი ცოცხლდება“. ეს წყალი არ ითხოვს პირობებს, არ ეკითხება მიწას, რამდენად მშრალია იგი. ის უბრალოდ მოედინება და თავისი ყოფნით ყველაფერს გარდაქმნის.
დღეს, როცა ლატერანის ბაზილიკის კურთხევას აღვნიშნავთ, ჩვენ ვსაუბრობთ ტაძარზე. მაგრამ პავლე მოციქული კორინთელთა მიმართ წერილში გვეუბნება რაღაც უფრო გასაოცარს: „განა არ იცით, რომ ღვთის ტაძარი ხართ და ღვთის სული მკვიდრობს თქვენში?“ ჩვენ ვართ ეს ტაძარი. ბენჯამინი იყო ეს ტაძარი. როცა ბენზე ვფიქრობ, არ ვფიქრობ მხოლოდ მის ბრწყინვალე გონებაზე, რომელიც მათემატიკურ ამოცანებს ისე აგვარებდა, თითქოს მუსიკას წერდა. არც მხოლოდ იმ ცოდნაზე, რომლითაც ის AWS-ის ღრუბლოვან სისტემებსა და ხელოვნურ ინტელექტს ეუფლებოდა. მე ვფიქრობ იმ „წყალზე“, რომელიც მისი გულიდან მოედინებოდა. გახსოვთ, როგორი იყო ბენი? ის იყო ბიჭი, რომელიც ყოველთვის მზად იყო სხვებისთვის. მისი გული იყო როგორც ის წყარო ეზეკიელის ხილვაში — მუდმივად მზად, რომ სიცოცხლე მიეცა.
გახსოვთ ის მომენტი, როცა თხუთმეტი წლის ბენმა, სრულიად უნპრომპტოდ, თავის მშობლებს შესთავაზა თავისი მთელი დანაზოგი ბიძამისის, უილიამის დასახმარებლად, როცა ის მძიმედ იყო ავად? მან არ დაამსხვრია ყულაბა, არ გატეხა ის, რადგან არც იყო საჭირო — ბიძამისს უკვე ჰქონდა დაზღვევა და დახმარება არ სჭირდებოდა. მაგრამ თავად წინადადება, ეს სრული მზადყოფნა, რომ გაეცა ყველაფერი, რაც გააჩნდა, სხვისი ტკივილის შესამსუბუქებლად — აი, ეს იყო ბენი. ეს იყო მისი სულის სილამაზე. ეს იყო მისი ტაძრის ნაკადი. ის არ ინახავდა თავის სიკეთეს მხოლოდ საკუთარი თავისთვის; ის მზად იყო, მთლიანად დაეღვარა იგი სხვებისთვის.
მაგრამ მოდით, შევჩერდეთ. ჩვენ ვიცით, რომ ცხოვრებაში არის მომენტები, როცა ტაძარი, რომელიც ჩვენ ვართ, თითქოს ირყევა. უკვე ოთხი თვეა, რაც ბენი ჩვენს თვალს მიეფარა. ალან, თაო, ვიცი, რომ თქვენს სახლში არის ისეთი სიჩუმე, რომელიც ზოგჯერ ყოველგვარ სიტყვაზე მძიმეა. არის ის კუთხეები, სადაც მისი სიცილი ჯერ კიდევ ეხმიანება კედლებს, და არის ის ტკივილი, რომელიც დილით, თვალების გახელისთანავე გხვდებათ. ეს ტკივილი არ არის რწმენის ნაკლებობა. ეს არის იმ სიყვარულის სიმძიმე, რომელიც ისეთივე ღრმაა, როგორც ზღვა. როცა ღამით გაღვიძებთ მოგონებები, ნუ იფიქრებთ, რომ ღმერთმა მიგატოვათ. ღმერთი არის იქ, სადაც ცრემლია. ის არის ის მდინარე, რომელიც თქვენს უდაბნოში მოედინება, მაშინაც კი, როცა თქვენ ამას ვერ გრძნობთ.
მინდა ძალიან ნაზად, როგორც მამა ეფერება თავის დაღლილ შვილებს, შევახო ერთი დიდი ქვა, რომელსაც ზოგჯერ თქვენი გული საიდუმლოდ ატარებს. ნუ ეძებთ ბრალს იქ, სადაც ბრალი არ არის. ბენის ავადმყოფობა არასდროს ყოფილა თქვენი შეცდომა. არანაირი გამოტოვებული ნაბიჯი, არანაირი „შესაძლოა“. ღმერთი არ არის მკაცრი მსაჯული, რომელიც ჩვენს ნაბიჯებს ზომავს და სენს გზავნის. ზოგჯერ ცხოვრებაში ხდება ისეთი რამ, რაც სცილდება ყოველგვარ ადამიანურ კონტროლს — ეს არ მოსულა არაფრიდან, რაც თქვენ გააკეთეთ ან არ გააკეთეთ. თქვენ იყავით ბენის საუკეთესო მშობლები; თქვენი სიყვარული იყო ის სინათლე, რომელშიც მან გაატარა თავისი წლები. აიღეთ ეს მძიმე ტვირთი თქვენი მკერდიდან და დაუტოვეთ უფალს. თქვენ სრულიად თავისუფალნი ხართ ამ ტკივილის დამატებითი ბრალდებისგან.
სახარებაში იესო ტაძარს წმენდს. ის აძევებს მათ, ვინც მამის სახლს ბაზრად აქცევს. ეს არის მოწოდება ჩვენთვის: გავწმინდოთ ჩვენი გული ყოველგვარი ზედმეტი საზრუნავისგან, ყოველგვარი დანაშაულის გრძნობისგან, რათა ღმერთმა შეძლოს ჩვენში მკვიდრობა. „დაანგრიეთ ეს ტაძარი და სამ დღეში აღვადგენ მას“, ამბობს იესო. ის თავის სხეულზე ლაპარაკობდა. ბენი ახლა ამ სხეულის ნაწილია. ის აღარ არის შეზღუდული მიწიერი სნეულებით; ის არის ქრისტეს დიდებაში. რაიან, შენ, ვინც მასთან ერთად იზრდებოდი, იცოდე, რომ შენი ძმის კვალი არ წაშლილა. როცა შენ წინ მიიწევ, გახსოვდეს, რომ შენში ცოცხლობს მისი სიკეთე. შენ არასდროს ხარ მარტო. შენი ძმა გყავს ზეცაში, როგორც ყველაზე მტკიცე მფარველი. როცა შენ იღიმი, როცა შენს ოცნებებს მიჰყვები, ბენი შენთანაა. ის არის ის ნათელი, რომელიც შენს გზას ანათებს.
ბენის სიყვარული არ დასრულებულა მის მიწიერ დღეებთან ერთად. ის დღესაც მოძრაობს ამ სამყაროში. იქ, შორეულ ვიეტნამში, სუფთა წყლის ჭა, რომელიც მის სახელზე აშენდა, აგრძელებს სიცოცხლის ნათებას thirsty ადამიანებისთვის. ეს არის მისი ნამდვილი „Con Chim Airlines“ — სულის ფრენა სიკეთისკენ, რომელიც არასოდეს წყდება. ეს არის ნიშანი იმისა, რომ სიყვარული, რომელიც ბენმა დათესა, დღესაც ნაყოფს იძლევა. ეს არის ჩვენი იმედი: რომ ჩვენც, ისევე როგორც ბენი, ვიქნებით მზად, როცა ნეფე მოვა.
დღეს, როცა სახლში დაბრუნდებით, შეხედეთ ცას. გაიხსენეთ ბენის ღიმილი, მისი ცნობისმოყვარე მზერა. ნუ შეგეშინდებათ სიჩუმის, რადგან სწორედ ამ სიჩუმეში გვესმის უფლის ხმა: „მე თქვენთან ვარ“. გააკეთეთ ერთი პატარა, ჩუმი სიკეთე ბენის სახელით — ისე, რომ არავინ გაიგოს. ეს იქნება თქვენი „წყალი“, თქვენი მზადყოფნა. და როცა ამას იზამთ, გაიღიმეთ, რადგან იცით, რომ სიყვარული არასდროს კვდება. ბენი გელოდებათ, და უფალი გიყვართ. ამინ.
For the intentions entrusted to Ben on our prayer wall:
At the Savior’s command and formed by divine teaching, we dare to say:
მამაო ჩვენო, რომელი ხარ ცათა შინა, წმიდა იყავნ სახელი შენი, მოვედინ სუფევა შენი, იყავნ ნება შენი, ვითარცა ცათა შინა, ეგრეცა ქვეყანასა ზედა. პური ჩვენი არსობისა მომეც ჩვენ დღეს და მომიტევენ ჩვენ თანანადებნი ჩვენნი, ვითარცა ჩვენ მივუტევებთ თანამდებთა მათ ჩვენთა, და ნუ შემიყვანებ ჩვენ განსაცდელსა, არამედ მიხსენ ჩვენ ბოროტისაგან. ამინ.
უფალი იყოს თქვენი მფარველი და მშვიდობა იყოს თქვენთან უკუნისამდე. ამინ.
✝ დაგლოცოთ ყოვლისშემძლე ღმერთმა: მამამ და ძემ და სულიწმიდამ. ამინ.