ჩვეულებრივი დროის ოცდამეთერთმეტე კვირის პარასკევი

წარმოიდგინეთ ბენჯამინი, რომელიც თავის ოთახში ზის, გარშემორტყმული იმ საოცარი სიზუსტით, რომელიც მას ასე ძალიან უყვარდა. მის მაგიდაზე, ალბათ, კვლავ დევს თვითმფრინავის მოდელი, ხოლო მონიტორზე ციმციმებს კოდის სტრიქონები, რომლებიც მისმა ბრწყინვალე გონებამ დაწერა. ბენისთვის სამყარო არ იყო ქაოსი; ის იყო სისტემა, რომელშიც ყველაფერს ჰქონდა თავისი ადგილი, თავისი ლოგიკა და თავისი სილამაზე. მას შეეძლო ეაზროვნა ისე, როგორც ჩვენ, უფროსებს, გვიჭირს, და ამავდროულად, შეენარჩუნებინა იმ ბავშვის გულწრფელობა, რომელსაც ჯერ კიდევ სჯერა, რომ სიყვარულით ყველაფრის გადარჩენა შეიძლება. გახსოვთ ის ღიმილი, როცა ის თავის „Con Chim Airlines“-ზე საუბრობდა? ეს არ იყო უბრალოდ ბავშვური ფანტაზია; ეს იყო მისი სულის ფრენა, მისი მცდელობა, ეპოვა სივრცე, სადაც ცა და მიწა ერთმანეთს ჰარმონიულად ხვდება. ბენი იყო ბიჭი, რომელიც ყოველთვის ეძებდა გზას ცისკენ, გზას, რომელიც მას უფრო მაღალ, უფრო ნათელ სიმაღლეებთან დააკავშირებდა.

დღეს, წმინდა პავლე მოციქული ფილიპელთა მიმართ ეპისტოლეში გვეუბნება რაღაც გასაოცარს: „ჩვენი მოქალაქეობა ცაშია“. ეს სიტყვები, როცა ჩვენი გული ჯერ კიდევ დედამიწაზე, ბენის ცარიელ სკამთან ან მის დატოვებულ ნივთებთანაა მიჯაჭვული, შეიძლება შორეულად გვეჩვენებოდეს. მაგრამ პავლე არ გვთავაზობს გაქცევას. ის გვთავაზობს პერსპექტივას. ის გვეუბნება, რომ „ქრისტე შეცვლის ჩვენს დაცემულ სხეულს, რათა იგი მისი დიდებული სხეულის მსგავსი გახდეს“. ეს არის ჩვენი იმედის ქვაკუთხედი. ბენი, თავისი ბრწყინვალე გონებითა და ნაზი სულით, ახლა ამ დიდებაშია. ის არ არის „წარსული“. ის არის მომავალი, რომლისკენაც ჩვენ ყველანი მივისწრაფვით.

მოდით, გულახდილად ვისაუბროთ. ოთხი თვე გავიდა იმ დღიდან, რაც ბენი ჩვენს თვალს მიეფარა. სახლში არის ისეთი კუთხეები, სადაც მისი ყოფნის კვალი ყველაზე მეტად იგრძნობა, და არის ის სიჩუმე, რომელიც ზოგჯერ იმდენად მძიმეა, რომ სუნთქვას გვიკრავს. ალან, თაო, თქვენ გენატრებათ მისი ხმა, მისი ყოველდღიური „Good morning“, მისი ცნობისმოყვარე მზერა. ტკივილი, რომელსაც ატარებთ, არ არის დანაშაული; ეს არის იმ სიყვარულის ფასი, რომელიც ასე ღრმა და ნამდვილი იყო. როცა საღამოს მზე ჩადის და თქვენ მარტო რჩებით თქვენს ფიქრებთან, ნუ იფიქრებთ, რომ ღმერთმა მიგატოვათ. პირიქით, სწორედ ამ ტკივილშია ღმერთი ყველაზე ახლოს, რადგან ის თავად არის ტკივილის გამზიარებელი.

მინდა ძალიან ნაზად, როგორც მამამ შვილებს, გითხრათ ის, რაც შეიძლება თქვენმა დაღლილმა გულმა ზოგჯერ ეჭვქვეშ დააყენოს: თქვენ არაფერი გამოგრჩენიათ. არ არსებობს არანაირი „შესაძლოა“, არანაირი „გამოტოვებული ნაბიჯი“. ბენის ავადმყოფობა არ იყო არც თქვენი ბრალი, არც თქვენი უყურადღებობა. ღმერთი არ არის ბუღალტერი, რომელიც ჩვენს შეცდომებს ითვლის და სენს გზავნის. ზოგჯერ ცხოვრებაში ხდება ისეთი რამ, რაც სცილდება ჩვენს ადამიანურ კონტროლს, ჩვენს გათვლებს, ჩვენს მზრუნველობას. ეს არ მოსულა არაფრიდან, რაც თქვენ გააკეთეთ ან არ გააკეთეთ. ნუ ადანაშაულებთ საკუთარ თავს და ნუ ატარებთ ამ მძიმე ქვას თქვენს მკერდზე. თქვენ იყავით ბენის საუკეთესო მშობლები; თქვენი სიყვარული იყო ის სინათლე, რომელშიც მან გაატარა თავისი წლები. ეს სიყვარული არ იკარგება; ის არის მარადიული კავშირი, რომელიც ბენს თქვენს გულებში ამკვიდრებს. ღმერთი არ ადანაშაულებს თქვენ; ნუ დაადანაშაულებთ საკუთარ თავს.

სახარებაში იესო გვიყვება იგავს უსამართლო განმგებელზე. ეს იგავი ხშირად დამაბნეველია — რატომ აქებს ბატონი მატყუარა მსახურს? იმიტომ, რომ მან იცოდა დროის ფასი. მან იცოდა, რომ მისი დრო, როგორც განმგებლისა, იწურებოდა და მან გადადგა ნაბიჯი მომავლისთვის. იესო გვეუბნება: „ამ წუთისოფლის შვილები უფრო გონიერნი არიან თავიანთ თაობაში, ვიდრე სინათლის შვილები“. ეს არის მოწოდება ჩვენთვის: ვიყოთ გონიერნი სიყვარულში. ბენმა ეს იცოდა. გახსოვთ ის მომენტი, როცა მან, სულ რაღაც თხუთმეტი წლისამ, თავის მშობლებს შესთავაზა თავისი მთელი დანაზოგი ბიძამისის, უილიამის დასახმარებლად? მან არ დაამსხვრია ყულაბა, არ გატეხა ის, რადგან არც იყო საჭირო — მაგრამ მან შესთავაზა. ეს მზადყოფნა, გაეცა ყველაფერი, რაც ჰქონდა, სხვისი ტკივილის შესამსუბუქებლად, არის ის, რასაც იესო „გონიერებას“ უწოდებს. ეს იყო ბენის სული: მზადყოფნა, ეცხოვრა მარადიულობისთვის, მაშინაც კი, როცა დედამიწაზე მისი დრო იწურებოდა.

რაიან, ძმაო, შენ, ვინც ბენთან ერთად იზრდებოდი, იცოდე, რომ შენი ძმის კვალი არ წაშლილა. როცა შენ წინ მიიწევ, გახსოვდეს, რომ შენში ცოცხლობს მისი სიკეთე. უფალი შენს ყოველ ცრემლს ხედავს და არასდროს გტოვებს მარტო. შენ ხარ ბენის სიყვარულის მემკვიდრე. იცხოვრე მისთვის, იცხოვრე შენთვის, იცხოვრე ღვთისთვის. შენს გულში ბენის ოცნებები აგრძელებენ ცოცხალ ფრენას. შენს ცხოვრებაში ბენი აგრძელებს სიცოცხლეს.

ბენის სიყვარული არ შეწყვეტილა. ის აგრძელებს მოქმედებას. ის, ვინც თავის დროსა და გონებას უძღვნიდა თავის ოცნებებს, ახლა თავისი სახელით აძლევს სუფთა წყალს მათ, ვისაც წყურვილი სტანჯავს შორეულ ვიეტნამში. ეს ჭა, რომელიც მის სახელზე აშენდა, არის მისი „Con Chim Airlines“ — მისი სულის ფრენა ზეცისკენ, რომელიც სიცოცხლეს ანიჭებს სხვებს. ეს არის ნიშანი იმისა, რომ სიკეთე არასოდეს კვდება. ეს არის მტკიცებულება იმისა, რომ ბენი დღესაც „აშენებს“ ღვთის სახლს, ოღონდ უკვე სხვანაირად — სიყვარულის წყლის გაცემით, რომელიც არასოდეს შრება. ეს იყო ბენის გული — მზადყოფნა, გაეცა ყველაფერი, რაც ჰქონდა, სხვისი ტკივილის შესამსუბუქებლად.

ბევრმა თქვენგანმა, ვინც შორიდან გვისმენთ და საკუთარ მძიმე ჯვარს ატარებთ — დედებმა, მამებმა, ბავშვებმა, რომლებსაც გული სტკივათ — იცოდეთ, რომ ღმერთი არ არის შორს. ის არის იმ სიჩუმეში, სადაც სიტყვები აღარ გვყოფნის. ბენჯამინის ცხოვრება არის მტკიცებულება იმისა, რომ ღვთის მადლი ჩვენზე უფრო ძლიერია ვიდრე სიკვდილი. ნუ ეცდებით ყველაფრის ახსნას. ნუ ეძებთ პასუხს კითხვებზე, რომლებიც მხოლოდ ღმერთმა იცის. უბრალოდ, დღეს საღამოს, როცა ცა შეიცვლის ფერს, შეხედეთ მას და გაიხსენეთ ბენი — არა როგორც წარსული, არამედ როგორც ცოცხალი სული, რომელიც ღვთის მადლით არის მოცული. იცოდეთ, რომ ის მშვიდობითაა და თქვენც ღვთის ხელში ხართ. თქვენ ხართ არჩეულნი სიყვარულისთვის. ბენი არის თქვენი ოჯახის მარადიული ნაწილი, თქვენი ანგელოზი, რომელიც გელოდებათ. ეს არის ჭეშმარიტება, რომელიც ყველა ტკივილზე ძლიერია.

წადით დღეს სახლში და გააკეთეთ ერთი პატარა, ჩუმი სიკეთე ბენის სახელით. ნუ მოუყვებით ამის შესახებ არავის. უბრალოდ, გაიღიმეთ, როცა ამას გააკეთებთ, და გაიხსენეთ, რომ ბენის სიყვარული ჯერ კიდევ მოძრაობს ამ სამყაროში, თქვენი ხელებითა და თქვენი გულით. ეს არის ის, რაც რჩება. ეს არის ის, რაც მარადიულია. ამინ.