სახელითა მამისათა და ძისათა და სულისა წმიდისათა. ამინ. უფლის მშვიდობა და მადლი იყოს თქვენთან, ვინც დღეს ერთად შევიკრიბეთ, რათა ღვთის სიტყვაში ვეძიოთ ნუგეში და იმედი.
უფალო, შეგვიწყალე. ქრისტე, შეგვიწყალე. უფალო, შეგვიწყალე.
წარმოიდგინეთ პატარა, მყუდრო სახლი ბეთანიაში. ჰაერში ახლად გამომცხვარი პურის სუნი დგას, მაგრამ ეს სახლი არ არის სავსე მხოლოდ ყოველდღიური საზრუნავით. აქ, ამ ოთახში, რაღაც უჩვეულო ხდება. იესო ზის, და მის ფეხებთან მარიამი ზის — უბრალოდ ზის, უსმენს, სუნთქავს იმ სიტყვებს, რომლებიც მის გულს აცოცხლებს. მარტა კი, მეორე ოთახში, დატვირთულია. ის დარბის, ის ზრუნავს, ის ცდილობს, ყველაფერი სრულყოფილი იყოს. ის ამბობს: „უფალო, არ გაღელვებს, რომ ჩემმა დამ მარტო დამტოვა?“.
ეს არის ადამიანური ყოფის ერთ-ერთი ყველაზე მძიმე ტკივილი: განცდა იმისა, რომ ჩვენ მარტონი ვართ ჩვენს ტვირთში, რომ ჩვენი შრომა და ჩვენი ღელვა შეუმჩნეველი რჩება. ჩვენ ყველანი მარტას ჰგავთ, როცა ცხოვრება აუტანლად მძიმდება. ჩვენ ვცდილობთ, ყველაფერი ვაკონტროლოთ, ყველაფერი გავთვალოთ, მაგრამ ზოგჯერ, მიუხედავად მთელი ჩვენი მცდელობისა, შედეგი არ არის ისეთი, როგორსაც ველოდით. ალან, თაო, რაიან, ვიცი, რომ ბენის წასვლიდან სამი თვე გავიდა და ეს სიცარიელე სახლში ზოგჯერ ისე მძიმედ აწვება გულს, როგორც მარტას ტვირთი. თქვენი გულებიც ხომ არ არის გაყოფილი? ერთი მხრივ, მონატრება და ტკივილი, მეორე მხრივ — იმედი, რომ ბენი ახლა ღვთის მარადიულ ნათელშია.
მინდა დღეს ერთი მძიმე ქვა მოვაშორო თქვენს გულებს. მინდა გითხრათ, რომ თქვენ არაფერი გამოგრჩენიათ. თქვენი სიყვარული იყო სრულყოფილი, თქვენი მზრუნველობა იყო უსაზღვრო. ბენის ავადმყოფობა არ იყო არც თქვენი ბრალი და არც სასჯელი. ღმერთი არ არის ბუღალტერი, რომელიც ითვლის ჩვენს შეცდომებს. ზოგჯერ ცხოვრებაში ხდება ისეთი რამ, რაც ჩვენს ადამიანურ გონებას სცილდება, ისეთი რამ, რასაც ვერცერთი სიფრთხილე და ვერცერთი მედიცინა ვერ აარიდებდა თავიდან. ნუ ადანაშაულებთ საკუთარ თავს. თქვენ იყავით და ხართ ბენის საუკეთესო მშობლები. ის გიყვარდათ და თქვენი სიყვარული იყო მისთვის ყველაზე დიდი საჩუქარი ამქვეყნად.
პავლე მოციქული გალატელთა მიმართ წერილში გვეუბნება: „როცა ღმერთმა... მოინდომა თავისი ძის გამომჟღავნება ჩემში... მაშინვე არ მივმართე ხორცსა და სისხლს“. პავლემ იცოდა, რა იყო მთავარი. მან დატოვა თავისი ძველი ცხოვრება და მთლიანად მიენდო ღმერთს. ბენჯამინიც ასეთი იყო — ბიჭი, რომელსაც ჰქონდა უსაზღვრო ცნობისმოყვარეობა, ბიჭი, რომელიც ოცნებობდა „Con Chim Airlines“-ზე და თავისი გონებით ტექნოლოგიების სიღრმეებს წვდებოდა, მაგრამ რომლის გულიც ყოველთვის სუფთა და ღია იყო სხვებისთვის. გახსოვთ ის შემთხვევა, როცა მან, სრულიად უანგაროდ, შესთავაზა თავისი მთელი დანაზოგი თავისი ბიძის, უილიამის დასახმარებლად? მან არ დაამსხვრია ყულაბა, არ დააცარიელა ის; მან უბრალოდ შესთავაზა. ეს იყო სიყვარულის სუფთა აქტი — სურვილი, რომ გაეზიარებინა ყველაფერი, რაც ჰქონდა, რათა სხვას შვება ეგრძნო.
რაიან, ძმაო, შენთვის ეს ალბათ ყველაზე რთულია. შენ დაკარგე შენი საუკეთესო მეგობარი, შენი თანამგზავრი, რომელთანაც ერთად გეგმავდი მომავალს. მინდა იცოდე, რომ ბენი შენთანაა. როცა აეროპორტში თვითმფრინავებს დაინახავ, როცა კოდს დაწერ, როცა გაიცინებ — ბენი იქ იქნება. ის არ არის წარსული, ის არის შენი მომავლის ნაწილი. ნუ შეგეშინდება, რომ ზოგჯერ მოგენატრება. ეს მონატრება არის სიყვარულის დასტური. შენ არ ხარ მარტო. შენ გაქვს ოჯახი, რომელიც შენთან ერთად ატარებს ამ ჯვარს, და შენ გაქვს ღმერთი, რომელიც შენს ცრემლებს აგროვებს.
იესო მარტას ეუბნება: „მარტა, მარტა, ბევრ რამეზე ზრუნავ და წუხხარ, ხოლო საჭირო მხოლოდ ერთია“. რა არის ეს „ერთი რამ“? ეს არის ღმერთთან ყოფნა. ეს არის იმის ცოდნა, რომ ჩვენს ტკივილზე მეტად ღვთის სიყვარული მეფობს. ბენი ახლა არის იმ „Banquet of Heaven“-ში, სადაც აღარ არის ტკივილი, აღარ არის ჰოსპიტლები, არამედ არის მარადიული ფრენა ღვთის სინათლეში. ის არის თავისუფალი. ის არის იმ ანგელოზთა დასში, რომლებიც გიცავენ. ის გიყურებთ, ის გიყვართ და ის ელოდება თქვენთან შეხვედრას.
და თქვენ, ვინც შორიდან უსმენთ ამ ლოცვას — განსაკუთრებით პატარები, რომლებიც ავადმყოფობას ებრძვით, და დედ-მამები, რომელთა გულებიც ცარიელია — იცოდეთ, რომ იესო არის თქვენთან ზუსტად ამ წუთში. ის არ არის შორს იმდენად, რამდენადაც ჩვენი ცრემლებია. არ არსებობს ცრემლი, რომელიც დაიკარგება. არ არსებობს ტკივილი, რომელიც ღვთის ყურადღების მიღმა დარჩება.
დღეს, როცა ამ ლოცვას დავასრულებთ და სახლში დავბრუნდებით, გააკეთეთ ერთი ძალიან მარტივი რამ: ნუ ეცდებით ყველაფრის ახსნას. უბრალოდ გაჩერდით ერთი წუთით, ღრმად ჩაისუნთქეთ და თქვით: „უფალო, შენ იცი, როგორ მიყვარს ბენი. გთხოვ, ჩაიხუტე ის და მომეცი ძალა დღევანდელი დღის გასავლელად“. ეს არის ის პატარა ნაბიჯი, რომელიც სახლში შემოიყვანს მშვიდობას. ბენის სული, მისი ნაზი ღიმილი და მისი სიკეთე აგრძელებს ცხოვრებას ამ სამყაროში. ნუ გეშინიათ. თქვენ მარტო არ ხართ. ღმერთი თქვენთანაა, და ბენიც გცქერით სიყვარულით ზეციდან. ამინ.
For the intentions entrusted to Ben on our prayer wall:
At the Savior’s command and formed by divine teaching, we dare to say:
მამაო ჩვენო, რომელი ხარ ცათა შინა, წმიდა იყავნ სახელი შენი, მოვედინ სუფევა შენი, იყავნ ნება შენი, ვითარცა ცათა შინა, ეგრეცა ქვეყანასა ზედა. პური ჩვენი არსობისა მომეც ჩვენ დღეს და მომიტევენ ჩვენ თანანადებნი ჩვენნი, ვითარცა ჩვენ მივუტევებთ თანამდებთა მათ ჩვენთა, და ნუ შემიყვანებ ჩვენ განსაცდელსა, არამედ მიხსენ ჩვენ ბოროტისაგან. ამინ.
უფალმა დაგლოცოთ და დაიფაროს თქვენი ოჯახი, და ბენის სული განისვენებდეს მარადიულ მშვიდობაში. ამინ.
✝ დაგლოცოთ ყოვლისშემძლე ღმერთმა: მამამ და ძემ და სულიწმიდამ. ამინ.