მამისა და ძისა და სულიწმინდის სახელით. მშვიდობა თქვენდა, და ღვთის მადლი იყოს თქვენთან ერთად.
უფალო, შეგვიწყალე. ქრისტე, შეგვიწყალე. უფალო, შეგვიწყალე.
წარმოიდგინეთ ის პატარა, მყუდრო ოთახი სახლში, სადაც მზე ირიბად ეცემა კლავიატურასა და ქაღალდებზე. იქ არის ბიჭი, რომელიც მთლიანად ჩაغრმავებულია თავის სამყაროში — წერს კოდებს, აწყობს თავის „Con Chim Airlines“-ის იდეებს, იღიმის და მამას თავის მოგონილ ამბებს უყვება. ბენჯამინი არასდროს ყოფილა ზედაპირული ადამიანი. მისი გონება შორს წვდებოდა, მაგრამ მისი გული კიდევ უფრო შორს — იქ, სადაც სუფთა სიყვარულია. როცა ის თავის პატარა ფიქრებში იძირებოდა, მისი ოთახი სავსე იყო იმ ცნობისმოყვარეობით, რომელიც ღმერთმა ჩადო ადამიანის სულში. ის არ აშენებდა მხოლოდ რაღაცას კომპიუტერში; ის ეძებდა იმას, თუ როგორ შეეძლო ეფრინა სულიერად, თუნდაც მაშინ, როცა მიწიერი ზომები ვიწროდ ეჩვენებოდა.
დღეს სახარებაში ჩვენ ვხვდებით სრულიად განსხვავებულ ადამიანს, მაგრამ მსგავსი გულით — ზაქეს. ის იერიქონის ქუჩებში მირბის, ბრბოს შორის იკვლევს გზას, რადგან ტანით დაბალია და ვერ ხედავს იესოს. და ამიტომ, ის ადის სიקომორის ხეზე. აი, ეს არის ზუსტად ის გამოსახულება, რომელიც დღეს ჩვენთან რჩება: კაცი ხეზე, რომელიც ცდილობს, რომ რაღაც უფრო დიდი დაინახოს, ვიდრე უბრალო ყოველდღიურობაა. ზაქემ არ იცოდა, რა მოხდებოდა მაშინ, როცა ხეზე ავიდა. მან უბრალოდ იცოდა, რომ იესო მოდიოდა და მას მისი დანახვა სჭირდებოდა. იესო ჩერდება ამ ხის ქვეშ. ის აიხედავს ზემოთ, ამჩნევს მას და ეუბნება: „ზაქე, სასწრაფოდ ჩამოდი, რადგან დღეს შენს სახლში უნდა დავრჩე“. აი, ასე მოდის ღმერთი — მაშინ, როცა ჩვენ ვცდილობთ რომ დავინახოთ იგი, ის თავად გვიხმობს სახელით.
ხუთი თვე გავიდა მას შემდეგ, რაც ჩვენი ძვირფასი ბენი უფალთან წავიდა. თქვენ, ალან და თაო, და შენ, რაიან, ამ ხუთი თვის განმავლობაში იმდენჯერ იგრძენით თავი სწორედ ასე — თითქოს ზოგჯერ გინდათ, რაიმე მაღალზე აიხედოთ, რათა დაინახოთ ის, ვინც თქვენგან შორს არის. ბენი აღარ არის იმ ოთახში ფიზიკურად. მაგრამ ის რჩება თქვენს გულებში ისე, როგორც ის წმინდა სითბო, რომელიც არასდროს ქრება. მახსოვს, როგორ ამბობდა მამა: „ღამით მესიზმრა ბენი, ჯანსაღი, მწვანე შორტებით, მეუბნებოდა, რომ ყველანაირი ტესტი ჩააბარა და თავად სუნთქავდა... მე კი მხოლოდ მისი ჩახუტება შემეძლო“. ეს ტკივილი ნამდვილია. ეს არ არის რწმენის ნაკლებობა; ეს არის იმ სიცარიელის სიმძიმე, რომელიც მხოლოდ იმათ იციან, ვინც ძლიერ შეიყვარა.
მინდა ძალიან ნაზად, როგორც მამა ეფერება თავის დაღლილ შვილებს, შევეხო ერთ დიდ ქვას, რომელსაც ზოგჯერ თქვენი გული საიდუმლოდ ატარებს. ნუ ეძებთ ბრალს იქ, სადაც ბრალი არ არის. ბენის ავადმყოფობა არასდროს ყოფილა თქვენი შეცდომა. არანაირი გამოტოვებული ნაბიჯი, არანაირი „შესაძლოა“. ღმერთი არ არის მკაცრი მსაჯული, რომელიც ჩვენს ნაბიჯებს ზომავს და სენს გზავნის. ზოგჯერ ცხოვრებაში ხდება ისეთი რამ, რაც სცილდება ყოველგვარ ადამიანურ კონტროლს — ეს არ მოსულა არაფრიდან, რაც თქვენ გააკეთეთ ან არ გააკეთეთ. თქვენ იყავით ბენის საუკეთესო მშობლები; თქვენი სიყვარული იყო ის მზე, რომელშიც მან გაატარა თავისი წლები. აიღეთ ეს მძიმე ტვირთი თქვენი მკერდიდან და დაუტოვეთ უფალს. თქვენ სრულიად თავისუფალნი ხართ ამ ტკივილის დამატებითი ბრალდებისგან. ღმერთი არ გადანაშაულებთ, ამიტომ ნუ გადანაშაულებთ საკუთარ თავს.
იოანეს გამოცხადებაში უფალი ამბობს ლოდიკეის ეკლესიაზე: „აი, კარებთან ვდგავარ და ვკაკუნებ. თუ ვინმე მოისმენს ჩემს ხმას და გამიღებს კარს, შევალ მასთან“. ბენმა ეს კარი ყოველთვის ღია ჰქონდა. გახსოვდეთ მისი სულიერი სიדומה — ის მომენტი, როცა მან თქვა, რომ მზად იყო მთელი svoj piggy bank (თავისი ყულაბა) ეძღვნა თავისი ავადმყოფი ბიძისთვის, თუნდაც ეს ბოლოს არ დასჭირვებოდა. ეს არ იყო უბრალოდ საბავშვო ფიქრი; ეს იყო სუფთა, დაუფიქრებელი სიყვარული, ბიჭისა, რომელსაც ყველაფრის გაცემა შეეძლო. მან არ გატეხა ეს ყულაბა, მაგრამ მან გახსნა საკუთარი გული. და სწორედ ამიტომ, დღეს ის იმ სასუფეველშია, სადაც ყოველი კარი ღიაა.
რაიან, ძვირფასო, შენ არასდროს ხარ მარტო. შენი ძმა შენთანაა თავისი ღიმილით, თავისი მოგონებებით. როცა წინ მიიწევ, გახსოვდეს, რომ შენში ცოცხლობს მისი სიკეთე. და თქვენ, ყველანი, ვინც ამ სიტყვებს უსმენთ და ატარებთ საკუთარ ჯვარს შორს თუ ახლოდან — იცოდეთ, რომ ღმერთი არავის ტოვებს. წადით დღეს სახლში, გააკეთეთ ერთი პატარა, ჩუმი სიკეთე ბენის სახელით ისე, რომ არავინ გაიგოს. ეს იქნება თქვენი „ზეთი“, თქვენი მზადყოფნა. და როცა ამას იზამთ, გაიღიმეთ, რადგან სიყვარული არასდროს კვდება. ბენი გელოდებათ, და უფალი გიყვართ. ამინ.
For the intentions entrusted to Ben on our prayer wall:
At the Savior’s command and formed by divine teaching, we dare to say:
მამაო ჩვენო, რომელი ხარ ცათა შინა, წმიდა იყავნ სახელი შენი, მოვედინ სუფევა შენი, იყავნ ნება შენი, ვითარცა ცათა შინა, ეგრეცა ქვეყანასა ზედა. პური ჩვენი არსობისა მომეც ჩვენ დღეს და მომიტევენ ჩვენ თანანადებნი ჩვენნი, ვითარცა ჩვენ მივუტევებთ თანამდებთა მათ ჩვენთა, და ნუ შემიყვანებ ჩვენ განსაცდელსა, არამედ მიხსენ ჩვენ ბოროტისაგან. ამინ.
დაე, უფლის მშვიდობამ დაიცვას თქვენი გულები ახლა და მარადის. ამინ.
✝ დაგლოცოთ ყოვლისშემძლე ღმერთმა: მამამ და ძემ და სულიწმიდამ. ამინ.