Në emër të Atit, e të Birit, e të Shpirtit Shenjt. Paqja e Zotit qoftë me të gjithë ju që jeni mbledhur sot për të kërkuar dritën e Tij.
Zot, ki mëshirë për ne. Krisht, ki mëshirë për ne. Zot, ki mëshirë për ne.
Në qytetin e Jerikos, atë ditë, pluhuri i rrugës ishte ngritur në ajër. Kishte zhurmë, kishte shtytje, kishte njerëz që përpiqeshin të shihnin një profil, një hije, një shenjë të Jezusit që po kalonte. Në mes të kësaj turme, ishte Zakheu. Ai ishte një njeri që kishte gjithçka që bota mund të ofronte – pasuri, pushtet, një pozitë të lartë – por ishte i verbër ndaj asaj që kishte vërtet rëndësi. Ai ishte i shkurtër, jo vetëm nga shtati, por nga vizioni i shpirtit. Dhe kështu, ai bëri diçka që nuk i takonte një njeriu të pozitës së tij: ai vrapoi. Ai u ngjit në një pemë fiqsh. Ai u ngjit lart, mbi zhurmën, mbi gjykimet e të tjerëve, vetëm për të parë Jezusin. A keni ndjerë ndonjëherë atë dëshirë të dëshpëruar për të parë, për të kuptuar, për të gjetur një kuptim në mes të një rrëmuje që nuk e kuptoni dot?
Benjamin Vo ishte një djalë që dinte si të shikonte lart. Ai nuk ishte i shkurtër në shpirt; ai ishte një eksplorues i botëve të mëdha, një djalë që ëndërronte për 'Con Chim Airlines', që ndërtonte sisteme në cloud me një mprehtësi që shkonte përtej moshës së tij. Beni e shikonte botën me kureshtje të pastër. Ai nuk ishte i mbyllur në vetvete; ai ishte gjithmonë në kërkim të horizontit. Kur mendoj për Benin, nuk mendoj për moshën e tij, por për gjerësinë e zemrës së tij. Ai ishte si ai djalë i vogël që, në një fotografi të vjetër, shikon me sy kureshtarë botën përreth, sikur po përgatitej për një udhëtim të gjatë. Dhe tani, ai udhëtim e ka çuar atë atje ku çdo pyetje gjen përgjigje, atje ku nuk ka më nevojë për pemë për t'u ngjitur, sepse ai është në praninë e plotë të Zotit.
Sot, në leximin e parë nga Libri i Zbulesës, Zoti i flet Kishës në Laodice: 'Unë e di se ti nuk je as i ftohtë, as i nxehtë. Do të doja të ishe ose i ftohtë ose i nxehtë'. Këto fjalë janë një thirrje për të zgjuar zemrën. Ato na kërkojnë të mos jetojmë në një gjendje indiference, në atë 'vakuum' ku dhimbja na bën të shurdhër ndaj jetës. Beni nuk ishte kurrë i vakët. Ai ishte i gjallë, i zjarrtë në kureshtjen e tij, i pasionuar për aviacionin, për lojërat që kodonte, për dashurinë që ndante me ju. Dhe ajo ofertë e tij, kur donte t'i jepte kursimet e tij xhaxhait William, tregon se ai ishte një djalë që e kuptonte se jeta ka vlerë vetëm kur shpenzohet për të tjerët. Ai nuk e theu arkën e tij, nuk e zbrazi me zhurmë; ai thjesht ofroi. Ai ishte gati të jepte gjithçka.
Prindër të dashur, Alan dhe Thao, e di që këta pesë muaj nga 13 qershori kanë qenë një përpjekje për të mbijetuar në një botë që duket se ka ndryshuar ngjyrë. E di peshën e heshtjes në shtëpi. Dhe shpesh, në ato orë të vona, ajo hije e rëndë e 'fajit të panevojshëm' kthehet për t'ju vizituar. 'A mos humba ndonjë shenjë? A mund të kisha bërë më shumë?'. Sot, dua t'ju them me gjithë butësinë e Krishtit: hiqeni atë gur nga supet tuaja. Sëmundja e Benit nuk ishte ndëshkim, nuk ishte dështim i juaji, nuk ishte pasojë e ndonjë neglizhence. Ajo ishte një stuhi që ra mbi një jetë të bukur, përtej çdo kontrolli njerëzor. Ju keni qenë prindër që e keni mbështjellë Benin me një dashuri të shenjtë. Beni nuk ju akuzon; ai ju do. Ai nuk është në kërkim të fajit; ai është në gëzimin e Zotit. Ju jeni të absoluar. Beni është i lirë, dhe ju duhet të jeni të lirë gjithashtu.
Jezusi i tha Zakheut: 'Zbrit shpejt, sepse sot duhet të qëndroj në shtëpinë tënde'. Ky është premtimi i Zotit për ju sot. Ai nuk dëshiron të qëndrojë në një shtëpi të mbushur me faj apo me trishtim. Ai dëshiron të qëndrojë në shtëpinë tuaj të mbushur me kujtimet e Benit, me dashurinë që ai ju la, me atë gëzim që ai ende e rrezaton. Beni është gjallë në atë pus në Cà Mau që mban emrin e tij, duke u dhënë ujë të pastër atyre që kanë etje. Kjo është mënyra se si dashuria e tij vazhdon të rrjedhë. Ai është gjallë në çdo moment kur ju zgjidhni të jetoni për hir të Ryan-it, vëllait të tij, i cili ka nevojë për forcën tuaj, për buzëqeshjen tuaj, për besimin tuaj.
Ryan, vëllai i tij, ti je trashëgimtari i atij gëzimi. Kur ti ëndërron, kur ti kodon, kur ti shikon qiellin, Beni është aty. Ai nuk është në karrigen bosh; ai është në çdo moment të jetës tënde që ti e jeton me guxim. Mos ki frikë të vazhdosh të jesh i lumtur. Beni do që ti të jesh i lumtur. Ai do që ti të jesh ai që ëndërron, ai që zbulon, ai që dashuron. Mos e lër zemrën tënde të bëhet e ftohtë nga trishtimi. Mbaje atë gjallë, ashtu siç ishte zemra e vëllait tënd.
'Ja, unë qëndroj te dera dhe trokas', thotë Zoti. Ai nuk hyn me forcë. Ai pret që ne ta hapim derën. Hapeni derën e zemrës suaj sot, jo ndaj dhimbjes, por ndaj shpresës. Beni është atje, në dritën e përjetshme, duke pritur që ju të vazhdoni të jetoni. Ai është në duart e Atit, duke buzëqeshur, duke ju pritur. Dhe deri atëherë, ai ju kërkon vetëm një gjë: të jetoni. Të jetoni me guxim, të jetoni me shpresë, të jetoni me dashuri. Sepse në fund, ajo që mbetet nuk është ajo që kemi grumbulluar, por ajo që kemi dhënë. Dhe Beni, djali ynë i dashur, na mësoi se dashuria është e vetmja gjë që, kur ndahet, shumëfishohet gjithmonë. Amen.
For the intentions entrusted to Ben on our prayer wall:
Të udhëhequr nga urdhërimi i Shëlbuesit dhe të formuar nga mësimi hyjnor, guxojmë të themi:
Ati ynë, që je në qiell, u shenjtëroftë emri yt; ardhtë mbretëria jote; u bëftë vullnesa jote si në qiell ashtu në tokë. Bukën tonë të përditshme na e jep sot; na i fal fajet tona, si i falim ne fajtorët tanë; e mos na lër të biem në tundim, por na liro prej së keqes. Amen.
Zoti ju bekoftë dhe ju dhëntë paqen e Tij që tejkalon çdo kuptim njerëzor. Shkoni në paqe, duke mbajtur gjallë dritën e dashurisë që nuk perëndon kurrë.
✝ May almighty God bless you: the Father, and the Son, and the Holy Spirit. Amen.