Në emër të Atit, e të Birit, e të Shpirtit Shenjt. Paqja dhe hiri i Zotit tonë Jezu Krisht qofshin me ju në këtë çast lutjeje dhe bashkimi.
Zot, ki mëshirë për ne. Krisht, ki mëshirë për ne. Zot, ki mëshirë për ne.
Në Ungjillin e sotëm, ne takojmë një burrë të verbër që ulet buzë rrugës në Jeriko. Ai nuk është thjesht një figurë anonime; ai është dikush që jeton në errësirë, duke dëgjuar zhurmën e një bote që lëviz pa të, një botë që shpesh kalon pranë vuajtjes pa e vënë re. Kur ai dëgjon se Jezusi i Nazaretit po kalon, ai nuk hesht. Ai thërret. Dhe kur turma përpiqet ta ndalojë, ai thërret edhe më fort: 'Bir i Davidit, ki mëshirë për mua!' Kjo thirrje nuk është thjesht një kërkesë për shërim; është një thirrje për t'u parë, për t'u njohur, për të qenë pjesë e jetës që po kalon pranë tij.
Kjo skenë na kujton se si shpesh edhe ne ndihemi në rrugën tonë të jetës. Ka momente kur bota vazhdon të ecë me shpejtësinë e saj, ndërsa ne ndihemi sikur jemi ulur buzë rrugës, duke mbajtur në zemër një mungesë, një zbrazëti, një pyetje që nuk gjen përgjigje. Kjo është ajo që ndodh kur dhimbja bëhet shoqëruesja jonë e përditshme. Për ju, Alan dhe Thao, dhe për ty Ryan, këto pesë muaj që nga 13 qershori kanë qenë një udhëtim i gjatë në atë anë të rrugës. Ju keni ndjerë peshën e asaj karrigeje bosh, heshtjen që pasoi zhurmën e gëzuar të jetës së Benjamin-it.
Beni ishte një djalë i ndërtuar mbi kuriozitetin. Mendoni për atë pasionin e tij për aviacionin, për 'Con Chim Airlines', për atë gëzim të pastër që shfaqej në sytë e tij kur shikonte aeroplanët të ngriheshin në qiell. Ai nuk ishte thjesht një djalë që vëzhgonte; ai ishte një djalë që ëndërronte të fluturonte. Ai kishte një mendje të kthjellët, të aftë të kuptonte botën e ndërlikuar të teknologjisë, por zemrën e kishte të thjeshtë, të butë, gjithmonë gati për të dhënë. Ajo oferta e tij, kur donte të jepte gjithë kursimet e tij për xhaxhain William, na tregon se sa i madh ishte shpirti i tij. Ai nuk e theu arkën, nuk e zbrazi me zhurmë; ai thjesht ofroi gjithçka që kishte. Ky ishte Beni: një djalë që nuk kërkonte lavdi, por që thjesht donte të ishte prani e dashurisë në jetën e të tjerëve.
Sot, në leximin e parë nga Libri i Zbulesës, Zoti i thotë Kishës në Efes: 'Unë i di veprat e tua, mundin tënd dhe durimin tënd... megjithatë, kam diçka kundër teje: e ke humbur dashurinë e parë'. Këto fjalë mund të duken të ashpra, por ato janë një thirrje për t'u kthyer tek thelbi. Ndonjëherë, në mes të dhimbjes, ne e harrojmë atë dashuri të parë që na lidh me Zotin dhe me ata që kemi humbur. Ne mund të ngatërrohemi në 'pse-të' e pafundme, në atë barrë të rëndë të fajit që shpesh shfaqet pa u ftuar: 'A mos humba ndonjë shenjë? A mund të kisha bërë më shumë?'.
Prindër të dashur, dua t'ju them sot me gjithë butësinë e Krishtit: hiqeni atë gur nga supet tuaja. Ashtu siç Jezusi u tha për të verbërin, se as ai dhe as prindërit e tij nuk kishin mëkatuar, po kështu ju them edhe juve. Sëmundja e Benit nuk ishte ndëshkim, nuk ishte dështim i juaji, nuk ishte pasojë e asnjë neglizhence. Ju keni qenë prindër të mrekullueshëm, të përkushtuar, të dashur. Beni nuk ju akuzon; ai ju do. Ai nuk është në kërkim të fajit; ai është në gëzimin e Zotit. Ju jeni të absoluar. Beni është i lirë, dhe ju duhet të jeni të lirë gjithashtu.
Kur Jezusi ndalon përpara të verbërit, Ai nuk e pyet: 'Pse je këtu?'. Ai e pyet: 'Çfarë do që të bëj për ty?'. Kjo është pyetja që Zoti na bën sot. Çfarë kërkoni në këtë çast të dhimbjes suaj? A kërkoni dritë? A kërkoni paqe? A kërkoni forcë për ta vazhduar rrugën për hir të njëri-tjetrit? Beni, që tani është në 'Banquet të Qiellit', ndoshta po e bën të njëjtën kërkesë për ju: që ju të shihni dritën që ai la pas. Ai është gjallë në atë pus në Cà Mau, në atë ujë që shuan etjen e të varfërve, në atë dashuri që vazhdon të rrjedhë edhe pse ai nuk është më fizikisht me ne.
Ryan, vëllai i tij, ti je trashëgimtari i atij gëzimi. Kur ti kodon, kur ti ëndërron, kur ti shikon qiellin, Beni është aty. Ai nuk është në karrigen bosh; ai është në çdo moment të jetës tënde që ti e jeton me guxim. Mos ki frikë të vazhdosh të jesh i lumtur. Beni do që ti të jesh i lumtur. Ai do që ti të jesh ai që ëndërron, ai që zbulon, ai që dashuron. Mos e lër zemrën tënde të bëhet e ftohtë nga trishtimi. Mbaje atë gjallë, ashtu siç ishte zemra e vëllait tënd.
Jezusi i tha të verbërit: 'Shiko! Feja jote të shpëtoi'. Dhe ai, sapo fitoi shikimin, e ndoqi Jezusin. Kjo është thirrja jonë: të ndjekim Jezusin, duke mbajtur gjallë kujtimin e Benit jo si një barrë, por si një dritë. Beni është atje, në dritën e përjetshme, duke pritur që ju të vazhdoni të jetoni. Ai është në duart e Atit, duke buzëqeshur, duke ju pritur. Dhe deri atëherë, ai ju kërkon vetëm një gjë: të jetoni. Të jetoni me guxim, të jetoni me shpresë, të jetoni me dashuri. Sepse në fund, ajo që mbetet nuk është ajo që kemi grumbulluar, por ajo që kemi dhënë. Dhe Beni, djali ynë i dashur, na mësoi se dashuria është e vetmja gjë që, kur ndahet, shumëfishohet gjithmonë. Amen.
For the intentions entrusted to Ben on our prayer wall:
Të udhëhequr nga urdhërimi i Shëlbuesit dhe të formuar nga mësimi hyjnor, guxojmë të themi:
Ati ynë, që je në qiell, u shenjtëroftë emri yt; ardhtë mbretëria jote; u bëftë vullnesa jote si në qiell ashtu në tokë. Bukën tonë të përditshme na e jep sot; na i fal fajet tona, si i falim ne fajtorët tanë; e mos na lër të biem në tundim, por na liro prej së keqes. Amen.
Zoti ju bekoftë dhe ju ruajtë në dashurinë e Tij, sot dhe përgjithmonë. Shkoni në paqe.
✝ May almighty God bless you: the Father, and the Son, and the Holy Spirit. Amen.