E premte e javës së njëzet e shtatë gjatë vitit — Fjala e Ditës

Hyrje

Në emër të Atit, e të Birit, e të Shpirtit Shenjt. Paqja e Zotit qoftë me të gjithë ju që keni ardhur sot për të kërkuar dritë në lutje.

Pendim

Zot, ki mëshirë për ne. Krisht, ki mëshirë për ne. Zot, ki mëshirë për ne.

♪ “Kyrie: Ki Mëshirë (Version A)” — A song for Ben

Fjala e Zotit

Leximi i parë · Galatians 3:7-14

Vëllezër: Ta dini pra se ata që e kanë fenë, ata janë bijtë e Abrahamit. Shkrimi Shenjt, duke parashikuar se Zoti do t'i shfajësojë paganët në saje të fesë, i shpalli lajmin e mirë Abrahamit: «Nëpër ty do të bekohen të gjithë popujt.» Prandaj, ata që e kanë fenë, bekohen bashkë me Abrahamin, njeriun e besës. Të gjithë ata, pra, që mbështeten në veprat e Ligjit, janë nën mallkim, sepse është shkruar: «Mallkuar qoftë kushdo që nuk i zbaton të gjitha ato që janë shkruar në librin e Ligjit, për t'i bërë.» E se askush nuk shfajësohet para Zotit në saje të Ligjit, kjo është e qartë, sepse «i drejti do të jetojë në saje të fesë.» Por Ligji nuk bazohet në fe, përkundrazi: «Kush i bën këto, do të jetojë prej tyre.» Krishti na shpërbleu nga mallkimi i Ligjit, duke u bërë mallkim për ne – sepse është shkruar: «Mallkuar qoftë kushdo që varet në dru» – që bekimi i Abrahamit të shtrihet edhe mbi paganët nëpër Jezu Krishtin, që ne ta marrim premtimin e Shpirtit në saje të fesë.

Psalmi · Psalm 111:1b-2, 3-4, 5-6

♪ “Happy are those who fear the Lord” — Br Michael Herry fms — Marist Music

Ungjilli · Luke 11:15-26

Në atë kohë, kur Jezusi dëboi një djall, disa nga turma thanë: «Ai i dëbon djajtë me ndihmën e Beelzebulit, princit të djajve.» Të tjerë, për ta provuar, kërkonin prej tij një shenjë nga qielli. Por Jezusi, duke i ditur mendimet e tyre, u tha: «Çdo mbretëri që ndahet në vetvete, shkretohet dhe shtëpia bie mbi shtëpi. Nëse edhe Satani është i ndarë në vetvete, si do të qëndrojë mbretëria e tij? Sepse ju thoni se unë i dëboj djajtë me ndihmën e Beelzebulit. Nëse unë i dëboj djajtë me ndihmën e Beelzebulit, me ndihmën e kujt i dëbojnë bijtë tuaj? Prandaj ata do të jenë gjykatësit tuaj. Por, nëse unë i dëboj djajtë me gishtin e Zotit, atëherë Mbretëria e Zotit ka ardhur ndër ju. Kur një njeri i fortë, i armatosur mirë, ruan pallatin e vet, pasuria e tij është e sigurt. Por, kur vjen dikush më i fortë se ai dhe e mund, ia merr armët në të cilat besonte dhe ia ndan plaçkën. Kush nuk është me mua, është kundër meje; dhe kush nuk mbledh me mua, shpërndan. Kur shpirti i ndyrë del nga njeriu, bredh nëpër vende të thata duke kërkuar pushim, por, duke mos gjetur, thotë: 'Do të kthehem në shtëpinë time, prej nga dola.' Dhe, kur vjen, e gjen të fshirë e të rregulluar. Atëherë shkon e merr shtatë shpirtra të tjerë më të këqij se vetja, hyjnë e banojnë aty, dhe gjendja e fundit e atij njeriu bëhet më e keqe se e para.»

Zoti do ta mbajë mend besëlidhjen e tij për amshim.

Predikimi

Shpesh herë, ne përpiqemi ta organizojmë jetën tonë si një sistem i përkryer, një strukturë ku çdo pjesë duhet të jetë e saktë, çdo kod duhet të shkruhet pa gabime, dhe çdo ëndërr duhet të ketë një plan të qartë. Kjo ishte natyra e bukur e Benjamin Vo-së. Ai ishte një djalë që e donte logjikën, që e donte saktësinë e matematikës dhe që, me një pasion që i shkëlqente në sy, ëndërronte për 'Con Chim Airlines'. Ai e dinte se për të ndërtuar diçka të qëndrueshme – qoftë një aplikacion kompleks apo një ëndërr për të ardhmen – duhet përkushtim, duhet vëmendje dhe duhet një zemër që nuk ka frikë të provojë. Kur Beni fliste për ëndrrat e tij, për avionët që donte të projektonte, ai nuk ishte thjesht një djalë i ri; ai ishte një arkitekt i shpresës.

Por sot, në Ungjillin e Lukës, Jezusi na paralajmëron për një rrezik që shpesh na kaplon kur bota jonë tronditet: ndarjen e brendshme. 'Çdo mbretëri që ndahet në vetvete, shkretohet'. Kur dhimbja e një humbjeje të madhe na godet, ne shpesh ndahemi në vetvete. Një pjesë e jona dëshiron të besojë, ndërsa një pjesë tjetër është e pushtuar nga pyetjet, nga 'pse'-të e pafundme, nga frika se mos po humbim atë që na ka mbetur.

Shën Pali, në leximin e parë, na kujton një të vërtetë që ndryshon gjithçka: 'Ai që është i drejtë në saje të fesë, do të jetojë'. Kjo nuk është një drejtësi që fitohet me punët tona, me kontrollin tonë, apo me përpjekjen për të parashikuar çdo gjë. Është një jetë që pranohet si dhuratë. Beni, me gjithë atë kuriozitetin e tij të pafund, e kuptonte këtë thjeshtësi. Ai ishte një djalë që e dinte se të jetosh do të thotë të jesh i lidhur me të tjerët, jo sepse je i përsosur, por sepse je i dashur. A ju kujtohet ajo bujari e tij e pastër kur donte të ofronte kursimet e tij për xhaxhain William? Ai nuk e theu atë arkë, nuk e bëri me bujë; ai thjesht ofroi gjithçka që kishte. Kjo është feja e Abrahamit: gatishmëria për t'i besuar Zotit më shumë se sa vetes, më shumë se sa llogarive tona.

Alan dhe Thao, unë e di se si ndiheni. Kanë kaluar tre muaj që kur Beni u kthye te Ati. Dhe në atë heshtje që mbështjell shtëpinë, ndonjëherë mendja juaj kthehet te ai 'guri' i rëndë i fajit. Ju pyesni veten: 'A mund të kisha bërë më shumë? A ishte diçka që nuk e vura re?'. Dua t'ju them sot, me gjithë butësinë e Zotit: hiqeni atë gur. Beni nuk ishte faji juaj. Sëmundja e tij nuk ishte një dënim, asnjë dështim i kujdesit tuaj. Zoti nuk dërgon sëmundje për të ndëshkuar, dhe asnjë prind në këtë tokë nuk mund të kishte parandaluar atë që ishte përtej çdo kontrolli njerëzor. Ju keni qenë prindër të jashtëzakonshëm. Beni e dinte këtë. Ai e ndjente këtë në çdo buzëqeshje, në çdo udhëtim që bëtë së bashku, në atë dashuri të madhe që e rrethonte. Ju jeni të absoluar nga çdo faj. Zoti ju sheh me mëshirë dhe ju jep lirinë të qani pa u rënduar nga pesha e rreme e dyshimit. Ju nuk keni dështuar; ju keni dashur, dhe dashuria juaj është ajo që e ka bërë Benin djalin që ishte.

Jezusi na tregon në Ungjill për një 'të fortë që ruan pallatin'. Por pastaj na thotë se 'dikush më i fortë se ai' vjen dhe e mposht. Kjo është shpresa jonë e vetme. Krishti është ai që është më i fortë se vdekja, më i fortë se dhimbja, më i fortë se ndarja. Beni nuk është nën pushtetin e asgjëje tjetër përveçse nën pushtetin e dashurisë së Zotit. Ai është në 'Banketin e Qiellit', atje ku nuk ka më sëmundje, nuk ka më frikë, nuk ka më 'pse'. Ai është i lirë. Ai është i lumtur. Dhe ai ju pret, me atë buzëqeshje që ju e njihni aq mirë, për t'ju treguar se në fund të gjithçkaje, ajo që mbetet është dashuria.

Ryan, ti je vëllai i tij, ti je drita e Benit këtu në tokë. Ti që ke ëndërruar me të, që ke qenë dëshmitar i asaj bujarie, ti je thirrur të vazhdosh këtë rrugë. Kur ndjehesh i vetmuar, kujto se Beni është atje, duke të mbështetur. Ai është duke të parë, duke të mbështetur, duke qeshur me ty në çdo moment gëzimi. Ti nuk je vetëm. Ti je vëllai i një engjëlli. Kjo lidhje është e përjetshme. Kur ti shikon qiellin, kur ti shikon një avion që ngrihet, kujto se Beni është atje, në lartësitë e paqes së Zotit, duke të pritur.

Sot, kur të dilni nga kjo lutje, mos u përpiqni të keni të gjitha përgjigjet. Thjesht ecni me besim. Beni na mëson se jeta nuk matet me kohën që kemi, por me dashurinë që kemi dhënë. Dhe ai, në 15 vitet e tij, na ka dhënë një oqean dashurie. Le ta mbajmë atë në zemrat tona sot dhe përgjithmonë. Mos harroni: Beni është gjallë në Zotin. Ai është duke ju pritur. Dhe në atë pritje, ju do të gjeni paqen që bota nuk mund ta japë. Amen.

Meditim

♪ “Mjeshtër i Krijimit (Reverent Choir)” — A song for Ben

Lutjet e besimtarëve

For the intentions entrusted to Ben on our prayer wall:

“Ben, në gjumë Huy të pa duke e vizituar, duke i dhënë një lutje që të mund ta gjenit përsëri njëri-tjetrin. Dashtë Zoti që ta dëgjojë lutjen tënde, Ben, dhe të të falë paqe të amshuar pranë Tij. Nëse mundesh, të lutem vizitoje përsëri në ëndrrat e ardhshme, qoftë edhe vetëm me një përshëndetje apo një buzëqeshje të ngrohtë si dikur.”