Solemniteti i Të Gjithë Shenjtorëve

Ndonjëherë, kur ecim nëpër një qytet të panjohur apo kur shikojmë lart drejt qiellit të hapur, sytë tanë ndalen te dritat që ndizen në errësirë. Nuk janë thjesht yje; janë dritare, janë shenja se dikush është atje, se ka jetë, se ka njerëz që presin. Sot, në këtë Solemnitet të Të Gjithë Shenjtorëve, Kisha na fton të ngremë sytë lart jo për të parë një hapësirë të zbrazët, por për të parë një turmë kaq të madhe sa askush nuk mund ta numëronte, nga çdo komb, racë, popull e gjuhë, të veshur me petka të bardha, me degë palmash në duar. Ata qëndrojnë para fronit dhe para Qengjit, duke thirrur me zë të lartë: 'Shpëtimi i përket Hyjit tonë, që është ulur mbi fron, dhe Qengjit'.

Në këtë mori të pafundme shpirtrash të dritës, ne sot mendojmë për Benjaminin tonë. Një djalë pesëmbëdhjetëvjeçar, me atë mendje kaq të ndritur, me atë kuriozitet të pashtershëm që e shtynte të zhytej në botën e teknologjisë, në strukturat e AWS dhe në kodet e ndërlikuara të lojërave që krijonte në GitHub. Më kujtohet ajo ëndrra e tij e bukur për 'Con Chim Airlines', një emër që ai e thoshte gjithmonë me një buzëqeshje dhe një gëzim të ëmbël fëmije, sikur të dinte se bota nuk është e kufizuar nga muret e kësaj toke, por është bërë për t'u fluturuar. Beni ishte një djalë që e donte qiellin, që donte aeroplanët, që mbledhjen e tij me familjen e konsideronte si destinacionin më të bukur në çdo skaj të botës që vizitoi me prindërit e tij dhe me vëllain e tij, Ryan. Sot, ai nuk është më në ndonjë pistë të kësaj toke; ai është në atë banket të qiellit, atje ku drita nuk perëndon kurrë.

Por le të ndalemi te një detaj i vogal, pothuajse i padukshëm, që tregon se çfarë lloj shpirti ishte Benjamin Vo. Në atë moshë kaq të re, kur djemtë zakonisht mendojnë vetëm për veten e tyre, Beni i tha një ditë mamasë dhe babait të tij se ishte i gatshëm të jepte të gjitha kursimet e tij ngaarka e tij e vogël për të ndihmuar xhaxhain William, i cili po vuante pasojat e rënda të goditjeve në tru. Ai nuk e theu atë arkë, nuk e zbrazi me bujë, nuk kërkoi lavdi. Ai thjesht ofroi. Ai ishte i gatshëm të dorëzonte çdo gjë që kishte për hir të dikujt tjetër. Kjo është ajo që do të thotë të kesh një zemër të pastër. Kjo është ajo që na flet Ungjilli i sotëm kur Jezusi u ngjit në mal dhe u tha: 'Lum ata që janë të pastër në zemër, se do ta shohin Hyjin'.

Alan dhe Thao, prindër të dashur, e di se në këto katër muaj që nga dita e 13 qershorit, karrigia e Benit në tryezë është bërë një vend i heshtjes që të copëton zemrën. Dhe në atë heshtje, shpesh depërton ajo hije e rëndë, ajo ndjenjë e fshehtë e fajit që shumë prindër e mbajnë në shpirt: 'A mos humba ndonjë shenjë? A mund të kisha bërë më shumë?'. Dua t'ju shikoj në sy sot, me butësinë e Krishtit, dhe t'ju them: hiqeni atë gur nga supet tuaja. Ju nuk keni gabuar asgjë. Sëmundja e Benit nuk ishte pasojë e asgjëje që keni bërë ose keni lënë pa bërë. Zoti nuk është një gjykatës që kërkon fajtorë aty ku ka vetëm lot të pastër. Sëmundja vjen nganjëherë si një stuhi e papritur, përtej çdo kontrolli njerëzor, përtej çdo vigjilence. Ju keni qenë për Benjaminin gjithçka që një fëmijë mund të dëshironte: streha e tij, krahët e tij, jeta e tij. Ai u largua sepse e thërriti Ati, jo sepse dashuria juaj u ndal. Ju jeni të absoluar nga çdo faj. Lëreni atë barrë të bjerë në tokë dhe merrni frymë në paqen e Zotit.

Shën Gjoni, në leximin e dytë, na kujton: 'Shihni çfarë dashurie na ka dhënë Ati, që të quhemi bij të Hyjit; dhe jemi vërtet të tillë!'. Beni është bir i Hyjit, tani në shtëpinë e Tij. Ryan, vëllai i tij i dashur, ti që ke ndarë me të lojërat, udhëtimet, ëndrrat e përbashkëta, mos harro kurrë se lidhja juaj nuk është thyer nga vdekja. Vëllai yt të shikon nga drita dhe të do më shumë se kurrë. Vazhdo të jetosh, të jesh i fortë, të mbash gjallë atë buzëqeshje që Beni e deshi aq shumë.

Dhe për të gjithë ju që po dëgjoni sot, sidomos fëmijët që vuajnë dhe familjet që mbajnë një kryq të rëndë: mos u dorëzoni kurrë. Zoti është me ju. Beni është tani atje lart, duke u lutur për ju, duke bërë që dashuria e tij të vazhdojë të rrjedhë në këtë tokë nëpërmjet gjesteve të vogla të fshehura të mirësisë – si ai pusi i ujit në Cà Mau që mban emrin e tij, një burim që u jep jetë atyre që kanë etje. Kur të dilni nga kjo lutje sot, bëni një gjest të vogël mirësie për dikë në nevojë, në emër të Benit. Dhe le t'i besojmë shpirtin e tij dhe të gjithë të dashurve tanë në duart e Hyjit, duke pritur atë ditë kur do t'i shohim përsëri në dritën e pafundme. Amen.