Në emër të Atit, e të Birit, e të Shpirtit Shenjt. Paqja dhe hiri i Zotit tonë Jezu Krisht qofshin me ju në këtë kohë lutjeje dhe shprese.
Zot, që na thërret në kohën Tënde të shenjtë, ki mëshirë për ne. Krisht, që vuan dhe ngrihesh për shpëtimin tonë, ki mëshirë për ne. Zot, që na mbështjell me dashurinë Tënde të përjetshme, ki mëshirë për ne.
Shpesh herë, kur jeta na duket e thyer, ne kërkojmë një rend, një logjikë, një arsye përse gjërat ndodhin ashtu siç ndodhin. Shikoni, për një çast, duart tuaja. Ato janë mjete të punës, të dashurisë, të përkujdesjes. Në leximin e parë, Koheleti na flet për një kohë për çdo gjë: 'një kohë për të mbjellë dhe një kohë për të shkulur, një kohë për të qarë dhe një kohë për të qeshur'. Këto fjalë nuk janë thjesht një poezi; ato janë rrahjet e zemrës së jetës njerëzore. Ato na kujtojnë se ne nuk jemi zotër të orëve tona, por jemi udhëtarë në kohën që Zoti na ka dhuruar.
Benjamin Vo, djali juaj i dashur, e kuptonte këtë kohë në mënyrën e tij të veçantë. Ai ishte një djalë i ndërtimit, i krijimit. Mendoni për atë pasionin e tij për 'Con Chim Airlines', për ato ëndrra që ai kodonte në GitHub, për atë dëshirë për të fluturuar lart, për të parë botën nga lartësia e një avioni Boeing 737. Ai nuk ishte thjesht duke luajtur; ai ishte duke kërkuar të kuptonte mekanizmat e botës. Ai kishte një mendje që kërkonte përgjigje, por mbi të gjitha, ai kishte një zemër që dinte të dhuronte. A e mbani mend atë moment kur ai, me atë thjeshtësinë e një fëmije që do të bëhet burrë, ofroi kursimet e tij për të ndihmuar xhaxhain William? Ai nuk e theu arkën, nuk e shkatërroi atë që kishte mbledhur; ai thjesht e ofroi. Kjo është thelbi i një shpirti që i përket Zotit: gatishmëria për të dhënë gjithçka, pa kërkuar asgjë në këmbim.
Sot, ndërsa jemi këtu, tre muaj pas largimit të tij, ju, Alan dhe Thao, mund të ndiheni sikur koha ka ndaluar. Ju mund të ndiheni si dishepujt në Ungjillin e sotëm, kur Jezusi i pyet: 'Po ju, kush thoni se jam unë?'. Në mes të dhimbjes, në mes të mungesës së Benjamin-it, kjo pyetje bëhet më e vështirë se kurrë. 'Kush je Ti, o Zot, në këtë humbje?'. Pjetri përgjigjet: 'Ti je Krishti i Zotit'. Dhe Jezusi, menjëherë pas kësaj, flet për vuajtjen, për refuzimin, për vdekjen, por edhe për ringjalljen. Ai nuk na premton një rrugë pa kryq; Ai na premton se kryqi nuk është fundi.
Duhet ta themi të vërtetën: dhimbja e një prindi është një oqean pa breg. Kur ktheheni në shtëpi dhe shihni vendin ku ai ulej, kur shihni ndonjë kartë avioni që ai ruante me aq kureshtje, ju godet një valë që nuk mund ta kontrolloni. Dhe në atë valë, shpesh vjen një gur i rëndë që ju e mbani në heshtje: guri i fajit. 'A munda të bëja më shumë? A ishte diçka që unë, si baba apo si nënë, nuk e vura re?'. Dua t'ju them sot, me gjithë butësinë e Zotit që shëron çdo plagë: hiqeni atë gur nga shpatullat tuaja. Beni nuk ishte faji juaj. Sëmundja e tij nuk ishte një dënim, asnjë dështim i kujdesit tuaj. Zoti nuk dërgon sëmundje për të ndëshkuar, dhe asnjë prind në këtë tokë nuk mund të kishte parandaluar atë që ishte përtej çdo kontrolli njerëzor. Ju keni qenë prindër të mrekullueshëm. Beni e dinte këtë. Ai e ndjente këtë në çdo buzëqeshje, në çdo udhëtim që bëtë së bashku, në atë dashuri të madhe që e rrethonte. Ju jeni të absoluar nga çdo faj. Zoti ju sheh me mëshirë dhe ju jep lirinë të qani pa u rënduar nga pesha e rreme. Ju jeni të lirë.
Jezusi thotë: 'Biri i njeriut duhet të vuajë shumë... dhe të ringjallet'. Beni është tani pjesë e kësaj ringjalljeje. Ai nuk është më ai djalë që duhej të luftonte me trupin e tij; ai është tani në 'Banquet të Qiellit', në atë hapësirë ku nuk ka më 'kohë për të qarë', por vetëm kohë për dashuri të pafundme. Ai është atje, duke vëzhguar, duke buzëqeshur, duke u lutur për ju. Kur Ryan, vëllai i tij, ndihet i vetmuar, le të kujtojë se lidhja e tyre është e përjetshme. Ata kanë ëndërruar së bashku, kanë udhëtuar së bashku, dhe ajo dashuri nuk mund të shkatërrohet nga asnjë distancë.
Sot, kërkoj prej jush një gjë të thjeshtë. Kur të dilni nga kjo lutje, mos kërkoni përgjigje për 'pse-të' e mëdha të jetës. Kërkoni vetëm një moment për të falënderuar Zotin për 15 vitet që ju dha me Benjamin-in. Ai ishte një dritë. Ai ishte një djalë që donte të ndërtonte, që donte të ndihmonte, që donte të jetonte. Dhe ai vazhdon të jetojë në çdo akt dashurie që bëhet në emër të tij, në atë 'Pus të Dashurisë' që ujit tokën e etur, në çdo gjest të fshehtë që ju bëni. Ju jeni të mbajtur nga Zoti. Beni është në duart e Atit. Ecni me shpresë, sepse dashuria është më e fortë se vdekja. Beni, ky djalosh i mrekullueshëm, na mëson se jeta nuk matet me kohën që kemi, por me dashurinë që kemi dhënë. Dhe ai, në 15 vitet e tij, na ka dhënë një oqean dashurie. Le ta mbajmë atë në zemrat tona sot dhe përgjithmonë. Amen.
For the intentions entrusted to Ben on our prayer wall:
Të udhëhequr nga urdhërimi i Shëlbuesit dhe të formuar nga mësimi hyjnor, guxojmë të themi:
Ati ynë, që je në qiell, u shenjtëroftë emri yt; ardhtë mbretëria jote; u bëftë vullnesa jote si në qiell ashtu në tokë. Bukën tonë të përditshme na e jep sot; na i fal fajet tona, si i falim ne fajtorët tanë; e mos na lër të biem në tundim, por na liro prej së keqes. Amen.
Zoti ju bekoftë dhe ju ruajtë. Paqja e Tij qoftë me ju tani dhe përgjithmonë.
✝ May almighty God bless you: the Father, and the Son, and the Holy Spirit. Amen.