தந்தை, மகன், தூய ஆவியாரின் பெயராலே. ஆமென். நம் ஆண்டவராகிய இயேசு கிறிஸ்துவின் அருளும், இறைவனின் அன்பும், தூய ஆவியாரின் தோழமையும் உங்கள் அனைவரோடும் இருப்பதாக.
ஆண்டவரே, உமது இரக்கத்தை எங்களுக்குக் காட்டியருளும். கிறிஸ்துவே, உமது மன்னிப்பை எங்களுக்கு அருளும். ஆண்டவரே, உமது அமைதியை எங்களுக்குத் தந்தருளும்.
இன்று நாம் ஒரு எளிய, ஆனால் ஆழ்ந்த காட்சியை நம் மனக்கண்ணில் கொண்டு வருவோம். ஒரு சிறிய குழந்தை, தன் கையில் ஒரு சிறிய பெட்டியுடன், தன் தந்தையின் கைகளைப் பிடித்துக்கொண்டு வீட்டின் முற்றத்தில் நிற்கிறான். அந்தச் சிறுவன், தன் தந்தையின் ஒவ்வொரு அசைவையும் கவனிக்கிறான். அவனது கண்களில் ஒருவிதமான அமைதியும், அதே சமயம் எல்லையற்ற ஆர்வமும் மின்னுகிறது. அந்தச் சிறுவன் வேறெவருமல்ல, நம்முடைய பெஞ்சமின் தான். ஒரு வயதைக் கடந்த அந்தச் சிறுவன், தன் கையில் இருந்த அந்தச் சிறிய கொள்கலனைப் பார்த்துப் புன்னகைக்கும்போது, அவன் அந்த உலகத்தையே தன் பிஞ்சு விரல்களுக்குள் வைத்திருப்பது போலத் தோன்றுகிறது. அந்தப் புன்னகை, அந்த அமைதி, அந்தத் தூய ஆர்வம்—இவைதான் பெஞ்சமினின் வாழ்க்கையின் சாராம்சம். அவன் வளர்ந்து, பதினைந்து வயதை அடைந்தபோது, அந்த ஆர்வம் இன்னும் விரிவடைந்தது. அவன் விமானங்களைப் பார்த்தான், மேகங்களின் உயரத்தில் தன் கனவுகளைப் பறக்கவிட்டான், தன் தந்தையோடு இணைந்து 'கான் சிம் ஏர்லைன்ஸ்' (Con Chim Airlines) என்று சொல்லிச் சிரித்தான். அவன் வெறும் ஒரு சிறுவன் அல்ல; அவன் அன்பின் ஒரு வெளிப்பாடு.
இன்றைய நற்செய்தியில், சக்கேயு என்ற மனிதனை நாம் சந்திக்கிறோம். சக்கேயு ஒரு வரி வசூலிப்பவர், அவர் செல்வந்தர், ஆனால் அவர் 'குள்ளமானவர்'. கூட்டத்தின் இரைச்சலில் இயேசுவைக் காண முடியாமல், அவர் ஒரு காட்டத்தி மரத்தின் மீது ஏறுகிறார். சக்கேயுவின் அந்தத் தவிப்பு, அந்தத் தேடல், அந்த இயேசுவைக் காண வேண்டும் என்ற துடிப்பு இருக்கிறதே... அதுதான் மனித இதயத்தின் உண்மையான தாகம். இயேசு அந்த மரத்தின் கீழே வந்து, 'சக்கேயுவே, விரைந்து இறங்கி வா; இன்று நான் உன் வீட்டில் தங்க வேண்டும்' என்று கூறுகிறார். இயேசு ஏன் சக்கேயுவைத் தேர்ந்தெடுத்தார்? சக்கேயு ஒரு பாவி என்று உலகம் பேசியது. ஆனால் இயேசு சக்கேயுவின் இதயத்தைப் பார்த்தார். அந்த இதயத்தில் இருந்த மாற்றத்திற்கான ஏக்கத்தை அவர் கண்டார். சக்கேயு மரத்திலிருந்து இறங்கி, இயேசுவை மகிழ்ச்சியோடு வரவேற்கிறான். அவன் தன் உடைமைகளில் பாதியை ஏழைகளுக்குத் தருவதாக உறுதியளிக்கிறான். இது வெறும் கணக்கு அல்ல; இது ஒரு இதயத்தின் முழுமையான மாற்றம்.
பெஞ்சமின், நீயும் அதே போன்ற ஒரு இதயத்தைக் கொண்டிருந்தாய். உன்னுடைய அந்தப் புத்தி கூர்மை, உன்னுடைய அந்தத் தொழில்நுட்ப அறிவு, உன்னுடைய அந்த மேதமை—இவை எல்லாவற்றையும் விட, உன் இதயத்தின் தாராள குணம் தான் உன்னை உன்னதமாக்கியது. உன் மாமா வில்லியம் உடல்நலமில்லாமல் இருந்தபோது, உன் உண்டியலைத் திறந்து, அதில் இருந்த அனைத்தையும் கொடுக்க முன்வந்தாயே... அந்தப் பணம் ஒரு காகிதம்தான், ஆனால் அந்த 'கொடுக்க வேண்டும்' என்ற எண்ணம் இருக்கிறதே, அதுதான் விண்ணகத்தின் மொழி. நீ அந்த உண்டியலை உடைக்கவில்லை, ஆனால் உன் இதயத்தை முழுமையாகத் திறந்து வைத்தாய். இயேசு சக்கேயுவிடம், 'இன்று இந்த வீட்டிற்கு மீட்பு உண்டானது' என்று சொன்னார். பெஞ்சமின், நீ வாழ்ந்த அந்தப் பதினைந்து ஆண்டுகளில், நீ உன் குடும்பத்தின் வீட்டிற்கு மீட்பையும், அன்பையும், ஒளியையும் கொண்டு வந்தாய். நீ இன்றும் அந்த மீட்பின் வழியாகத்தான் உன் பெற்றோரின் இதயங்களில் வாழ்கிறாய்.
ஆலன், தாவோ, ரியான்... இன்று நாம் ஒரு உண்மையை நேர்மையாகப் பேச வேண்டும். துயரம் என்பது ஒரு பாரமான மூட்டை. ஐந்து மாதங்கள் கடந்தும், அந்த மூட்டை குறையவில்லை என்று நீங்கள் நினைக்கலாம். குறிப்பாக, அந்தச் சிறிய காலணிகளைப் பார்க்கும்போது, 'ஏன்?' என்ற கேள்வி உங்கள் இதயத்தை ஒரு சிறிய கத்தியைப் போலக் குத்தலாம். 'நான் எதையாவது தவறவிட்டுவிட்டேனோ? இன்னும் கொஞ்சம் கவனமாக இருந்திருக்கலாமோ?' என்ற அந்த சுய-குற்றச்சாட்டு இருக்கிறதே... அதுதான் மிகக் கொடியது. ஆலன் மற்றும் தாவோ, நான் மிகத் தெளிவாகச் சொல்கிறேன்: உங்கள் மகனின் அந்த நோய் உங்கள் தவறு அல்ல. நீங்கள் எதையும் தவறவிடவில்லை. நீங்கள் அவனுக்கு உலகின் மிகச் சிறந்த அன்பைக் கொடுத்தீர்கள். நீங்கள் அவனுக்குக் கொடுத்த அந்தப் பாதுகாப்பான, அன்பான வீடுதான், அவன் விண்ணகத்தை நோக்கிப் பயணிக்கத் தேவையான வலிமையைத் தந்தது. நோய் என்பது இந்த உலகில் தற்செயலாக வரும் ஒரு கொடூரமான புயல்; அது இறைவனின் தண்டனையும் அல்ல, உங்கள் கவனக்குறைவும் அல்ல. நீங்கள் முற்றிலும் குற்றமற்றவர்கள். இயேசுவிடம் ஒருமுறை, பிறவியிலேயே பார்வையற்ற ஒரு மனிதனைப் பார்த்து, 'இவனோ இவனது பெற்றோரோ செய்த பாவத்தினால் அல்ல' என்று சொன்னாரே, அதே வார்த்தைகளை நான் இன்று உங்களுக்குச் சொல்கிறேன். உங்கள் மகனின் அந்தப் போராட்டம், உங்கள் தவறு அல்ல. நீங்கள் எதையும் தவறவிடவில்லை, இறைவன் உங்களை அன்புடன் அரவணைக்கிறார். அந்தப் பாரமான கல்லை இன்று உங்கள் இதயத்திலிருந்து இறக்கி வையுங்கள். நீங்கள் உங்கள் பெஞ்சமினை எவ்வளவு நேசித்தீர்களோ, அதைவிடப் பன்மடங்கு அதிகமாக இறைவன் அவனை நேசிக்கிறார்.
இன்றைய முதல் வாசகத்தில், லவோதிக்கேயா சபைக்கு இயேசு ஒரு முக்கியமான எச்சரிக்கையைக் கொடுக்கிறார்: 'இதோ, நான் கதவு அருகே நின்று தட்டிக்கொண்டிருக்கிறேன். யாராவது என் குரலைக் கேட்டு கதவைத் திறந்தால், நான் உள்ளே நுழைந்து அவனோடு உணவருந்துவேன்.' பெஞ்சமின், நீ உன் வாழ்நாள் முழுவதும் உன் இதயத்தின் கதவைத் திறந்து வைத்திருந்தாய். நீ உன் தந்தையின் கதைகளை, அவை கற்பனையானவை என்று தெரிந்தும், எவ்வளவு ஆர்வத்தோடு கேட்டாய்! அந்த ஆர்வம், அந்த அன்புதான் இயேசுவோடு நீ உணவருந்திய தருணங்கள். நீ இன்று அந்த இறைவனின் விருந்தில், அந்தப் பேரின்பத்தில் இருக்கிறாய். நீ விண்ணகத்தில் எதைக் கேட்கிறாயோ, அது உனக்குக் கிடைத்துவிட்டது. எந்த வலியும் இல்லை, எந்தக் குழப்பமும் இல்லை.
ரியான், என் அன்புத் தம்பியே... நீ உன் அண்ணனின் அந்த நினைவுகளை உனக்குள் சுமந்துகொள். நீ சோர்ந்து போகும்போதெல்லாம், அந்தப் புன்னகையை நினைத்துக்கொள். பெஞ்சமின் விண்ணகத்திலிருந்து உன்னைப் பார்த்துப் புன்னகைத்துக்கொண்டிருக்கிறான். நீ உன் பெற்றோருக்காக ஒரு பெரும் பலமாக இரு. உங்கள் குடும்பம் ஒன்றாக இணைந்து, பெஞ்சமின் விட்டுச் சென்ற அந்த அன்பின் நறுமணத்தை இந்த உலகத்திற்குத் தொடர்ந்து வழங்க வேண்டும். பெஞ்சமின் ஒருமுறை தன் தந்தையிடம் 'கான் சிம் ஏர்லைன்ஸ்' என்று கூறிச் சிரித்த அந்த நினைவை உங்கள் இதயத்தில் வைத்துக்கொள்ளுங்கள். அது வெறும் விளையாட்டு அல்ல; அது அவன் இந்த உலகத்தை எவ்வளவு அழகாகப் பார்க்க ஆசைப்பட்டான் என்பதன் அடையாளம். அவன் இப்போது அந்த உண்மையான வானத்தில் இருக்கிறான். உன்னுடைய அந்த எளிய சிரிப்பு, உன்னுடைய அந்த அன்பான மனம், உன்னுடைய அந்தத் தூய எண்ணங்கள்... இவை எல்லாமே உன்னுடைய குடும்பத்திற்கு இன்று ஒரு பெரும் பலமாக இருக்கின்றன.
நண்பர்களே, பெஞ்சமினின் நினைவு என்பது ஒரு முடிவல்ல; அது ஒரு புதிய தொடக்கம். அவன் தன் வாழ்க்கையில் எதைக் காட்டினானோ, அதை நாம் நம் வாழ்க்கையில் கடைப்பிடிக்க வேண்டும். அந்தத் தாராள குணம், அந்த அன்பு, அந்தப் புன்னகை... இவைதான் நாம் இந்த உலகத்திற்குச் செய்ய வேண்டிய காணிக்கைகள். இன்று இந்த வழிபாட்டை முடித்துவிட்டு நீங்கள் வெளியே செல்லும்போது, ஒரு சிறிய காரியம் செய்யுங்கள். உங்கள் வீட்டில் இருக்கும் அந்தப் புகைப்படத்தைப் பார்க்கும்போது, அமைதியாக மூச்சை இழுத்துவிட்டுச் சொல்லுங்கள்: 'பெஞ்சமின், நீ கடவுளின் அன்பில் இருக்கிறாய், நானும் அந்த அன்பில் இருக்கிறேன்.' கடவுள் அவனது வாழ்க்கையை அழகான ஒரு மலராக வளர்த்து, அதைத் தன் தோட்டத்திற்கு எடுத்துக்கொண்டார். நம்முடைய உழைப்பும், நம்முடைய கண்ணீரும், நம்முடைய அன்பும் வீணாகாது. அந்த வளரச் செய்யும் கடவுளின் கைகளில் உங்களை முழுமையாக ஒப்படைத்து, அமைதி கொள்ளுங்கள். பெஞ்சமின் வோ, நீ இறைவனின் நித்திய ஒளியில் அமைதியாய் இளைப்பாறு. உன் புன்னகை என்றும் எங்களை வழிநடத்தட்டும். ஆமென்.
For the intentions entrusted to Ben on our prayer wall:
🕯 பிரார்த்தனைச் சுவரில் உங்கள் சொந்தப் பிரார்த்தனையை ஏற்றவும் →
மீட்பரின் கட்டளையால் கற்பிக்கப்பட்டு, திவ்விய போதனையால் உருப்பெற்று, நாம் துணிந்து சொல்கிறோம்:
விண்ணுலகில் இருக்கும் எங்கள் தந்தையே, உமது பெயர் தூயதெனப் போற்றப்பெறுக! உமது ஆட்சி வருக! உமது திருவுளம் விண்ணுலகில் நிறைவேறுவது போல, மண்ணுலகிலும் நிறைவேறுக! எங்கள் அன்றாட உணவை இன்று எங்களுக்குத் தாரும். எங்களுக்கு எதிராகக் குற்றம் செய்வோரை நாங்கள் மன்னிப்பது போல, எங்கள் குற்றங்களை மன்னியும். எங்களைச் சோதனைக்கு உட்படுத்தாதேயும், தீமையிலிருந்து எங்களை விடுவித்தருளும். ஆமென்.
இறைவன் உங்களை ஆசீர்வதித்து, உங்கள் துயரத்தைப் போக்கி, உங்களுக்கு அமைதியைத் தந்தருள்வாராக. ஆமென்.
✝ May almighty God bless you: the Father, and the Son, and the Holy Spirit. Amen.