ஆண்டின் முப்பತ್ತோராம் வாரச் சனி சனி

இன்று நாம் ஒரு எளிய, ஆனால் ஆழ்ந்த காட்சியை நம் மனக்கண்ணில் கொண்டு வருவோம். ஒரு கடையின் செக் அவுட் கவுண்டருக்கு அருகில், பெஞ்சமின் தன் கண்களில் அந்த குறும்புத்தனமான சிரிப்போடு நின்று கொண்டிருக்கிறான். மேலே கூலிங்கிளாஸ் மாட்டிக்கொண்டு, மிட்டாய் அடுக்குகளுக்கு அருகே முகத்தை ஒரு மாதிரி சுருக்கி, அன்றாடப் பயணத்தின் சலிப்பைக்கூட ஒரு கணம் சிரிப்பாக மாற்றிவிடுகிறான். அந்த எட்டு வயதுப் பையனின் பிரகாசமான, துள்ளலான ஆற்றல் அந்தச் சிறிய கடையை நிரப்புகிறது. அது பெரியதொரு நிகழ்வல்ல; ஆனாலும் அந்தச் சிரிப்பு ஒரு புகைப்படமாக அல்ல, மாறாக நம் இதயத்தின் ஆழத்தில் பதியும் ஒரு இனிய நினைவாக எஞ்சிவிடுகிறது.

நண்பர்களே, பெஞ்சமின் நம்மைவிட்டுப் பிரிந்து நான்கு மாதங்கள் ஆகின்றன. ஆலன், தாவோ, ரியான்... உங்கள் வீட்டின் அந்த அமைதி, பெஞ்சமினின் அந்த மெல்லிய சிரிப்பொலியைத் தேடுகிறது என்பதை நான் அறிவேன். குறிப்பாக, இரவு நேரங்களில் அந்தச் சிறிய காலணிகள் வாசலில் அப்படியே இருக்கும்போது, உங்கள் இதயம் எவ்வளவு கனக்கிறது என்பதை நான் உணர்கிறேன். இன்றைய இறைவார்த்தை, பிலிப்பியர் திருமுகத்தில் பவுல் அடிகளார் மூலமாக நம் இதயத்தைத் தொடுகிறது: 'எனக்குப் பலம் அளிப்பவர் மூலமாக எல்லாவற்றிற்கும் எனக்கு வலிமை உண்டு.' பவுல் எதைச் சொல்கிறார்? வறுமையிலும் செழுமையிலும், பசியிலும் நிறையிலும், எத்தகைய சூழ்நிலையிலும் நிலைத்திருக்கக்கூடிய அந்த இரகசியத்தை அவர் கற்றுக்கொண்டார். பெஞ்சமின், உன்னுடைய அந்தப் பதினைந்து ஆண்டு வாழ்க்கையில், நீயும் அந்த வலிமையை அறிந்திருந்தாய். உன்னுடைய அந்தப் புத்தி கூர்மையோடும், எவரும் வியக்கும் அந்த மேதமையோடும் நீ இந்த உலகத்தில் வாழ்ந்தாலும், உன்னுடைய அந்த மென்மையான இதயம்தான் எல்லோரையும் கவர்ந்தது.

நாம் இன்று ஒரு உண்மையை நேர்மையாகப் பேச வேண்டும். துயரம் என்பது ஒரு பாரமான மூட்டை. நான்கு மாதங்கள் கடந்தும், அந்த மூட்டை குறையவில்லை என்று நீங்கள் நினைக்கலாம். குறிப்பாக, அந்தச் சிறிய காலணிகளைப் பார்க்கும்போது, 'ஏன்?' என்ற கேள்வி உங்கள் இதயத்தை ஒரு சிறிய கத்தியைப் போலக் குத்தலாம். 'நான் எதையாவது தவறவிட்டுவிட்டேனோ? இன்னும் கொஞ்சம் கவனமாக இருந்திருக்கலாமோ?' என்ற அந்த சுய-குற்றச்சாட்டு இருக்கிறதே... அதுதான் மிகக் கொடியது. ஆலன் மற்றும் தாவோ, நான் மிகத் தெளிவாகச் சொல்கிறேன்: உங்கள் மகனின் அந்த நோய் உங்கள் தவறு அல்ல. நீங்கள் எதையும் தவறவிடவில்லை. நீங்கள் அவனுக்கு உலகின் மிகச் சிறந்த அன்பைக் கொடுத்தீர்கள். நீங்கள் அவனுக்குக் கொடுத்த அந்தப் பாதுகாப்பான, அன்பான வீடுதான், அவன் விண்ணகத்தை நோக்கிப் பயணிக்கத் தேவையான வலிமையைத் தந்தது. நோய் என்பது இந்த உலகில் தற்செயலாக வரும் ஒரு கொடூரமான புயல்; அது இறைவனின் தண்டனையும் அல்ல, உங்கள் கவனக்குறைவும் அல்ல. நீங்கள் முற்றிலும் குற்றமற்றவர்கள். நீங்கள் எதற்காகவும் உங்களை நீங்களே குற்றம் சாட்டிக்கொள்ள வேண்டாம். இறைவன் உங்களை உங்கள் மகனைப் போலவே நேசிக்கிறார். அந்தச் சிறிய பெஞ்சமின், தன் பதினைந்து ஆண்டுகால வாழ்க்கையில், ஒரு வீரனைப் போல நடந்தான். அவன் எதையும் இழக்கவில்லை; மாறாக, அவன் இப்போது விண்ணகத்தின் நீல வானத்தில், உங்கள் ஒவ்வொரு அசைவையும் கவனித்துக்கொண்டிருக்கிறான். நீங்கள் எதையும் தவறவிடவில்லை, இறைவன் உங்களை அன்புடன் அரவணைக்கிறார். சில நேரங்களில், ஏன் என்று தெரியாத சோதனைகள் நம்மைச் சூழ்கின்றன. ஆனால், அந்தச் சோதனைகளைவிட, நம்மைத் தாங்கிப் பிடிக்கும் இறைவனின் அன்பு மேலானது. உங்கள் மகனின் அந்தத் தூய ஆன்மா, இன்று இறைவனின் பாதத்தில், எவ்வித வலியும் இன்றி, முழுமையான அமைதியோடு இருக்கிறது.

இன்றைய நற்செய்தியில், லூக்கா எழுதிய நற்செய்தியில் இயேசு ஒரு முக்கியமான பாடத்தைக் கற்பிக்கிறார்: 'சிறிய காரியங்களில் நம்பிக்கைக்குரியவராய் இருப்பவர் பெரிய காரியங்களிலும் நம்பிக்கைக்குரியவராய் இருப்பார்.' பெஞ்சமின், நீ உன்னுடைய சிறு வயதிலேயே அந்தப் பெரிய நம்பிக்கையைக் காட்டினாய். உன் மாமா வில்லியம் உடல்நலமில்லாமல் இருந்தபோது, நீ உன் உண்டியலைத் திறந்து, அதில் இருந்த அனைத்தையும் அவருக்குக் கொடுக்க முன்வந்தாயே... நீ அதை உடைக்கவில்லை, பணத்தை எடுத்துத் தரவில்லை; ஆனால் அந்தப் பையன் தன் சிறுவயதுச் சேமிப்பை அப்படியே கொடுக்கத் தயாராக இருந்த அந்த மனம் இருக்கிறதே, அதுதான் அந்தத் தூய இரக்கம். நீ எதையும் பிடித்து வைத்துக் கொள்ளவில்லை; உன் அன்பை முழுமையாக வழங்கத் தயாராக இருந்தாய். இயேசு நம்மிடம் கேட்பதும் அதையேதான்; சிறிய விஷயங்களில் கூட நம் அன்பையும் நேர்மையையும் காட்டுவது.

பவுல் அடிகளார் பிலிப்பியர்களுக்கு எழுதுகையில், 'நீங்கள் அனுப்பிய உதவி நறுமணம் வீசும் காணிக்கையாகவும், கடவுளுக்கு ஏற்புடையதாகவும், அவருக்குப் உகந்ததாகவும் இருக்கிறது' என்கிறார். பெஞ்சமின், நீ இந்த உலகத்திற்கு விட்டுச் சென்ற அந்த நினைவுகள், அந்த 'கான் சிம் ஏர்லைன்ஸ்' (Con Chim Airlines) என்று சொல்லி நீ சிரித்த அந்த மகிழ்ச்சி, நீ விமானங்களை நேசித்த அந்த விதம்... இவை எல்லாமே ஒரு நறுமணமான காணிக்கையைப் போல உன்னுடைய குடும்பத்தின் வாழ்வில் தங்கிவிட்டன. நீ உன் தந்தையோடும் தம்பியோடும் உலகத்தைச் சுற்றிய அந்த நினைவுகள், விமான நிலையத்தின் கண்ணாடிச் சுவருக்குப் பின்னால் நின்று நீ விமானங்களைப் பார்த்த அந்தத் தருணங்கள்... இவை அனைத்தும் உன்னுடைய குடும்பத்தின் இதயத்தில் இன்றும் உயிர்ப்போடு இருக்கின்றன.

ரியான், என் அன்புத் தம்பியே... நீ உன் அண்ணனின் அந்த நினைவுகளை உனக்குள் சுமந்துகொள். நீ சோர்ந்து போகும்போதெல்லாம், அந்தப் புன்னகையை நினைத்துக்கொள். பெஞ்சமின் விண்ணகத்திலிருந்து உன்னைப் பார்த்துப் புன்னகைத்துக்கொண்டிருக்கிறான். நீ உன் பெற்றோருக்காக ஒரு பெரும் பலமாக இரு. உங்கள் குடும்பம் ஒன்றாக இணைந்து, பெஞ்சமின் விட்டுச் சென்ற அந்த அன்பின் நறுமணத்தை இந்த உலகத்திற்குத் தொடர்ந்து வழங்க வேண்டும்.

ஆலன், தாவோ, ரியான்... உங்கள் குடும்பம் தாங்கும் இந்தச் சிலுவை பாரமானதுதான். ஆனால் நீங்கள் தனியாக இல்லை. பெஞ்சமின் தன் தூய ஆன்மாவோடு உங்களுக்காக ஜெபித்துக் கொண்டிருக்கிறான். நீங்கள் இந்த வழிபாட்டை முடித்துவிட்டு வெளியே செல்லும்போது, ஒரு சிறிய காரியம் செய்யுங்கள். உங்கள் வீட்டில் இருக்கும் அந்தப் புகைப்படத்தைப் பார்க்கும்போது, அமைதியாக மூச்சை இழுத்துவிட்டுச் சொல்லுங்கள்: 'பெஞ்சமின், நீ கடவுளின் அன்பில் இருக்கிறாய், நானும் அந்த அன்பில் இருக்கிறேன்.' கடவுள் அவனது வாழ்க்கையை அழகான ஒரு மலராக வளர்த்து, அதைத் தன் தோட்டத்திற்கு எடுத்துக்கொண்டார். நம்முடைய உழைப்பும், நம்முடைய கண்ணீரும், நம்முடைய அன்பும் வீணாகாது. அந்த வளரச் செய்யும் கடவுளின் கைகளில் உங்களை முழுமையாக ஒப்படைத்து, அமைதி கொள்ளுங்கள். பெஞ்சமின் வோ, நீ இறைவனின் நித்திய ஒளியில் அமைதியாய் இளைப்பாறு. உன் புன்னகை என்றும் எங்களை வழிநடத்தட்டும். ஆமென்.