რიგითი ოცდამეთერთმეტე კვირის შაბათი

წარმოიდგინეთ ადამიანი, რომელიც უცნობ ქალაქში ჩადის და ხელში მხოლოდ ერთი მსუბუქი ჩემოდანი უჭირავს. მას არც მარაგი აქვს სახლში და არც მძიმე საზრუნავი აწუხებს თავის მხრებზე, რადგან იცის, რომ სადღაც, გზის ბოლოს, ვიღაც ელოდება. წმიდა პავლე მოციქული ფილიპელთა მიმართ თავის ეპისტოლეში სწორედ ამ შინაგანი თავისუფლების საიდუმლოზე გვეუბნება: „ვისწავლე, რომ ვიყო კმაყოფილი იმით, რაც მაქვს… ვიცი დამდაბლებაც და ვიცი ნაყროვანებაც, ყველაფერში და ყველგან გაწაფული ვარ“. პავლე არ ლაპარაკობს გულცივობაზე ან გულგრილობაზე; ის ლაპარაკობს იმაზე, რომ ადამიანის სულს შეუძლია იპოვოს ისეთი სიმშვიდე, რომელსაც გარე გარემოებები ვერ შეasუსტებს.

ჩვენ ხშირად ვცდილობთ, რომ ჩვენი ცხოვრების წესრიგი ჩვენივე ხელით დავაბალანსოთ. ვცდილობთ, რომ ყოველი დეტალი გავითვალისწინოთ, ყოველი ნაბიჯი ზუსტად გამოვთვალოთ, ისე, როგორც ბენჯამინს უყვარდა თავის სამყაროში. გახსოვთ, როცა ბენი თავის ოთახში იჯდა და იმ საოცარი სიზუსტით აწყობდა კოდის სტრიქონებს ან თვითმფრინავის მოდელებს? მისთვის სამყარო ლოგიკა და წესრიგი იყო. ის აკვირდებოდა თვითმფრინავებს აეროპორტებში, ოცნებობდა თავის მომავალ „Con Chim Airlines“-ზე და გულწრფელი, ბავშვური ღიმილით საუბრობდა იმაზე, თუ როგორ იფრენდა ცაში. მაგრამ ყველაზე ღრმა და მშვენიერი ბენში არ იყო მისი ბრწყინვალე გონება — მიუხედავად იმისა, რომ ის სრულიად თავისუფლად უმკლავდებოდა იმაზე რთულ მათემატიკას, ვიდრე მის ასაკს შეეფერებოდა — არამედ მისი ნაზი, მზრუნველი გული.

გახსოვთ ის ამბავი, როცა თხუთმეტი წლის ბენმა, სრულიად უנპრომპტოდ, უთხრა მშობლებს, რომ მზად იყო თავისი მთელი დანაზოგი, მთელი თავისი პატარა ყულაბა მიეცა ბიძამისისთვის, უილიამის დასახმარებლად, როცა ის მძიმედ იყო ავად? მან არ დაამსხვრია ყულაბა, არ გატეხა ის, რადგან არც იყო საჭირო — ბიძამისს უკვე ჰქონდა დაზღვევა და დახმარება არ სჭირდებოდა. მაგრამ თავად წინადადება, ეს სრული მზადყოფნა, რომ გაეცა ყველაფერი, რაც გააჩნდა, სხვისი ტკივილის შესამсуუქებლად — აი, ეს იყო ბენი. ეს იყო მისი სულის სილამაზე. ბიჭი, რომელიც მზად იყო, თავისი უკანასკნელი საგანძურიც კი გაენაწილებინა იმისთვის, ვისაც უჭირდა.

და სწორედ აქ შემოდის სახარების სიმკაცრე და სინათლე. დღეს იესო გვეუბნება: „მოიპოვეთ მეგობრები მართლმსაჯულების მამონით, რათა როცა დაიღუპებით, მარადიულ სავანეებში მიგიღონ“. იესო არაქრისტიანულ სიმდიდრეზე კი არ ლაპარაკობს, არამედ იმის გამოყენებაზე, რაც გვაქვს, სიყვარულის გასავრცელებლად. ის გვეუბნება, რომ ვინც ერთგულია მცირედში, ის დიდშიც ერთგულია. ბენის piggy bank-ი, მისი დაუჭრელი ყულაბა, სწორედ ამ ერთგულების სიმბოლოა. მან უკვე იცოდა ის, რასაც ზოგჯერ უფროსები მთელი ცხოვრების განმავლობაში ვერ ვتدავლობთ: რომ ყველაფერი, რაც გვაქვს, საჩუქარია და მისი ნამდვილი ფასი მხოლოდ მაშინ ვლინდება, როცა სხვას ვუზიარებთ.

მაგრამ მოდით, შევჩერდეთ და თვალი გავუსწოროთ იმ რეალობას, რომელიც ჩვენს გულებშია. უკვე ოთხი თვეა, რაც ბენი ჩვენს თვალს მიეფარა. სახლში არის კუთხეები, სადაც მისი ნაბიჯების ხმა კვლავ ისმის ჩვენს მოგონებებში, და არის ის მძიმე სიჩუმე, რომელიც ზოგჯერ ყოველგვარ სიტყვაზე δυναტად ლაპარაკობს. ალან და თაო, ვიცი, როგორ გენატრებათ მისი დილის „Good morning“, როგორ ეძებთ მის მზერას, როცა საღამოს მზე ეშვება სახურავებზე. ტკივილი, რომელსაც ატარებთ, არ არის ნაკლოვანება რწმენისა; ეს არის იმ სიყვარულის სიმძიმე, რომელიც ისეთივე ጥልቅა, როგორც ზღვა. როცა მარტო რჩებით თქვენს ფიქრებთან, ნუ იფიქრებთ, რომ ღმერთმა მიგატოვათ. ღმერთი არის იქ, სადაც ცრემლია.

და მინდა ძალიან ნაზად, ისე, როგორც მამა ეფერება თავის დაღლილ შვილებს, შევახო ერთი დიდი ქვა, რომელსაც ზოგჯერ თქვენი გული საიდუმლოდ ატარებს. ნუ ეძებთ ბრალს იქ, სადაც ბრალი არ არის. ბენის ავადმყოფობა არასდროს ყოფილა თქვენი შეცდომა. არანაირი გამოტოვებული ნაბიჯი, არანაირი „შესაძლოა“. ღმერთი არ არის მკაცრი მსაჯული, რომელიც ჩვენს ნაბიჯებს ზომავს და სენს გზავნის. ზოგჯერ ცხოვრებაში ხდება ისეთი რამ, რაც სცილდება ყოველგვარ ადამიანურ კონტროლს — ეს არ მოსულა არაფრიდან, რაც თქვენ გააკეთეთ ან არ გააკეთეთ, არანაირი მზრუნველობიდან, რომელიც დააკელით. თქვენ იყავით ბენის საუკეთესო მშობლები; თქვენი სიყვარული იყო ის მზე, რომელშიც მან გაატარა თავისი წლები. აიღეთ ეს მძიმე ტვირთი თქვენი მკერდიდან და დაუტოვეთ უფალს. თქვენ სრულიად თავისუფალნი ხართ ამ ტკივილის დამატებითი ბრალდებისგან.

რაიან, ძმაო, შენ, ვინც მასთან ერთად იზრდებოდი, ვინც მასთან ერთად იზიარებდი ოცნებებსა და მგზავრობებს, იცოდე, რომ ბენის სული შენშიც ცხოვრობს. როცა შენ წინ მიიწევ, როცა შენს გზას ადგები, გახსოვდეს, რომ შენ არასდროს ხარ მარტო. შენი ძმა გყავს ზეცაში, როგორც ყველაზე მტკიცე მფარველი.

ბენის სიყვარული არ დასრულებულა მის მიწიერ დღეებთან ერთად. ის დღესაც მოძრაობს ამ სამყაროში. იქ, შორეულ ვიეტნამში, სუფთა წყლის ჭა, რომელიც მის სახელზე აშენდა კა მაუში, აგრძელებს სიცოცხლის ნათებას thirsty ადამიანებისთვის. ეს არის მისი ნამდვილი „Con Chim Airlines“ — სულის ფრენა სიკეთისკენ, რომელიც არასოდეს წყდება.

და თქვენ ყველა, ვინც შორიდან გვისმენთ და ატარებთ საკუთარ მძიმე ჯვარს — დედები, მამები, ბავშვები, რომელთა გულებიც დამტვრეულია — იცოდეთ, რომ უფალი არ არის შორს. ის გიყურებთ და გფარავთ.

წადით დღეს სახლში და გააკეთეთ ერთი პატარა, ჩუმი სიკეთე ბენის სახელით — ისე, რომ არავინ გაიგოს. და როცა ამას იზამთ, გაიღიმეთ, რადგან სიყვარული არასდროს კვდება. ამინ.