Salasa dina Minggu ka-27 dina Waktos Biasa

Sering pisan urang ngarasa yén kahirupan téh saolah-olah hiji perjalanan anu kedah urang kendalikeun, hiji proyék anu kedah urang réngsékeun kalayan sampurna. Urang sibuk ku jadwal, ku daptar pancén, ku ekspektasi anu beurat. Urang hoyong sagalana beres, sagalana rapih, saolah-olah urang tiasa ngatur waktu jeung takdir urang sorangan. Dina Injil dinten ieu, urang ningali Martha anu nuju sibuk pisan di dapur. Anjeunna hariwang, anjeunna riweuh, anjeunna ngarasa yén beban pelayanan téh aya dina taktakna nyalira. Martha ieu téh urang pisan, sanés? Urang anu sering ngarasa yén lamun urang henteu terus-terusan gerak, lamun urang henteu terus-terusan ngusahakeun anu pangsaéna, dunya bakal runtuh.

Nanging, aya Maryam. Anjeunna calik di handapeun suku Yesus, ngadangukeun. Éta hiji tindakan anu katingalina 'teu produktif' ku panon dunya. Tapi Yesus nyarios, 'Maryah geus milih bagian anu hadé.' Yesus henteu nyarios yén Martha salah kusabab anjeunna damel, tapi Yesus nyarios yén Martha 'hariwang jeung hariwang ngeunaan loba hal.' Aya béda anu ageung antara damel kalayan kanyaah sareng damel kusabab kahariwang anu ngabeungkeut haté. Sering pisan, urang ngarasa yén kasedih urang—kasedih anu jero sapertos anu dirandapan ku kulawarga Vo salami tilu bulan ieu—téh mangrupikeun hiji hal anu kedah urang 'oméan' gancang-gancang. Urang hoyong 'ngabereskeun' kasedih, urang hoyong balik deui kana rutinitas, urang hoyong sagalana normal deui. Tapi Gusti ngajak urang pikeun calik heula. Calik di handapeun suku-Na, dina jemplingna doa, dina kanyeri anu teu tiasa diucapkeun ku kecap.

Benjamin Vo, Ben anu pinter pisan, anu boga impian ngeunaan 'Con Chim Airlines', anu ngoding aplikasi di GitHub, pasti ngartos pisan yén dina sistem anu kompléks, kadang urang kedah ngeureunkeun prosésna pikeun ningali naon anu lepat. Ben téh budak anu boga pikiran anu luar biasa, tapi haténa mah leuwih luar biasa deui. Émut kumaha Ben, dina yuswana limabelas taun, henteu kantos ragu pikeun mikiran batur? Anjeunna pernah nawiskeun sakabéh celenganana pikeun nulungan Pamanna William nalika kaserang stroke. Ben henteu kedah megahkeun éta, anjeunna henteu kedah ngabuktikeun nanaon. Tawaran éta mangrupikeun cerminan jiwa anu murni, jiwa anu terang yén 'hiji hal anu peryogi' téh nyaéta cinta.

Sareng di dieu, abdi hoyong nyarioskeun hiji hal anu kedah pisan ku urang sadaya diinget. Aya beban anu sering dibawa ku sepuh anu kaleungitan putra nu dipikacinta: rasa salah. 'Naha kuring luput? Naha aya anu tiasa kuring lakukeun?' Papi Alan, Mami Thao, dinten ieu, abdi hoyong ngangkat batu éta tina dada anjeun. Panyakit anu dirandapan ku Benjamin Vo sanés hukuman, sanés kasalahan anjeun, sareng sanés akibat tina naon anu anjeun laksanakeun atawa henteu laksanakeun. Gusti henteu ngirimkeun panyakit pikeun nguji atawa ngahukum. Dina panon Gusti, anjeun téh sepuh anu luar biasa. Ben terang pisan kumaha anjeunna dipikacinta. Ben henteu kantos ngarasa anjeun gagal. Anjeunna reueus pisan ka anjeun. Ulah ngantep rasa salah ngabajak kasedih anjeun, sabab kasedih anjeun téh suci, éta mangrupikeun bukti kanyaah anjeun anu murni. Gusti henteu nanya saha anu salah, sapertos dina Injil Yohanes ngeunaan jalma lolong. Gusti ngan ukur nanya: 'Saha anu aya di gigireun anjeun?' Sareng jawabanna nyaéta Gusti sorangan, anu nuju ngaping anjeun dina unggal léngkah.

Dina bacaan kahiji, Rasul Paulus nyarioskeun ngeunaan pangalamanana anu robih total saatos anjeunna patepang sareng Kristus. 'Nalika Gusti... kersa ngungkabkeun Putra-Na ka abdi.' Paulus anu tadina 'nganiaya' janten 'ngawartakeun iman'. Ieu téh transformasi anu lahir tina rahmat, lain tina usaha manusa. Ben, dina kahirupan anu singket, parantos ngalaman transformasi éta. Anjeunna parantos 'ngapung' ka tempat anu langkung luhur, ka tempat dimana teu aya deui 'con chim' anu kedah diwangun, sabab anjeunna parantos aya di 'Banquet of Heaven'. Ben ayeuna nuju ningali wajah Rama sacara langsung, nuju ngadangukeun Yesus nyarioskeun hal-hal anu langkung éndah tibatan kode naon waé anu tiasa ditulis ku manusa.

Ryan, adi anu dipikacinta, hidep gaduh lanceuk anu luar biasa. Nalika hidep ngarasa sepi, nalika hidep ngarasa yén dunya ieu karasa béda pisan tanpa Ben, émut yén Ben salawasna aya di gigireun hidep. Anjeunna ngaping hidep, ngadoakeun hidep, sareng reueus pisan kana naon waé anu hidep lakukeun. Teruskeun hirup hidep kalayan sumanget, teruskeun impian hidep, sabab Ben bakal tetep hirup dina unggal seuri hidep.

Urang sadaya anu aya di dieu, urang sadaya anu nuju ngarasa beuratna dunya ieu, hayu urang diajar tina kahirupan Benjamin. Kahirupan sanés ngeunaan sabaraha lami urang hirup di handapeun panonpoé, tapi ngeunaan sabaraha jero cinta anu urang tinggalkeun di haté batur. Sateuacan urang kaluar ti tempat ieu dinten ieu, hayu urang mawa hiji hal anu sederhana: tebarkeun hiji imut anu tulus ka sasama, ucapkeun kecap anu mawa katengtreman ka batur, sareng percanten yén dina panangan Gusti, teu aya hiji punjul cinta anu leungit. Benjamin, hatur nuhun parantos mawa 'Con Chim Airlines' tina impian anjeun kana kanyataan cinta anu hirup di haté abdi sadaya. Teruslah hiber luhur, ngaping kulawarga anjeun ti sawarga, dugi ka waktosna urang sadaya patepang deui dina kamulyaan Allah anu abadi. Amin.