Jumaah Minggu ka-31 dina Waktu Biasa

Seringkali, urang ningali dunya ieu salaku tempat anu kedah dikuasai, tempat dimana urang kedah ngumpulkeun, ngatur, sareng mastikeun yén sagala hal aya dina kendali urang. Urang ngawangun rencana, urang ngitung untung-rugi, sareng urang narékahan sangkan hirup urang aman, stabil, sareng teratur. Ieu katingal dina carita ngeunaan hamba anu licik dina Injil dinten ieu. Anjeunna, nalika nyanghareupan krisis—nalika anjeunna terang yén anjeunna bakal kaleungitan padamelanana—langsung ngagunakeun kecerdasanana pikeun ngatur masa depanna. Anjeunna henteu cicingeun; anjeunna henteu pasrah. Anjeunna ngalakukeun tindakan, sanaos tindakanna éta dipertanyakan ku moralitas dunya, tapi anjeunna nunjukkeun hiji hal: anjeunna sadar yén waktosna parantos béak.

Nanging, urang kedah ningali ieu tina sudut pandang anu sanés. Yesus henteu muji kalicikan hamba éta, tapi Anjeunna muji 'prudensi' atanapi kawijaksanaan dina ngagunakeun kasempetan anu aya. Dina kahirupan urang, seringkali urang ngarasa yén masa depan téh mangrupikeun hal anu tiasa urang rancang, tiasa urang kode, tiasa urang atur kawas kode-kode dina Github anu pernah ditulis ku Benjamin Vo. Ben, budak anu luar biasa pinter, anu miboga pikiran anu logis, anu mikacinta téknologi sareng penerbangan, anjeunna terang kumaha carana ngawangun hal-hal anu éndah. Anjeunna ngartos yén hirup téh mangrupikeun proyék anu kedah dijalankeun kalayan saksama.

Sareng di dieu, dina bacaan kahiji, Rasul Paulus nyarioskeun hiji hal anu ngabalikkeun sadaya logika dunya urang. Paulus nyarios: 'Warga nagara urang aya di sawarga.' Ieu sanés hartosna dunya ieu henteu penting, tapi yén orientasi hirup urang, tujuan utama urang, sanés aya di dieu, sanés dina barang-barang anu tiasa urang kumpulkeun, tapi aya dina Kristus. Paulus nyarioskeun ieu bari ceurik, anjeunna nyarioskeun ngeunaan jalma-jalma anu 'hate-na ngan ukur mikiran hal-hal dunyawi.'

Papi Alan, Mami Thao, sareng Ryan, abdi terang yén opat bulan ieu, dunya anjeun karasa parantos robih total. Nalika urang kaleungitan jalma anu dipikacinta, utamina putra anu sakitu dipikanyaahna kawas Ben, urang sadar yén sagala 'rencana' dunyawi urang karasa leutik pisan. Kasepian di imah, korsi kosong di méja makan, sapatu anu masih aya di juru panto—éta sadayana mangrupikeun tanda tina ayana cinta anu sakitu jerona anu ayeuna parantos mulang ka sumberna.

Kuring hoyong nyarios ka anjeun ngeunaan Ben. Ben sanés ngan saukur budak anu pinter téknologi. Ben mangrupikeun budak anu miboga haté anu 'ngapung' kawas pesawat-pesawat anu dipikacinta ku anjeunna. Anjeunna miboga jiwa anu jembar. Inget kumaha anjeunna, kalayan tulus, hayang masihan sakabéh celenganana pikeun nulungan Pamanna William? Anjeunna henteu ngitung untung-rugi. Anjeunna henteu nanya, 'Naha ieu bakal nguntungkeun kuring?' Anjeunna ngan saukur hoyong masihan. Ieu mangrupikeun tanda yén Ben parantos ngartos naon anu dimaksud ku Paulus: yén harta urang anu sajati aya di sawarga, dina kanyaah anu urang bagikeun ka batur.

Seringkali, di tengah kasedih anu beurat ieu, aya batu anu disumputkeun di jero dada anjeun. Rasa salah nu datang dina simpang jalan kasepian. Anjeun nanya ka diri sorangan dina jero peuting: 'Naha aya anu luput? Naha kuring bisa ngalakukeun langkung?' Dinten ieu, di hareupeun altar ieu, abdi hoyong ngangkat batu éta tina dada anjeun. Panyakit anu dirandapan ku Ben sanés hukuman, sanés kasalahan anjeun, sareng sanés akibat tina naon waé anu ku anjeun laksanakeun atanapi henteu laksanakeun. Sakumaha Yesus ngawaler yén kasangsaraan henteu asalna tina dosa atanapi kasalahan kolot, kitu deui kahirupan Ben. Sadaya ieu aya di luar wates kakawasaan manusa; teu aya katingal atanapi kasinglar anu tiis anu tiasa nyegahna. Anjeun mangrupikeun kolot anu luar biasa, anu méré sagala kanyaah anu aya dina manah anjeun. Ben terang pisan kumaha anjeunna dipikacinta ku anjeun. Anjeun sanés jalma anu gagal di panonna; anjeun téh pahlawan anu paling dipikacinta ku anjeunna. Leupaskeun rasa salah éta dinten ieu. Anjeun teu luput nanaon. Gusti henteu nuju ngahukum anjeun; Gusti nuju ngahibur anjeun.

Yesus nyarioskeun ngeunaan 'hamba' anu kedah siap. Ben, dina yuswana limabelas taun, parantos siap. Anjeunna parantos 'ngapung' ka bumi anu sajati. Anjeunna sanés leungit, anjeunna ngan saukur parantos dugi ka tujuan anu pangluhurna. Bayangkeun Ben anu ayeuna nuju ningali dunya tina sudut pandang anu langkung lega, tina 'con chim airlines' anu langkung agung di sawarga. Anjeunna henteu deui ngarasa nyeri, henteu deui ngarasa bingung.

Ryan, adi anu dipikacinta, hidep anu ayeuna leumpang di dunya tanpa lanceuk anu biasana jadi babaturan saparantos ulin, émut yén Ben aya di gigireun hidep dina cara anu béda. Cinta lanceuk ka adi moal pernah pareum. Teruskeun neuteup ka langit, teruskeun ngawangun impian hidep, sabab Ben reueus pisan ka hidep. Papi Alan sareng Mami Thao, sanajan peuting-peuting sakapeung karasa tiis sarta panon anjeun baseuh ku cipanon, émut yén Ben aya dina panangan Allah anu aman. Inget kana seuri na, kana carita-carita na, kana kanyataan yén cinta anu tulus moal pernah maot.

Sateuacan urang kaluar ti tempat ieu dinten ieu, bawa hiji hal anu sederhana: hiji seuri anu tulus ka sasama, hiji pitulung leutik anu dibikeun kalayan ikhlas, dina ngaran Ben anu ayeuna parantos mendakan bumi anu sajati di sawarga. Teruslah tetep kuat, sabab dina rahmat Gusti, teu aya hiji punjul cinta anu leungit. Mugi anjeun sadaya, kulawarga anu dipikacinta, mendakan kakuatan dina cinta anu parantos diwariskeun ku Ben. Amin.