Saptu dina Minggu Biasa ka-Dua Puluh Lima

Naha anjeun kantos ningali kumaha budak leutik nyekel hiji barang anu dianggapna harta karun? Henteu ku cara dikepel pageuh nepi ka leungeunna kaku, tapi ku cara dirangkul kalayan ati-ati, siga éta téh bagian tina napasna sorangan. Kuring mikirkeun Benjamin Vo dinten ieu. Kuring mikirkeun kumaha Ben, kalayan pikiran anu kacida cemerlangna, ngatur kode-kode komputer dina GitHub-na, atawa kumaha anjeunna ngabayangkeun 'Con Chim Airlines' kalayan imut anu nyirikeun yén anjeunna keur ngapung dina impian anu éndah. Aya hiji poto Ben anu tetep aya dina ingetan kuring: Ben keur nangtung di sisi cai, handapeun langit anu caang, nyekel hapé anu nembongkeun gambar salib. Dina poto éta, Ben henteu nembongkeun kasedih, tapi nembongkeun hiji kapercayaan anu jero.

Bacaan dinten ieu ti Kitab Siloka ngingetkeun urang ngeunaan kanyataan anu sakapeung karasa teuas: 'Sukacita, éh nonoman, dina mangsa ngora anjeun... tapi émut yén pikeun sagala hal éta, Gusti bakal mawa anjeun ka pangadilan.' Ieu sanés ancaman, tapi hiji uleman pikeun hirup kalayan wijaksana. 'Émut ka Nu Nyipta anjeun dina mangsa ngora anjeun.' Ben ngalakukeun éta. Anjeunna henteu ngan ukur ngulik téknologi, anjeunna ngulik harti hirup. Anjeunna ngartos yén hirup ieu, sakumaha ceuk Pangkhotbah, mangrupikeun misteri anu ngalir nuju ka Gusti. 'Debu balik deui ka bumi sakumaha asalna, sarta napas hirup balik deui ka Gusti anu maparinna.'

Tilu bulan parantos kalangkung ti saprak Ben mulang ka bumi Rama. Papi Alan, Mami Thao, abdi terang yén kasedih ieu sanés ngan ukur hiji émutan, tapi hiji kanyataan anu karasa dina unggal suwungna bumi, dina unggal sora seuri anu leungit. Sering pisan, kasedih sapertos kieu ngajadikeun sagala usaha di dunya ieu karasa hampa, sapertos angin anu niup tanpa tujuan. Nanging, hayu urang nahan heula napas urang di dieu. Hayu urang tingali hiji gambar tina kahirupan Benjamin anu tiasa nyarioskeun ngeunaan harti anu langgeng.

Dina Injil dinten ieu, Yesus nyarios ka para murid-Na, 'Perhatikeun naon anu keur Kami carioskeun. Putra Manusa bakal diserahkeun ka leungeun manusa.' Para murid henteu ngartos, sarta maranéhna sieun pikeun naros. Maranéhna sieun kana kanyataan yén jalan anu kudu ditempuh ku Yesus téh ngaliwatan sangsara. Seringna, urang ogé sapertos kitu. Urang sieun naros ka Gusti, 'Naha?' Urang sieun nyanghareupan kanyeri anu henteu aya jawaban logisna. Dina momen-momen éta, urang sering nyiksa diri ku patarosan: 'Naha ieu kajadian? Naha aya anu tiasa kuring lakukeun?' Papi Alan, Mami Thao, hayu urang angkat batu anu beurat ieu tina dada anjeun dinten ieu. Panyakit anu dialami ku Ben sanés hukuman, sanés kasalahan anjeun, sareng sanés akibat tina naon anu anjeun laksanakeun atawa henteu laksanakeun. Gusti henteu ngirimkeun panyakit. Gusti henteu nyalahkeun anjeun. Anjeun parantos janten sepuh anu luar biasa, anu méré sagala kanyaah, sagala perhatian, sareng sagala kasempetan pikeun Ben ngarasa dipikanyaah. Ben terang éta. Ben henteu kantos ngarasa yén anjeun gagal. Anjeunna reueus pisan ka anjeun. Ulah ngantep rasa salah ngabajak kasedih anjeun. Kasedih anjeun téh suci, sabab éta mangrupikeun bukti kanyaah anjeun anu murni.

Ben mangrupikeun budak anu miboga haté anu jembar. Émut kumaha Ben, dina yuswana limabelas taun, henteu pernah ragu pikeun méré. Nalika Pamanna William kaserang stroke, Ben, tanpa dititah, nyarios yén anjeunna daék masrahkeun sakabéh celenganana pikeun nulungan. Ben henteu megahkeun celengan éta, anjeunna henteu ngabongkar éta, tapi tawaran tulus ti saurang budak anu hoyong masihan sadayana anu kagungan mangrupikeun cerminan tina kanyaah Kristus sorangan. Ben miboga haté anu murni, haté anu henteu pernah ngitung-ngitung naon anu dicandak, tapi salawasna mikirkeun naon anu bisa dibikeun ka batur. Ben henteu kantos sieun pikeun nyobian. Anjeunna hirup kalayan kayakinan yén 'trying is all that matters'.

Ryan, adi anu dipikacinta, hidep gaduh lanceuk anu luar biasa. Satiap kali hidep ningali pesawat di langit, satiap kali hidep émut kana seuri Ben, émut yén Ben henteu kantos jauh. Anjeunna ayeuna aya di tempat anu pinuh ku katengtreman, di 'Banquet of Heaven', babarengan jeung batur-batur anu mikanyaah anjeunna. Teruskeun sakola hidep, teraskeun hirup kalayan sumanget anu pinuh ku harepan, sabab hidep miboga panyalindungan anu satia ti sawarga.

Urang sadaya anu aya di dieu, urang sadaya anu nuju ngarasa beuratna dunya ieu, hayu urang diajar tina kahirupan Benjamin. Kahirupan sanés ngeunaan sabaraha lami urang hirup di handapeun panonpoé, tapi ngeunaan sabaraha jero cinta anu urang tinggalkeun di haté batur. Sateuacan urang kaluar ti tempat ieu dinten ieu, hayu urang mawa hiji hal anu sederhana: tebarkeun hiji imut anu tulus ka sasama, ucapkeun kecap anu mawa katengtreman ka batur, sareng percanten yén dina panangan Gusti, teu aya hiji punjul cinta anu leungit. Benjamin, hatur nuhun parantos mawa 'Con Chim Airlines' tina impian anjeun kana kanyataan cinta anu hirup di haté abdi sadaya. Teruslah hiber luhur, ngaping kulawarga anjeun ti sawarga, dugi ka waktosna urang sadaya patepang deui dina kamulyaan Allah anu abadi. Amin.