د پلار، او زوی، او روح القدس په نوم. آمین. دلته د راټولېدو په دې مبارک ساعت کې، د څښتن په حضور کې زموږ زړونه د هغه د مینې په سوله کې آرام مومي.
ای څښتن، پر موږ رحم وکړه. ای مسیحه، پر موږ رحم وکړه. ای څښتن، پر موږ رحم وکړه.
کله چې یو څوک د زاړه معبد دروازې ته ولاړ شي، داسې شیبې راځي چې د اوبو هغه کرښه چې له پټو ژورو څخه راوتلې وي، د انسان پام ځان ته راکاږي. د حزقیאל په کتاب کې فرشته د معبد ختیځې دروازې ته د هغو اوبو د لیدلو لپاره ورځي چې د قربانګاه له سویل څخه بهېږي. دا عادي اوبه نه دي؛ دا د ژوند سیند دی چې د وچکالۍ په منځ کې د تازه والي ژمنه کوي. هرچیرې چې دا اوبه رسیږي، د ژوند بوی خپریږي، شنه ونې په کې غوړېږي، او د هغوی پاڼې د ټپونو د روغولو لپاره درمل ګرځي. موږ دلته نن د همدې اوبو په څنډه ولاړ یو. د معبد دروازه د لرې پرتو سنگونو یوه ودانۍ نه ده، بلکې د خدای د حضور هغه ځای دی چې زموږ زړونه ورته هیجاني دي.
تاسو پوهېږئ، زموږ ګران بنجامین—بن—د یو داسې ځوان په څېر و چې د هغه ذهن د الوتکو په پراخو اسمانونو کې د لیدلو په تمه و. کله چې د هغه پلار د الوتکو د سفرونو کیسې کولې، یا کله چې بن د خپلې خیالي 'Con Chim Airlines' په اړه په خندا او مسکا خبرې کولې، د هغه په سترګو کې یو داسې ځلا وه چې د ځمکې له حدودو هاخوا یې د بلې نړۍ ننداره کوله. هغه د یو مسافر په څېر و چې د اسمانونو لویه لاره یې په زړه کې ساتلې وه. د هغه هوښیار ذهن، د هغو کوډونو نړۍ چې د ګیت هب په پاڼو کې یې لیکلي وو، او د نړۍ په لویو ښارونو کې د بوئینګ الوتکو لیدل، دا ټول د یوې داسې روح نښې وې چې غوښتل یې د خدای د تخلیق تر وروستیو پولو پورې ورسېږي. بن د یوې عجیبي تجسس خاوند و، خو د هغه تر ټولو لویه شتمني د هغه نرم او پاک زړه و.
خو نن، د دې ودانۍ او د معبد د دې سپېڅلې ورځې په رڼا کې، موږ باید د خپل زړه ژورو ته هم وګورو. پولوس رسول په خپلو کلمو کې موږ ته یادونه کوي چې: «تاسو د خدای ودانۍ یاست، او د خدای روح په تاسو کې استوګن دی.» دا یوازې د کاڼو او خښتو خبره نه ده؛ دا د انسان د وجود خبره ده. کله چې عیسی د یروشلیم معبد ته ننوځي، هغه د هغو شیانو سوداګري له منځه وړي چې د خدای کور یې په بازار بدل کړی و. هغه د خپلو تارونو چابک جوړوي او هر څه پاکوي. ځینې وختونه، زموږ په زړونو کې هم داسې شور او ځوږ جوړ شي چې د خدای غږ په کې ورک شي. د کور په خاموشۍ کې، په هغو ورځو کې چې درد او تشه خپله لاره پیدا کوي، زړونه داسې احساسوي لکه یو بازار چې د بې ځایه اندیښنو لخوا لاندې شوی وي. الان او تاو، زه پوهېږم چې د دې څلورو میاشتو اوبه څومره سختې او درنې دي. کله چې تاسو د کور په هره برخه کې د بن بوټان، د هغه د الوتکو ماډلونه، یا د هغه د غږ خندا ووینئ، یو دروند باد ستاسو زړونه لړزوي. هلته، په هغو خاموشو ساعتونو کې، شاید یو غږ پوښتنه وکړي: «آیا موږ څه له پامه غورځولي؟ آیا د دې ټول درد پړه پر موږ ده؟»
راځئ چې دلته، د دې قربانګاه په مخ کې، دا دروند ډبره په بشپړه توګه له خپلو اوږو ښکته کړو. ناروغي د کومې تېروتنې یا پټې ګناه پایله نه ده. خدای د خپلو بچیو په درد کې هیڅکله دوی نه ملامتوي. لکه څنګه چې عیسی د ړوند سړي په اړه وایي، ځینې دردونه د دې لپاره نه دي چې څوک پړه شي؛ دا د دې نړۍ د عیبونو ترخې څپې دي چې د هیچا په لاس کې نه دي. تاسو د بن لپاره یوه داسې مینه وئ چې د هغه د ژوند تر وروستۍ شیبې پورې یې د هغه ساتنه وکړه. تاسو هیڅ شی له پامه نه دی غورځولی. مهرباني وکړئ، دا بار ځان ته مه ورکوئ. د بن پاکه مینه او د هغه معصومه موسکا دې ستاسو د پاره د سولې سرچینه شي. خدای په خپله عادلانه مینه کې تاسو هېڅکله نه تورنوي، نو تاسو هم ځان مه تورنوی.
بنجامین په خپل لنډ ژوند کې د مینې یو داسې کار وکړ چې د هغه د لوی زړه نښه وه. په یاد ولرئ کله چې هغه ۱۵ کلن و، هغه غوښتل خپله ټوله غلاکه د خپل تره ویلیم د روغتیا او ناروغۍ د مرستې لپاره ورکړي؟ هغه غلاکه هېڅکله ماته نه شوه، او پیسې هېڅکله په کار ونه شوې، ځکه چې سمدستي اړتیا نه وه، خو هغه وړاندیز… هغه unprompted وړاندیز چې یو هلک غوښتل خپله ټوله شتمني د خپلې کورنۍ د یو غړي لپاره ورکړي—دا د بن د روح اصلي انځور دی. هغه د ځان لپاره هیڅ نه غوښتل، هغه یوازې د مینې په ورکولو پوهېده. د هغه د ژوند سیند د حزقیאל د معبد د اوبو په څیر و؛ هرچیرې چې هغه و، د هغه نرمۍ د شاوخوا خلکو زړونه تازه کول.
او اوس، ای ریان، ګرانه وروره، ته چې د بن تر ټولو نږدې ملګری او ورور یې، ته یوازې نه یې. ته د خپل ورور د مینې ژوندی میراث یې. کله چې ته د خپلو لوبو په لاره کې ځې، کله چې ته د اسمان په لاره کې د الوتکو په څېر ستر خوبونه وینې، په یاد لره چې بن ستا په څنګ کې دی. هغه اوس د خدای په معبد کې دی، هلته چې هیڅ درد او ستړیا نشته. هغه هلته د خدای په رڼا کې د ابدي سولې څخه برخمن دی، او د خپلې کورنۍ څارنه کوي.
نن، کله چې له دې سپېڅلي ځایه ووځئ، د بن په یاد د مینې یو کوچنی کار وکړئ—یو داسې کار چې هېڅوک پرې خبر نشي. د یوې وچې ونې لپاره د اوبو څاڅکی شئ، د چا د اوښکو د پاکولو لاس شئ. بنجامین، زموږ ګران بن, اوس د خدای په لاسونو کې په بشپړ سولې کې دی. د هغه موسکا به تل زموږ په زړونو کې پاتې شي، او د خدای مینه به د هر غم څخه ستره وي. آمین.
For the intentions entrusted to Ben on our prayer wall:
د ژغورونکي په امر او د الهي تعلیم له مخې روزل شوي، موږ جرئت کوو چې ووایو:
ای زموږ پلاره چې په آسمان کې يې، ستا نوم دې مقدس وي؛ ستا پاچاهي دې راشي؛ ستا اراده لکه څنګه چې په آسمان کې ترسره کېږي، په ځمکه دې هم ترسره شي. زموږ ورځنۍ ډوډۍ نن ورځ راکړه، او زموږ ګناهونه راوبخښه، لکه څنګه چې موږ هغه کسان بخښو چې زموږ په وړاندې ګناه کوي؛ او موږ آزمېښت ته مه بیایه، بلکې له شر څخه مو وژغوره. آمین.
د لوی خدای بې پایانه مینه او برکت دې اوس او د تل لپاره ستاسو په زړونو کې پاتې شي. آمین.
✝ قادر مطلق خدای دې تاسو ته برکت درکړي: پلار، او زوی، او روح القدس. آمین.