Δευτέρα της Εικοστής Όγδοης Εβδομάδας της Κοινής Περιόδου

Σκεφτείτε για μια στιγμή την εικόνα ενός παιδιού που κάθεται μπροστά σε έναν χάρτη του κόσμου, με το δάχτυλό του να διατρέχει τις διαδρομές από το Πεκίνο μέχρι τη Ρώμη, όχι απλώς για να δει πού βρίσκονται οι πόλεις, αλλά για να φανταστεί πώς είναι να πετάς πάνω από αυτές. Ο Benjamin Vo, με εκείνο το κοφτερό μυαλό του που μπορούσε να αποκωδικοποιήσει τα μυστικά των υπολογιστών και να ονειρεύεται την ίδρυση της 'Con Chim Airlines', δεν έβλεπε ποτέ τον κόσμο ως ένα κλειστό κουτί. Για τον Ben, η ζωή ήταν μια ανοιχτή πρόσκληση, μια διαδρομή που οδηγούσε κάπου πέρα από το ορατό. Σήμερα, καθώς στεκόμαστε εδώ, τρεις μήνες μετά την επιστροφή του στην αγκαλιά του Πατέρα, το κενό που αισθάνεστε, Alan και Thao, και το κενό που νιώθεις, Ryan, μοιάζει με εκείνο το αεροδρόμιο που ηρεμεί μετά την απογείωση. Όμως η πίστη μας σήμερα μας καλεί να κοιτάξουμε πέρα από τον ορίζοντα, εκεί όπου η ελευθερία του Θεού γίνεται η πατρίδα μας.

Στο πρώτο ανάγνωσμα, ο Απόστολος Παύλος μας μιλά για δύο γυναίκες, την Άγαρ και τη Σάρρα, και για δύο διαθήκες: τη μία που γεννά παιδιά για τη δουλεία και την άλλη, την Ιερουσαλήμ την άνω, που είναι η ελεύθερη μητέρα μας. Σκεφτείτε αυτή την εικόνα: «Για την ελευθερία ο Χριστός μας ελευθέρωσε». Ο Ben, με εκείνη την καθαρή, ατίθαση περιέργεια, είχε καταλάβει διαισθητικά τι σημαίνει να είσαι παιδί της ελευθερίας. Θυμηθείτε εκείνη τη φωτογραφία όπου ο Ben κάθεται σταυροπόδι σε μια στάση διαλογισμού μπροστά από έναν μεγαλοπρεπή ναό, πίσω από μια γούρνα γεμάτη νούφαρα, φορώντας το κόκκινο καπέλο του και ένα χαμόγελο που έδειχνε ότι ένιωθε στο σπίτι του παντού. Δεν ήταν ποτέ δέσμιος του φόβου. Ήταν ένα παιδί που ήξερε να χαίρεται, που ήξερε να ονειρεύεται, που ήξερε να αγαπά.

Πρέπει να πούμε την αλήθεια πριν φτάσουμε στην παρηγοριά. Ο πόνος σας, Alan και Thao, είναι αληθινός επειδή η αγάπη σας ήταν τεράστια. Είναι το άδειο δωμάτιο, είναι η σιωπή εκεί που κάποτε αντηχούσε η φωνή του, είναι η αίσθηση ότι η καρδιά σας κουβαλά ένα βάρος που δεν μπορεί να μοιραστεί με λόγια. Μην προσπαθήσετε να τον νικήσετε με λογικά επιχειρήματα ή με πνευματικές θεωρίες. Ο Θεός δεν σας ζητά να μην πονάτε· σας ζητά να μην πονάτε μόνοι σας. Σας ζητά να επιτρέψετε στον πόνο σας να γίνει η γέφυρα που σας ενώνει με τη δική Του καρδιά, μια καρδιά που γνωρίζει τι σημαίνει να χάνεις έναν αγαπημένο Υιό. Η αλήθεια είναι ότι ο θάνατος του Ben σας έχει αλλάξει, και αυτή η αλλαγή είναι η απόδειξη του πόσο βαθιά τον αγαπήσατε.

Θέλω να ακουμπήσω μια πέτρα που ίσως κουβαλάτε σιωπηλά μέσα σας. Alan και Thao, αν ποτέ η ενοχή έχει ψιθυρίσει στο μυαλό σας, αν αναρωτηθήκατε αν θα μπορούσατε να είχατε κάνει περισσότερα, αν η ασθένεια ήταν κάποιο δικό σας λάθος, ακούστε με πολύ προσεκτικά. Όταν οι μαθητές ρώτησαν τον Ιησού για τον άνθρωπο που γεννήθηκε τυφλός, αν έφταιγε ο ίδιος ή οι γονείς του, ο Κύριος ήταν κατηγορηματικός: «Ούτε αυτός αμάρτησε, ούτε οι γονείς του». Η ασθένεια και ο θάνατος δεν είναι ποτέ τιμωρία, δεν είναι ποτέ αποτέλεσμα κάποιας δικής σας παράλειψης. Είστε εντελώς αθώοι. Η αγάπη σας, η φροντίδα σας, η αφοσίωσή σας στον Ben ήταν απόλυτη. Κανείς δεν θα μπορούσε να είχε κάνει περισσότερα. Ο Θεός δεν σας κατηγορεί. Μην κατηγορείτε εσείς τον εαυτό σας για όσα ήταν πέρα από κάθε ανθρώπινο έλεγχο. Αφήστε αυτή την πέτρα κάτω. Δεν σας ανήκει.

Στο Ευαγγέλιο σήμερα, ο Ιησούς μιλά για το σημείο του Ιωνά. Οι άνθρωποι ζητούσαν σημεία, ζητούσαν αποδείξεις, ζητούσαν να δουν κάτι εντυπωσιακό για να πιστέψουν. Όμως ο Ιησούς τους δείχνει το σημείο της μετάνοιας και της καρδιάς. Υπάρχει κάτι μεγαλύτερο από τον Σολομώντα εδώ, λέει ο Κύριος. Και υπάρχει κάτι μεγαλύτερο από τον Ιωνά. Υπάρχει η ίδια η αγάπη του Θεού που γίνεται άνθρωπος. Ο Ben, στην απλότητα της καρδιάς του, είχε γίνει αυτό το σημείο για εσάς. Θυμηθείτε εκείνο το περιστατικό που μας συγκλονίζει, όταν σε ηλικία δεκαπέντε ετών, είπε στους γονείς του ότι ήθελε να δώσει ολόκληρο τον κουμπαρά του για να βοηθήσει τον θείο του William που υπέφερε. Δεν έσπασε τον κουμπαρά, δεν τον άδειασε, δεν τον έδωσε—αλλά η προσφορά του ήταν απόλυτη και αληθινή. Αυτή η κίνηση ενός αγοριού που, χωρίς καμία υστεροβουλία, ήταν έτοιμο να παραδώσει ό,τι είχε για να απαλύνει τον πόνο κάποιου άλλου, είναι το σημείο που ο Θεός έθεσε στη ζωή σας. Δεν μετράει το αν ο κουμπαράς άνοιξε· μετράει η καρδιά που προσφέρθηκε.

Ryan, αγαπημένε αδελφέ, εσύ που μοιράστηκες τα όνειρα, τα ταξίδια και τις πιο όμορφες στιγμές με τον Ben, εσύ που ξέρεις πόσο πολύ σε αγαπούσε: μην φοβάσαι να προχωρήσεις. Ο Ben είναι στο φως. Θυμήσου τα όνειρα που είδατε, θυμήσου πώς ο Ben έλεγε στον πατέρα σας ότι πέρασε όλες τις δοκιμασίες και ότι αναπνέει ελεύθερα. Ο αδελφός σου ζει μέσα στην καρδιά σου. Συνέχισε να ονειρεύεσαι, συνέχισε να ζεις με θάρρος και καλοσύνη, γιατί η αγάπη που μοιραστήκατε είναι πιο δυνατή από τον θάνατο. Ο Ben σε προσέχει. Όπως είπε στο όνειρο του πατέρα σας, «Δεν πειράζει, θα σας προσέχω». Αυτή η υπόσχεση είναι αληθινή.

Και δείτε πώς αυτή η αγάπη συνεχίζει να καρποφορεί στον κόσμο μας. Το πηγάδι στο Βιετνάμ, το «Giếng Gioan Baotixita», που χτίστηκε στη μνήμη του, αναβλύζει καθαρό, ζωντανό νερό για τους διψασμένους ανθρώπους. Ο Ben, του οποίου το μεσαίο όνομα, Đại Dương, σημαίνει «Μεγάλος Ωκεανός», έγινε πράγματι ένας ωκεανός ζωής και ευσπλαχνίας για εκείνους που έχουν ανάγκη. Η αγάπη του δεν έμεινε κλεισμένη σε ένα δωμάτιο· συνεχίζει να τρέχει, να ποτίζει τη γη, να δίνει ελπίδα. Αυτό είναι το μυστήριο της ζωής: όταν δίνουμε τα πάντα, όπως ο Ben, γινόμαστε πηγές ζωής για τους άλλους.

Αδελφοί μου, ας σηκώσουμε το βλέμμα μας στον Θεό. Ο Ben αναπαύεται στην αιώνια χαρά, μαζί με τους αγίους και τον άγιο Κάρλο Ακούτις. Δεν είστε μόνοι. Ο Κύριος κρατά τα δάκρυά σας και σας ετοιμάζει μια αγκαλιά που ποτέ δεν θα τελειώσει. Φεύγοντας σήμερα, κρατήστε μια μικρή πράξη αγάπης στη μνήμη του, ένα χαμόγελο για κάποιον που το έχει ανάγκη. Ο Ben δεν χάθηκε· είναι ασφαλής στο φως του Θεού. Αμήν.