සාමාන්‍ය කාලයේ විසි අටවන සතියේ සඳුදා

සමහර දිනවල ජීවිතය අපට හමුවන්නේ ඉතා සරල, එහෙත් හදවතේ ගැඹුරුම තැන් ස්පර්ශ කරන පුංචි දසුනකිනි. ඔබ කවදා හෝ සිතා තිබේද, බෙන්ජමින් – බෙන් – ගේ ඒ කුතුහලය ගැන? ඔහු තම පියා සමඟ ගුවන් තොටුපළක සිටිමින්, අහසේ පියාසර කරන යානා දෙස බලා සිටි ඒ මොහොත, ඔහුට හුදෙක් තාක්ෂණික කුතුහලයක් පමණක් නොවීය. ඔහුට අහස යනු නිදහසයි, අනාගතයයි, දෙවියන් වහන්සේගේ මහා විශ්වයේ විශාලත්වයයි. ඔහු ඒ අහස දෙස බලා සිටියේ, අද දින දේව වචනය අපට පවසන ඒ මහා නිදහස සොයන්නාක් මෙනි.

අද දින පාවුලු තුමා ගලාතිවරුන්ට ලියමින් පවසන්නේ, 'ක්‍රිස්තුන් වහන්සේ අපව නිදහස් කළේ නිදහස සඳහාය' කියායි. මේ නිදහස යනු කුමක්ද? එය ලෝකයේ අප බලාපොරොත්තු වන නිදහසට වඩා වෙනස් එකකි. එය වහල්භාවයෙන් මිදීමකි. බෙන්ජමින්ගේ ජීවිතය දෙස බලන විට, ඔහු සතු වූ ඒ දීප්තිමත් බුද්ධිය, ඔහුගේ ඒ කුඩා දෑතින් ලෝකය තේරුම් ගැනීමට ඔහු දැරූ උත්සාහය... ඒ සියල්ල අපට පවසන්නේ ඔහු දෙවියන් වහන්සේගේ මේ මහා නිදහස සඳහා දැනටමත් සූදානම් වී සිටි බවයි. ඔහු අද ස්වර්ගයේ සිටින්නේ ඒ නිදහස භුක්ති විඳිමින්ය.

නමුත්, ඇලන් සහ තාඕ, මම දනිමි, අද දින මේ වචන ඔබේ හදවතට කොතරම් බරක් ගෙන දෙන්නේද කියා. මේ මාස තුන ගතවී යද්දී, බෙන් නොමැති නිවසේ නිහඬතාවය, ඔබේ හදවතේ ඇති ඒ හිස්කම... ඔබ මේ කුණාටුව මැද සිටින බව මම දනිමි. සමහර විට ඔබ ඔබවම දොස් පවරා ගන්නවා විය හැකියි. 'මම මීට වඩා යමක් කළා නම්?' 'මා අතින් යමක් මඟ හැරුණාද?' කියා. නමුත් මම අද දින ඔබට ඉතාමත් මෘදු ලෙස, ස්වර්ගීය පියාණන්ගේ කරුණාවෙන් පවසන්නට කැමැත්තෙමි: ඔබ කිසිවක් මඟ හැරියේ නැත. බෙන්ගේ ඒ අසනීපය හෝ ඔහුගේ නික්ම යාම, ඔබ කළ හෝ නොකළ කිසිවක් නිසා සිදු වූවක් නොවේ. එය කිසිවෙකුගේ වරදක් නොවේ. සමහර දේවල් අපගේ පාලනයෙන් ඔබ්බට ගිය, අහඹු ලෙස සිදුවන දේවල්ය. ඔබ අහිංසකයි. දෙවියන් වහන්සේ ඔබට දොස් නොපවරන විට, ඔබ ඔබටම දොස් පවරා ගන්නේ ඇයි? ඔබ හොඳම මව සහ පියා විය. බෙන් එය දැන සිටියේය. ඔබ ඔහුට දුන් ආදරය කිසිවකින් මැනිය නොහැක.

අද දින ශුභාරංචියේදී ජේසුස් වහන්සේ පවසන්නේ, 'යෝනාගේ ලකුණ හැර අන් කිසි ලකුණක් දෙනු නොලැබේ' කියායි. යෝනා යනු අන්ධකාරයෙන් එළියට පැමිණි අයෙකි. බෙන්ජමින්ගේ ජීවිතය දෙස බලන්න. ඔහු තම කෙටි ජීවිතය තුළ, තමා සතු සියල්ල—ඔහුගේ ඒ කුඩා කැටය—තම අසනීප වූ මාමා වෙනුවෙන් පූජා කිරීමට ඉදිරිපත් වූ ඒ මොහොත, ක්‍රිස්තුන් වහන්සේගේ ප්‍රේමය ඔහු තුළ කෙතරම් ජීවමාන වූවාද යන්නට සාක්ෂියකි. ඔහු එය කඩා බිඳ දැමුවේ නැත, එය හිස් කළේ නැත. ඔහු හුදෙක් එය 'ඉදිරිපත් කළා'. ඒ ඉදිරිපත් කිරීමේ තිබූ ආදරය, දෙවියන් වහන්සේගේ ඇසට කොතරම් නම් වටිනවාද! එය ඔහු තුළ තිබූ සැබෑ නිදහසයි.

රයන් පුතේ, ඔයාගේ අයියා ඔයාට ඉතිරි කරලා ගියේ ලොකු වගකීමක්. ඔයාගේ ජීවිතයේ සෑම මොහොතකම, බෙන්ගේ ඒ සිනහව, ඔහුගේ ඒ බුද්ධිය, ඔහුගේ ඒ ආදරය ඔයාගේ හදවතේ තියාගන්න. බෙන්ගේ ඒ ආදර්ශය මතක තබා ගන්න: 'උත්සාහ කිරීම තමයි වැදගත්'. ඔහු අදත් ඔයාට පවසන්නේ, 'දිගටම උත්සාහ කරන්න, මම ඔයා එක්ක ඉන්නවා' කියායි. බෙන් දැන් ස්වර්ගයේ සිටිනවා. ඔහු දැන් සතුටින්. ඔබේ හදවතේ ඇති ඒ බර, බෙන්ගේ ඒ ආදරයෙන් සැහැල්ලු කරගන්න.

අද දින අප රැගෙන යා යුතු දේ මෙයයි: දෙවියන් වහන්සේ අපව කැඳවන්නේ උන්වහන්සේගේ නිදහසටයි. බෙන්ජමින් ඒ නිදහස ලබා අවසානය. ඔහු දැන් ස්වර්ගයේ සිට අප දෙස බලා සිටිනවා. ඔබේ වේදනාව, ඔබේ කඳුළු, ඔබේ නිහඬ යාච්ඤාව... ඒ සියල්ල දෙවියන් වහන්සේ දන්නා සේක. උන්වහන්සේ ඔබේ කඳුළු පිස දමන සේක. බෙන්, පුතේ, ඔබ දැන් සැබෑ නිදහස ලබා ඇත. ඔබේ පවුලේ අය වෙනුවෙන්, විශේෂයෙන්ම ඔබේ ආදරණීය මව සහ පියා වෙනුවෙන් යාච්ඤා කරන්න. ඔවුන්ගේ හදවත්වලට සාමය ලබා දෙන්න. බෙන්ගේ ඒ සිනහව, ඔහුගේ ඒ ආදරය, ඔබේ ජීවිතයේ සෑම දිනකම ඔබට ආලෝකයක් වේවා. ආමෙන්.