සාමාන්‍ය කාලයේ තිස්වන සතියේ සිකුරාදා

සමහර දිනවලදී, ජීවිතය අප හමුවට පැමිණෙන්නේ ඉතා සරල, එහෙත් අපේ හදවතේ ගැඹුරුම තැන් ස්පර්ශ කරන දසුනකිනි. ඔබ කවදා හෝ දැක තිබෙනවාද, බෙන්ජමින්—අපේ ආදරණීය බෙන්—තමාගේම දෑතින් අඳින ලද ගුවන් යානයක සිතුවමක් දෙස බලා, 'කවදා හෝ මම 'Con Chim Airlines' පටන් ගන්නවා' කියා පවසන විට ඔහුගේ මුවේ තිබූ ඒ අහිංසක, දීප්තිමත් සිනහව? ඔහුට ගුවන් යානා යනු හුදෙක් ලෝහමය යන්ත්‍ර පමණක් නොවීය; ඒවා ඔහුගේ පරිකල්පනය පියාඹා ගිය අහස විය. ඔහු ඒ ගැන කතා කරන විට, ඔහුගේ ඇස්වල තිබූ ඒ කුතුහලය සහ බුද්ධිය... ඒ සරල මොහොතේදී ඔහු අපට පෙන්වා දුන්නේ ජීවිතය කොතරම් සුන්දර සහ බලාපොරොත්තු සහගත විය හැකිද යන්නයි. අද දින දේව වචනය අපව කැඳවාගෙන යන්නේ, ඒ බලාපොරොත්තුවේ සහ අසීමිත ප්‍රේමයේ ගැඹුරු අරුත සොයා යන මාවතකටයි.

අද දින ශුභාරංචිය තුළ ජේසුස් වහන්සේ සබත් දිනකදී, රෝගී මිනිසෙකුව සුවපත් කරති. පරිසිවරුන් උන්වහන්සේව විමසිල්ලෙන් බලා සිටින විට, උන්වහන්සේ ඔවුන්ගෙන් අසන්නේ, 'ඔබ අතරින් කෙනෙකුගේ පුත්‍රයෙකු හෝ ගවයෙකු වළකට වැටුනහොත්, සබත් දිනකදී වුවද ඔහුව වහාම ගොඩගන්නේ නැද්ද?' කියායි. සිතා බලන්න; ජේසුස් වහන්සේ මෙහිදී කතා කරන්නේ නීතිය ගැන නොව, හදවතේ තිබෙන ආදරය ගැනයි. උන්වහන්සේට අනුව, සැබෑ නීතිය නම් ප්‍රේමයයි. බෙන්ජමින්ගේ ජීවිතය දෙස ආපසු හැරී බලන විට, ඔහුගේ කෙටි වයස තුළ ඔහු වපුරන ලද ඒ පුංචි ආදරය, අද මේ ලෝකයේ කොතරම් විශාල ගසක් වී තිබේද! ඔහු අසනීප වූ විට, තමා සතු සියල්ල—ඔහුගේ ඒ කුඩා කැටය—පරිත්‍යාග කිරීමට ඉදිරිපත් වූ ඒ මොහොත... ඔහු එය කඩා බිඳ දැමුවේ නැත, එය හිස් කළේ නැත. ඔහු හුදෙක් එය 'ඉදිරිපත් කළා'. ඒ ඉදිරිපත් කිරීමේ තිබූ ආදරය, දෙවියන් වහන්සේගේ ඇසට කොතරම් නම් වටිනවාද! ලෝකය අපට උගන්වන්නේ ගබඩා කර තබා ගන්නා ලෙසයි; නමුත් බෙන් අපට කියා දුන්නේ අත්හැරීමට, ආදරයෙන් සියල්ල පුද කිරීමට ඇති සූදානමයි. ඔහු දෙවියන් වහන්සේ ඉදිරියේ ධනවත් වූ දරුවෙකි.

ඇලන් සහ තාඕ, මා අද දින ඔබේ දෙස බලන්නේ ඉතාමත්ම මෘදු, කම්පිත හදවතකිනි. බෙන් අප අතරින් ගොස් මාස හතරක් ගතවී ඇත. මේ නිහඬ උදෑසන, බෙන් නොමැති නිවසේ කොනක රැඳී තිබෙන ඔහුගේ සපත්තුවල නිශ්චලතාවය... ඔබ මේ කුණාටුව මැද තනිවී සිටින බවක් ඔබට දැනෙනු ඇත. සමහර විට මේ මොහොතේදීත්, ඔබ ඔබවම දොස් පවරා ගන්නවා විය හැකියි. 'මා අතින් යමක් මඟ හැරුණාද?' 'මම මීට වඩා යමක් කළා නම්?' කියා. නමුත් මම අද දින ඔබට ඉතාමත් මෘදු ලෙස, ස්වර්ගීය පියාණන්ගේ කරුණාවෙන් පවසන්නට කැමැත්තෙමි: ඔබ කිසිවක් මඟ හැරියේ නැත. බෙන්ගේ ඒ අසනීපය හෝ ඔහුගේ නික්ම යාම, ඔබ කළ හෝ නොකළ කිසිවක් නිසා සිදු වූවක් නොවේ. එය කිසිවෙකුගේ වරදක් නොවේ. සමහර දේවල් අපගේ පාලනයෙන් ඔබ්බට ගිය, අහඹු ලෙස සිදුවන දේවල්ය. ඔබ අහිංසකයි. බෙන්ට ඔබ දුන් ඒ අසීමිත ආදරය, ඔහු සමඟ ලෝකය වටා ගිය ඒ සංචාර, ඔහුට පෙන්වූ ඒ සෙනෙහස... ඒ සියල්ල දෙවියන් වහන්සේගේ ඇස් ඉදිරියේ ඉතා වටිනාකමක් ඇති දේවල්. ඔබවම වරදකාරී හැඟීමෙන් සිරකර තබා ගැනීම නවත්වන්න. දෙවියන් වහන්සේ ඔබට දොස් නොපවරන විට, ඔබ ඔබටම දොස් පවරා ගන්නේ ඇයි? ඔබ හොඳම මව සහ පියා විය. බෙන් එය දැන සිටියේය. ඒ ආදරය කිසිවෙකුටත් මකා දැමිය නොහැක. ඔබ තනිවී නැත.

අද දින පළමු කියැවීම තුළින් පාවුලු තුමා පවසන්නේ, 'මාගේ යාච්ඤාව නම්, ඔබේ ප්‍රේමය දැනුමෙන් හා සියලු ආකාර අවබෝධයෙන් දිනෙන් දින වැඩි වන්නට සැලසීමයි' කියායි. බෙන්ජමින්ගේ ජීවිතය තුළ තිබුණේ ඒ ප්‍රේමයයි. ඔහු ලෝකය දෙස බැලූ ඒ කුතුහලය, ඔහුගේ බුද්ධිය, ඔහුගේ ඒ මෘදු හදවත... ඒ සියල්ල දෙවියන් වහන්සේගේ ආලෝකයෙන් පිරී තිබුණි. ඔහු දැන් ස්වර්ගයේ සිටින්නේ ඒ ආලෝකයේය. රයන් පුතේ, ඔයාගේ අයියා ඔයාට ඉතිරි කරලා ගියේ ලොකු වගකීමක්. ඔයාගේ ජීවිතයේ සෑම මොහොතකම, බෙන්ගේ ඒ සිනහව, ඔහුගේ ඒ බුද්ධිය, ඔහුගේ ඒ ආදරය ඔයාගේ හදවතේ තියාගන්න. බෙන්ගේ ඒ ආදර්ශය මතක තබා ගන්න: 'උත්සාහ කිරීම තමයි වැදගත්'. ඔහු අදත් ඔයාට පවසන්නේ, 'දිගටම උත්සාහ කරන්න, මම ඔයා එක්ක ඉන්නවා' කියායි. බෙන් දැන් ස්වර්ගයේ සිටිනවා. ඔහු දැන් සතුටින්. ඔබේ හදවතේ ඇති ඒ බර, බෙන්ගේ ඒ ආදරයෙන් සැහැල්ලු කරගන්න. දෙවියන් වහන්සේ ඔබ සමඟ සිටිනවා.

ඇලන් සහ තාඕ, ඔබ බෙන්ගේ ඒ ආදරය තවමත් මේ ලෝකයේ ජීවමාන කරමින් සිටින බව මම දනිමි. බෙන්ගේ ඒ ආදරය, අප සියලු දෙනාගේම හදවත් තුළ සදාකාලිකව රඳා පවතීවා. අද දින අප රැගෙන යා යුතු එකම දෙය මෙයයි: බෙන්ජමින්ගේ ඒ සිනහව ඔබේ හදවතේ තබා ගන්න. යම් දිනක ඔබට තනිකමක් දැනෙන විට, අහස දෙස බලන්න. බෙන්ජමින් අදත් ගුවන් යානයක ජනේලයෙන් බලා සිනහ වෙනවාක් මෙන්, ඔබ දෙස බලා සිටිනවා. ඔහු ඔබට පවසන්නේ, 'අම්මේ, තාත්තේ, මම හොඳින් ඉන්නවා, දෙවියන් වහන්සේගේ මඟුල්ගෙදර මම සතුටින් ඉන්නවා' කියායි. බෙන්, පුතේ, ඔබ දැන් සැබෑ නිදහස ලබා ඇත. ඔබේ පවුලේ අය වෙනුවෙන්, විශේෂයෙන්ම ඔබේ ආදරණීය මව සහ පියා වෙනුවෙන් යාච්ඤා කරන්න. ඔවුන්ගේ හදවත්වලට සාමය ලබා දෙන්න. බෙන්ගේ ඒ සිනහව, ඔහුගේ ඒ ආදරය, ඔබේ ජීවිතයේ සෑම දිනකම ඔබට ආලෝකයක් වේවා. ආමෙන්.