Παρασκευή της Εικοστής Τετάρτης Εβδομάδας της Κοινής Περιόδου

Σκεφτείτε για μια στιγμή την εικόνα ενός αγοριού που κάθεται μπροστά σε μια οθόνη, όχι για να παίξει ένα απλό παιχνίδι, αλλά για να χτίσει έναν κόσμο. Ο Benjamin Vo δεν έβλεπε απλώς τον κώδικα ή την υποδομή του cloud ως σειρές από αριθμούς· τα έβλεπε ως μια γλώσσα επικοινωνίας, έναν τρόπο να συνδεθεί με το άπειρο. Υπήρχε μια στιγμή, εκεί στο γραφείο του, όπου το μυαλό του —εκείνο το λαμπρό, αναλυτικό μυαλό που μπορούσε να καταλάβει την πολυπλοκότητα των συστημάτων— συναντούσε την απλή, παιδική του καρδιά. Θυμάμαι την εικόνα του να μιλά για την 'Con Chim Airlines', με εκείνο το χαρακτηριστικό του γέλιο, μια στιγμή καθαρής χαράς που δεν χρειαζόταν εξήγηση. Σήμερα, καθώς στεκόμαστε εδώ, τρεις μήνες μετά την επιστροφή του στον Πατέρα, αυτές οι στιγμές δεν είναι απλά αναμνήσεις· είναι η απόδειξη ότι η ζωή του Ben ήταν μια προετοιμασία για το φως που βλέπουμε σήμερα στο Ευαγγέλιο.

Πρέπει να πούμε την αλήθεια πριν φτάσουμε στην παρηγορία: η απουσία του Ben από αυτόν τον κόσμο είναι μια πραγματικότητα που σας συνοδεύει κάθε ώρα. Δεν είναι μια ιδέα που διαβάζουμε σε βιβλίο. Είναι η σιωπή στο δωμάτιο, είναι το κενό στο κάθισμα του αυτοκινήτου, είναι η αίσθηση ότι ο κόσμος συνεχίζει να κινείται ενώ η δική σας καρδιά μοιάζει να έχει σταματήσει σε εκείνη την ημέρα του Ιουνίου. Ο πόνος σας είναι αληθινός, γιατί η αγάπη σας ήταν αληθινή. Μην προσπαθήσετε να νικήσετε αυτόν τον πόνο με λογικά επιχειρήματα. Ο Θεός δεν σας ζητά να μην πονάτε. Σας ζητά να μην πονάτε μόνοι σας. Σας ζητά να επιτρέψετε στον πόνο σας να γίνει η γέφυρα που σας ενώνει με τη δική Του καρδιά.

Στο πρώτο ανάγνωσμα, ο Απόστολος Παύλος είναι αμείλικτος στη λογική του: «Ει δε Χριστός ουκ εγήγερται, κενόν άρα το κήρυγμα ημών, κενή δε και η πίστις υμών». Ο Παύλος μας καλεί να δούμε την Ανάσταση όχι ως μια θεωρία, αλλά ως το θεμέλιο πάνω στο οποίο στηρίζεται κάθε μας ανάσα. Αν ο Χριστός δεν είχε νικήσει τον θάνατο, η ζωή μας θα ήταν όντως μια ατέρμονη σειρά από απώλειες. Αλλά ο Χριστός αναστήθηκε. Είναι η «απαρχή των κεκοιμημένων». Αυτό σημαίνει ότι ο Ben, ο αγαπημένος σας Ben, δεν χάθηκε στο σκοτάδι. Είναι ζωντανός. Είναι ασφαλής στην αγκαλιά του Θεού, εκεί όπου ο χρόνος δεν μετριέται με μήνες, αλλά με την αιωνιότητα της αγάπης.

Στο Ευαγγέλιο του Λουκά, βλέπουμε τον Ιησού να ταξιδεύει, συνοδευόμενος από τους μαθητές Του και γυναίκες που Τον υπηρετούσαν από τα υπάρχοντά τους. Υπάρχει μια κίνηση προσφοράς εδώ, μια κίνηση που μας θυμίζει τον Ben. Θυμηθείτε εκείνη την κίνηση, τόσο αυθόρμητη και τόσο αγνή, όταν σε ηλικία δεκαπέντε ετών είπε στους γονείς του ότι ήθελε να δώσει όλο του το χαρτζιλίκι για να βοηθήσει τον θείο του, τον William, που υπέφερε από τα εγκεφαλικά. Δεν έσπασε τον κουμπαρά, δεν τον άδειασε, δεν τον έδωσε—αλλά η προσφορά του ήταν απόλυτη. Ήταν η κίνηση ενός αγοριού που είχε καταλάβει ότι η ζωή δεν μετριέται με αυτά που κρατάμε για τον εαυτό μας, αλλά με τη γενναιοδωρία της καρδιάς. Αυτή η προσφορά δεν χάθηκε. Είναι η πέτρα πάνω στην οποία ο Θεός συνεχίζει να χτίζει τη μνήμη του Ben.

Και εδώ, θέλω να ακουμπήσω μια πέτρα που ίσως κουβαλάτε σιωπηλά μέσα σας. Alan και Thao, αν ποτέ η ενοχή έχει ψιθυρίσει στο μυαλό σας, αν αναρωτηθήκατε αν θα μπορούσατε να είχατε κάνει περισσότερα, αν η ασθένεια ήταν κάποιο δικό σας λάθος ή παράλειψη, ακούστε με πολύ προσεκτικά. Όταν οι μαθητές ρώτησαν τον Ιησού για τον τυφλό, αν έφταιγε ο ίδιος ή οι γονείς του, ο Κύριος ήταν κατηγορηματικός: «Ούτε αυτός αμάρτησε, ούτε οι γονείς του». Η ασθένεια και ο θάνατος δεν είναι τιμωρία. Δεν είναι αποτέλεσμα κάποιας δικής σας παράλειψης. Είστε εντελώς αθώοι. Η αγάπη σας, η φροντίδα σας, η αφοσίωσή σας στον Ben ήταν απόλυτη. Κανείς δεν θα μπορούσε να είχε κάνει περισσότερα. Ο Θεός δεν σας κατηγορεί. Μην κατηγορείτε εσείς τον εαυτό σας για όσα ήταν πέρα από κάθε ανθρώπινο έλεγχο. Ο Θεός δεν στέλνει την ασθένεια. Στέλνει την παρηγοριά. Στέλνει την παρουσία Του.

Ryan, αγαπημένε αδελφέ, εσύ που μοιράστηκες τόσα όνειρα με τον Ben, εσύ που ξέρεις πόσο του άρεσαν τα αεροπλάνα και η ιδέα της 'Con Chim Airlines': ο αδελφός σου δεν έχει φύγει. Είναι στο φως. Μην φοβάσαι να συνεχίσεις να ονειρεύεσαι, να συνεχίσεις να χτίζεις, να συνεχίσεις να πετάς. Ο Ben πίστευε ότι «το να προσπαθείς είναι το μόνο που μετράει». Κάθε σου βήμα, κάθε σου επιτυχία, κάθε σου χαμόγελο είναι και δικό του. Ο Ben είναι ζωντανός στην αγάπη που μοιραστήκατε, και αυτή η αγάπη είναι πιο δυνατή από τον θάνατο. Μην αφήσεις τη θλίψη να σε εμποδίσει να ζήσεις τη δική σου ζωή με την ίδια τόλμη και περιέργεια που είχε ο αδελφός σου.

Σκεφτείτε το πηγάδι στο Βιετνάμ, το 'Giếng Gioan Baotixita', που φέρει το όνομά του. Καθαρό, ζωντανό νερό τρέχει εκεί για τους διψασμένους. Η αγάπη του Ben δεν σταμάτησε τον Ιούνιο· συνεχίζει να ξεδιψά τους άλλους μέσα από την καλοσύνη που συνεχίζει να ρέει στο όνομά του. Αυτό είναι το μυστήριο της ζωής: όταν δίνουμε τα πάντα, όπως ο Ben, γινόμαστε πηγές ζωής για τους άλλους. Ο Θεός δεν μας αφήνει ποτέ μόνους. Σας κρατά στην αγκαλιά Του, ακριβώς όπως ο πατέρας στο όνειρό σας, Alan, που σας έσφιξε στην αγκαλιά του. Εκείνος είναι ασφαλής. Εκείνος είναι ελεύθερος. Και εσείς είστε αγαπημένοι του Θεού.

Φεύγοντας σήμερα από αυτόν τον ιερό χώρο, δεν σας ζητώ να ξεχάσετε. Σας ζητώ να κρατήσετε μια μικρή, κρυφή πράξη αγάπης στο όνομά του. Ένα χαμόγελο σε έναν άγνωστο, μια προσευχή για έναν άρρωστο, μια στιγμή ειρήνης στην καρδιά σας. Ο Ben δεν χάθηκε. Είναι ασφαλής. Και εσείς είστε αγαπημένοι του Θεού. Αμήν.