Turlu Müqəddəs Martin, Yepiskop

Təsəvvür edin ki, tozlu, ayaqları yorğunluqdan ağırlaşmış bir yoldasınız. Gün batır, uzaqda kəndin evləri görünməyə başlayır. Hava sərinləyir, amma ürəyinizdə illərin yığdığı o dözülməz ağırlıq, o səssiz xəstəlik hələ də qalır. İsa Yerusəlimə doğru gedərkən Samariya və Qalileyanın sərhədlərindən keçirdi. Bir kəndə girəndə, on cüzamlı Ona tərəf gəldi. Onlar yaxına gəlmədilər, çünki qanun onlara toxunmağı qadağan etmişdi. Onlar uzaqdan dayanıb səsləndilər: «Ey İsa, Məhəmməd, Ustad! Bizə rəhm elə!». Onlar cüzamın səbəb olduğu o tənhalığın, o küncə qısılmağın nə demək olduğunu yaxşı bilirdilər. Cüzam sadəcə bədəni deyil, həm də insanın dünyayla olan bağını yeyib bitirirdi. Onlar sadəcə sağalmaq istəmirdilər; onlar yenidən toxunulmaq, yenidən insan kimi yaşamaq istəyirdilər. İsa onlara baxdı və sadə bir şey dedi: «Gedin, özünüzü kahinlərə göstərin». Və onlar gedərkən təmizləndilər. Yolda, o tozlu cığırda, dərilərinin təzələndiyini, o əbədi qaşıntının və yaranın itdiyini hiss etdilər.

Amma hekayə burada bitmir. O on nəfərdən biri — yadelli, samariyalı olan biri — sağaldığını görəndə geri döndü. O, uca səslə Allahı ucaltdı, gəlib İsanın ayaqlarına yıxıldı və Ona təşəkkür etdi. İsa təəccüblə soruşdu: «Məgər on nəfər təmizlənmədi? Qalan doqquzu haradadır? Məgər bu yadellidən başqa Allaha şükür etməyə qayıdan olmadı?». Və ona dedi: «Qalx, get; imanın səni xilas etdi».

Bax, bu gün Müqəddəs Pavel Titus məktubunda bizə məhz bu lütfdən danışır. O xatırladır ki, biz də bir vaxtlar ağılsız, itaətsiz, müxtəlif istəklərin köləsi idik. Amma Allahın xilasedici sevgisi zühur etdi. Bu, bizim hansısa yaxşı əməlimizə görə deyil, Onun mərhəmətinə görə oldu. O bizi yenilədi, ümidlə əbədi həyatın varisləri etdi. Bu gün Turlu Müqəddəs Martinin xatirəsini qeyd edərkən, biz məhz bu minnətdarlığı və mərhəməti görürük. Martin əynindəki paltarı yoxsul ilə bölüşəndə, əslində İsanın özünə toxunurdu. O, həyatını bir şükür hədiyyəsi olaraq yaşadı.

Benjamin Vo, bizim əziz Ben-imiz, məhz bu cür minnətdar və comərd bir ruhla yaşadı. Siz onun o parlaq zəkasını, 4-cü sinifdə 8-ci sinif riyaziyyatını necə asanlıqla həll etdiyini, AWS mühitlərində, bulud infrastrukturlarında gəzərkən gözlərində yanan o maraq alovunu xatırlayırsınız. Amma mən bu gün sizə Benjaminin başqa bir tərəfindən danışmaq istəyirəm. O, təyyarələrə, xüsusən də Boeing 737-lərə olan o sonsuz sevgisindən danışarkən necə gülümsəyərdi... O, hətta 'con chim airlines' adlı bir şirkət qurmaq xəyalından danışanda üzündə o saf uşaq təbəssümü oynaşırdı. O, göylərə, o sonsuz mavi boşluğa aşiq idi.

Və onun o qəlbinin təmizliyi... Yadınızdadırmı? Bir dəfə, on beş yaşı olanda, o, öz valideynlərinə — Alan və Thao-ya — demişdi ki, əmisi William iki ağır insult keçirəndə, o, özünün bütün piggy bankındakı pulları — bütün uşaq dünyasını, bütün qənaətini — əmisinin sağalması üçün verməyə hazırdır. O, o qutunu heç vaxt sındırmadı, çünki ehtiyac yox idi, əminin sığortası var idi və o pul heç vaxt xərclənmədi. Amma təklif özü... o, heç kəs demədən, əlində olan hər şeyi, bütün uşaq sərvətini bir başqasının ağrısını yüngülləşdirmək üçün təklif edən o ürək... Bax, bu, Benjaminin kim olduğunu göstərir. O, verməyi bacaran, sevgisini əsirgəməyən bir uşaq idi.

Alan və Thao, əziz valideynlər, bilirəm ki, dörd ay keçməsinə baxmayaraq, o otaqdan gələn səssizlik bəzən dözülməz bir yükdür. Səhərlər o qəhvə masasının arxasında, boba çayını içərkən Ben-in o sakit baxışlarını axtarırsınız. Ryan, sən qardaşını düşünəndə, bəlkə də onunla o roller-coaster-da qaçacağın o günlərin xəyalı ilə tək qalırsınız. Gecələr otağınızın qapısını bağlayanda, qəlbinizdə o böyük boşluqla baş-başa qalırsınız. Bəlkə də, şüurunuzun bir küncündə o səssiz sual yenə baş qaldırır: «Məgər nəsə səhv etdimmi? Bəlkə bir şeyi qaçırdım? Bəlkə daha tez hərəkət edə bilərdim?».

İcazə verin, bu gün bu ağır daşı sinənizdən qaldırım. İsa Məsih anadangəlmə kor olan adam haqqında deyilən suala cavab verərkən, «nə bu, nə də valideynləri günah işləyib» demişdi. Xəstəlik heç bir valideynin nəzarətində olan bir şey deyil. Bu, sizin sevginizin çatışmazlığı deyil. Bu, heç bir insanın, heç bir diqqətin qarşısını ala bilməyəcəyi bir fırtına idi. Siz Ben-ə dünyanın ən gözəl, ən dolğun sevgisini verdiniz. Siz heç nəyi qaçırmadınız. Siz sadəcə, Allahın sizə əmanət etdiyi o qiymətli xəzinəni — Benjamin-i — bütün gücünüzlə, bütün nəfénizlə sevdiniz. Allah sizi qınamır; O, sizin göz yaşlarınızı toplayır, onları bir-bir sayır və sizi Öz mərhəmətli qucağında saxlayır. Özünüzü günahkar hiss etməyin; siz hər şeyi düz etdiniz.

Ben indi o böyük ziyafətdədir. O, artıq təyyarəsinin qapılarını əbədiyyətin göylərinə açıb. O, Saint Carlo Acutis ilə birlikdə, o uşaqların gülüşünün Hiç bitmədiyi yerdədir. Onun o 'con chim airlines' xəyalları indi göylərin özündə gerçəkləşir. Və o, Cà Mau-dakı o təmiz su quyusunda axan o sərin suda, susuzlara həyat verən o sevgi kimi yaşamağa davam edir. Onun sevgisi ölməyib; o, başqalarının həyatında hələ də nəfəs alır.

Ryan, əziz qardaş, sən tək deyilsən. Ben səni unutmur. O, sənin hər addımında, hər gülümsəndə, hər yeni günündə səninlədir. O, sənin güclü olmağını, o parlaq gələcəyini yaşamağını istəyir. Qardaşının səni necə sevdiyini heç vaxt unutma.

Bu gün kilsədən çıxarkən, əlinizdə nə aparacaqsınız? Çox sadə bir şey. Benjaminin o piggy bank təklifini xatırlayın. Bu gün, heç kimin görməyəcəyi kiçik bir yaxşılıq edin. Birinə təmənnasız gülümsəyin, kədərli bir insana başsağlığı verin, birinin yükünü yüngülləşdirin. Bu, Ben-in sevgisinin bu dünyada hələ də yaşamasının sübutudur. Allahın rəhmi sizin üzərinizdədir. Məryəm Ana, bütün anaların kədərini bilən o Ana, sizi qucaqlayır. Ben-in o şirin təbəssümü yolunuza işıq olsun. Qorxmayın, çünki Rəbb sizinlədir və O, Benjaminin əlindən tutub sizi gözləyir. O gün gələcək, o böyük ziyafətdə hamımız yenidən bir yerdə olacağıq. Amma hələlik, bu dünyada, Onun sevgisini daşımağa davam edin. Amin.