วันเสาร์ สัปดาห์ที่ 24 เทศกาลธรรมดา — พระวาจารายวัน

บทนำ

เดชะพระนามพระบิดา และพระบุตร และพระจิต อาเมน. ขอพระหรรษทานและสันติสุขจากพระเจ้าสถิตอยู่กับท่านทั้งหลาย.

บทสำนึกผิด

ข้าแต่พระเจ้า ทรงเมตตาเทอญ. ข้าแต่พระคริสตเจ้า ทรงเมตตาเทอญ. ข้าแต่พระเจ้า ทรงเมตตาเทอญ.

♪ “Thai Kyrie (Version A: Piano & Choir)” — A song for Ben

พระวาจาของพระเจ้า

บทอ่านที่ 1 · 1 โครินธ์ 15:35-37, 42-49

พี่น้องทั้งหลาย บางคนอาจถามว่า 'คนตายจะกลับคืนชีพได้อย่างไร? เขากลับมาพร้อมกับร่างกายแบบไหน?' คนเขลาเอ๋ย สิ่งที่ท่านหว่านนั้น จะไม่กลับมีชีวิตขึ้นมาได้ถ้ามันไม่ตายเสียก่อน และสิ่งที่ท่านหว่านนั้น ไม่ใช่ร่างกายที่จะเกิดขึ้นในอนาคต แต่เป็นเพียงเมล็ดพืชเปล่าๆ เช่น เมล็ดข้าวสาลีหรือเมล็ดพืชชนิดอื่น การกลับคืนชีพของคนตายก็เช่นเดียวกัน สิ่งที่หว่านลงไปนั้นเป็นสิ่งที่เน่าเปื่อยได้ แต่สิ่งที่กลับคืนมานั้นเป็นสิ่งที่เน่าเปื่อยไม่ได้ สิ่งที่หว่านลงไปนั้นเป็นสิ่งที่น่าอดสู แต่สิ่งที่กลับคืนมานั้นเป็นสิ่งที่รุ่งโรจน์ สิ่งที่หว่านลงไปนั้นเป็นสิ่งที่อ่อนแอ แต่สิ่งที่กลับคืนมานั้นเป็นสิ่งที่ทรงพลัง สิ่งที่หว่านลงไปนั้นเป็นร่างกายที่เป็นธรรมชาติ แต่สิ่งที่กลับคืนมานั้นเป็นร่างกายที่เป็นจิต ถ้ามีร่างกายที่เป็นธรรมชาติ ก็ย่อมมีร่างกายที่เป็นจิตด้วย ดังที่มีเขียนไว้ว่า 'มนุษย์คนแรกคืออาดัม กลายเป็นผู้มีชีวิต' แต่อาดัมคนสุดท้ายกลายเป็นจิตผู้ประทานชีวิต แต่สิ่งที่เกี่ยวกับจิตไม่ใช่สิ่งแรก สิ่งที่เป็นธรรมชาติมาก่อน แล้วจึงเป็นสิ่งที่เกี่ยวกับจิต มนุษย์คนแรกมาจากดิน เป็นคนของโลก แต่มนุษย์คนที่สองมาจากสวรรค์ มนุษย์ที่เป็นคนของโลกเป็นอย่างไร คนที่เป็นคนของโลกก็เป็นอย่างนั้น มนุษย์ที่เป็นคนสวรรค์เป็นอย่างไร คนที่เป็นคนสวรรค์ก็เป็นอย่างนั้น เราได้มีลักษณะของคนของโลกมาแล้ว เราก็จะมีลักษณะของคนสวรรค์ด้วย

บทอ่านที่ 2 · สดุดี 56:10c-12, 13-14

ข้าพเจ้าทราบดีว่าพระเจ้าสถิตกับข้าพเจ้า ในพระเจ้าผู้ทรงสัญญา ข้าพเจ้าจะสรรเสริญ ในพระเจ้าข้าพเจ้าวางใจ โดยไม่กลัว สิ่งที่มนุษย์จะทำแก่ข้าพเจ้าได้นั้นมีอะไรหรือ? ข้าแต่พระเจ้า ข้าพเจ้ามีพันธสัญญาต่อพระองค์ ข้าพเจ้าจะถวายเครื่องบูชาขอบพระคุณแด่พระองค์ เพราะพระองค์ทรงช่วยข้าพเจ้าให้พ้นจากความตาย และทรงช่วยเท้าของข้าพเจ้าไม่ให้สะดุด เพื่อข้าพเจ้าจะได้ดำเนินไปเฉพาะพระพักตร์พระเจ้า ในแสงสว่างแห่งผู้มีชีวิต

พระวรสาร · ลูกา 8:4-15

เมื่อประชาชนจำนวนมากมาชุมนุมกัน และผู้คนจากเมืองต่างๆ เดินทางมาหาพระเยซูเจ้า พระองค์ตรัสเป็นอุปมาว่า 'ผู้หว่านเมล็ดพืชคนหนึ่งออกไปหว่านเมล็ดพืชของตน ขณะที่เขาหว่าน เมล็ดบางส่วนตกตามหนทาง ก็ถูกเหยียบย่ำ และนกในอากาศก็มากินไป เมล็ดบางส่วนตกบนหิน เมื่อเมล็ดงอกขึ้นก็เหี่ยวแห้งไปเพราะขาดความชุ่มชื้น เมล็ดบางส่วนตกท่ามกลางหนาม หนามก็งอกขึ้นพร้อมกับเมล็ดและรัดมันไว้ เมล็ดบางส่วนตกบนดินดี เมื่อเมล็ดงอกขึ้นก็ให้ผลร้อยเท่า' เมื่อตรัสเช่นนี้แล้ว พระองค์ทรงร้องว่า 'ใครมีหูที่จะฟัง ก็จงฟังเถิด' บรรดาศิษย์ถามพระองค์ว่าอุปมานี้หมายความว่าอย่างไร พระองค์ตรัสว่า 'ท่านทั้งหลายได้รับอนุญาตให้รู้ความลึกลับแห่งพระอาณาจักรของพระเจ้า แต่สำหรับผู้อื่น อุปมาเหล่านี้มีไว้เพื่อให้มองดูแต่ไม่เห็น ฟังแต่ไม่เข้าใจ อุปมานี้มีความหมายดังนี้ เมล็ดพืชคือพระวาจาของพระเจ้า ส่วนที่ตกตามหนทางคือผู้ที่ได้ฟัง แต่ปีศาจมาแย่งพระวาจาไปจากใจของพวกเขา เพื่อไม่ให้พวกเขาเชื่อและได้รับความรอด ส่วนที่ตกบนหินคือผู้ที่ได้ฟังแล้วรับพระวาจาด้วยความยินดี แต่ไม่มีรากฐาน พวกเขาเชื่อเพียงชั่วคราวและละทิ้งไปเมื่อมีการทดลอง ส่วนที่ตกท่ามกลางหนามคือผู้ที่ได้ฟังแล้ว แต่ในระหว่างที่ดำเนินชีวิตอยู่ พวกเขาถูกความกังวล ความร่ำรวย และความสนุกสนานของชีวิตรัดไว้ ทำให้ไม่สามารถให้ผลที่สมบูรณ์ได้ แต่ส่วนที่ตกบนดินดี คือผู้ที่ได้ฟังพระวาจาด้วยใจที่ซื่อตรงและดีงาม จึงรักษาไว้และให้ผลด้วยความพากเพียร'

ข้าพเจ้าจะดำเนินไปเฉพาะพระพักตร์พระเจ้า ในแสงสว่างแห่งผู้มีชีวิต

บทเทศน์

พี่น้องที่รัก ลองจินตนาการถึงเมล็ดข้าวสาลีเม็ดเล็กๆ เม็ดหนึ่งที่วางอยู่ในมือของเรา... มันดูแห้งแล้ง ดูธรรมดา และหากเราเก็บมันไว้ในกล่องมืดๆ มันก็จะเป็นเพียงเมล็ดพืชที่ไม่มีวันเติบโต แต่นักบุญเปาโลในบทอ่านแรกวันนี้เตือนเราถึงความลับที่ยิ่งใหญ่ว่า 'สิ่งที่ท่านหว่านนั้น จะไม่กลับมีชีวิตขึ้นมาได้ถ้ามันไม่ตายเสียก่อน' และที่น่าอัศจรรย์ยิ่งไปกว่านั้นคือ 'สิ่งที่หว่านลงไปนั้นเป็นสิ่งที่เน่าเปื่อยได้ แต่สิ่งที่กลับคืนมานั้นเป็นสิ่งที่เน่าเปื่อยไม่ได้'...

ภาพของเมล็ดพันธุ์นี้ทำให้พ่อนึกถึงเบนจามิน วอ... เด็กชายผู้มีความฉลาดหลักแหลมราวกับเมล็ดพันธุ์ที่พร้อมจะแตกกิ่งก้านสาขาไปสู่ท้องฟ้าอันกว้างใหญ่... ใครที่เคยรู้จักเบนจามิน จะรู้ดีว่าเขาไม่ได้เป็นเพียงเด็กชายวัยสิบห้าปีที่หมกมุ่นอยู่กับการเขียนโค้ดใน GitHub หรือการออกแบบระบบคลาวด์ แต่เขาคือชีวิตที่เปี่ยมด้วยความหวังและความรัก... พ่อนึกถึงภาพตอนที่เบนจามินยืนอยู่บนเก้าอี้ตัวเล็กๆ ในบ้าน มองมาที่กล้องด้วยแววตาที่สงบและอ่อนโยน... นั่นคือเบนจามินในวันธรรมดาๆ ที่บ้านของเรา... เบนจามินผู้มีรอยยิ้มที่ทำให้โลกใบนี้ดูสว่างไสวขึ้นมาทันที

วันนี้เป็นเวลาสามเดือนแล้วนับตั้งแต่เบนจามินเดินทางไปสู่บ้านนิรันดร์... พ่อรู้ว่าสำหรับคุณพ่ออาลัน คุณแม่เถา และน้องไรอัน ความเงียบในบ้านนั้นช่างดังกึกก้องเหลือเกิน... พ่อรู้ว่าบางครั้งท่านรู้สึกเหมือนเมล็ดพันธุ์ที่ถูกฝังลงในดินที่แห้งแล้ง... ท่านรู้สึกถึงความว่างเปล่าที่ไม่มีคำบรรยายใดมาเติมเต็มได้... และในความเงียบนั้น ปีศาจแห่งความสงสัยมักจะแอบกระซิบถามท่านว่า 'เราทำอะไรผิดไปหรือเปล่า? เราสามารถทำอะไรได้มากกว่านี้ไหม?'...

พ่อขอให้ท่านฟังคำพูดนี้ให้ชัดเจน... ในนามของพระเจ้าผู้ทรงรักท่านจนยอมสละพระบุตร... ท่านไม่ได้ทำอะไรผิดเลยแม้แต่น้อย... ความเจ็บป่วยที่เบนจามินเผชิญไม่ใช่บทลงโทษ ไม่ใช่ความบกพร่องของพ่อแม่ และไม่ใช่ผลจากความประมาทเลินเล่อใดๆ ทั้งสิ้น... พระเจ้าไม่ได้ส่งความเจ็บป่วยมาเพื่อทดสอบความเชื่อของท่าน และพระองค์ไม่เคยกล่าวโทษท่านเลย... ความเจ็บปวดที่เกิดขึ้นนี้เป็นเรื่องที่อยู่นอกเหนือการควบคุมของมนุษย์... ไม่มีพ่อแม่คนไหนในโลกนี้ที่รักลูกได้มากไปกว่าที่ท่านรักเบนจามิน... ขอให้ท่านวางก้อนหินแห่งความรู้สึกผิดที่หนักอึ้งนี้ลงที่เชิงกางเขนเถิด... ท่านได้ทำหน้าที่ของพ่อแม่ที่สมบูรณ์ที่สุดแล้ว... และพระเจ้าทรงรับเบนจามินไว้ในอ้อมกอดของพระองค์ด้วยความรักที่ยิ่งใหญ่กว่านั้นอีก

ในพระวรสารวันนี้ พระเยซูเจ้าตรัสเรื่อง 'ผู้หว่านเมล็ดพืช' ... เมล็ดพันธุ์ที่ตกลงบนดินดี คือผู้ที่ฟังพระวาจาด้วยใจที่ซื่อตรงและดีงาม จึงให้ผลร้อยเท่า... เบนจามินคือเมล็ดพันธุ์นั้น... เขาเป็นเด็กที่รู้จักความรักและการให้โดยไม่ต้องมีเงื่อนไข... พ่อนึกถึงตอนที่เขาบอกกับพ่อแม่ว่าเขาอยากจะมอบเงินเก็บทั้งหมดในกระปุกออมสินเพื่อช่วยเหลือคุณลุงวิลเลียมที่กำลังป่วย... เขาไม่ได้ทุบกระปุกนั้นลง เพราะมันไม่ได้จำเป็นในท้ายที่สุด แต่สิ่งที่ล้ำค่าไม่ใช่ตัวเงิน แต่คือ 'หัวใจ' ที่พร้อมจะสละทุกอย่างเพื่อผู้อื่น... หัวใจดวงนั้นแหละครับ คือดินที่ดีที่พระเจ้าทรงหว่านเมล็ดพันธุ์แห่งความรักลงไป และมันได้ผลิดอกออกผลเป็นความดีงามที่ยังคงดำเนินอยู่ในโลกนี้

ไรอัน ลูกชายที่รักของพ่อ... พ่อรู้ว่าการไม่มีพี่เบนอยู่เคียงข้างในการแบ่งปันเรื่องราว หรือการสร้างสรรค์สิ่งต่างๆ ร่วมกันนั้นมันเหงาเพียงใด... แต่ขอให้หนูจำไว้ว่า ความผูกพันระหว่างหนูกับพี่เบนนั้น ไม่ได้ถูกตัดขาดด้วยความตาย... พี่เบนยังคงเป็นพี่ชายที่คอยมองลงมาจากฟ้าด้วยรอยยิ้ม... ความรักของพี่เบนที่หนูได้รับนั้น คือสมบัติที่ไม่มีวันเสื่อมสลาย... จงมีความกล้าหาญเหมือนที่พี่เบนเคยมี จงยิ้มให้กับชีวิต และใช้ชีวิตในทุกๆ วันด้วยความรักที่พี่เบนได้ฝากไว้ในหัวใจของหนู... หนูไม่ได้เดินลำพัง เพราะพี่ชายของหนูคือทูตสวรรค์ที่คอยปกป้องหนูเสมอ

พี่น้องที่รัก... ความเชื่อของเราไม่ได้ขึ้นอยู่กับสิ่งที่เราเห็นด้วยตา แต่ขึ้นอยู่กับความจริงที่ว่าพระคริสต์ทรงกลับคืนพระชนม์... และเพราะพระองค์ทรงเป็นผลแรก เราทุกคนจึงมีความหวัง... เบนจามินไม่ได้สูญหายไปไหน แต่มันยังคงไหลเวียนอยู่ในโลกนี้... เหมือนกับสายน้ำสะอาดจากบ่อน้ำที่ถูกขุดขึ้นในนามของเขา เพื่อช่วยเหลือผู้คนที่ยากไร้... ความรักของเขายังคงกระหายที่จะให้ ยังคงอยากเห็นรอยยิ้มบนใบหน้าของผู้อื่น... ก่อนที่เราจะก้าวออกไปจากที่นี่ในวันนี้ พ่อไม่ได้ขอให้ท่านลืมความเศร้าในทันที แต่ขอให้นำสิ่งนี้ติดตัวกลับไป... ในทุกครั้งที่ท่านเงยหน้ามองท้องฟ้า ในทุกครั้งที่ท่านได้ยินเสียงเครื่องบินบินผ่าน ให้ระลึกถึงรอยยิ้มของเบนจามิน... และให้รู้ว่าความรักนั้นแข็งแกร่งกว่าความตาย... ขอให้พระองค์ผู้ทรงเป็นความรักแท้ ทรงโอบกอดครอบครัวของเรา และนำพาเราไปสู่วันที่เราจะได้ยินเสียงหัวเราะของเบนจามินอีกครั้งในสวนสวรรค์... อาเมน.

การภาวนา

♪ “แสงประทีปนำทาง (Piano & Strings)” — A song for Ben

บทภาวนาเพื่อมวลชน

For the intentions entrusted to Ben on our prayer wall:

“Ben ơi, nay anh M đi xử lý hồ sơ ở Cam Ranh, đi ngang qua Cam Ranh Airport. Rồi cuộc nói chuyện về máy bay của Ben lại ùa về, nhớ nhiều kỷ niệm về Ben lắm ( anh M sẽ giữ kín kakaka). Quỷ nhỏ, tự nhiên nghĩ về mày buồn dễ sợ. Hãy đi đến những nơi mà Ben muốn nha và đừng quên là luôn nhớ về gia đình mình nhé, thương em trai nhiều. Giá như !!!!!!!!!”