साधारण काळातील चोविसावा शनिवार

कधीकधी आपण आपल्या बागेत किंवा खिडकीच्या बाहेरच्या कुंडीत एखादे बी पेरतो. ते बी मातीत गाडले जाते—पूर्णपणे अदृश्य, पूर्णपणे शांत. काही दिवस आपण वाट पाहतो, आणि अचानक, मातीतून एक छोटीशी हिरवी पालवी वर येते. आज संत पौल कोरिंथकरांना लिहिताना याच बीजाच्या रूपाकाचा वापर करतात. ते म्हणतात, 'जे तुम्ही पेरता, ते मरण पावल्याशिवाय जिवंत होत नाही.' हे ऐकायला कदाचित कठीण वाटेल, पण हेच तर जीवनाचे सर्वात मोठे सत्य आहे. आपण जे पेरतो—ते एक साधे बी असते, पण देवाची शक्ती त्याला एका भव्य रूपात रूपांतरित करते.

आज आपण येथे जमलो आहोत, आपल्या लाडक्या बेंजामिन व्हो—आपल्या बेनच्या—आठवणीत. बेनचे आयुष्य म्हणजे एका अतिशय मौल्यवान बीजासारखे होते. त्याने आपल्या पंधरा वर्षांच्या प्रवासात जे काही पेरले, ते आता स्वर्गाच्या बागेत एका नवीन स्वरूपात फुलत आहे. तुम्हाला आठवते का, तो कसा असायचा? तो केवळ एक हुशार मुलगा नव्हता, जो अवघ्या चौथीत असताना आठवीचे गणित सोडवायचा; तो एक असा मुलगा होता ज्याच्या मनात इतरांसाठी अफाट जागा होती. तो तोच बेन आहे, ज्याने आपल्या काका विल्यम यांच्या आजारपणी, कोणालाही न सांगता, आपली संपूर्ण पिगी बँक त्यांना मदत म्हणून देण्याची तयारी दर्शवली होती. त्याने ती बँक फोडली नाही, कारण गरज नव्हती, पण ती 'देण्याची तयारी' ही त्याच्या हृदयाची ओळख होती. तो देणारा होता. तो प्रेम करणारा होता.

अलन आणि थाओ, मला माहीत आहे की गेल्या तीन महिन्यांपासून, विशेषतः १३ जूनच्या त्या सकाळनंतर, तुमच्या घरातील प्रत्येक कोपरा बेनच्या आठवणीने भरलेला आहे. कधी कधी तुम्हाला वाटेल की, 'आम्ही कुठे कमी पडलो का? आम्ही आणखी काय केले असते तर बेन आज आमच्यासोबत असता का?' हा विचार म्हणजे एका अशा जाळ्यासारखा आहे जो मनाला गुंडाळून धरतो. पण आज प्रभू तुम्हाला अत्यंत प्रेमाने, साक्षात आंबेवरून सांगत आहे: नाही, तुम्ही काहीही चुकले नाही. आजारपण किंवा दुःख हे कोणाचेही पाप नसते, आणि ते कोणाच्याही चुकीमुळे येत नाही. येशूने आंधळ्या माणसाच्या बाबतीत म्हटले होते—'ना या माणसाने पाप केले, ना त्याच्या आई-वडिलांनी.' तुम्ही जगातील सर्वोत्तम आई आणि वडील आहात. तुम्ही बेनला दिलेल्या प्रेमात कसलीही कसुरी नव्हती. स्वतःला त्या नको असलेल्या अपराधीपणाच्या ओझ्यापासून पूर्णपणे मुक्त करा. देव तुम्हाला कधीही दोष देत नाही. तो तुम्हाला फक्त जवळ घेण्यासाठी आपले हात पसरत आहे.

आजच्या शुभवर्तमानात येशू 'पेरणाऱ्याची' गोष्ट सांगतो. काही बी रस्त्यावर पडले, काही खडकाळ जमिनीवर, काही काट्याकुट्यांत, तर काही सुपीक जमिनीत. बेनचे आयुष्य हे त्या 'सुपीक जमिनीसारखे' होते. त्याने देवाचा शब्द ऐकला आणि तो आपल्या हृदयात साठवला. त्याचे ते कुतूहल, त्याची ती विमानतळावर विमाने पाहण्याची आवड, त्याचे ते 'कॉन चिम एअरलाईन्स'चे स्वप्न—हे सर्व एका अशा मुलाचे होते ज्याचे हृदय देवाच्या सृष्टीवर प्रेम करत होते. तो जेव्हा आकाशाकडे बघून विमानांचा मागोवा घ्यायचा, तेव्हा तो केवळ एक मशीन पाहत नसे, तर तो एक अशा स्वातंत्र्याचे स्वप्न पाहत असे जे या पृथ्वीच्या सीमांच्या पलीकडे आहे. आता तो त्याच स्वातंत्र्यात, त्या अनंत प्रकाशात विहार करत आहे.

रायन, माझ्या प्रिय बाळा, तुझा दादा बेन तुझ्यावर आजही किती प्रेम करतो हे तुझी मने सांगत असेल. जेव्हा तू तुझ्या अभ्यासात बसतोस किंवा खेळायला जातोस, तेव्हा हे विसरू नकोस की बेनचा तो लढाऊ बाणा—की 'प्रयत्न करणे हेच सर्वात महत्त्वाचे आहे'—तुझ्यातही जिवंत आहे. तो तुझ्या स्वप्नात येतो, तो तुला धीर देतो. तुम्ही दोघेजण त्या उन्हाळ्याच्या दिवसात एकत्र घालवलेले क्षण, किंवा विमानतळावर उभे राहून निळ्या आकाशात विमाने उडताना पाहण्याचे ते शांत क्षण—हे सर्व देवाच्या स्मृतीत कायमचे कोरले गेले आहेत. बेन आता कोणत्याही तापाविना, कोणत्याही वेदनेविना, त्या बोईंग ७३७ पेक्षाही उंच ठिकाणी, देवाच्या अनंत प्रकाशात विहार करत आहे.

पौल म्हणतो, 'ते विद्रूप पेरले जाते, ते वैभवशाली उठवले जाते; ते अशक्त पेरले जाते, ते सामर्थ्यवान उठवले जाते.' बेनचे शरीर कदाचित अशक्त झाले होते, पण त्याचा आत्मा आता सामर्थ्यवान आहे. तो आता त्या 'बांक्वेट ऑफ हेवन'मध्ये, संत कार्लो अकुतीसच्या सोबतीने, देवाच्या सानिध्यात आहे. आपण आज आपल्या मनाला एकाच गोष्टीवर केंद्रित करूया: बेन आपल्यापासून दूर गेलेला नाही. तो फक्त एका अशा उंचीवर आहे जिथून तो तुम्हाला अधिक स्पष्टपणे पाहू शकतो. तो तुमच्या प्रत्येक अश्रूची दखल घेत आहे.

आज जेव्हा आपण येथून बाहेर पडू, तेव्हा आपल्यासोबत काय न्यायचे? एकच गोष्ट—अफाट आणि शांत आशा. देव आपल्या पाठीशी आहे. तो आपल्याला कधीही सोडत नाही. बेनच्या आठवणीने आपल्या आयुष्यात नवीन चैतन्य येऊ दे. तो आजही तुमच्या कुटुंबाचा एक अविभाज्य भाग आहे. त्याच्या प्रेमाचा ओलावा तुमच्या आयुष्यात नेहमी वाहत राहो. उद्या सकाळी जेव्हा तुम्ही उठाल, तेव्हा खिडकीतून बाहेर पहा आणि देवाचे आभार माना की त्याने तुम्हाला बेनसारखा एक 'अद्भुत भेट' दिली. तो तुमच्याकडे आजही हसून पाहत आहे. तो तुम्हाला सांगत आहे, 'आई, बाबा, रायन, काळजी करू नका, मी तुमच्यासोबतच आहे.' आणि हेच सत्य तुम्हाला या दुःखाच्या काळातून बाहेर काढेल. प्रभूच्या शांततेत विसावा घ्या आणि एकमेकांवर प्रेम करत राहा. आमेन.