पवित्र रोझरीची परमेश्वरी माता (स्मरणोत्सव)

आज आपण एका अशा दिवशी जमलो आहोत, जिथे आकाशाचे आणि पृथ्वीचे नाते अधिक घट्ट होते. आज 'पवित्र रोझरीची माता'—आपली आई मरीया—तिच्या मायेच्या पदराखाली आपल्याला एकत्र आणत आहे. रोझरी म्हणजे केवळ मण्यांची माळ नाही, तर ती एका मुलाचे त्याच्या आईशी असलेले संभाषण आहे. जेव्हा आपण एक 'हे मारिये, पूर्ण कृपेने भरलेल्या' म्हणतो, तेव्हा आपण केवळ प्रार्थना करत नसतो, तर आपण त्या स्वर्गीय मातेच्या कुशीत विसावतो आहोत. आजच्या पहिल्या वाचनात प्रेषित पौल आपल्याला एका महत्त्वाच्या सत्याची आठवण करून देतो. तो म्हणतो की, 'जेव्हा त्यांनी माझ्यावर सोपवलेली कृपा ओळखली, तेव्हा जेम्स, सेफस आणि जॉन—जे खांबांसारखे मानले जात होते—त्यांनी आम्हा दोघांना सहकार्याचा हात दिला.' हे सहकार्य, हा एकमेकांचा हात धरणे, हेच तर ख्रिस्ती आयुष्याचे सार आहे. पौलाला एक भीती वाटत होती—की कुठेतरी त्याचे धावणे व्यर्थ ठरू नये. पण देवाने त्याला साथ दिली.

आपल्या सर्वांच्या आयुष्यात असे काही क्षण येतात, जेव्हा आपल्याला वाटते की आपण एकटेच धावत आहोत. अलन, थाओ, आणि प्रिय रायन, गेल्या तीन महिन्यांपासून तुमच्या आयुष्यात जे वादळ आले आहे, त्यात तुम्हाला कदाचित असे वाटले असेल की तुमची धावपळ आता अर्थहीन झाली आहे. बेनच्या त्या तेजस्वी हास्याची जागा आता एका भयाण शांततेने घेतली आहे. पण आजचे वचन आपल्याला सांगते की, काहीही व्यर्थ नसते. बेनचे १५ वर्षांचे आयुष्य, त्याचे ते अफाट कुतूहल, त्याचे विमानांविषयीचे वेड, आणि त्याची ती गोड 'कॉन चिम एअरलाईन्स'ची स्वप्ने—हे सर्व देवाच्या योजनेत एक अर्थपूर्ण भाग होते. पौलाने जसे त्या गरिबांना स्मरण्याचे वचन दिले होते, तसेच बेनने त्याच्या छोट्या आयुष्यात करुणेचे एक मोठे पाऊल उचलले होते. तुम्हाला आठवते का, जेव्हा त्याने काका विल्यम यांच्या आजारपणी आपली संपूर्ण पिगी बँक त्यांना देण्याची इच्छा व्यक्त केली होती? त्याने ती बँक फोडली नाही, कारण गरज नव्हती, पण त्याने दिलेला तो प्रस्ताव—तो त्याच्या अंतःकरणातील अथांग करुणेचा पुरावा होता. त्याने हे दाखवून दिले की, तो किती उदार होता. त्याची ती उदारता आजही जिवंत आहे.

आजच्या शुभवर्तमानात येशू प्रार्थना करत आहे. त्याचे शिष्य त्याला विचारतात, 'प्रभू, आम्हाला प्रार्थना करायला शिकव.' येशू त्यांना 'हे आमच्या बापा' ही प्रार्थना देतो. 'आमचे' बाप. ही प्रार्थना आपल्याला एकटे पाडत नाही, तर ती आपल्याला एकमेकांशी जोडते. जेव्हा तुम्ही 'आमच्या बापा' असे म्हणता, तेव्हा तुम्ही बेनलाही त्या प्रार्थनेत सामावून घेता. तो आता देवाच्या त्या बांक्वेटमध्ये आहे, जिथे तो स्वर्गीय विमानांच्या मार्गावर कुतूहलाने फिरत आहे. अलन, मला माहीत आहे की तुम्ही अनेकदा विचार करता, 'मी आणखी काय केले असते?' पण आज मी तुम्हाला त्या ओझ्यापासून मुक्त करू इच्छितो. आजारपण ही कोणाचीही चूक नसते. ती तुमच्या प्रेमाची कमतरता नव्हती. तुम्ही बेनला दिलेले प्रेम हे देवाच्या प्रेमाचेच एक प्रतिबिंब होते. बेनने तुम्हाला 'बेस्ट डॅड' म्हटले, ते केवळ तुमच्यातील प्रेमामुळेच. तो आता तुम्हाला सांगत आहे, 'बाबा, मी ठीक आहे.'

रायन, तू आणि तुझा दादा बेन—तुम्ही दोघेही त्या 'पायलट' शर्ट्समध्ये किती सुंदर दिसत होतात! तू आता मोठा होत आहेस, आणि तुझ्या प्रत्येक पाऊलात बेनचा तो लढाऊ बाणा आहे. तो तुला सांगत आहे की, 'प्रयत्न करणे हेच सर्वात महत्त्वाचे आहे.' तू एकटा नाहीस. तुझी आई, तुझे बाबा आणि तुझी स्वर्गीय आई मरीया, हे सर्व तुझ्यासोबत आहेत. बेन आता कोणत्याही तापाविना, कोणत्याही वेदनेविना, त्या बोईंग ७३७ पेक्षाही उंच ठिकाणी, देवाच्या अनंत प्रकाशात विहार करत आहे. तो तिथे एकटा नाही. तो तुम्हाला पाहत आहे, तो तुमच्या प्रत्येक अश्रूची दखल घेतो. तो तुम्हाला धीर देतो, कारण त्याचे प्रेम या जगाच्या सीमांच्या पलीकडे आहे.

कधीकधी आपण विचार करतो की, या दुःखाचे कारण काय? काही गोष्टी मानवी नियंत्रणाबाहेर असतात. जसे पौलाने त्या काळी ख्रिस्ताच्या सत्यासाठी संघर्ष केला, तसाच संघर्ष आपण आपल्या दुःखाशी करतो. पण येशूने आपल्याला 'आमच्या बापा' ही प्रार्थना देऊन हेच शिकवले की, आपण त्याच्यावर अवलंबून राहायचे. 'आम्हाला आमची रोजची भाकर दे.' ही भाकर केवळ अन्न नाही, तर ती देवाचा विश्वास आहे. ती आशा आहे, जी आपल्याला उद्याची सकाळ पाहण्यासाठी बळ देते. अलन आणि थाओ, तुम्ही बेनच्या नावाने जी पाणीपुरवठा करणारी विहीर दिली आहे, ते त्या प्रेमाचे प्रतीक आहे जे कधीही संपत नाही. ते पाणी जसे तहानलेल्यांना जीवन देते, तसे बेनचे ते प्रेम आजही अनेकांच्या आयुष्यात आशा निर्माण करत आहे. तुम्ही बेनला जे प्रेम दिले, ते वाया गेलेले नाही. ते प्रेम आज एका विहिरीच्या रूपात, एका प्रार्थना करणाऱ्याच्या हृदयात जिवंत आहे.

आजच्या दिवशी, जेव्हा आपण रोझरीच्या मातेचे स्मरण करतो, तेव्हा तिच्या हातातली ती माळ आठवा. प्रत्येक मणी म्हणजे एक प्रार्थना आहे, एक आठवण आहे. बेनच्या आठवणीतील प्रत्येक क्षण—तो विमानतळावरचा तो आनंद, तो खाल्लेला मसालेदार पदार्थ आणि त्यावरील त्याचे ते निरागस हसू—हे सर्व त्या माळेतील मण्यांसारखे देवाच्या चरणी अर्पण करा. मरियेने जसे तिच्या पुत्राच्या दुःखात साथ दिली, तशीच ती तुमच्या दुःखात तुम्हाला सावरत आहे. ती तुम्हाला सांगत आहे की, 'माझ्या मुला, मी तुला पाहतेय.'

आज येथून बाहेर पडताना, एक गोष्ट सोबत घेऊन जा: बेन तुम्हाला सोडून गेलेला नाही. तो केवळ एका अशा उंचीवर आहे जिथून तो तुम्हाला अधिक स्पष्टपणे पाहू शकतो. तो तुमच्या प्रत्येक अश्रूची दखल घेतो. तो तुम्हाला धीर देतो, कारण त्याचे प्रेम या जगाच्या सीमांच्या पलीकडे आहे. त्याने तुम्हाला दिलेले ते शेवटचे प्रेमळ संदेश, ते हास्य, ते कुतूहल—हे सर्व देवाच्या कृपेचे अंश आहेत. तुम्ही एकटे नाही आहात. संपूर्ण चर्च, संपूर्ण स्वर्गदूत आणि स्वतः प्रभू येशू तुमच्या दुःखात सहभागी आहेत. उद्या सकाळी जेव्हा तुम्ही उठाल, तेव्हा खिडकीतून बाहेर पहा आणि देवाचे आभार माना की त्याने तुम्हाला बेनसारखा एक 'अद्भुत भेट' दिली. तो तुमच्याकडे आजही हसून पाहत आहे. तो तुम्हाला सांगत आहे, 'आई, बाबा, रायन, काळजी करू नका, मी तुमच्यासोबतच आहे.' आणि हेच सत्य तुम्हाला या दुःखाच्या काळातून बाहेर काढेल. प्रभूच्या शांततेत विसावा घ्या आणि एकमेकांवर प्रेम करत राहा. आमेन.