Апталық уақыттың отыз екінші аптасының сенбісі

Көше бойындағы аялдамада, ұшақтар қанатын жайған әуежайдың терезесіне сүйеніп сыртқа қарап тұрған баланың сияқты, таңғы салқын жел соққан сәтті көз алдыңызға елестетіп көріңізші... Қол ұстасып жүрген кішкентай ғана іздер, үйде қалып қойған ашық тұрған орындық, немесе жай ғана терезе алдындағы ұсақ бұйымдар. Мұның бәрі бізге өмірдің бір бұрылысында кездесетін қалыпты, бірақ тым қадірлі көріністер. Біз күнделікті тіршілікте осындай ұсақ-түйек дүниелерге үйреніп қалғанбыз. Бірақ кейде сол үйреншікті өмірдің ортасына аяқ астынан басқа бір сұрақтар мен сағыныш келеді. Бүгінгі оқылымдар бізді дәл осындай тыныштық пен күтпеген тереңдіктің шекарасына әкеп қояды.

Жүрегіміздегі осы суретті бір сәтке ұстап тұрайық. Бүгінгі бірінші оқылымда, Елші Жоханның хатында бізге қонақжайлылық пен шындық жолындағы еңбек туралы айтылады: «Бауырым, сен бауырлар үшін, әсіресе бөтен адамдар үшін жасаған істеріңде адалсың». Махаббат – бұл тек сезім емес, бұл – әрекет, бұл – жол. Бенжаминнің өмірі де дәл осындай жол еді. Оның он бес жылдық қысқа ғұмыры тек озық технологиялар пен математикалық формулалардан тұрған жоқ; оның жанында жүрген әрбір адам оның қарапайым, ерекше жылы қарым-қатынасын сезінетін. Бен өз GitHub репозиторийінде ойындар мен қосымшалар жазып, үнемі тыным таппайтын. Оның құстарға деген махаббаты ерекше еді, тіпті ол өз қиялында «Con Chim Airlines» атты әуе компаниясын құрғысы келетінін айтып күлімсіреуші еді... Сол сәттердегі оның мөлдір, таза күлкісі – үй ішіне төгілген нағыз жарық еді. Ол айналасына тек білім емес, жүрек жылуын сыйлай білді.

Алайда, бүгін біз шынайы болуымыз керек. Жалған жұбаныш ешқашан жараны жазбайды. Үйдің ішіндегі сол бір тыныштық, Беннің бос тұрған орындығы, оның компьютер экранындағы аяқталмаған жобалары – бәрі сіздердің жүректеріңізге ауыр салмақ түсіретінін білеміз. Таңертең оянғанда, сол бір тыныштық кеудені қысқанда, «неге?» деген сұрақтар тыныштық бермейді. Алан, Тао, егер кейде жүректеріңізді өзіңізді кінәлау немесе «мүмкін бір нәрсені жіберіп алдым ба» деген ауыр ойлар тырнап жүрсе, бүгін мынаны қабылдаңыздар: ауру ешқашан ата-ананың кінәсі емес. Бұл ешкімнің қателігі емес. Баланың тәні әлсірегенде, бұл сіздердің қамқорлықтарыңыздың кемдігінен емес еді. Сіздер Бенге өміріңіздегі бар махаббатты, бар жылуды бердіңіздер. Ол сіздерді әлемдегі ең жақсы ата-ана деп білді. Құдай сіздерді кінәламайды; керісінше, Ол сіздердің жаралы жүректеріңізді аялап тұр. Исаның соқыр адам туралы айтқанындай, бұл ешкімнің күнәсінен емес. Кейбір сынақтар адамның еркінен тыс, ешқандай болжауға келмейтін сәтте келеді. Сіздер ештеңені жіберіп алған жоқсыздар. Бен өз ата-анасының оны қалай қатты сүйгенін жақсы білді.

Міне, осы жерде Ізгі хабардың үні келіп жетеді. Бүгінгі Ізгі хабарда Іса шәкірттеріне ешқашан шаршамай, үнемі дұға ету керектігі туралы мысал айтады. Ол әділетсіз судья мен жесір әйелдің әңгімесі арқылы Құдайдың өз балаларының үніне қалай құлақ асатынын көрсетеді. «Егер әділетсіз судьяның өзі сұрағанды орындаса, Құдай өзінің таңдағандарының құқығын қорғамай ма? Ол оларға тез арада әділдік әкеледі». Бұл сөздер бізге қазір басқаша естіледі. Бен өзінің жанын аяп қалған жоқ; ол өзінің бар болмысымен өмірді сүйді. Тіпті ол он бес жасында, өз ағасы Уильям екі мәрте инсульт алып қиналғанда, ата-анасына еш сұраусыз, өз жинақ сандықшасын көмекке ұсынғысы келді. Ол оны сындырған жоқ, ол оны ашқан жоқ, ол жай ғана ұсынды. Бұл – өзінде бардың бәрін басқалар үшін беруге дайын тұрған пәк жүректің көрінісі еді. Бұл жомарттық – оның осы дүниеде қалдырған ең үлкен іздерінің бірі.

…Сәл тоқтап, осы сөздердің мағынасына үңілейікші. Өмір кейде бізден ең қымбат дүниемізді сұрап алады. Біз үйге келгенде, сол бір баланың аяқкиесі есік алдында тұрғанын көреміз. Оның «Con Chim Airlines» деп аталатын қиял-әуе компаниясы туралы күліп айтқан әзілдері құлағымызда қалады. Бұл естеліктер – тек мұң емес, бұл – сонымен бірге үлкен махаббаттың дәлелі. Бен қазір біздің арамызда тәнімен жоқ болса да, оның рухы, оның сүйіспеншілігі әлі де тірі. Ол өзінің армандарының қанатымен биікке, Құдайдың мәңгілік жарығына қарай ұшты.

Райан, бауырым, сен ағаңның ең жақсы досысың. Сенің ағаңмен бірге өткізген әрбір сәтің, бірге күлген күндерің жүрегіңде мәңгі сақталады. Сен ағаңның армандарының жердегі жалғастырушысысың. Мықты бол, өйткені ағаң сені әрқашан Көктен мақтан тұтады. Сенің әрбір қадамыңда ағаңның рухы бар. Ол сенің жаныңда, сенің болашағыңда. Сен оның өмірінің жалғасысың. Ағаңның сені қалай жақсы көргенін, сенімен бірге қалай күлгенін есіңде сақта. Сол естеліктер сенің күшің болады.

Бүгін осы жерден шыққанда, жүректеріңіздегі сол бір ауыр тасты осында қалдырып кетіңіздер де, Беннің сол мөлдір күлкісін, оның жүрегіңіздегі жылуын ала кетіңіздер. Құдай сіздерді ешқашан жалғыз қалдырмайды. Бенжамин қазір Құдайдың мәңгілік жарығында, аспанның төрінде тыныштық табуда. Ол сіздерді күтіп тұр. Осы үмітпен, осы махаббатпен алға басыңыздар. Аспанның есігі ашық, Бенжамин сол жерде, Құдайдың құшағында, сіздерді күтіп тұр. Ол сіздерді жақсы көреді, ол сіздердің әрқайсыңыз үшін дұға eтеді. Ол — Құдайдың бағындағы ең нәзік, ең жарқын гүл. Ол сіздерге әрқашан жақын. Бенжаминнің өмірі — бұл аяқталған жол емес, бұл — Құдайдың мәңгілік сүйіспеншілігінің бастауы. Осыны есіңізде сақтаңыз: сіздер онымен қайта қауышасыздар. Ол кезге дейін, оның рухы жүректеріңізде мәңгі өмір сүреді. Әмин.