ថ្ងៃសៅរ៍ សប្តាហ៍ទី ៣២ ក្នុងកាលទូទៅ

បងប្អូនជាទីស្រឡាញ់នៅក្នុងព្រះគ្រីស្ត។ ថ្ងៃនេះ ខ្ញុំចង់ឱ្យយើងទាំងអស់គ្នា សម្លឹងមើលរូបភាពមួយដែលសាមញ្ញបំផុត ប៉ុន្តែពោរពេញដោយការរំជួលចិត្ត៖ រូបភាពនៃស្បែកជើងគូូចាស់ដែលដាក់តម្រៀបគ្នានៅមុខទ្វារផ្ទះ ដោយគ្មានមនុស្សដើរចូលមកពាក់វាវិញ។ ពេលខ្លះ ភាពស្ងៀមស្ងាត់នៅក្នុងផ្ទះមិនមែនជាការសម្រាកទេ ប៉ុន្តែវាជាសំឡេងដែលចាក់ដោតក្នុងបេះដូង ធ្វើឱ្យយើងនឹកដល់ជំហានជើងដែលធ្លាប់ឮរាល់ថ្ងៃ។ ជីវិតមនុស្សយើងគឺបែបហ្នឹងឯង គឺពោរពេញដោយការរង់ចាំ និងការដើរទៅមុខ ទោះបីជើងរបស់យើងមានភាពស្រពិចស្រពិល និងเหนื่อยล้าយ៉ាងណាក៏ដោយ។

ប្រាំខែបានកន្លងផុតទៅហើយ ចាប់តាំងពី Benjamin Vo បានបញ្ចប់ការធ្វើដំណើរនៅលើផែនដីនេះទៅកាន់ព្រះដំណាក់របស់ព្រះជាម្ចាស់។ ខ្ញុំដឹងថា សម្រាប់បងប្អូន Alan និង Thao ភាពស្ងាត់ស្ងៀមនៅក្នុងផ្ទះពេលខ្លះហាក់ដូចជាបន្ទុកដ៏ធ្ងន់ ដែលធ្វើឱ្យបងប្អូនមានអារម្មណ៍ថាហត់នឿយក្នុងវិញ្ញាណ។ ខ្ញុំដឹងថាមានពេលខ្លះដែលបងប្អូនសួរខ្លួនឯងថា តើមានអ្វីដែលបងប្អូនអាចធ្វើបានច្រើនជាងនេះទេ? ថ្ងៃនេះ ខ្ញុំសូមអនុញ្ញាតដកយកថ្មដ៏ធ្ងន់បំផុតចេញពីទ្រូងរបស់បងប្អូន៖ ជំងឺមិនមែនជាការដាក់ទោសទេ។ គ្មានកំហុសណាមួយរបស់អ្នក ដែលជាមូលហេតុនៃសេចក្តីវេទនានេះទេ។ ព្រះជាម្ចាស់មិនចោទប្រកាន់អ្នកទេ ដូច្នេះសូមកុំចោទប្រកាន់ខ្លួនឯងឱ្យសោះ។ ជំងឺខ្លះកើតឡើងហួសពីកម្លាំង និងការគ្រប់គ្រងរបស់មនុស្សទាំងស្រុង គ្មានការប្រុងប្រយ័ត្នណាមួយដែលអាចទប់ស្កាត់វាបានឡើយ។ អ្នកមិនបានខ្វះខាតអ្វីឡើយក្នុងការថែទាំកូន។ អ្នកគឺជាឪពុកម្តាយដ៏អស្ចារ្យបំផុតដែល Ben ស្រឡាញ់ និងគោរពស្រឡាញ់ស្ទើរដកដង្ហើម។ សូមឱ្យពាក្យនេះដោះលែងបងប្អូនពីបន្ទុកនៃកំហុសដែលមិនមែនជារបស់បងប្អូន។ Ben មិនបានចាកចេញដោយសារអ្វីដែលបងប្អូនបានធ្វើ ឬមិនបានធ្វើនោះទេ គាត់គ្រាន់តែបានឆ្លងកាត់ស្ពាននៃសេចក្តីស្លាប់ ទៅកាន់ជីវិតដែលគ្មានការឈឺចាប់។

Benjamin គឺជាក្មេងប្រុសដែលពោរពេញដោយភាពវៃឆ្លាត និងចិត្តសប្បុរស។ ខ្ញុំនឹកឃើញរូបភាពមួយដែល Ben ឈរញញឹមយ៉ាងស្រស់ស្រាយ ដោយពាក់ឧបករណ៍តàមធ្មេញ (braces) និងពាក់អាវ hoodie ពណ៌ប្រផេះដ៏កក់ក្តៅ អង្គុយក្រោយចង្កូតរានហាលនៃរថយន្តទំនើបមួយ ដោយមានទឹកមុខប៉ិនប្រសប់។ នោះគឺជា Ben ដែលយើងស្គាល់៖ ក្មេងប្រុសដែលមិនត្រឹមតែពូកែខាងគណិតវិទ្យា ថ្នាក់ទី៨ តាំងពីអាយុរៀនថ្នាក់ទី៤ ឬការសរសេរកូដ AI និង DevOps ក្នុង GitHub របស់គាត់ប៉ុណ្ណោះទេ ប៉ុន្តែជាក្មេងប្រុសដែលមានភាពម៉ត់ចត់ និងការចង់ដឹងចង់ឃើញយ៉ាងខ្លាំង។ គាត់គឺជាក្មេងប្រុសដែលចូលចិត្តសត្វបក្សី និងយន្តហោះ ហើយចង់បង្កើតក្រុមហ៊ុនអាកាសចរណ៍ផ្ទាល់ខ្លួនមួយឈ្មោះថា 'Con Chim Airlines' — ហើយគាត់តែងតែបន្លឺស្នាមញញឹម និងសើចកក្អឹកយ៉ាងរីករាយរាល់ពេលដែលគាត់និយាយអំពីវា។ នោះគឺជាភាពបរិសុទ្ធ និងភាពរីករាយដែលគាត់បានបន្សល់ទុកក្នុងចិត្តរបស់យើង។

បងប្អូនអើយ... នៅក្នុងអត្ថបទអានទីមួយ ផ្លូវយ៉ូហានបានសរសេរទៅកាន់កាយចររបស់លោកថា៖ «កូនអើយ អ្នករាល់គ្នាស្មោះត្រង់ក្នុងកិច្ចការទាំងឡាយដែលអ្នកបានធ្វើសម្រាប់បងប្អូន ជាពិសេសគឺសម្រាប់ជនបរទេស»។ Ben បានយល់រឿងនេះយ៉ាងជ្រាលជ្រៅតាមរយៈទឹកចិត្តដ៏បរិសុទ្ធរបស់គាត់។ ខ្ញុំនឹកចាំរឿងរ៉ាវដែលគាត់ចង់យកប្រាក់សន្សំក្នុងកូនជ្រូករបស់គាត់ទាំងមូល មកជួយពូ William ដែលកំពុងឈឺធ្ងន់ដោយសារជំងឺដាច់សរសៃឈខួរក្បាល។ គាត់មិនបានបំបែកកូនជ្រូកនោះទេ ព្រោះមិនចាំបាច់មានការប្រើប្រាស់វា ព្រោះពូមានធានារ៉ាប់រងស្រាប់ ប៉ុន្តែទឹកចិត្តដែលក្មេងប្រុសអាយុ ១៥ ឆ្នាំម្នាក់ ចង់ «ប្រគល់អ្វីៗគ្រប់យ៉ាងដែលខ្លួនមាន» ដើម្បីជួយមនុស្សជាទីស្រឡាញ់ គឺជាសញ្ញានៃព្រលឹងដ៏អស្ចារ្យ។

ហើយនៅត្រង់កន្លែងនៃការឈឺចាប់នេះហើយ ដែលដំណឹងល្អថ្ងៃនេះបានបំបែកចូលមកដូចពន្លឺព្រះអាទិត្យចាំងឆ្លុះតាមពពក។ ព្រះយេស៊ូបានមានបន្ទូលប្រៀបប្រដូចអំពីស្ត្រីមេម៉ាយម្នាក់ដែលទៅអង្វរចៅក្រមអយុត្តិធម៌ឥតឈប់ឈរ ដើម្បីទាមទាររកយុត្តិធម៌ ហើយព្រះអង្គបានសួរបញ្ជាក់ថា៖ «តើព្រះជាម្ចាស់នឹងមិនទ្រង់ការពារសិទ្ធិរបស់ពួកអ្នកដែលព្រះអង្គបានជ្រើសរើស ហើយដែលស្រែករកព្រះអង្គទាំងយប់ទាំងថ្ងៃទេឬ?» ព្រះយេស៊ូមិនបានបង្រៀនឱ្យយើងអស់កម្លាំងក្នុងការអធិដ្ឋានទេ ប៉ុន្តែព្រះអង្គចង់ឱ្យយើងដឹងថា រាល់ការខსឹតខ្សាវ និងរាល់ទឹកភ្នែករបស់អ្នក គឺស្ថិតនៅក្នុងការព្រួយបារម្ភដ៏ទន់ភ្លន់របស់ព្រះជាម្ចាស់។

ដូចដែលប៉ាបានយល់សប្តិឃើញ Ben ឈរយ៉ាងរឹងមាំ មានសុខភាពល្អ ក្នុងខោខ្លីពណ៌បៃតង នៅក្រៅបន្ទប់ ៤១៩ ហើយប្រាប់ថា៖ 'Ba ơi, test nào con cũng qua hết. Con tự thở được bình thường mà... sao con lại bị như vầy?' — ហើយពេលដែលប៉ាចូលទៅអอบ និងប្រាប់ថា 'Từ nay trở đi, con sẽ ở trên Thiên Đàng mãi mãi' Ben បានតបថា៖ 'Không sao đâu, con sẽ dõi theo ba mẹ' នោះគឺជាពន្លឺដែលចាំងចូលមកក្នុងភាពងងឹតនៃសេចក្តីសោកសៅរបស់អ្នក។ បងប្អូនអើយ… សូមស្តាប់ពាក្យទាំងនោះឱ្យបានច្បាស់៖ 'Không sao đâu' — មិនអីទេតើ! Ben កំពុងប្រាប់ប៉ាម៉ាក់ថា គាត់បានឆ្លងកាត់ការសាកល្បងទាំងអស់ដោយជោគជ័យហើយ គាត់សុខសាន្តល្អណាស់ ហើយគាត់កំពុងเฝ้ามើល និងថែរក្សាបងប្អូនពីទីខ្ពស់។

Ryan អើយ... ប្អូនជាទីស្រឡាញ់របស់បង Ben។ បងដឹងថាប្អូននឹកបងប្រុសខ្លាំងណាស់ នឹកពេលដែលប្អូនទាំងពីរនាក់អង្គុយញ៉ាំអាហារជាមួយគ្នា និយាយគ្នាអំពីយន្តហោះ អំពីបច្ចេកវិទ្យា និងរឿងកំប្លែងនានា។ សូមកុំភ្លេចថា បង Ben មិនបានទៅណាឆ្ងាយពីប្អូនឡើយ។ រាល់ពេលដែលប្អូនឃើញយន្តហោះហើរលើមេឃ ឬពេលប្អូនសរសេរកូដនោះ នោះគឺជាសញ្ញាដែលបង Ben កំពុងស្ថិតនៅក្បែរប្អូនជានិច្ច។ ប្អូនគឺជាប្អូនប្រុសដ៏អស្ចារ្យរបស់បង Ben ហើយបង Ben កំពុងញញឹមមកកាន់ប្អូនដោយក្តីស្រឡាញ់ដ៏ជ្រាលជ្រៅ។

បងប្អូនជាទីស្រឡាញ់ ជីវិតរបស់ Benjamin Vo គឺដូចជាអណ្តូងទឹក 'Giếng Gioan Baotixita' ដែលបានឧទ្ទិសក្នុងនាមរបស់គាត់នៅ Cà Mau ឱ្យមានទឹកស្អាតហូរចាក់ដល់អ្នកខ្វះខាត។ ឈ្មោះកណ្តាលរបស់គាត់ 'Đại Dương' មានន័យថា «មហាសមុទ្រដ៏ធំធេង» — ហើយសេចក្តីស្រឡាញ់របស់គាត់ក៏ធំធេងដូចមហាសមុទ្រដែរ មិនដែលរីងស្ងួតឡើយ។ គាត់បានបន្សល់ទុកនូវកេរ្តិ៍ដំណែលនៃសេចក្តីសប្បុរស ដែលបន្តផ្តល់ជីវិតដល់អ្នកដទៃដោយស្ងៀមស្ងាត់។ នេះគឺជាសេចក្តីសង្ឃឹមរបស់យើង។ ព្រះជាម្ចាស់មិនដែលចាកចេញពីបងប្អូនឡើយ។ ព្រះអង្គកំពុងរង់ចាំបងប្អូននៅចុងបញ្ចប់នៃដំណើរជីវិតនេះ ដើម្បីជួបជុំជាមួយ Ben នៅក្នុងសេចក្តីសុខសាន្តអស់កល្បជានិច្ច។

មុនពេលយើងចាកចេញពីទីនេះ ដើម្បីត្រឡប់ទៅផ្ទះវិញ — ជាកន្លែងដែលយើងត្រូវបន្តរក្សាភាពស្មោះត្រង់ក្នុងចិត្តរបស់យើង — សូមយកកិច្ចការតូចមួយនេះទៅជាមួយ៖ សូមធ្វើអំពើល្អដោយស្ងៀមស្ងាត់មួយក្នុងនាមរបស់ Benjamin។ មិនចាំបាច់ជាអ្វីដែលធំដុំនោះទេ គ្រាន់តែជាការជួយនរណាម្នាក់ដែលកំពុងពិបាក ផ្តល់ស្នាមញឹមដល់អ្នកដែលកំពុងធ្លាក់ទឹកចិត្ត ឬគ្រាន់តែងើយមើលមេឃដោយក្តីសង្ឃឹម នៅពេលដែលយន្តហោះហើរឆ្លងកាត់។ សូមឱ្យសេចក្តីស្រឡាញ់របស់ Ben បន្តហូរចេញពីដៃរបស់បងប្អូន។ សូមឱ្យសេចក្តីសង្ឃឹមនេះស្ថិតនៅជាមួយបងប្អូនគ្រប់ពេលវេលា។ អាម៉ែន។