വർഷാവസാനകാലം, മുപ്പത്തിരണ്ടാം വാരം, ശനിയാഴ്ച

നമ്മൾ ചിലപ്പോൾ വലിയ വിമാനത്താവളങ്ങളിലെ ഗ്ലാസ് ഭിത്തികൾക്കപ്പുറത്തേക്ക് നോക്കി നിൽക്കാറുണ്ട്. ആകാശത്തിന്റെ അനന്തമായ നീലിമയിൽ, ഒരു ചെറിയ പുള്ളിയായി മാറി, ക്രമേണ അപ്രത്യക്ഷമാകുന്ന ആ വിമാനങ്ങളെ നോക്കി നിൽക്കുന്ന ഒരു ബാലന്റെ കൗതുകം നിങ്ങൾ ഓർക്കുന്നുണ്ടോ? ആ ബാലന്റെ കണ്ണുകളിൽ അപ്പോൾ വിരിയുന്ന തിളക്കം വെറുമൊരു യന്ത്രത്തോടുള്ള ഭ്രമമായിരുന്നില്ല; അത് അനന്തതയെ തൊടാനുള്ള അവന്റെ ആഗ്രഹമായിരുന്നു. നമ്മുടെ പ്രിയപ്പെട്ട ബെഞ്ചമിൻ വോ—ബെൻ—അങ്ങനെയായിരുന്നു. ആകാശത്തെ സ്നേഹിച്ച, പറന്നുയരാൻ കൊതിച്ച, തന്റെ കുഞ്ഞു മനസ്സിൽ 'കോൺ ചിം എയർലൈൻസ്' എന്ന വലിയ സ്വപ്നം നെയ്ത ആ ബാലൻ. അവൻ ഇന്ന് ആകാശത്തിന്റെ അതിരുകൾക്കപ്പുറം, ദൈവത്തിന്റെ നിത്യമായ ഭവനത്തിൽ വിശ്രമിക്കുന്നു.

ഇന്നത്തെ ഒന്നാം വായനയിൽ വിശുദ്ധ യോഹന്നാൻ ശ്ലീഹാ പറയുന്നത്, 'സത്യത്തിൽ ജീവിക്കുന്ന മക്കളെക്കാൾ വലിയ സന്തോഷം എനിക്കില്ല' എന്നാണ്. സത്യത്തിൽ ജീവിക്കുക എന്നത് വലിയൊരു കാര്യമാണ്. അത് ആർഭാടങ്ങളിലല്ല, മറിച്ച് മറ്റുള്ളവർക്ക് വേണ്ടി നമ്മൾ ചെയ്യുന്ന ചെറിയ കാര്യങ്ങളിലാണ് കുടികൊള്ളുന്നത്. ബെൻ അങ്ങനെയൊരാളായിരുന്നു. അവൻ തന്റെ പതിനഞ്ചു വർഷത്തെ ജീവിതത്തിൽ, ഒരു വലിയ മനുഷ്യനേക്കാൾ കൂടുതൽ സ്നേഹവും കരുണയും മറ്റുള്ളവർക്ക് പകർന്നുനൽകി. അങ്കിൾ വില്യമിന് വേണ്ടി തന്റെ പിഗ്ഗി ബാങ്ക് നൽകാൻ തയ്യാറായ ആ നിമിഷം ഓർക്കുക. അവൻ അത് ഉടച്ചില്ല, ആരും അത് ചോദിച്ചതുമില്ല; പക്ഷേ, അവന്റെ ആ മനസ്സുണ്ടല്ലോ—തനിക്കുള്ളതെല്ലാം മറ്റുള്ളവർക്കായി നീട്ടിക്കൊടുക്കാൻ കൊതിച്ച ആ വിശാലത—അതാണ് സ്വർഗ്ഗം അവനിൽ കണ്ടത്. അവൻ തന്റെ ഹൃദയം അപ്പൊഴേ ദൈവത്തിനായി തുറന്നുവെച്ചിരുന്നു. അതാണ് സത്യത്തിൽ ജീവിക്കുക എന്നത്.

യേശു ഇന്ന് സുവിശേഷത്തിൽ ഒരു വിധവയെക്കുറിച്ച് സംസാരിക്കുന്നുണ്ട്. നീതിയില്ലാത്ത ആ ന്യായാധിപന്റെ മുന്നിൽ, അവൾ വീണ്ടും വീണ്ടും ചെല്ലുന്നു. 'എനിക്ക് നീതി നടത്തിത്തരണമേ' എന്ന അവളുടെ അപേക്ഷ, അത് കേവലം ഒരു പരാതിയല്ല, മറിച്ച് അവളുടെ വേദനയുടെയും വിശ്വാസത്തിന്റെയും അടയാളമാണ്. യേശു ചോദിക്കുന്നു: 'ദൈവം തന്റെ തിരഞ്ഞെടുക്കപ്പെട്ടവരുടെ കാര്യത്തിൽ വൈകുമോ?' ഇല്ല, ദൈവം വൈകുന്നില്ല. ദൈവം നമ്മുടെ ഓരോ കണ്ണുനീർതുള്ളിയും കാണുന്നുണ്ട്. ഓരോ രാത്രിയിലെ നിശബ്ദമായ പ്രാർത്ഥനയും അവിടുന്ന് കേൾക്കുന്നുണ്ട്. നമ്മൾ പലപ്പോഴും ചോദിക്കാറുണ്ട്, 'എന്തുകൊണ്ട്?' എന്ന്. ബെൻ നമ്മെ വിട്ടുപോയിട്ട് അഞ്ചു മാസങ്ങൾ പിന്നിടുമ്പോൾ, അലൻ, താവോ, റയാൻ... നിങ്ങളുടെ ഉള്ളിൽ ഇപ്പോഴും ആ ചോദ്യം വലിയൊരു ഭാരമായി കിടപ്പുണ്ടാകാം.

ഇവിടെയാണ് നമ്മൾ ഒരു സത്യം തുറന്നുപറയേണ്ടത്. പലപ്പോഴും മാതാപിതാക്കൾ തങ്ങളുടെ ഉള്ളിൽ ഒരു ചെറിയ കല്ല് പോലെ ഈ ചിന്ത കൊണ്ടുനടക്കാറുണ്ട്: 'ഞങ്ങൾ എന്തെങ്കിലും വിട്ടുപോയോ? ഞങ്ങൾ കൂടുതൽ ശ്രദ്ധിച്ചിരുന്നെങ്കിൽ ബെൻ ഇന്ന് കൂടെയുണ്ടാകില്ലായിരുന്നോ?' ഇന്ന് ദൈവത്തിന്റെ നാമത്തിൽ ഞാൻ ആ കല്ല് നിങ്ങളുടെ ഹൃദയത്തിൽ നിന്ന് എടുത്തുമാറ്റുകയാണ്. ബെൻ കടന്നുപോയ ആ രോഗം ഒരിക്കലും നിങ്ങളുടെ തെറ്റല്ല. അത് ആരുടെയും തെറ്റല്ല. ചില വേദനകൾ മനുഷ്യന്റെ നിയന്ത്രണത്തിന് അതീതമാണ്; അത് ആരും വരുത്തിവെച്ചതുമല്ല. നിങ്ങൾ ബെന്നിന് നൽകിയ സ്നേഹവും കരുതലും, നിങ്ങൾ അവനെ കൊണ്ടുനടന്ന ആ ലോകയാത്രകൾ, ആ വിമാനത്താവളങ്ങളിലെ കാത്തിരിപ്പുകൾ—അതെല്ലാം അവന് സ്വർഗ്ഗത്തേക്കാൾ വലിയൊരു അനുഭവമായിരുന്നു. നിങ്ങൾ അവന് ഏറ്റവും നല്ല മാതാപിതാക്കളായിരുന്നു. ദൈവം നിങ്ങളെ കുറ്റപ്പെടുത്തുന്നില്ല, പിന്നെ എന്തിനാണ് നിങ്ങൾ നിങ്ങളെത്തന്നെ കുറ്റപ്പെടുത്തുന്നത്? ആ കുറ്റബോധം പൂർണ്ണമായും ഉപേക്ഷിക്കുക. നിങ്ങൾ അർഹിക്കുന്നത് സമാധാനമാണ്. നിങ്ങൾ ബെന്നിന് നൽകിയ ആ സ്നേഹം, അത് നിഷ്കളങ്കമായിരുന്നു. അത് ദൈവത്തിന്റെ സ്നേഹത്തിന്റെ പ്രതിഫലനമായിരുന്നു.

ബെൻ ഇന്ന് നിങ്ങൾക്ക് നൽകുന്ന സന്ദേശം എന്താണ്? 'അച്ഛാ, അമ്മേ, വിഷമിക്കരുത്. ഞാൻ സുഖമായിരിക്കുന്നു.' അച്ഛൻ കണ്ട ആ സ്വപ്നം ഓർക്കുക. ബെൻ നിങ്ങളോട് പറഞ്ഞില്ലേ, 'എല്ലാ ടെസ്റ്റുകളും ഞാൻ പാസ്സായി, ഞാൻ സ്വയം ശ്വസിക്കുന്നു.' അതെ, അവൻ ഇപ്പോൾ പൂർണ്ണനാണ്. അവന് യാതൊരു വേദനയുമില്ല. അവൻ സ്വർഗ്ഗത്തിൽ, വിശുദ്ധ കാർലോ അക്യുറ്റിസിനെപ്പോലെ, ദൈവത്തിന്റെ വിരുന്നിൽ പങ്കുചേരുന്നു. അവൻ അവിടെയിരുന്ന് നിങ്ങളെ കാവൽ കാക്കുന്നു. റയാൻ, നിന്റെ ജ്യേഷ്ഠൻ നിന്നെ അത്രമാത്രം സ്നേഹിക്കുന്നു. നീ വളരുമ്പോൾ, നിന്റെ ഓരോ ചുവടിലും അവൻ നിനക്ക് കരുത്തായി കൂടെയുണ്ടാകും. നീ നിന്റെ ലക്ഷ്യങ്ങളിലേക്ക് നടക്കുമ്പോൾ, അവൻ സ്വർഗ്ഗത്തിൽ നിന്ന് നിന്നെ നോക്കി പുഞ്ചിരിക്കുന്നുണ്ട്. അവൻ നിന്റെ കാവൽമാലാഖയാണ്.

പ്രിയപ്പെട്ടവരേ, ബെന്നിന്റെ സ്നേഹം മരിച്ചിട്ടില്ല. വിയറ്റ്നാമിലെ ഒരു ഗ്രാമത്തിൽ, ബെന്നിന്റെ പേരിൽ നിർമ്മിച്ച ആ കിണറ്റിൽ നിന്ന് ഒഴുകുന്ന ഓരോ തുള്ളി വെള്ളവും ബെന്നിന്റെ സ്നേഹത്തിന്റെ പ്രതീകമാണ്. അവൻ ഇന്നും ദാഹിക്കുന്നവർക്ക് ദാഹജലം നൽകുന്നു. അവൻ ഇന്നും ജീവന്റെ ഉറവയായി നമ്മിലൂടെ ഒഴുകുന്നു. ബെന്നിന്റെ ആത്മാവ് ദൈവത്തിന്റെ സമാധാനത്തിൽ വിശ്രമിക്കട്ടെ. ഇന്ന് നിങ്ങൾ വീട്ടിലേക്ക് മടങ്ങുമ്പോൾ, ബെന്നിന്റെ ആ ചിരിയോർത്ത് ഒരു നിമിഷം പ്രാർത്ഥിക്കുക. ബെന്നിനെപ്പോലെ, മറ്റുള്ളവർക്ക് വേണ്ടി ഒരു ചെറിയ നന്മ ചെയ്യാൻ ശ്രമിക്കുക. ആ ചെറിയ നന്മ, അത് ബെന്നിന്റെ ആത്മാവിന് നൽകുന്ന ഏറ്റവും വലിയ സമ്മാനമായിരിക്കും. ബെൻ നമ്മെ വിട്ടുപോയതല്ല, അവൻ ദൈവത്തിന്റെ നിത്യമായ വെളിച്ചത്തിലേക്ക് പറന്നുയർന്നതാണ്. ആ സ്വർഗ്ഗീയ ഭവനത്തിൽ, അവൻ നമ്മെ കാവൽ കാക്കുന്നുണ്ട്. ആ വിശ്വാസത്തിൽ നമുക്ക് മുന്നോട്ട് പോകാം. ബെന്നിന്റെ ഓർമ്മ നമ്മെ ദൈവത്തിലേക്ക് അടുപ്പിക്കട്ടെ. ബെന്നിന്റെ ജീവിതം ഒരു ചെറിയ കടുകുമണി പോലെയായിരുന്നു, എന്നാൽ അത് ദൈവത്തിന്റെ തോട്ടത്തിൽ വലിയൊരു വൃക്ഷമായി വളർന്നിരിക്കുന്നു. ആ വൃക്ഷത്തിന്റെ തണലിൽ നമുക്ക് വിശ്രമിക്കാം. ആമേൻ.