Pèngetan Sang Putri Térèsa saking Kanak-Kanak Yesus, Perdhawan saking Pujangga Gréja — Daily Word

Pambuka

Ing dalem Asmanipun Hy Bapa, lan Sang Putra, saha Roh Suci. Amin. Mugi berkah dalem Gusti Yesus Kristus, katresnanipun Gusti Allah, lan pepuntoning Roh Suci tansah nunggil ing panjenengan sedaya.

Panyuwunan Kawelasan

Gusti Yesus Kristus, Panjenengan punika mengku kawelasan dhateng tiyang ingkang nandang sangsara. Gusti, mugi karsa welas asih. Kristus, Panjenengan punika dados panglipur tumrap manah ingkang anjlok. Kristus, mugi karsa welas asih. Gusti, Panjenengan punika paring tenger pangajeng-ajeng ing salembaring rahmat. Gusti, mugi karsa welas asih.

♪ “Kyrie: Kawelasan Gusti (Version A)” — A song for Ben

Sabda Dalem Gusti

Waosan Kapisan · Job 19:21-27

Ayub matur: "Kawula welasana, kawula welasana, ewa para kanca kawula, awit astaning Allah sampun ngenani kawula! Kenging punapa panjenengan sedaya ngoyak kawula kados dene Allah, lan boten kendhat mangsa kawula? Dhuh, kenging punapa tembung kawula dipuntulis! Dhuh, kenging punapa dipuntatah wonten ing cathetan: bilih kanthi tatah wesi lan timah dipuntatah wonten ing celeng batuan saklaminipun! Nanging tumrap kawula, kawula ngertos bilih Juru Sengkuyung kawula gesang, bilih ing pungkasan Panjenenganipun badhe jumeneng ing atasipun debu; ingkang badhe kawula tingali piyambak: mripat kawula piyambak, sanes tiyang sanes, badhe nyawang Panjenenganipun, lan saking daging kawula badhe ningali Allah; manah kawula karem amargi sanget ngongsok-ongsok."

Sembahan Mazmur · Masmur 27:7-8a, 8b-9abc, 13-14

R. Aku pitados bakal nguningani kasaenan Dalem Gusti ing tanahing para gesang. Midhangetno, dhuh GUSTI, swanten sesambat kawula; welasana kawula, mangsuli kawula. Bab panjenengan manah kawula ngendika; panjenengan mripat kawula ngudi. R. Aku pitados bakal nguningani kasaenan Dalem Gusti ing tanahing para gesang. Pepadhang Dalem, dhuh GUSTI, ingkang kawula pados. Aja nganti nulak pasuryan Dalem saking kawula; ja nepsu nolak abdi Dalem. Panjenengan panolong kawula: aja buwang kawula. R. Aku pitados bakal nguningani kasaenan Dalem Gusti ing tanahing para gesang. Aku pitados bakal weruh kanugrahaning GUSTI ing tanahing para gesang. Ngajeng-ajengna marang GUSTI kanthi kendel; manggonke ati sing santosa, lan ngajeng-ajengna marang GUSTI. R. Aku pitados bakal nguningani kasaenan Dalem Gusti ing tanahing para gesang.

Injil Suci · Lukas 10:1-12

Nalika iku Gusti Yesus milih para sakabat pitung puluh loro liyane, didhawuhi lumampah ing ngarepan-Ne menyang saben kutha lan papan sing arep diangkah dening Panjenengan-Ne. Pangandikane marang dheweke: "Panen iku jembar nanging wong pituwun sithik; mula padha nyenyuwuna marang kang duwe panen, supaya ngutus wong pituwun menyang panene. Padha mangkata; rungokna, Aku ngutus kowe kados ta cempe ing satengahing serigala. Aja nggawa kanthong dhuwit, aja nggawa kothak, aja sandal; lan aja salam marang sapa wae ing dalan. Ing omah apa wae sing kokleboni, sing dhisik dhewe ucapna: 'Tentrem rahayu marang omah iki.' Yen ing kono ana wong sing nampa tentrem, tentremmu bakal tumancep ing dheweke; nanging yen ora, bakal bali marang kowe. Padha manggona ing omah kono, mangana lan ngombena apa sing diwenehake marang kowe, awit wong pituwun pantes nampa gajine. Aja pindhah-pindhah omah. Kutha apa wae sing kokleboni lan kowe dituduhi, mangana apa sing disedhiyakake ing ngarepmu, warasen wong lara ing kono lan ucapna marang dheweke: 'Kratoning Allah wis cedhak marang kowe.' Kutha apa wae sing kokleboni lan ora nampa kowe, metuha ing dalan-dalan lan ucapna: 'Lebu saka kutha kowe sing nempel ing sikilmu, malah iku ya sing kita cepratake marang kowe.' Nanging padha ngertia iki: Kratoning Allah wis cedhak. Aku ngandika marang kowe, ing dina iku luwih gampang tumrap Sodom tinimbang kutha iku."

Aku pitados bakal nguningani kasaenan Dalem Gusti ing tanahing para gesang.

Kotbah

Coba bayangna sesawangan ing sawijining sore sing sepi, nalika ana bocah lanang lungguh ing kursi kesayangane, nyekel telpon kanthi raine sing fokus banget ing layar, nanging ana rasa seneng sing ora bisa ditutupi. Iku Benjamin Vo kita. Ben, bocah sing ora mung nyinaoni bab-bab sing angel kaya teknologi cloud utawa matematika tingkat dhuwur, nanging bocah sing tansah duwe papan sing amba ing atine kanggo wong liya. Elinga marang crita nalika Ben, kanthi tulus lan tanpa diprentah, ngendika marang bapak ibune yen dheweke gelem menehake kabeh tabungan ing celengane kanggo mbantu Paklik William sing lagi nandhang lara stroke. Ben ora nate ngrusak celengan iku, lan dhuwit iku ora tau dibutuhake amarga kabeh wis ana sing nyukupi, nanging tawarane iku nuduhake sapa satemene Ben: bocah sing atine sugih katresnan, sing gelem menehi kabeh sing diduweni kanggo wong sing ditresnani tanpa mikirake awake dhewe.

Nanging, dina iki, kita teka ing ngarsane Gusti kanthi nggawa kabeh kasunyatan urip sing abot. Wis telung sasi wiwit Ben mantuk ing tanggal 13 Juni 2026, lan kangen iku asring dadi tamu sing ora diundang, teka tanpa diwartani ing sela-selaning kesibukan dina-dina panjenengan. Ana rasa sepi sing nggegirisi ing omah, ana kursi sing kosong, lan ana wektu-wektu nalika esuk utawa wengi sing sepi, rasa lara iku teka dumadakan nganti nggawe dada sesak. Papa Alan, Mama Thao, lan Ryan, kula ngerti yen lara iki nyata lan abot banget. Panjenengan ora mung kelangan anak lan sedulur, panjenengan kelangan separo saka urip panjenengan.

Ing waosan kapisan dinten iki, kita krungu tangisane Ayub sing asring dadi gema saka tangisane manah kita dewe: 'Pity me, pity me, O you my friends, for the hand of God has struck me!' Ayub ora ndhelikake rasa larane. Dheweke ora ngomong yen kabeh apik-apik wae. Dheweke ngadeg ing lebu lan awu, ngaku yen tangane Gusti ngenani dheweke, lan pitakon 'kenapa' mbaleni ing endhas lan atine. Ayub pengin tembung-tembunge ditulis ing watu nganggo ukiran wesi supaya kabeh wong ngerti abote beban sing disangga. Nalika kita maca tembung kasebut, kita rumangsa yen Ayub lagi nyaritakake critane panjenengan. Ing telung sasi iki, panjenengan ngrasakake abote dunya sing kaya-kaya nibani pundhak panjenengan.

Lan ing tengah-tengah rasa salah sing kadhangkala tanpa sadar nyolong tentrem manah panjenengan—rasa sing marai panjenengan mikir menawa ana sing kurang, ana sing luput, utawa ana sing bisa ditindakake kanthi beda—mirengna punika kanthi cetha lan tanpa sangsaya: Gusti Allah mboten nuding panjenengan. Gusti Allah mboten ngukumi panjenengan. Penyakit sing marai Ben lunga dudu asil saka kesalahan panjenengan, dudu amarga ana sing luput utawa ana sing kurang dijaga. Panjenengan wis dadi bapa lan ibu sing paling sampurna, sing ngeterake Ben kanthi katresnan sing tanpa wates nganti tekan gerbang swarga. Lara sing kaya ngene iki teka tanpa diweruhi, tanpa ana sing bisa nyegah, lan mboten ana hubungane karo apa wae sing ditindakake utawa ora ditindakake dening panjenengan. Buwangen watu sing abot saka rasa salah iku saka dada panjenengan. Gusti Allah mboten nate nyalahake panjenengan, lan Ben mesthi ngerti banget kepiye carane panjenengan nresnani dheweke.

Nanging ngrungokna apa sing diucapake dening Ayub sabanjure, amarga ing kono wiwit ana cahya sing mlebu ing kamar sing peteng mau: 'But as for me, I know that my Vindicator lives, and that he will at last stand forth upon the dust; whom I myself shall see: my own eyes, not another’s, shall behold him.' Ayub ora mandheg ing rasa lara; paningale diarahake marang Sang Panyengkuyung sing urip. Ben, bocah sing seneng banget karo pesawat, bocah sing nggawe impian manis babagan 'con chim airlines' lan tansah ngguyu cilik saben ngomongake, saiki wis mabur luwih dhuwur tinimbang kabeh pesawat sing nate disawang ing bandara. Dheweke saiki ana ing ngarsane Sang Vindicator, ing papan sing ora ana lara maneh, ing ngendi kabeh impen lan katresnane disampurnakake.

Ing Injil, Yesus ngutus para sakabate menyang dalan-dalan kanthi pesen sing prasaja: 'Kratoning Allah wis cedhak.' Panjenengan dipunutus supaya mlebu ing saben omah lan ngucapake tentrem rahayu. Lan yen panjenengan nampa penolakan utawa rasa abot, panjenengan diwulangake supaya ora nggawa kabeh rereged iku minangka paukuman. Yesus ngutus para sakabat ora kanggo nggawa rasa wedi, nanging kanggo nggawa katresnan. Lan Ben, ing kabeh uripe, wis dadi utusan cilik sing nggawa katresnan kasebut marang panjenengan sedaya.

Ryan, adhi sing dadi kanca paling raket kanggo Ben... Kowe saiki sing njaga kenangan lan eseme Ben ing omah iku. Kowe ora dhewe. Ben tansah ana, ora mung ing foto utawa ing impen, nanging ing katresnan sing terus urip ing atimu. Terusna sinau, terusna dolanan, terusna urip kanthi wani lan kabungahan, amarga kuwi sing paling dikarepake dening Ben kanggo kowe.

Lan kanggo kabeh wong sing ngrungokake ing pundi mawon, utamane para kulawarga lan bocah-bocah sing lagi nandhang sangsara, elinga yen Gusti Allah ora tau adoh. Katresnan iku luwih kuat tinimbang pati. Nalika panjenengan metu saka panggonan iki dina iki, gawaa siji prekara sing cilik: mandhega sedhela, narik nafas sing jengkar, lan elinga eseme Ben sing manis. Gusti Allah karsa ngrangkul panjenengan ing saben luh sing tiba. Terusna ngangkah ing dalan iki, kanthi pangajeng-ajeng yen ing pungkasaning dina, kita kabeh bakal maneh ketemu ing tanahing para gesang.

Meditasi

♪ “Rangkulan Katresnan (Version A)” — A song for Ben

Panyuwunan Ummat

For the intentions entrusted to Ben on our prayer wall:

“Ben, ing sajroning turu, Huy wis weruh kowe teka niliki dheweke, menehi donga supaya kowe sakloron bisa ketemu maneh. Muga Gusti kersa nyembadani dongamu, supaya Ben bisa ngrasakake katentreman langgeng ing sandhinge Gusti. Yen bisa, Ben tekaa niliki dheweke maneh ing impen-impen sabanjure ya, senajan mung sapa aruh utawa esem manis kaya biyen.”