Pèngetan Santo Yosafat, Uskup lan Martir

Cobi kita mbayangaken satunggaling gambar ingkang asring wonten ing griya: Ben, lare ingkang nggadhahi kapinteran luar biasa, nembe lungguh kanthi fokus ing sangajengipun layar komputer. Ing sakiwa-tengenipun, wonten cathetan-cathetan babagan struktur cloud utawi kode program ingkang rumit, nanging pasuryanipun katon ayem. Ben, lare ingkang tansah nggadhahi rasa penasaran ingkang ageng, asring ngginakaken wekdalipun kagem nyipta lan sinau. Nanging, ing tengahing kesibukanipun kasebat, Ben tansah nggadhahi wekdal kagem bapakipun. Ben nate nyariosaken babagan 'con chim airlines', impenipun kagem nggawe maskapai penerbangan piyambak. Saben bapakipun nyariosaken crita-crita utawi guyonan, Ben tansah ngrungokaken kanthi tliti, ngguyu kanthi tulus, lan esemipun nggawe sapa wae sing mirengaken krasa ayem. Ing dinten punika, nalika kita ngumpul ing kene, patang wulan sampun liwat wiwit tanggal 13 Juni 2026, kita diajak ngrengkuh asma lan kenangan babagan Ben liwat wulangan suci ingkang dipunparingaken marang kita.

Siji gambar ingkang pengin kita gawa ing sadawaning pangrenungan iki yaiku gambar babagan 'sedulur sing luwih saka mung sedulur'. Ing waosan kapisan dinten punika, Rasul Paulus nyerat dhumateng Filemon babagan Onesimus, lare ingkang dipunanggep kados jantungipun piyambak. Paulus ngendika, 'nanging saiki dudu maneh minangka batur tukon, nanging luwih saka batur tukon, yaiku sedulur sing kinasih'. Punika inti saking katresnan Kristus. Ben, Benjamin Vo, minangka lare ingkang nggadhahi manah ingkang kados mekaten — lare ingkang nggadhahi katresnan ingkang nglangkungi watesan donya, lare ingkang nggadhahi empati ingkang jero dhumateng sinten kemawon ingkang nandhang lara.

Kita kedah jujur. Wengi punika krasa dawa sanget kagem panjenengan, Papa Alan, Mama Thao, lan Ryan. Wengi punika krasa peteng nalika kursi ingkang kothong ing meja nedha dadi bukti nyata bilih Ben sampun kondur sowan Gusti. Kita mboten saged nutupi kanyatan bilih kangen punika kados geni ingkang mboten nate parem. Ryan, adhine Ben, mesthi ngrasakake bolongan gedhe ing ati sing angel ditutup. Kangen iku dudu tandha kurang iman; kangen iku bukti katresnan sing ageng. Nanging, ing tengahing kangen sing nyesekake dodo iki, Gusti Yesus ngajak kita supados njagi manah kita tetep wangsul dhateng Gusti. Sanadyan lara, kita dipun-ajak kagem matur nuwun awit Ben sampun nate wonten ing gesang kita, lan Ben sampun nggawa kabungahan ingkang ageng.

Elinga siji crita sing nuduhake jeroning ati bocah umur 15 taun iki. Nalika Paklik William nandhang sakit abot amarga serangan stroke, Ben tanpa dikongkon, tanpa dijaluk, matur marang wong tuwane yen dheweke pengin menehi kabeh isi celengane — kabeh tabungan bocah sing diklumpukake — kanggo mbantu paklike. Celengan kasebat ora tau dipecah, lan dhuwit kasebat ora dadi digunakake amarga Paklik William wis ana sing nanggung, nanging dudu soal dhuwite sing penting. Sing penting yaiku tawaran kasebat. Siji bocah lanang sing umur 15 taun, sing bener-bener tulus pengin menehi kabeh sing diduweni kanggo nulungi wong sing ditresnani. Punika wujud katresnan Ben ingkang paling murni. Ben sampun ngginakaken wekdalipun kanthi wicaksana kagem nresnani, kagem sinau, lan kagem nggayuh impen. Ben sampun siyaga.

Lan ing titik punika, asring ana watu abot sing manggon ing manahing wong tuwa lan kulawarga sing ditinggal. Watu sing asring ora diucapake marang sapa wae: pitakenan sing terus mbaleni ing wengi sing sepi — 'Punapa kula kirang waspada? Punapa wonten sing luput? Kenging punapa kahanan kasebat kedadosan?' Lamun panjenengan ngrasakake watu kasebat ing pundhak panjenengan, mirengake pangandikan iki kanthi cetha: penyakit sing nggawa Ben sowan Gusti dudu asil saking kaluputan panjenengan. Gusti Allah mboten nate nuding panjenengan. Gusti Allah mboten ngukumi panjenengan. Panjenengan sampun dados bapa lan ibu sing paling sae, sing nindakake kabeh sing bisa ditindakake kanthi katresnan sing tanpa wates. Penyakit kasebat teka tanpa diweruhi, tanpa ana sing bisa nyegah — dudu amarga siji tumindak utawa kelalaian apa wae. Gusti Allah mboten ngirim penyakit kasebat marang Ben; Panjenenganipun ugi ngadeg ing sandhinge Ben, ngrangkul Ben, lan saiki nampa Ben ing astane kanthi katresnan sing sampurna. Masrahake watu salah kasebat ing ngarsaning Gusti. Panjenengan ora luput, lan panjenengan pantes nampa katresnan lan katentreman Dalem Gusti.

Ben saiki wis ana ing papan sing ora ana maneh lara utawa sesek napas. Elinga impen-impen Ben sing seneng banget marang manuk lan pesawat. Ben wis mabur luwih dhuwur tinimbang pesawat apa wae, tekan ing 'Banquet of Heaven' — Pesta Ageng ing swarga, ing ngendi dheweke gabung karo para malaikat lan suci. Ben ora ical; dheweke mung mulih menyang omah sing sejati, ing ngendi kabeh rasa lara diganti karo kabungahan sing langgeng. Lan saka ngana, Ben ndeleng Papa, Mama, lan Ryan kanthi esem manis sing tansah kita kenang. Ben nunggu panjenengan kabeh, kanthi esemipun ingkang manis lan semangatipun ingkang mboten nate parem.

Nalika panjenengan medal saking papan suci punika ing dinten punika, gawaa siji prekara sing cilik kanggo dicekel ing tangan panjenengan: saben-saben panjenengan mandheg sedhela lan nyawang manuk sing mabur dhuwur ing langit, utawa nalika panjenengan ngrasakake angin sore sing alus, narik nafas sing landhep, lan elinga bilih Ben ora adoh. Ben ana ing katresnan Dalem Gusti, lan katresnan kasebat sing bakal ngraketake kulawarga panjenengan sedina demi sedina. Gusti Allah ora bakal nate lali marang Ben, lan Panjenenganipun ugi ora bakal nate nilarake panjenengan. Mugi asma Dalem Gusti dipun luhuraken saiki lan saklam-lamipun. Amin.