Спомен на Свети Григориј Велики, папа и црковен учител

Замислете го брегот на езерото Генисарет во еден обичен, прашлив ден. Рибарите, уморни по цела ноќ неуспешен труд, ги мијат своите мрежи. Нивните раце се груби, нивните лица се обележани од соленоста на водата и од разочарувањето на празниот улов. Тие се луѓе кои знаат што значи да се трудиш, да вложуваш сè, и на крајот да останеш со празни раце. Тоа е слика на човечката немоќ, слика на моментите кога нашите планови, нашата логика и нашите најдобри намери едноставно не даваат плод. Токму во тој момент на тишина и пораз, Исус влегува во лаѓата на Симон. Тој не бара успех; Тој бара простор за Своето слово.

Денес, додека го славиме Свети Григориј Велики, се сеќаваме на еден човек кој знаел дека вистинската мудрост не лежи во човечките пресметки. Свети Павле во Првото читање ни порачува: „Ако некој меѓу вас се смета за мудар во овој век, нека стане безумен, за да стане мудар“. Ова е тежок повик за нас, кои секогаш сакаме да имаме одговори, да контролираме сè и да ја разбираме логиката на страдањето и загубата. Но, Божјата мудрост честопати изгледа како безумство за светот, бидејќи таа не се мери со резултати, туку со верност.

Поминаа два месеци од 13 јуни 2026 година, денот кога нашиот мил Бенџамин го заврши својот земен пат. Алан, Тао, Рајан — знам дека за вас овие шеесет дена не се само бројка. Тие се време во кое секој ден бара нова сила, секој ден е ново „фрлање на мрежите“ во длабокото, дури и кога срцето е исцрпено. Знам дека честопати се навраќате на сеќавањата, на оние моменти кога Бен, со својот бистар ум и нежна душа, беше средиште на вашиот свет. Се сеќавам на онаа слика на Бен и Рајан, како заедно се смеат во кујната, или како Бен со гордост ги набљудува авионите, сонувајќи за својата „Con Chim Airlines“. Тој беше момче кое не се плашеше да сонува големи работи, исто како што не се плашеше да ја понуди својата цела заштеда за да му помогне на својот чичко. Тој чин на љубов, тоа „сакање да се даде сè“, е она што го прави Бен толку близок до срцето на Бога.

Сакам денес да ви се обратам на вас, родители кои сè уште ја носите тежината на оваа разделба. Во тишината на домот, кога ќе ве пресретне некој предмет на Бен или кога ќе се сетите на неговата насмевка, можеби во вашето срце се појавува онаа болна мисла: „Дали можевме да направиме повеќе? Дали нешто пропуштивме?“ Слушнете ме добро: вие сте невини. Болеста не е казна, ниту е резултат на некој ваш пропуст. Во овој паднат свет, некои бури доаѓаат без најава, надвор од секоја човечка контрола. Вие бевте совршени родители, кои го водеа Бен низ животот со бесконечна љубов, предавајќи го во рацете на Мајката Божја во Лурд и во Ватикан. Вие не пропуштивте ништо. Бог не ве обвинува, и затоа, ве молам, престанете да се обвинувате себеси. Ослободете се од тој товар, зашто Бен сега е во прегратките на Отецот, каде што нема болка, туку само вечна светлина.

Погледнете го Петар во Евангелието. Тој се плаши пред чудото на Исус. Тој вели: „Отстапи од мене, Господи, зашто сум грешен човек“. Тој чувствува дека е недостоен за Божјата близина. Но, Исус му одговара: „Не бој се; од сега ќе ловиш луѓе“. Исус не го одбива Петар поради неговата слабост; Тој ја претвора таа слабост во повик за мисија. Бенџамин, со својот краток живот, веќе ја исполни својата мисија. Неговата љубов, неговата добрина и неговиот дух сега продолжуваат да живеат преку бунарот во Виетнам, преку секое добро дело направено во негово име, преку секоја молитва што се издигнува до Небото. Неговата љубов не е мртва; таа е како водата од тој бунар — таа тече и дава живот на другите.

Рајан, ти си помладиот брат, оној кој го делеше детството со Бен. Ти го изгуби својот сопатник, но не ја изгуби врската со него. Бен сега е твојот ангел чувар. Тој те гледа, тој се радува на секој твој успех и те држи за рака во секој твој страв. Живеј за него, живеј со него во срцето, и знај дека еден ден, кога ќе се сретнете во вечноста, тоа ќе биде радост што никој нема да може да ви ја одземе.

Кога денес ќе излезете од оваа капела, не барајте големи одговори. Направете нешто мало, нешто конкретно. Бидете љубезни кон некој што е уморен, простете некому што ве повредил, или едноставно застанете пред некој авион што лета на небото и кажете тивка молитва за Бен. Нека таа молитва биде вашиот „улов“ за денес. Свети Григориј Велики нѐ учи дека љубовта кон Бога се докажува преку делата кон ближниот. Бен го живееше ова секој ден.

Не плашете се од иднината. Бог е со вас, дури и кога не го чувствувате Неговото присуство. Тој е во лаѓата на вашиот живот, дури и кога морето е бурно. Бенџамин е сега во друштво на Свети Карло Акутис, двајца млади кои ја сакаа технологијата, но уште повеќе Го сакаа Бога. Тие се молат за вас, за вашите лекари, за вашите пријатели и за целото семејство. Продолжете да чекорите, чекор по чекор, знаејќи дека љубовта е единственото нешто што не умира, бидејќи љубовта е самиот Бог. Амин.