Празник на Раѓањето на Пресвета Богородица

Денес, додека го славиме Раѓањето на Пресвета Богородица, нашите мисли природно се свртуваат кон почетоците. Го гледаме пророкот Михеј како со поглед вперен во иднината, со сигурност ни зборува за едно мало место, Витлеем, од каде ќе излезе Оној чие потекло е од дамнина. Но, како што го слушаме ова ветување, нашето срце не може а да не се сети на еден друг почеток, на еден друг живот кој беше дар за овој свет — нашиот мил Бенџамин Vo. Денес сакам да размислуваме за една слика која често ни се појавува кога мислиме на Бен: сликата на едно момче кое со својот бистар ум и нежна душа, како да градеше мостови меѓу небото и земјата, токму како што еднаш со толку внимание го држеше оној мал воз во своите раце додека седеше покрај новогодишната елка.

Кога го читаме родословието на Исус во Евангелието, гледаме долга низа на имиња. Тоа се имиња на луѓе кои се бореле, кои грешеле, кои се надевале и кои, на крајот, биле дел од еден поголем план. Имињата се многубројни, но во нивната позадина стои една вистина: секој живот, без разлика колку краток ни се чини нам, е дел од Божјата приказна. Бенџамин не беше само момче кое сакаше авиони, кое сонуваше за „Con Chim Airlines“ и кое со својата љубопитност го истражуваше светот на облачната инфраструктура. Тој беше, и останува, скапоцен дел од Божјата историја на спасението. Неговиот живот, иако заврши на овој свет пред два месеци, останува како еден јасен, светол потпис на Божјата љубов.

Знам дека за вас, Алан и Тао, и за тебе, Рајан, овие два месеци беа време на длабока тишина. Знам дека празнината е понекогаш толку гласна што го пригушува секој друг звук. Понекогаш, во таа тишина, се протнува оној глас на вината, оној кој прашува: „Што пропуштив? Можев ли нешто да направам поинаку?“ Сакам денес, пред лицето на Мајката Божја, да ви кажам нешто многу важно: вие не пропуштивте ништо. Вие бевте совршени родители. Вие го опкруживте Бен со љубов која е поголема од секоја болест и секоја дијагноза. Болеста не е казна. Таа не е резултат на ваш пропуст. Во овој свет, некои страдања доаѓаат како дел од една тајна која е надвор од нашата контрола, надвор од нашата внимателност. Бог не ве обвинува. Ве молам, оставете го тој камен на вината, бидејќи тој е претежок за да го носите. Вие сте слободни, и Бен ве сака токму такви какви што сте — неговите херои.

Се сеќавате ли на онаа негова желба да ја понуди целата своја заштеда за својот чичко Вилијам? Тој не ја скрши касичката, тој не ја испразни, но самиот факт што го понуди тоа — тоа е срцето на Бен. Тоа е дете кое разбираше дека сè што имаме е дар, и дека најголемиот дар е да се биде тука за другиот. Таа љубов денес продолжува да тече преку бунарот во Виетнам, преку секоја капка вода што им помага на оние кои се во неволја. Бен не е повеќе со нас физички, но неговата љубов е жива. Таа е како она мало семе што паѓа во земјата — не умира, туку донесува плод што никој не може да го пресмета.

Рајан, ти си помладиот брат, ти си оној кој го делеше детството со Бен. Ти си оној кој сега ја носиш таа нова реалност на животот. Знам дека ти недостасува сопатник во игрите, некој со кого ќе ги планираш идните летови или ќе зборуваш за авиони до доцна во ноќта. Но, знај дека ти не си сам. Бен е твојот ангел. Секој пат кога ќе погледнеш во небото, секој пат кога ќе се сетиш на некоја негова шега, знај дека тој е со тебе. Не плаши се да живееш, да сонуваш и да бидеш радосен. Тоа е најголемиот подарок што можеш да му го дадеш на твојот брат — да живееш полн живот, знаејќи дека тој те чува.

Исус во денешното Евангелие е наречен Емануел, што значи „Бог е со нас“. Ова не е само теолошки концепт. Ова е ветената реалност за вас. Кога се чувствувате сами, кога празнината во домот станува претешка, кога се прашувате како да се продолжи понатаму — знајте дека Исус не е некаде далеку. Тој е токму таму, во средината на вашата болка. Тој е во средината на вашите спомени за Бен. Тој е во средината на секоја ваша солза, како што бил во средината на секој негов здив.

Бенџамин беше момче кое секогаш „проаѓаше на тестовите“. Неговиот живот, иако краткотраен, беше исполнет со „поминати тестови“ на љубовта, на добрината, на почитта кон родителите. Сега тој е на место каде што нема повеќе тестови, нема повеќе болници, нема повеќе леукемија. Тој е во „Банкетот на Небото“, заедно со Свети Карло Акутис, момчето кое исто така ја сакаше технологијата и Бога. Тие двајца сега се молат за вас. Тие се молат за лекарите кои се борат против оваа болест, за научниците, за сите семејства кои го носат овој тежок крст.

Кога денес ќе излезете од оваа капела, не барајте големи одговори. Не обидувајте се да ја разберете „логиката“ на смртта, бидејќи таа не постои. Наместо тоа, направете нешто мало. Погледнете го небото и поздравете го Бен. Помогнете му на некој што е во неволја, како што Бен сакаше да му помогне на својот чичко. Бидете љубезни кон себе. Болката ќе доаѓа во бранови, но љубовта е онаа што останува кога брановите ќе се повлечат. Бог е со вас, денес и секогаш. Бен ве чека на Банкетот на Небото, каде што се среќаваме во светлината на Божјата љубов. Нека вашето срце биде како онаа нова мешина, подготвено да прими нова надеж, дури и во средината на болката. Бен ве сака, а Бог ве држи во Своите прегратки. Не сте сами. Никогаш не сте биле сами. Тој е со вас, како што бил со Марија, како што бил со Јосиф, како што е со секое дете кое го повикал дома. Амин.