Четврток од дваесет и третата недела во обичното време

Понекогаш, најдлабоките вистини за нашиот живот не ги откриваме во големите предавања или во сложените теории, туку во сосема обичните, тивки моменти. Замислете си го Бен, нашиот драг Бенџамин, како седи пред својот компјутер. Тој не само што пишуваше код; тој градеше светови. Тој сонуваше за „Con Chim Airlines“, за авиони што ќе го поврзуваат светот, за иднината што ја гледаше со очите на еден млад инженер, но и со срцето на едно момче кое знаеше дека технологијата е само алатка, а љубовта е она што навистина ја движи машината на постоењето. Кога размислувам за Бен, се сеќавам на онаа негова желба да му помогне на својот чичко Вилијам, нудејќи ја целата своја заштеда. Тој не ја скрши касичката, тој не ја испразни, но самиот факт што го понуди тоа — тоа е срцето на Бен. Тоа беше момче кое разбираше дека сè што имаме е дар и дека најголемиот дар е да се биде тука за другиот.

Во денешното прво читање, свети Павле нè предупредува: „Знаењето надувува, а љубовта изградува“. Ова е тешка лекција за светот во кој живееме, каде што честопати мислиме дека ако знаеме повеќе, ако анализираме повеќе, ако имаме повеќе податоци, ќе бидеме посигурни. Но, Павле ни вели дека ако не сакаме, не знаеме ништо како што треба. Бен беше брилијантен, неговиот ум беше како прецизен инструмент, но она што го правеше посебен не беше неговата способност да решава сложени задачи, туку неговата способност да сака. Тој ја имаше онаа ретка мудрост да сфати дека, на крајот, единственото нешто што останува е љубовта.

Знам дека за вас, Алан и Тао, и за тебе, Рајан, овие два месеци беа време на длабока, речиси неподнослива тишина. Знам дека празнината е понекогаш толку гласна што го пригушува секој друг звук. И знам дека во таа тишина, често се појавува еден тивок, отровен глас кој ве тера да се прашувате: „Што пропуштив? Дали можев да направам нешто поинаку? Дали можев да го спречам ова?“ Сакам денес, пред лицето на Бога, да ја прекинам таа лага. Вие не пропуштивте ништо. Вие бевте совршени родители. Болеста не е казна, ниту е резултат на ваш пропуст. Некои страдања во овој свет доаѓаат како мистерија што е надвор од човечката контрола. Ве молам, оставете го тој камен на вината. Тој не ви припаѓа. Бог не ве обвинува, и затоа, ве молам, немојте ни вие да се обвинувате себеси.

Исус во денешното Евангелие ни нуди нешто радикално: „Љубете ги своите непријатели, правете им добро на оние што ве мразат“. Ова звучи невозможно, нели? Како да љубиме кога срцето ни е скршено? Но, Исус не ни бара да бидеме херои на сопствената сила. Тој ни бара да бидеме „деца на Севишниот“, кој е добар кон неблагодарните и кон злите. Тој ни го дава Својот Дух за да можеме да простиме — пред сè, да си простиме себеси. Да престанеме да се судиме, да престанеме да се осудуваме. „Простувајте и ќе ви биде простено.“

Можеби денес вашата „испружена рака“ кон Бога е вашата молитва. Можеби тоа е само фактот што сте овде, што се обидувате да дишете, што се обидувате да продолжите да живеете во чест на Бен. Тоа е чин на огромна вера. Кога ја испружувате вашата болка кон Бога, кога Му ја давате вашата скршеност, Тој ја прима и ја претвора во нешто што може да издржи. Бен сега е во „Банкетот на Небото“, каде што нема повеќе леукемија, нема повеќе болници, само вечна светлина и мир. Тој е со Свети Карло Акутис, со оние кои го познаваа Бога преку љубовта и технологијата, преку создавањето и преку давањето.

Рајан, ти си помладиот брат. Знам дека ти недостасува сопатник во игрите, некој со кого ќе ги планираш идните летови на „Con Chim Airlines“. Но, знај дека ти не си сам. Бен е твојот ангел. Секој пат кога ќе погледнеш во небото, секој пат кога ќе се сетиш на неговата насмевка, знај дека тој е со тебе. Не плаши се да живееш, да сонуваш и да бидеш радосен. Тоа е најголемиот подарок што можеш да му го дадеш на твојот брат — да живееш полн живот, знаејќи дека тој те чува. Ти си неговиот глас, неговата радост, неговото продолжение на оваа земја.

Кога денес ќе излезете од оваа капела, не барајте големи одговори. Не обидувајте се да ја разберете „логиката“ на смртта, бидејќи таа не постои. Наместо тоа, направете нешто мало. Погледнете го небото и поздравете го Бен. Помогнете му на некој што е во неволја, како што Бен сакаше да му помогне на својот чичко. Бидете љубезни кон себе. Болката ќе доаѓа во бранови, но љубовта е онаа што останува кога брановите ќе се повлечат. Бог е со вас, денес и секогаш. Бен ве чека на Банкетот на Небото, каде што се среќаваме во светлината на Божјата љубов. Амин.