W imię Ojca i Syna, i Ducha Świętego. Niech łaska i pokój od Boga, naszego Ojca, będą z wami wszystkimi.
Panie, który jesteś naszym schronieniem, zmiłuj się nad nami. Chryste, który jesteś Zmartwychwstaniem i Życiem, zmiłuj się nad nami. Panie, który obiecujesz nam wieczne przebywanie w Twoim domu, zmiłuj się nad nami.
Pamiętacie ten moment, gdy wczesnym rankiem, jeszcze przed świtem, świat za oknem wydaje się nieruchomy? Jest w tej ciszy coś, co sprawia, że każda myśl staje się wyraźniejsza, a każdy ciężar – nieco bardziej namacalny. Dzisiaj, w to wspomnienie Ofiarowania Najświętszej Maryi Panny, stajemy przed tajemnicą oddania. Mała Maryja, prowadzona przez swoich rodziców, wchodzi do Świątyni. Nie wie jeszcze, co ją czeka, nie zna jeszcze cienia krzyża ani blasku zmartwychwstania. Wie tylko jedno: jest tam, gdzie chce ją mieć Bóg. To oddanie jest jak nić, która biegnie przez całe życie – od tego pierwszego kroku w stronę ołtarza, aż po ostatnie tchnienie u stóp Krzyża.
W dzisiejszym czytaniu z Księgi Apokalipsy słyszymy o dwóch świadkach, dwóch drzewach oliwnych, które stoją przed Panem ziemi. „Kiedy skończą swoje świadectwo”, mówi Pismo, zostają wezwani do nieba: „Wstąpcie tutaj!”. To wezwanie brzmi jak echo, które słyszymy w naszych sercach, gdy myślimy o tych, których kochaliśmy, a którzy odeszli przed nami. Benjamin Vo – nasz Ben – był jak ten młody świadek, którego życie, choć krótkie, było pełne światła. Pamiętacie tę jego niezwykłą pasję do lotnictwa, te marzenia o „Con Chim Airlines”? On nie tylko patrzył w niebo; on w pewnym sensie już tam mieszkał, badając chmury, infrastrukturę, wszystko to, co pozwala człowiekowi wznieść się ponad ziemię. Czy nie myślicie, że kiedy przyszedł jego czas, usłyszał to samo „Wstąp tutaj”, które brzmiało jak zaproszenie do lotu, o jakim zawsze marzył?
Chciałbym zatrzymać się przy obrazie, który towarzyszy nam w dzisiejszej Ewangelii. Saduceusze przychodzą do Jezusa z pytaniem o zmartwychwstanie, próbując zamknąć Boga w logice tego świata. Pytają o kobietę, która miała siedmiu mężów. Chcą wiedzieć, do kogo będzie należeć w wieczności. Jezus, z tą swoją niesamowitą cierpliwością, odpowiada im: „Dzieci tego wieku żenią się i za mąż wychodzą. Lecz ci, którzy uznani zostaną za godnych udziału w przyszłym wieku... już nie mogą umrzeć, gdyż są równi aniołom”. Zwróćcie uwagę na to, co mówi dalej: „Bóg nie jest Bogiem umarłych, lecz żywych; wszyscy bowiem dla Niego żyją”.
Alanie, Thao, Ryanie… wiem, że te słowa o „żyjących” brzmią czasem jak wyzwanie, gdy w domu wciąż czuć pustkę po Benie. Wiem, że są chwile, kiedy chcecie go zawołać, kiedy chcecie podzielić się z nim kolejnym odkryciem na GitHubie czy nowym pomysłem na grę. Ale Jezus mówi nam dzisiaj coś fundamentalnego: Ben nie jest „byłym” synem, nie jest „byłym” bratem. On jest. Dla Boga, w którego rękach jest całe życie, Ben żyje pełnią życia. Ta więź, którą budowaliście przez te wszystkie lata – te wspólne podróże, to „airport spotting” w Europie, te chwile, gdy Ben z taką dumą pokazywał wam swoje postępy w matematyce – to wszystko nie zostało wymazane. To wszystko zostało włączone w wieczność.
Chciałbym teraz dotknąć czegoś, co wiem, że nosicie w sobie w największej głębi, często nie mówiąc o tym nikomu. Wiem, że w ciszy waszego domu, w godzinach, gdy wspomnienia wracają z największą siłą, pojawia się to dręczące pytanie: „Czy to moja wina? Czy mogłem zrobić coś więcej?”. Widzę to w waszych oczach, gdy wspominacie te wszystkie dni walki. Chcę wam dzisiaj, w imię Chrystusa, powiedzieć: zdejmijcie ten kamień z serca. Choroba, która dotknęła Benjamina, nie była wynikiem waszego błędu, waszego przeoczenia czy braku czujności. Bóg nie jest sędzią, który szuka winnych w waszym cierpieniu. On jest Ojcem, który trzymał was za rękę, gdy wy już nie mieliście siły trzymać nikogo. Nie oskarżajcie siebie, bo Bóg was nie oskarża. Niektóre burze przychodzą w życie bez żadnego powodu, którego człowiek mógłby się doszukać. Nie ma w tym waszej winy. Jesteście wolni od tego oskarżenia. Przyjmijcie to jako dar – Boże przebaczenie dla waszych własnych serc, które tak bardzo chcą was teraz karać.
Ben był chłopcem, który nie znał lęku przed dawaniem. Pamiętacie tę historię, gdy jako piętnastolatek, z taką prostotą i szczerością, zaoferował całą swoją skarbonkę, by wspomóc wujka Williama? Nie musiał jej rozbijać, nie musiał jej opróżniać – wujek miał opiekę. Ale w tym geście, w tej gotowości do oddania wszystkiego, co posiadał, Ben pokazał nam, że prawdziwe bogactwo nie polega na posiadaniu, ale na byciu darem dla innych. To jest właśnie to, co dzisiaj świętujemy w Maryi – ona oddała wszystko, całą siebie, by stać się „miejscem” dla Boga. Ben, w swojej dziecięcej, radosnej wierze, też stał się takim miejscem. Jego życie, jego uśmiech, jego troska o brata Ryana – to wszystko było ofiarowaniem, które Bóg przyjął.
Ryanie, bracie… wiem, że tęsknota jest czasem jak niekończący się lot, w którym nie widać pasa startowego. Ale pamiętaj, że więź, która łączy braci, jest silniejsza niż śmierć. Ben nie jest „gdzieś daleko”. On jest w Bogu, a Bóg jest w tobie. Kiedy będziesz czuł ciężar, pamiętaj, że twój brat chce, abyś żył pełnią życia. On nie chce, żebyś był smutny. On chce, żebyś tak jak on, z odwagą i ciekawością, szedł przez świat. Twoja miłość do niego jest mostem, którego śmierć nie może zburzyć. Pamiętaj o tym, gdy będziesz patrzył w niebo na samoloty – to nie są tylko maszyny. To jest przypomnienie, że duch jest stworzony do wznoszenia się, do bycia blisko Tego, który jest źródłem wszelkiego życia.
Zabierzcie dzisiaj ze sobą tę jedną myśl: Bóg nie jest waszym przeciwnikiem. On nie jest tym, który zabrał wam to, co kochaliście. On jest tym, który przygarnął Benjamina do siebie, by tam, w „Banquet of Heaven”, mógł on wreszcie poznać odpowiedzi na wszystkie pytania, które tak bardzo go fascynowały. Kiedy poczujecie, że lęk znów puka do drzwi, powiedzcie: „Panie, ufam Tobie. Ufam, że Ben jest w Twoich rękach, a Ty jesteś w moich”.
Niech to wystarczy. Niech to będzie wasza modlitwa na dzisiejszy dzień. Bóg jest z wami. On was nie opuści. Niech Jego pokój, który przewyższa wszelki umysł, strzeże waszych serc. Amen.
For the intentions entrusted to Ben on our prayer wall:
At the Savior’s command and formed by divine teaching, we dare to say:
Ojcze nasz, któryś jest w niebie, święć się imię Twoje, przyjdź królestwo Twoje, bądź wola Twoja jako w niebie, tak i na ziemi. Chleba naszego powszedniego daj nam dzisiaj i odpuść nam nasze winy, jako i my odpuszczamy naszym winowajcom, i nie wódź nas na pokuszenie, ale nas zbaw ode złego. Amen.
Niech Pan nas błogosławi, strzeże nas od wszelkiego zła i doprowadzi nas do życia wiecznego. Idźcie w pokoju Chrystusa.
✝ Niech was błogosławi Bóg wszechmogący: Ojciec i Syn, i Duch Święty. Amen.