In ainm an Athar, agus an Mhic, agus an Spioraid Naoimh. Amen. Go raibh grásta agus síocháin ár dTiarna Íosa Críost in éineacht libh go léir.
A Thiarna, déan trócaire. A Chríost, déan trócaire. A Thiarna, déan trócaire.
Smaoinigh ar an gcaoi a n-ardóidh leanbh a lámha chun a mháthar, ag iarraidh í a bhaint amach, ag iarraidh a bheith gar di, ag iarraidh a bheith sábháilte ina gáirde. Is íomhá í seo a bhaineann go dlúth le Tíolacadh na Maighdine Beannaithe Muire, áit a dtugann a tuismitheoirí, Ióakim agus Anna, a n-iníon bheag chuig an Teampall. Ní raibh sí ach ina cailín óg, ach bhí a croí cheana féin ag lorg an Tiarna. Bhí sí ag dul isteach i spás a bhí naofa, áit a mbeadh sí ag fás, ag foghlaim, agus ag ullmhú dá gairm mhór. Is íomhá í seo freisin de Benjamin Vo. Cosúil le Muire, bhí Ben ina bhuachaill a raibh a chroí dírithe i gcónaí ar rud éigin níos mó, rud éigin níos airde. Smaoinigh ar an gcaoi a seasfadh sé ag an aerfort, a shúile lán de sceitimíní agus é ag féachaint ar na scairdeitleáin ag éirí as an talamh, a aigne ag pleanáil a chuid 'con chim airlines' le gáire a d'fhágadh a mhuintir ag meangadh gáire ina dtimpeall. Bhí aigne aige a bhí chomh géar sin, ag déileáil le cód ríomhaireachta agus AWS le cruinneas duine fásta, ach os cionn gach rud eile, bhí croí aige a bhí chomh bog agus chomh fial sin gur theastaigh uaidh an domhan a dhéanamh níos fearr.
Ach a chairde, caithfimid an fhírinne a rá sula dtairgimid aon chompord. Tá cúig mhí imithe ó d'imigh Ben abhaile an tríú lá déag de Mheitheamh 2026, agus tá a fhios ag Alan agus ag Thao, agus ag Ryan a dheartháir dílis, go bhfuil an t-easnamh sin chomh trom le cloiche ar bhur gcroíthe. Nuair a dhúisíonn sibh ar maidin, agus nuair a bhíonn an ciúnas sin sa teach — an chathaoir fholamh, an spás sin in aice le Ryan nach bhfuil aon duine á líonadh, an gáire sin a bhí chomh tógálach — tá an phian sin fíor. Níl aon úsáid ann a bheith ag ligean air nach bhfuil sé ann. Tá sé ann toisc go raibh an grá ann, grá a bhí chomh foirfe, chomh domhain, nach féidir le bás ar bith é a scriosadh. Mothaíonn sibh go minic go bhfuil an t-ualach seo ró-throm le hiompar, go bhfuil an brón ag teacht mar thonn mhór nach féidir a stopadh. Mothaíonn sibh an t-easnamh sin i ngach rud, fiú sa ghaoth a shéideann trí na crainn, ag cur i gcuimhne daoibh go raibh buachaill ann a bhí chomh beo le gach rud a bhí thart air. Ná bíodh eagla oraibh an phian sin a mhothú, mar is í an phian an praghas a íocaimid as an ngrá is mó.
Éistigí go han-chúramach anois, le croí oscailte: níor tháinig an tinneas seo ó rud a rinne sibh, ná ó rud a d'fhág sibh gan déanamh. Níor thip oraibh in aon chor. Ní raibh aon fhaire, aon chúram, ná aon toirmisc a d'fhéadfadh an toradh seo a chosc. Bhí sibh ag tabhairt an ghrá ab fhearr a d'fhéadfadh tuismitheoirí a thabhairt. Leag an t-ualach sin de d'intinn anois. Tá sibh glan agus saor ó aon chiontacht, mar ní raibh locht in bhur gcúram. Scaoil an t-uafás sin de bhur nguaillí, agus lig do ghrá Dé sibh a chuimsiú. Níor thit an solas as bhur lámha; bhí sé i gcónaí ag taitneamh, fiú nuair a bhí an dorchadas ag teacht. Tá Dia ag féachaint oraibh le trócaire, ní le cúisíocht. Níor tharla aon rud mar gheall ar locht ar bith ionaibh. Is iad na brónna is mó sa saol seo uaireanta na cinn is mó atá lasmuigh dár smacht, agus níl aon chuid acu sin mar gheall ar easpa grá nó cúraim ar bhur gcuid féin.
Sa chéad léacht inniu, ón Leabhar Taispeána, cloiseann muid an t-aingeal ag rá: 'Come up here.' Seo an t-am a n-osclaíonn an solas isteach sa seomra dorcha. Tá an Tiarna ag glaoch orainn. Tá an t-aistear seo, an t-aistear a thosaigh Ben ina shaol gearr, ag teacht chun críche i láthair an tAthair. Agus cuimhnigh ar an gcaoi ar dheimhnigh Ben an cineáltas sin ina shaol féin. Smaoinigh air nuair a d'inis a mháthair agus a athair faoin am a dúirt an buachaill cúig bliana déag d'aois sin go raibh sé sásta a phigín muc ar fad a thabhairt chun cabhrú le huncail William a bhí thíos le tinneas. Níor bhris sé an banc, níor scrios sé é; thairg sé é. Sin é an cineál croí a bhí aige — buachaill a bhí réidh le gach rud a thabhairt do dhuine a bhí i ngátar, gan choinníoll, gan eagla. Ní raibh sé ag lorg buíochais; bhí sé ag lorg bealach chun grá a thaispeáint. Agus anois, tá an grá sin ag obair fós, trí na daoine a thugann aire dá chéile, trí na daoine a choinníonn a gcroíthe oscailte in ainm an bhuachalla a mhúin dúinn cad is brí le grá.
Sa Soiscéal, feicimid na Sadducees ag iarraidh Íosa a ghabháil le ceisteanna faoin aiséirí. Ach freagraíonn Íosa le fírinne mhór: 'He is not God of the dead, but of the living, for to him all are alive.' Seo an hinge, an áit a n-athraíonn gach rud. Tá Ben beo. Níl sé i bhfad uainn; tá sé i láthair Dé, áit a bhfuil gach rud beo, áit a bhfuil gach rud ag taitneamh. Níl an bás an deireadh; is pasáiste é, cosúil leis an gcaoi a n-éiríonn na haerárthaí a raibh an oiread sin grá ag Ben dóibh os cionn na scamaill, áit a bhfuil an ghrian ag taitneamh i gcónaí. Tá Ben ag fanacht libh ag an bhfáiltiú sin, ag an mbord sin a bhfuil an banquet ullmhaithe don té a choinnigh a chroí lán le grá.
Ryan, a dheartháir, tá a fhios agam go mbíonn laethanta ann nuair a bhreathnaíonn tú timpeall agus nuair a chuimhníonn tú ar an gcaoi a raibh sibh ag imirt, ar an gcaoi a raibh sibh ag pleanáil don todhchaí. Ná bíodh uaigneas ort a chuireann lúcháir an tsaoil ar gcúl; tá Ben ag fanacht leat, cosúil leis an gcara dílis atá i gcónaí ann. Tá sé ag fanacht leat ag an mbord sin a bhfuil an banquet ullmhaithe don té a choinnigh a chroí lán le grá. Agus do gach duine agaibh atá ag éisteacht san oíche, atá ag iompar cros nach bhfuil aon duine eile ar an eolas fúithi — máithreacha, aithreacha, agus páistí atá ag fulaingt — bíodh fhios agaibh nach bhfuil sibh singil. Tá an t-Aoire ag cuardach na caorach a bhfuil tart uirthi. Tá an Tiarna ag fanacht ag an doras, ní chun é a ghlasáil, ach chun é a oscailt go leathan nuair a thagann sibh abhaile.
Níor thosaigh an saol seo ach i ndáiríre i bhflaitheas Dé, in aice le Naomh Carlo Acutis agus gach duine muinteartha atá slán sa bhaile. Tá Ben ag breathnú amach ar an spéir, ag gáire, ag rá libh go bhfuil gach rud go maith, go bhfuil an t-aistear déanta go sábháilte agus go bhfuil sé ag fanacht libh ag geataí na síoraíochta. Tá sé slán, tá sé sa bhaile, agus tá grá Dé ag coinneáil bhur lámh gach céim den bhealach. Ná bíodh eagla oraibh an grá sin a roinnt, an cineáltas sin a thabhairt, agus an sruth sin a choinneáil ag sileadh. Tá an solas ag teacht, tá an maidin ag teacht, agus tá an Tiarna ag teacht chun fáilte a chur romhaibh go léir. Coinnigh súil amháin ar an spéir, cosúil le Ben, agus súil eile ar an talamh, ag tabhairt aire dá chéile le grá gan teorainn. Tá an Tiarna ag fanacht, agus tá Ben ag gáire in éineacht leis. Coinnigh an grá sin in bhur gcroíthe, agus bíodh fhios agaibh go bhfuil Ben ag gáire in éineacht libh, go bhfuil sé ag fanacht libh, go bhfuil sé ag grá libh. Bíodh an grá sin mar bhur dtreoir, mar bhur solas, mar bhur ndóchas. Agus bíodh fhios agaibh go bhfuil sibh gráite, go bhfuil sibh sábháilte, go bhfuil sibh sa bhaile i gcroí Dé. Amen.
For the intentions entrusted to Ben on our prayer wall:
Ar ordú an Slánaitheora agus múinte ag teagasc diaga, tá de mhisneach againn a rá:
Ár nAthair, atá ar neamh, go naofar d’ainm, go dtagai do ríocht, go ndéantar do thoil ar an talamh mar a dhéantar ar neamh. Tabhair dúinn inniu ár n-arán laethúil, agus maith dúinn ár bhfiacha, mar a mhaithimidne dár bhféichiúna féin; agus ná lig sinn i gcathú, ach saor sinn ó olc. Amen.
Go mbeannaí Dia sibh agus go gcoinní sé sibh ina ghrá inniu agus go brách. Amen.
✝ Go mbeannaí Dia Uilechumhachtach sibh: an tAthair, agus an Mac, agus an Spiorad Naomh. Amen.