სამშაბათი, ჩვეულებრივი დროის ოცდამეორე კვირა

ძმებო და დებო, დღევანდელი საკითხავები გვიხატავენ ღვთის სულის ძალას და იესოს ავტორიტეტს. პირველ საკითხავში პავლე მოციქული გვეუბნება, რომ ჩვენ მივიღეთ „სული, რომელიც ღვთისაა, რათა შევიცნოთ ის, რაც ღვთისაგან მოგვანიჭა“. ეს სული გვეხმარება გავიგოთ ღვთის საიდუმლოებები, რომლებიც ადამიანური სიბრძნისთვის „სიგიჟეა“. სახარებაში კი ვხედავთ იესოს, რომელიც კაპერნაუმში შედის და „აოცებს მათ თავისი მოძღვრებით, რადგან ის ავტორიტეტით ლაპარაკობდა“. ის კი არ ლაპარაკობს, არამედ ბრძანებს — და ბოროტი სულიც გამოდის.

წარმოიდგინეთ ეს მომენტი კაპერნაუმის სინაგოგაში. ხალხი გაოგნებულია. ისინი არიან შეჩვეულნი თავიანთ რელიგიურ ტრადიციებს, თავიანთ წესებს, მაგრამ იესოს სიტყვაში არის რაღაც განსხვავებული. ეს არ არის მხოლოდ სწავლება; ეს არის ძალა. ეს არის ის, რაც გვაიძულებს, შევჩერდეთ და ვიფიქროთ.

პავლე მოციქული ამბობს: „ჩვენ მივიღეთ არა წუთისოფლის სული, არამედ ის სული, რომელიც ღვთისაა, რათა შევიცნოთ ის, რაც ღვთისაგან მოგვანიჭა“. ეს არის ის, რაც გვაშორებს ამქვეყნიურ სიბრძნეს. ჩვენ არ ვეძებთ მხოლოდ ადამიანურ ახსნებს, არამედ ღვთის ჭეშმარიტებას. ჩვენი გონება, ჩვენი გული, ჩვენი სული — ყველაფერი ეს უნდა იყოს მიმართული ღვთისკენ.

დღეს, როდესაც ჩვენ ვფიქრობთ ჩვენს ძვირფას ბენჯამინზე, ჩვენ ვხედავთ ამ ჭეშმარიტებას მის ცხოვრებაში. ბენი იყო ბიჭი, რომელსაც ჰქონდა „სული, რომელიც ღვთისაა“. მისი გონება იყო ნათელი, მისი ცნობისმოყვარეობა — დაუოკებელი. ის იკვლევდა სამყაროს, იკვლევდა ტექნოლოგიებს, იკვლევდა ცხოვრებას. მაგრამ მის ამ ცოდნასა და გაგებას ყოველთვის თან ახლდა რაღაც მეტი — სიკეთე, პატივისცემა, სიყვარული.

მისი მამა, ალანი, ხშირად იხსენებს ბენის ერთ თვისებას, რომელიც მასში განსაკუთრებით ამოდიოდა — მისი „მშვიდი, ნაზი სული“. ეს არ არის ის, რასაც ყოველთვის ხედავ. ეს არ არის ის, რასაც ყოველთვის ამჩნევ. მაგრამ ეს არის ის, რაც ღრმად აღწევს. ეს არის ის, რაც გვაახლოებს ღვთის სიყვარულთან.

როდესაც ჩვენ ვკითხულობთ, რომ იესომ „აოცებდა მათ თავისი მოძღვრებით, რადგან ის ავტორიტეტით ლაპარაკობდა“, ჩვენ უნდა დავინახოთ, რომ ეს ავტორიტეტი არ მოდიოდა მხოლოდ მისი ცოდნიდან. ის მოდიოდა მისი კავშირიდან მამასთან. ის მოდიოდა იმ სულიწმინდისგან, რომელიც მასში მოქმედებდა.

ბენჯამინი იყო ბიჭი, რომელიც ამას გრძნობდა. ის არ იყო მხოლოდ „ბიჭი, რომელიც თამაშობდა კომპიუტერებთან“. ის იყო ბიჭი, რომელსაც ესმოდა, რომ არსებობდა რაღაც უფრო დიდი, ვიდრე მხოლოდ კოდები და ალგორითმები. ის ხედავდა სამყაროს ღვთის თვალით.

მისი მამა იხსენებს, თუ როგორ ტიროდა ბენი 12 წლის ასაკში მამის 40 წლის იუბილეზე, რადგან ეშინოდა მისი დაკარგვის. ეს არ იყო მხოლოდ ბავშვური შიში. ეს იყო ღრმა, თანდაყოლილი სიყვარული. ეს იყო ის, რასაც პავლე მოციქული უწოდებს „სულიწმინდის ნაყოფს“. ეს არის სიყვარული, რომელიც არ შემოიფარგლება მხოლოდ ოჯახით, არამედ ვრცელდება ყველას მიმართ.

სახარებაში იესო ბრძანებს: „გაჩუმდი! გამოდი მისგან!“ და ბოროტი სული გამოდის. ეს არის იესოს ძალა. ეს არის მისი ავტორიტეტი. და ეს ავტორიტეტი ჩვენც გვეძლევა, როდესაც ჩვენ ვცხოვრობთ ღვთის სულით.

ბენი, თავისი მოკლე, მაგრამ სავსე ცხოვრებით, გვიჩვენებს, თუ რას ნიშნავს ცხოვრება ამ სულით. ის არ იყო მხოლოდ „ჭკვიანი“. ის იყო „სულით მდიდარი“. მისი სიკეთე, მისი კეთილშობილება, მისი უანგარო შეთავაზება — ეს ყველაფერი იყო იმ „სულიწმინდის“ ნაყოფი, რომელიც მასში მოქმედებდა.

მისი მამა იხსენებს, თუ როგორ შესთავაზა ბენიმ, 15 წლის ასაკში, თავისი მთელი ყულაბა ბიძის დასახმარებლად. ეს არ იყო მხოლოდ ფულის შეთავაზება. ეს იყო გულის შეთავაზება. ეს იყო მისი სულის სიღრმეების გამოვლენა. ეს იყო ის, რასაც პავლე მოციქული გულისხმობდა, როდესაც ამბობდა, რომ ჩვენ გვაქვს „სული, რომელიც ღვთისაა“.

როდესაც ჩვენ ვფიქრობთ ამაზე, ჩვენ უნდა დავინახოთ, რომ ბენის ცხოვრება იყო მაგალითი იმისა, თუ როგორ უნდა ვიცხოვროთ ღვთის სულით. ის იყო ნათელი, რომელიც ანათებდა ამქვეყნიურ სიბნელეში. ის იყო იმედი, რომელიც გვეუბნება, რომ ღვთის ძალა ყოველთვის აღემატება ადამიანურ სისუსტეს.

მისი მამა, ალანი, ამბობს, რომ ბენი იყო „მისი მამის ფოტოასლი“. ეს არა მხოლოდ გარეგნულად, არამედ შინაგანადაც. ისევე, როგორც ალანი, ბენსაც ჰქონდა ეს დაუოკებელი წყურვილი, ეს ცნობისმოყვარეობა, ეს სურვილი, რომ გაეგო სამყარო. მაგრამ ბენმა ეს ყველაფერი მიმართა ღვთისკენ.

მისი მამა იხსენებს მის ოცნებას, სადაც ბენი ეუბნებოდა: „ბა, ტესტებს ვაბარებ… ყველაფერი კარგადაა“. ეს არ არის მხოლოდ სიზმარი. ეს არის ღვთის გზავნილი. ეს არის დადასტურება იმისა, რომ ბენმა გაიარა თავისი „ტესტები“ ამქვეყნად და ახლა ის ღვთის სამეფოშია.

მისი მამა, ალანი, იხსენებს, თუ როგორ უყურებდა ბენი თვითმფრინავებს. მას ჰქონდა ოცნება — „Con Chim Airlines“. ეს იყო მისი სურვილი, რომ გაეფრინა, რომ მიეღწია სიმაღლეებზე. და დღეს, ის ნამდვილად დაფრინავს. ის დაფრინავს ღვთის სიყვარულის უსასრულო სივრცეში.

მისი მამა, ალანი, იხსენებს, თუ როგორ უთხრა ბენიმ თავის დედას, თაოს, რომ ის იქნებოდა „მისი მფარველი ანგელოზი“. ეს არ არის მხოლოდ ბავშვური ნუგეში. ეს არის სულიწმინდის მოქმედება. ეს არის იმ სიყვარულის დადასტურება, რომელიც არასოდეს მთავრდება.

ჩვენი ძვირფასი ბენჯამინი გვახსენებს, რომ ჩვენც უნდა ვიცხოვროთ „სულით“. ჩვენ უნდა გვქონდეს ის კავშირი ღმერთთან, რომელიც მას ჰქონდა. ჩვენ უნდა გვჯეროდეს მისი ავტორიტეტის, მისი სიყვარულის, მისი წყალობის.

მისი მამა, ალანი, იხსენებს, რომ ბენი იყო „მისი საუკეთესო მეგობარი და ძმა“. ეს არის ის, რასაც ჩვენ ვხედავთ ბენის ცხოვრებაში — სიყვარული, რომელიც აერთიანებს. სიყვარული, რომელიც გვაძლევს ძალას. სიყვარული, რომელიც გვაიძულებს, ვიყოთ უკეთესები.

მისი მამა, ალანი, იხსენებს, რომ ბენი იყო „საუკეთესო მამა“, „საუკეთესო დედა“. ეს არის ის, რასაც ჩვენ ვგრძნობთ, როდესაც ვფიქრობთ ბენზე. ის იყო საუკეთესო, რადგან ის იყო სავსე ღვთის სიყვარულით.

დღეს, როდესაც ჩვენ ვფიქრობთ ბენზე, მოდით, ავიღოთ ეს გაკვეთილი. მოდით, ვიცხოვროთ სულით. მოდით, გვჯეროდეს იესოს ავტორიტეტის. და მოდით, ვიყოთ სიყვარულის წყარო, ისევე როგორც ბენი იყო.

მისი მამა, ალანი, იხსენებს, რომ ბენი იყო „მისი მამის სიამაყე“. და ჩვენც ვამაყობთ ბენით. ჩვენ ვამაყობთ მისი სიკეთით, მისი გონებით, მისი სულით.

მისი მამა, ალანი, იხსენებს, რომ ბენი იყო „მისი მამის შუქურა“. და ის ნამდვილად იყო შუქურა. ის ანათებდა ჩვენს ცხოვრებას და გვანახებდა გზას ღვთისკენ.

მისი მამა, ალანი, იხსენებს, რომ ბენი იყო „მისი მამის ოცნება“. და ის ნამდვილად იყო ოცნება, რომელიც ახდა.

მოდით, ვილოცოთ, რომ ჩვენც შევძლოთ ვიცხოვროთ ისე, როგორც ბენმა იცოცხლა — სულით, სიყვარულით და რწმენით. დაე, მისი სულიერი მემკვიდრეობა იყოს ჩვენი შთაგონება. მამისა და ძისა და სულიწმინდის სახელით. ამინ.