Sa ngalan ng Ama, at ng Anak, at ng Espiritu Santo. Ang biyaya at kapayapaan ng ating Panginoong Hesukristo ay sumainyong lahat sa araw na ito ng pag-aalaala.
Panginoon, kaawaan mo kami. Kristo, kaawaan mo kami. Panginoon, kaawaan mo kami.
Pumikit kayo sandali at isipin ang katahimikan ng isang madilim na selda sa loob ng kuta ni Herodes. Maririnig mo ang patak ng tubig sa malamig na semento. Mararamdaman mo ang bigat ng kadena. At sa gitna ng kadilimang iyon, may isang lalaking nakaupo—si Juan Bautista. Hindi siya naroroon dahil sa krimen, kundi dahil sa katotohanan. Siya ang tinaguriang 'Tinig sa Ilang.' Isang tinig na hindi natakot sumigaw laban sa katiwalian, isang tinig na naghanda ng daan para sa Mesiyas. Ngunit sa araw na ito, ang tinig na iyon ay tila malulunod sa ingay ng isang marangyang handaan sa palasyo.
Ang imaheng nais kong hawakan ninyo sa buong pagninilay na ito ay ang 'Ang Tinig na Hindi Namamatay' (The Voice That Never Dies). Sa ating Ebanghelyo, nakita natin ang isang malupit na kabalintunaan. Habang may nagaganap na masayang piging, sayawan, at inuman sa itaas ng palasyo, may isang banal na tao na pinupugutan sa silong. Ang ulo ni Juan ay inilagay sa isang pinggan—isang huling hiling ng isang batang babaeng naudyukan ng poot ng kanyang ina. Tila nagtagumpay ang kadiliman. Tila napatahimik na ang tinig ni Juan. Ngunit alam nating lahat na hindi doon nagtatapos ang kuwento. Ang tinig ni Juan ay patuloy na umaalingawngaw sa kasaysayan, nagtuturo sa atin kung ano ang tunay na halaga ng paninindigan at katapatan.
Ngayon ay ika-29 ng Agosto. Dalawang buwan na ang nakalipas mula noong Hunyo 13, 2026. Animnapu’t anim na araw na ang lumipas mula nang ang inyong tahanan, Alan at Thao, ay nabalot ng isang katahimikang mahirap ipaliwanag. Ang dalawang buwan ay isang kakaibang yugto sa pagdadalamhati. Ang unang gulat ay humuhupa na, ang mga tao ay bumabalik na sa kani-kanilang abalang buhay, ngunit para sa inyo, ang pangungulila ay lalong lumalalim. Dito nagsisimulang maging totoo ang bawat bakanteng sulok ng bahay. Dito nagsisimulang maging masakit ang bawat alaala ng boses na hindi na ninyo naririnig sa pisikal na anyo.
Kailangang sabihin ang totoo bago tayo makahanap ng aliw: Ang pagkawala ni Benjamin Vo sa edad na labing-lima ay isang sugat na hindi kayang hilumin ng mababaw na salita. Napakasakit isipin na ang isang batang puno ng talino, isang 'photocopy' ng kanyang ama sa ambisyon at galing, ay kinuha sa atin nang napakaaga. Maaaring itanong ninyo sa inyong sarili sa gitna ng gabi: 'Bakit siya? Bakit ang aking anak na napakabait, napakagalang, at napakatalino?' Ang tanong na 'bakit' ay parang ang ilang na kinaroroonan ni Juan—tuyo, mainit, at tila walang sagot.
Ngunit pakinggan natin ang Unang Pagbasa mula kay San Pablo. Sinabi niya: 'Pinili ng Diyos ang mga hangal sa sanlibutan upang hiyain ang marurunong, at pinili ng Diyos ang mga mahihina sa sanlibutan upang hiyain ang malalakas.' Sa mata ng mundo, ang pagkamatay ng isang batang tulad ni Ben ay tila isang pagkatalo, isang 'kahinaan.' Ngunit sa mata ng Diyos, ang buhay ni Benjamin ay isang pagpili. Pinili siya ng Diyos na maging Kanya. Ang kanyang buhay, bagama't maikli, ay naging sapat upang ipakita ang karunungan ng Diyos na hindi kayang abutin ng tao. Si Benjamin ay hindi lamang isang bata na mahusay sa math at coding; siya ay isang kaluluwang pinili upang maging saksi ng pag-ibig.
May isang espesyal na bahagi sa buhay ni Benjamin na nais kong balikan natin ngayon. Ayon sa kanyang ama, noong maliit pa si Ben, siya ay dumanas ng 'speech delay.' Hindi siya agad nakapagsalita. Ang mundo ay hindi agad nakarinig ng kanyang boses. Ngunit sa kabila nito, siya ay naging isang 'angel.' Siya ay naging isang batang tahimik na nagmamasid, rumerespeto, at nagmamahal. At nang sa wakas ay makapagsalita na siya, ang kanyang boses ay hindi naging boses ng kapalaluan, kundi boses ng kabaitan.
Isipin ninyo ang ugnayan nito kay Juan Bautista. Si Juan ang 'Tinig.' Si Benjamin, sa kanyang sariling paraan, ay naging isang 'Tinig' din sa inyong pamilya. Hindi kailangang sumigaw ni Ben upang marinig. Ang kanyang tinig ay narinig sa kanyang matamis na ngiti, sa kanyang pagpupursige sa badminton court, at sa kanyang pagmamahal sa kanyang kapatid na si Ryan. Ang tinig ni Benjamin ay ang tinig ng isang anak na tumawag sa kanyang ama na 'best dad' at 'funny dad.' Iyon ang tinig na mas malakas pa sa anumang sermon sa simbahan.
Alan, Thao... alam kong may mga sandaling dinadalaw kayo ng bigat ng loob, iniisip kung mayroon ba kayong pagkukulang. Pakinggan ninyo ang tinig ni Hesus: Hindi ninyo kasalanan. Ang karamdaman ay hindi parusa. Tulad ng sinabi ni Hesus sa Ebanghelyo ni Juan, 'Hindi dahil sa nagkasala ang taong ito o ang kanyang mga magulang.' Ang pag-alis ni Ben ay hindi bunga ng anumang pagkakamali ninyo. Kayo ay naging pinakamabuting magulang para sa kanya. Inalagaan ninyo siya nang may buong katapatan hanggang sa huling sandali. Ang inyong pag-ibig ang naging lakas niya upang harapin ang bawat pagsubok nang may ngiti.
Naalala ninyo ba ang panaginip ni Alan noong ika-25 ng Hunyo? Sa panaginip na iyon, nakita mo si Ben na malakas, walang suot na damit, nakasuot ng shorts na berde. Sinabi niya sa iyo: 'Ba ơi, test nào con cũng qua hết. Con tự thở được bình thường mà...' (Tay, lahat ng test naipasa ko na. Nakakahinga na ako nang normal). Ito ang 'Turn' o ang pagbabago sa ating pagninilay. Sa gitna ng dusa ni Juan Bautista sa kulungan, ang kanyang 'test' ay ang manatiling tapat hanggang kamatayan. Sa buhay ni Benjamin, ang kanyang 'test' ay ang manatiling mapagmahal at matatag sa kabila ng sakit. At ayon sa kanya mismo sa inyong panaginip—naipasa niya ang lahat. Nakakahinga na siya nang malaya sa piling ng Diyos. Wala na ang mga tubo, wala na ang hirap. Siya ay malaya na.
Ryan, nagsasalita ako sa iyo ngayon bilang kapatid. Alam kong ang iyong Kuya Ben ang iyong matalik na kaibigan. Ang kanyang tinig ang lagi mong hinahanap sa inyong paglalaro. Ngunit tandaan mo, ang tinig ni Kuya ay hindi nawala; lumipat lang ito sa loob ng iyong puso. Kapag ikaw ay nahihirapan, makinig ka sa katahimikan, at maririnig mo ang kanyang pag-udyok sa iyo na magpakatatag. Ipagpatuloy mo ang pagiging mabuting anak para sa iyong mga magulang, dahil iyon ang paraan mo upang 'ipasa' rin ang mga test ng buhay, gaya ng ginawa ni Ben.
Sa lahat ng mga kamag-anak, mga tiya at tiyo, at sa mga kaibigang nakikinig mula sa malayo: Ang kamatayan ni Juan Bautista ay tila isang trahedya, ngunit ito ay naging binhi ng pananampalataya. Ang buhay ni Benjamin Vo ay nagbunga rin ng kabutihan. Ang 'Well of Love' o ang balon sa Cà Mau na ipinangalan sa kanya ay isang 'tinig' na nagpapatuloy. Habang ang tubig ay dumadaloy mula sa balong iyon, ang pag-ibig ni Benjamin ay patuloy na nagbibigay-buhay sa mga nauuhaw. Ang kanyang 'Con Chim Airlines' ay hindi man nakalipad sa lupa, ay lumilipad na ngayon sa kalangitan ng Langit, dala ang kanyang mga hagikhik at kagalakan.
Sa mga pamilyang may dalang mabigat na krus, lalo na ang mga may anak na may karamdaman: Huwag kayong mawalan ng pag-asa. Ang Diyos ay hindi bingi sa inyong mga hikbi. Siya ay kasama ninyo sa 'kulungan' ng inyong dusa, gaya ng pagsama Niya kay Juan. At gaya ni San Carlo Acutis, si Benjamin ay nagpapakita sa atin na ang kabanalan ay hindi nasusukat sa haba ng buhay, kundi sa lalim ng pagmamahal.
Ano ang maaari nating bitbitin sa ating pag-alis ngayon?
Sa susunod na makarinig kayo ng isang bata na tumatawa, o makakita kayo ng isang eroplanong lumilipad sa asul na langit, isipin ninyo si Benjamin. Isipin ninyo ang kanyang tinig na nagsasabing, 'Hindi na ako nahihirapan, okay na ako.' At bilang tugon, gumawa tayo ng isang maliit na aktong kabutihan ngayong araw—isang salita ng pagpapahalaga sa isang mahal sa buhay, o isang tahimik na panalangin para sa mga nagdurusa. Hayaan nating ang ating sariling mga tinig ay maging tinig ng pag-asa sa mundong ito.
Benjamin, aming munting henyo, salamat sa iyong tinig. Salamat sa iyong pag-ibig. Patuloy mo kaming bantayan mula sa 'Banquet of Heaven.' At sa inyong pamilya, nawa'y ang kapayapaan ni Kristo na higit sa lahat ng pag-unawa ang mag-ingat sa inyong mga puso at isipan.
Ang tinig ng pag-ibig ay hinding-hindi mapapatahimik ng kamatayan. Sapagkat sa huli, ang pag-ibig ang tanging nananatili.
Amen.
For the intentions entrusted to Ben on our prayer wall:
🕯 Sindihan ang sarili mong panalangin sa pader ng panalangin →
Sa tagubilin ng ating Tagapagligtas at turo ng Diyos, ipahayag natin nang buong lakas ng loob:
Ama Namin, sumasalangit Ka, sambahin ang ngalan Mo. Mapasaamin ang kaharian Mo, Sundin ang loob Mo dito sa lupa para nang sa langit. Bigyan Mo kami ngayon ng aming kakanin sa araw-araw, At patawarin Mo kami sa aming mga sala, Para nang pagpapatawad namin sa nagkakasala sa amin. Huwag Mo kaming ipahintulot sa tukso, At iadya Mo kami sa lahat ng masama. Amen.
Nawa'y pagpalain kayo ng makapangyarihang Diyos, Ama, Anak, at Espiritu Santo. Manatili nawa kayo sa kapayapaan at pag-ibig ni Kristo.
✝ Pagpalain nawa kayo ng makapangyarihang Diyos: Ama, at Anak, at Espiritu Santo. Amen.