நம் ஆண்டவராகிய இயேசு கிறிஸ்துவின் அருளும், கடவுளின் அன்பும், தூய ஆவியாரின் நற்புறவும் உங்கள் அனைவரோடும் இருப்பதாக. தந்தை, மகன், தூய ஆவியாரின் பெயராலே, ஆமென்.
ஆண்டவரே, இரக்கமாயிரும். கிறிஸ்துவே, இரக்கமாயிரும். ஆண்டவரே, இரக்கமாயிரும்.
அமைதியான ஓர் இரவின் நிசப்தத்தை எப்போதாவது ஆழமாக உணர்ந்திருக்கிறீர்களா? உலகம் முழுவதும் உறங்கிக் கொண்டிருக்கும்போது, ஒரு வீட்டின் ஜன்னல் வழியே மட்டும் ஒரு சிறிய வெளிச்சம் கசிந்து கொண்டிருக்கிறது. அங்கே ஒரு தாய் விழித்திருக்கிறாள். அவளது கைகள் ஜெபமாலையைப் பிடித்திருக்கின்றன. அவளது கண்கள் கண்ணீரால் நனைந்திருக்கின்றன. தன் மகன் எங்கு இருக்கிறான், அவன் எப்படி இருக்கிறான், அவன் எப்போது இறைவனிடம் திரும்புவான் என்ற ஒரே ஒரு ஏக்கத்தோடு, அவள் இரவின் ஒவ்வொரு நொடியையும் விழிப்போடு கடத்துகிறாள். அந்தத் தாய் வேறு யாருமல்ல, இன்று நாம் நினைவுகூரும் புனித மோனிக்கா.
மோனிக்காவின் வாழ்க்கை என்பது ஒரு நீண்ட, தளர்ச்சியற்ற விழித்திருத்தல். அவளது கண்ணீரும் ஜெபமும் ஒருபோதும் உறங்கவில்லை. இன்றைய நற்செய்தியில் இயேசு தன் சீடர்களைப் பார்த்து, 'விழித்திருங்கள்! ஏனெனில் உங்கள் ஆண்டவர் எந்த நாளில் வருவார் என உங்களுக்குத் தெரியாது' என்று எச்சரிக்கிறார். விழித்திருத்தல் என்பது ஏதோ ஒரு பயத்தில் நடுங்கிக் கொண்டிருப்பது அல்ல; அது அன்பின் மிகுதியால், எப்போது வேண்டுமானாலும் வரக்கூடிய தன் அன்பிற்குரியவருக்காகக் காத்திருப்பது. அந்த விழித்திருக்கும் அன்பின் ஒளியைத்தான் இன்று நாம் நம் இதயங்களில் ஏந்தவிருக்கிறோம்.
இந்த விவிலிய ஒளியின் பின்னணியில், நம் அன்புச் சிறுவன் பெஞ்சமின் வோ (Benjamin Vo) மறைந்து இன்றுடன் இரண்டு மாதங்கள் நிறைவடைகின்றன. ஜூன் 13-ஆம் தேதி உங்கள் வாழ்வின் மிகக் கடுமையான புயல் வீசிய அந்த நாள் முதல், இன்று வரை நீங்கள் கடந்து வந்த ஒவ்வொரு நாளும் எவ்வளவு பாரமானது என்பதை நாங்கள் அறிவோம். ஆலன் மற்றும் தாவோ (Alan and Thao)... இந்த அறுபது நாட்களும் உங்கள் இதயங்களில் எரிந்து கொண்டிருக்கும் அந்தத் துயரத்தின் நெருப்பை எந்த வார்த்தைகளாலும் அணைக்க முடியாது.
ஆறுதல் என்ற வார்த்தையை நாம் அவசரமாக உச்சரிப்பதற்கு முன்பாக, உங்கள் இதயத்தின் ஆழமான வலியை நாம் அப்படியே ஏற்றுக்கொள்வோம். இன்று உங்கள் வீட்டில் நிலவும் அந்த அமைதி எவ்வளவு கொடியது என்பதை நாங்கள் உணர்கிறோம். மாலை நேரத்தில், பென் தன் அறையில் அமர்ந்து கணினியில் வேலை செய்யும் சத்தம் கேட்பதில்லை. அவன் தன் தம்பி ரியானோடு (Ryan) சிரித்துப் பேசி விளையாடிய அந்த இடங்கள் இப்போது வெறுமையாகக் கிடக்கின்றன. 'இன்னும் கொஞ்ச காலம் அவன் நம்மோடு இருந்திருக்கக் கூடாதா? அவனது புன்னகையை இன்னும் ஒரே ஒரு முறை நாம் நேரில் பார்க்க முடியாதா?' என்ற ஏக்கம் உங்களை ஒவ்வொரு நொடியும் வாட்டுகிறது. இந்த வலி உண்மையானது. இந்த அழுகை புனிதமானது. தன் நண்பன் இலாசர் இறந்தபோது இயேசுவும் கண்ணீர் விட்டு அழுதார். உங்களோடு சேர்ந்து இன்றும் அவர் அழுகிறார். உங்கள் கண்ணீரின் ஒவ்வொரு துளியையும் அவர் வீணாக்காமல் தன் கைகளில் ஏந்திக்கொள்கிறார்.
ஆனால், இந்தத் துயரத்தின் இருளுக்குள் இன்றைய நற்செய்தி ஒரு மெல்லிய ஒளியாகப் பாய்கிறது. இயேசு கூறுகிறார்: 'தலைவர் வரும்போது தம் பணியைச் செய்துகொண்டிருப்பவரே பேறுபெற்றவர்.' விழித்திருப்பதும் ஆயத்தமாய் இருப்பதும் எப்படிப்பட்டவை என்பதற்குப் பெஞ்சமினின் வாழ்க்கையிலிருந்து ஒரு அழகான காட்சியை நாம் இன்று தியானிக்கலாம்.
பென்னின் ஒரு அழகான புகைப்படம் என் நினைவுக்கு வருகிறது. ஒரு அடர்ந்த காட்டின் பின்னணியில், ஒரு பெரிய முகாம் கூடாரத்திற்கு (Dome tent) முன்னால் பென் கம்பீரமாக நின்று கொண்டிருக்கிறான். குளிர் காற்று வீசும் அந்த வெளியில், சாம்பல் நிற ஜாக்கெட்டும், கழுத்தில் ஒரு பிரகாசமான எலுமிச்சை-பச்சை நிறக் குட்டையான துணியும் (lime-green neckerchief) அணிந்து, தன் கைகளைக் கோர்த்தபடி, அமைதியான, கனிவான புன்னகையோடு அவன் நிற்கிறான். ஒரு பயணத்திற்கு, ஒரு சாகசத்திற்கு அவன் முற்றிலும் ஆயத்தமாக, தயாராக இருப்பதை அந்தப் படம் காட்டுகிறது. அவன் எதற்கும் அஞ்சவில்லை; அவன் தயாராக இருந்தான்.
பெஞ்சமின் தன் 15 ஆண்டுகால குறுகிய வாழ்வில் எப்போதும் அப்படித்தான் இருந்தான். அவன் 'முயற்சிப்பதுதான் முக்கியம்' என்று நம்பிய ஒரு வீரன். விளையாட்டு மைதானமாக இருந்தாலும் சரி, தொழில்நுட்ப உலகமாக இருந்தாலும் சரி, அவன் தன்னை எப்போதும் ஆயத்தப்படுத்திக் கொண்டான். அவனது இதயம் எப்போதும் விழிப்போடும், மற்றவர்களுக்கான அன்போடும் துடித்தது. அவனது கனிவான குணத்திற்கு ஒரு சிறந்த உதாரணம், அவனது தந்தை ஆலனின் 40-வது பிறந்தநாளின் போது, தன் தந்தையை இழந்துவிடுவோமோ என்ற ஒரு முதிர்ச்சியான பயத்தில், அந்த 12 வயதுச் சிறுவன் சிந்திய கண்ணீர். அது வெறும் அழுகை அல்ல; தன் தந்தையின் மீது அவன் வைத்திருந்த அளப்பரிய, விழிப்பான அன்பின் வெளிப்பாடு. அவன் தன் குடும்பத்தை அவ்வளவு ஆழமாக நேசித்தான். எப்போதும் விழிப்போடு அவர்களைக் கவனித்துக் கொண்டான்.
ஆலன் மற்றும் தாவோ... உங்கள் மகனை இழந்த இந்தத் துயரத்தின் நடுவே, உங்கள் மனதின் ஏதோ ஒரு மூலையில் ஒரு இருண்ட கேள்வி எழலாம்: 'நாங்கள் இன்னும் கவனமாக இருந்திருக்க வேண்டுமோ? எதையாவது செய்யத் தவறிவிட்டோமோ? அவனது உடல்நலக் குறைவை எங்களால் தடுக்க முடியாமல் போனது எங்கள் குற்றமா?' என்ற பாரம் உங்களை அறியாமல் உங்களை அழுத்தலாம்.
இன்று, ஆண்டவர் இயேசுவின் பெயரால் நான் உங்களுக்குச் சொல்கிறேன்: அந்தப் பாரத்தை உங்கள் இதயத்திலிருந்து தூக்கி எறியுங்கள். சீடர்கள் ஒருமுறை பார்வையற்ற ஒருவரைக் காட்டி, 'இவர் இப்படிப் பிறக்க யார் பாவம் செய்தது? இவரா, இவர் பெற்றோரா?' என்று கேட்டபோது, இயேசு மிகத் தெளிவாக, 'இவரும் பாவம் செய்யவில்லை, இவர் பெற்றோரும் பாவம் செய்யவில்லை' என்றார். ஆம், அன்பான பெற்றோரே, பெஞ்சமினின் நோய் உங்கள் தவறல்ல. நீங்கள் எதையும் தவறவிடவில்லை. நீங்கள் அவனுக்கு உலகின் மிகச் சிறந்த அன்பைக் கொடுத்தீர்கள். அவனது கடைசி மூச்சு வரை அவனை ஒரு பொக்கிஷமாகப் பாதுகாத்தீர்கள். நோய் என்பது இந்த உலகில் தற்செயலாக வரும் ஒரு புயல். அது இறைவனின் தண்டனையும் அல்ல, உங்கள் கவனக்குறைவும் அல்ல. உங்களை நீங்களே குற்றப்படுத்திக் கொள்ளாதீர்கள். நீங்கள் குற்றமற்றவர்கள் என்பதை உணர்ந்து, அமைதி அடையுங்கள்.
புனித மோனிக்கா தன் மகன் அகஸ்டினுக்காக முப்பது ஆண்டுகள் ஜெபித்தார். அவளது விழித்திருத்தல் வீண் போகவில்லை; அகஸ்டின் ஒரு பெரிய புனிதராக மாறினார். அதேபோல, நீங்கள் பெஞ்சமினுக்காகச் செய்த ஒவ்வொரு ஜெபமும், காட்டிய ஒவ்வொரு அன்பும் வீண் போகவில்லை. அவன் இன்று விண்ணகத்தில், அதே கனிவான புன்னகையோடு, புனித கார்லோ அகுத்திஸோடு (Saint Carlo Acutis) இணைந்து விண்ணக விருந்தில் (Banquet of Heaven) அமர்ந்திருக்கிறான். அங்கே அவனுக்கு நோயில்லை, வலியுமில்லை. அவன் இப்போது உங்களுக்காக விண்ணகத்தில் விழித்திருந்து பரிந்து பேசுகிறான்.
ரியான், என் அன்புத் தம்பியே... உன் அண்ணன் பென் உன்னோடு எப்போதும் இருக்கிறான். அந்த முகாம் கூடாரத்தின் முன்னால் அவன் தயாராக நின்றது போல, நீயும் உன் வாழ்வில் நம்பிக்கையோடு முன்னேறிச் செல்ல வேண்டும் என்று அவன் விரும்புகிறான். நீ சோர்ந்து போகும்போதெல்லாம், உன் அண்ணனின் அந்த விடாமுயற்சியையும், அவனது புன்னகையையும் நினைத்துக்கொள். நீ உன் பெற்றோருக்கு ஒரு பெரிய பலமாக இருக்க வேண்டும். உன் அண்ணனுக்காக நீ இன்னும் சிறப்பாக வாழ வேண்டும்.
இன்று தூரத்திலிருந்து இந்த வழிபாட்டில் கலந்துகொள்ளும் அனைத்துக் குடும்பங்களுக்கும், குறிப்பாகத் தங்கள் குழந்தைகளை இழந்து தவிக்கும் பெற்றோர்களுக்கும், நோயினால் அவதியுறும் சிறுவர்களுக்கும் நாங்கள் சொல்கிறோம்: நீங்கள் தனியாக இல்லை. கடவுளின் தேற்றுகின்ற கரம் உங்களைத் தாங்குகிறது.
இன்று நாம் இந்த வழிபாட்டை முடித்துக்கொண்டு நம் இல்லங்களுக்குத் திரும்பும்போது, ஒரு சிறிய காரியத்தை நம் இதயங்களில் ஏந்திச் செல்வோம். பென் அந்த முகாம் கூடாரத்தின் முன்னால் ஆயத்தமாக நின்றது போல, நாமும் நம் வாழ்வில் அன்பைச் செலுத்த எப்போதும் ஆயத்தமாக இருப்போம். இன்று உங்கள் குடும்பத்தில் உள்ள ஒருவருக்கு, அல்லது உங்களைச் சுற்றியுள்ள ஒருவருக்கு, எந்தப் பிரதிபலனும் எதிர்பாராமல் ஒரு சிறிய நற்செயலைச் செய்யுங்கள். ஒரு அன்பான வார்த்தையைப் பேசுங்கள். அதுவே நாம் பெஞ்சமினுக்குச் செய்யும் உண்மையான அஞ்சலி.
'ஆண்டவர் உண்மையுள்ளவர்; அவரே உங்களை இறுதிவரை உறுதியாக நிலைநிறுத்துவார்' என்ற பவுல் அடியாரின் வார்த்தைகள் உங்கள் இதயங்களில் என்றென்றும் ஒலிக்கட்டும்.
பெஞ்சமின் வோ, நீ இறைவனின் நித்திய ஒளியில் இளைப்பாறு. உனது அன்பு எங்களை என்றும் வழிநடத்தட்டும்.
ஆமென்.
For the intentions entrusted to Ben on our prayer wall:
🕯 பிரார்த்தனைச் சுவரில் உங்கள் சொந்தப் பிரார்த்தனையை ஏற்றவும் →
மீட்பரின் கட்டளையால் கற்பிக்கப்பட்டு, திவ்விய போதனையால் உருப்பெற்று, நாம் துணிந்து சொல்கிறோம்:
விண்ணுலகில் இருக்கும் எங்கள் தந்தையே, உமது பெயர் தூயதெனப் போற்றப்பெறுக! உமது ஆட்சி வருக! உமது திருவுளம் விண்ணுலகில் நிறைவேறுவது போல, மண்ணுலகிலும் நிறைவேறுக! எங்கள் அன்றாட உணவை இன்று எங்களுக்குத் தாரும். எங்களுக்கு எதிராகக் குற்றம் செய்வோரை நாங்கள் மன்னிப்பது போல, எங்கள் குற்றங்களை மன்னியும். எங்களைச் சோதனைக்கு உட்படுத்தாதேயும், தீமையிலிருந்து எங்களை விடுவித்தருளும். ஆமென்.
அமைதியை அருளும் நம் ஆண்டவர் இயேசு கிறிஸ்து, உங்கள் துயரங்கள் அனைத்தையும் போக்கி, உங்களுக்குத் தம் விண்ணக அமைதியையும் ஆறுதலையும் தருவாராக. தந்தை, மகன், தூய ஆவியாரின் ஆசி உங்கள் அனைவரோடும் என்றும் இருப்பதாக. ஆமென்.
✝ May almighty God bless you: the Father, and the Son, and the Holy Spirit. Amen.