เดชะพระนามพระบิดา และพระบุตร และพระจิต อาเมน ขอพระหรรษทานและสันติสุขจากพระเจ้าสถิตอยู่กับพี่น้องทุกคนในวันนี้
ข้าแต่พระเจ้า ขอทรงเมตตาเทอญ ข้าแต่พระคริสตเจ้า ขอทรงเมตตาเทอญ ข้าแต่พระเจ้า ขอทรงเมตตาเทอญ
พี่น้องที่รักในพระคริสตเจ้า... ในบทอ่านแรกวันนี้ นักบุญเปาโลได้ใช้ภาพพจน์ที่เรียบง่ายแต่ทรงพลังอย่างยิ่ง ท่านกล่าวว่า 'ข้าพเจ้าปลูก อปอลโลรดน้ำ แต่พระเจ้าทรงบันดาลให้เติบโต' ... พี่น้องครับ ลองหยุดคิดถึงถ้อยคำนี้ดูสักนิด... ในโลกที่เรามักจะพยายามควบคุมทุกอย่าง พยายามวางแผนทุกขั้นตอน เพื่อให้ผลลัพธ์ออกมาสมบูรณ์แบบที่สุด เปาโลกำลังเตือนเราถึงความจริงที่ยิ่งใหญ่ว่า เราเป็นเพียงผู้ร่วมงาน... เราเป็นเพียงผู้หว่านและผู้รดน้ำ... แต่ชีวิต การเติบโต และจุดหมายปลายทางนั้น อยู่ในพระหัตถ์ของพระผู้สร้างเพียงผู้เดียว...
วันนี้ เป็นเวลาสองเดือนแล้วนับตั้งแต่ Benjamin Vo หรือ 'เบน' ของเราได้เดินทางกลับไปสู่บ้านแท้นิรันดร์... สองเดือนที่ความเงียบงันในบ้านอาจจะยังคงเป็นเสียงที่ดังที่สุด... พ่อรู้ว่าสำหรับคุณพ่ออาลันและคุณแม่เถา หัวใจของท่านอาจจะยังคงเต็มไปด้วยคำถามที่ไม่มีวันจบสิ้น... โดยเฉพาะในยามค่ำคืนที่ความเหงาเข้าจู่โจม... ท่านอาจจะเคยเห็นภาพของเบนจามินในความฝัน เหมือนที่คุณพ่ออาลันเคยฝันเห็นเบนในชุดเสื้อยืดสีขาว กางเกงยีนส์สีเทา และหมวกแก๊ปสีแดง... เบนที่ดูสูงใหญ่ แข็งแรง และยิ้มแย้ม... ภาพเหล่านั้นไม่ใช่เรื่องบังเอิญ แต่มันคือแสงสว่างที่พระเจ้าทรงประทานให้เพื่อบอกว่า 'ลูกของท่านปลอดภัยแล้ว' ...
พ่ออยากพูดกับท่านทั้งสองอย่างตรงไปตรงมาและอ่อนโยนที่สุด... ในความโศกเศร้าที่หนักหน่วงนี้ ปีศาจมักจะพยายามหว่านเมล็ดพันธุ์แห่งความสงสัย... มันมักจะกระซิบถามในใจของพ่อแม่ว่า 'เราพลาดตรงไหนหรือเปล่า?' ... 'ถ้าเราทำอย่างนั้น หรือไม่ทำอย่างนี้ ผลลัพธ์จะเปลี่ยนไปไหม?' ... พ่อขอประกาศความจริงของพระเจ้าแก่ท่านในวันนี้เหมือนที่พระเยซูเจ้าตรัสถึงชายตาบอดว่า 'ไม่ใช่ชายคนนี้หรือพ่อแม่ของเขาที่ทำบาป' ... ความเจ็บป่วยและการจากไปของเบนจามิน ไม่ใช่ความผิดของท่านเลยแม้แต่น้อย... ไม่มีสิ่งใดที่ท่านทำพลาดไป... ไม่มีใครสามารถป้องกันสิ่งที่เกิดขึ้นได้... ขอให้ท่านวางก้อนหินแห่งความรู้สึกผิดที่ท่านแบกไว้มานานแสนนานนี้ลงเถิด... ท่านได้รักเบนจามินอย่างดีที่สุดเท่าที่พ่อแม่คนหนึ่งจะทำได้... และความรักนั้นคือสิ่งที่พระเจ้าพอพระทัยที่สุด...
เบนจามินเป็นเด็กที่พิเศษมาก... พ่อนึกถึงภาพที่เขาในวัยเด็กกำลังทรงตัวอยู่บนโฮเวอร์บอร์ดในขณะที่มือหนึ่งจับแฮนด์สกู๊ตเตอร์อย่างคล่องแคล่ว... สวมหมวกกันน็อกสีดำใบเท่และมีรอยยิ้มที่มุ่งมั่น... เขาเป็นเด็กที่เต็มไปด้วยความอยากรู้อยากเห็น... ความสนใจของเขาไม่ได้จำกัดอยู่แค่ในห้องเรียน... เขาสามารถเข้าใจระบบคลาวด์ AWS ที่ซับซ้อนได้เหมือนกับที่เขาเข้าใจความฝันของเขา... เขาเคยบอกป๋าและม้าด้วยความตื่นเต้นเกี่ยวกับ 'Con Chim Airlines' สายการบินในจินตนาการที่เขาวาดฝันไว้... ทุกครั้งที่เขาพูดถึงมัน เขามักจะหัวเราะคิกคักด้วยความสุข... ความใสซื่อนั้นคือหัวใจของเบนจามิน... หัวใจที่รู้จักฝันและรู้จักรัก...
ในพระวรสารวันนี้ เราเห็นพระเยซูเจ้าเสด็จเข้าไปในบ้านของซีโมน... ทรงพบกับแม่ยายของเขาที่กำลังป่วยหนัก... พระองค์ทรงทำสิ่งที่เรียบง่ายแต่ทรงพลัง คือการ 'ยืนอยู่เหนือเขา' และ 'ตำหนิไข้' ... แล้วไข้ก็จากไป... พี่น้องครับ ในยามที่เราอ่อนแอที่สุด ในยามที่เรานอนไม่หลับเพราะความกังวลหรือความโศกเศร้า... พระเยซูเจ้าทรงยืนอยู่เหนือเราเช่นกัน... พระองค์ทรงรู้จักความเจ็บปวดของเรา... พระองค์ทรงรู้ว่าความสูญเสียมันหนักหน่วงเพียงใด... และพระองค์ทรงเชิญชวนให้เราวางความกังวลนั้นไว้ในพระหัตถ์ของพระองค์...
เบนจามินเองก็เป็นเด็กที่มีหัวใจแห่งการให้... พ่อนึกถึงเรื่องราวที่เขาเคยเสนอตัวจะมอบเงินในกระปุกออมสินทั้งหมดเพื่อช่วยคุณลุงวิลเลียม... แม้ในที่สุดเขาจะไม่ได้ทุบกระปุกนั้นจริงๆ แต่นั่นไม่ใช่ประเด็นสำคัญ... ประเด็นคือ 'ความตั้งใจ' ... เบนจามินเป็นคนที่มีหัวใจพร้อมที่จะสละทุกอย่างเพื่อคนที่เขารัก... นี่คือจิตตารมณ์ของพระคริสตเจ้าที่เปาโลกล่าวถึง... หัวใจที่รู้จักให้ก่อนที่จะถูกขอ... หัวใจที่มองเห็นความเจ็บปวดของคนอื่นมากกว่าความต้องการของตัวเอง...
ไรอัน น้องชายที่รัก... พ่อรู้ว่าหนูคิดถึงพี่เบนมากแค่ไหน... การสูญเสียพี่ชายที่เป็นทั้งเพื่อนและแบบอย่างนั้นมันเจ็บปวด... แต่ขอให้หนูรู้ว่า 'พระจิตของพระคริสตเจ้า' ที่สถิตในตัวพี่เบน ก็สถิตอยู่ในตัวหนูเช่นกัน... เมื่อหนูเติบโตขึ้น เมื่อหนูตั้งใจเรียน หรือแม้แต่เมื่อหนูยิ้มให้กับโลกนี้... หนูไม่ได้ทำเพียงลำพัง... พี่เบนยังคงอยู่เคียงข้างหนู... ความเข้มแข็งของหนูคือของขวัญที่งดงามที่สุดที่หนูจะมอบให้ป๋าและม้าได้...
พี่น้องที่รัก... ชีวิตของเราแต่ละคนเปรียบเสมือนสนามที่พระเจ้าทรงหว่านเมล็ดพันธุ์แห่งความรักลงไป... แม้เบนจามินจะจากไปก่อนวัยอันควร แต่ชีวิตของเขาก็ได้ผลิตผลที่งดงาม... ความรักของเขายังคงหลั่งไหลอยู่ในโลกนี้อย่างเงียบเชียบ... เหมือนน้ำสะอาดจากบ่อน้ำที่ก่าเมาที่ถูกสร้างขึ้นในนามของเขา... น้ำที่ไหลรินเพื่อดับกระหายของผู้ยากไร้คือภาพจำลองของชีวิตเบนจามิน... ชีวิตที่แม้จะสั้น แต่ก็เป็นพรแก่ผู้อื่นอย่างมหาศาล...
ก่อนจะจบการแบ่งปันนี้ พ่ออยากให้ท่านนำสิ่งนี้กลับไปคิด... พระเจ้าไม่ได้ทรงลืมท่าน... ในความแห้งแล้งของความโศกเศส ท่านสามารถกระหายหาพระองค์ได้... และพระองค์จะทรงเป็นน้ำพุที่ไม่มีวันเหือดแห้ง... เบนจามินไม่ได้จากไปไกล... เขาแค่บินไปสู่ท้องฟ้าที่กว้างใหญ่กว่าที่เขาเคยใฝ่ฝัน... เขาอยู่ในอ้อมกอดของพระบิดา... และเขาฝากบอกผ่านรอยยิ้มและความทรงจำที่แสนดีว่า 'ไม่ต้องห่วงนะครับ... ผมเฝ้ามองป๋า ม้า และไรอันอยู่เสมอ' ...
ขอให้ท่านวางใจในพระเจ้า... ปล่อยวางความรู้สึกผิด... และใช้ชีวิตที่เหลืออยู่ด้วยความหวังที่ว่า วันหนึ่งเราทุกคนจะได้พบกันอีกครั้งในงานเลี้ยงนิรันดร์ที่ไม่มีวันสิ้นสุด... ขอให้ท่านจดจำเบนจามินในฐานะเด็กชายผู้ยิ้มแย้ม ผู้ที่รักการบิน และผู้ที่มีหัวใจกว้างขวางเกินกว่าตัว... ขอพระเจ้าประทานสันติสุขแก่ทุกท่าน... อาเมน
For the intentions entrusted to Ben on our prayer wall:
เราวอนขอตามพระบัญชาของพระผู้กอบกู้ และตามคำสั่งสอนจากพระญาณของพระองค์ เราจึงบังอาจกล่าวว่า
ข้าแต่พระบิดาของข้าพเจ้าทั้งหลาย พระองค์สถิตในสวรรค์ พระนามพระองค์จงเป็นที่สักการะ พระอาณาจักรจงมาถึง พระประสงค์จงสำเร็จในแผ่นดินเหมือนในสวรรค์ โปรดประทานอาหารประจำวันแก่ข้าพเจ้าทั้งหลายในวันนี้ โปรดประทานอภัยบาปแก่ข้าพเจ้า เหมือนข้าพเจ้าให้อภัยแก่ผู้อื่น โปรดช่วยข้าพเจ้าไม่ให้แพ้การประจญ แต่โปรดช่วยให้พ้นจากความชั่วร้าย อาแมน
ขอพระเจ้าผู้ทรงเป็นบ่อเกิดแห่งความหวัง ประทานสันติสุขและกำลังใจแก่ท่านทั้งหลายตลอดไป อาเมน
✝ May almighty God bless you: the Father, and the Son, and the Holy Spirit. Amen.