E martë e Javës së Njëzet e Parë gjatë Vitit

Imagjinoni për një çast një filxhan të thjeshtë që qëndron mbi tavolinën e bukës. Mund të jetë një filxhan i bukur, i lyer me ngjyra të gjalla, mbase me një vizatim të një avioni apo të një zogu, ashtu siç i pëlqente Benit. Nga jashtë duket i përsosur. Por, çfarë vlere ka bukuria e jashtme nëse brenda tij ka mbeturina apo papastërti?

Në Ungjillin e sotëm, Jezusi përdor këtë imazh shumë konkret të enëve të kuzhinës për të na folur për diçka shumë më të thellë: për zemrën njerëzore. Ai u thotë skribëve dhe farisenjve se ata janë të zënë me pastrimin e jashtëm, me rregullat që shihen, por kanë harruar atë që peshon më shumë: drejtësinë, mëshirën dhe besnikërinë.

Sot bëhen rreth dy muaj që kur Benjamin Vo u largua nga kjo botë. 13 qershori duket sikur ishte dje, por edhe sikur ka ndodhur në një jetë tjetër. Dy muaj janë një kohë e vështirë. Zhurma e parë e ngushëllimeve ka filluar të fashitet. Miqtë janë kthyer në punët e tyre. Por për ju, Alan, Thao dhe Ryan, shtëpia vazhdon të ketë atë heshtjen që peshon. Filxhani i Benit mund të jetë aty, në vendin e tij, por dora e tij e butë nuk e mban më.

Duhet ta themi të vërtetën përpara se të kërkojmë ngushëllim: mungesa e tij është një plagë që nuk mbyllet me kalimin e ditëve. Përkundrazi, ndonjëherë dhimbja bëhet më e mprehtë sepse kuptojmë se kjo nuk është një ëndërr nga e cila do të zgjohemi. Është realiteti i një karrigeje të zbrazët përpara një kompjuteri ku dikur shkruheshin kode gjeniale dhe ku lindnin ëndrrat për 'Con Chim Airlines'.

Por dëgjoni me vëmendje fjalët e Jezusit: 'Pastroni më parë brendësinë e filxhanit'.

Ky imazh i 'brendësisë' na tregon se kush ishte vërtet Benjamin. Bota mund të shihte një djalë brilant, një 'fotokopje' të babait të tij, një mendje që zgjidhte matematikën e klasës së tetë kur ishte ende në të katërtën. Bota shihte sukseset e tij në badminton dhe pasionin e tij për mjediset AWS dhe infrastrukturën cloud. Kjo ishte 'e jashtmja' e mrekullueshme e jetës së tij. Por ajo që e bënte Benin vërtet të shenjtë në sytë e Hyjit ishte 'brendësia' e filxhanit të tij.

Brenda Benit kishte një pastërti që rrallë gjendet. Mendoni për atë moment kur ai, vetëm 15 vjeç, pa asnjë shtysë, u ofrua të jepte të gjithë arkën e tij të kursimit për të ndihmuar xhaxhain e tij William. Ai nuk e theu arkën, nuk pati nevojë, por oferta ishte aty. Ajo ishte 'mëshira dhe besnikëria' për të cilat flet Jezusi. Nuk ishte një akt për t'u dukur, ishte një lëvizje e pastër e shpirtit.

Beniamini nuk kishte nevojë të pastronte brendësinë e tij me mundim, sepse ai e mbante atë të pastër përmes dashurisë. Ai ishte një djalë që buzëqeshte pa sforcim. Ai ishte dritë për prindërit e tij. Kur Jezusi thotë se duhet të kujdesemi për gjërat që peshojnë më shumë, Ai po flet pikërisht për atë lloj dashurie që Ben kishte për familjen e tij, për atë respekt të thellë që tregonte ndaj mësuesve dhe për atë ndjeshmëri që e bënte të qante nga frika se mos humbiste babanë e tij.

Sot, Shën Pali në leximin e parë na jep një porosi të fuqishme: 'Qëndroni të fortë dhe mbajini traditat që keni mësuar'.

Alan dhe Thao, unë e di që 'të qëndrosh i fortë' tingëllon si një mal i pamundur për t'u ngjitur tani. Si mund të qëndrosh i fortë kur zemra të është thyer në mijëra thërrime? Por Pali shton diçka: 'Zoti ynë Jezu Krisht dhe Hyji, Ati ynë, që na deshi dhe na dha një ngushëllim të amshuar dhe një shpresë të mirë përmes hirit, i ngushëlloftë zemrat tuaja'.

Ngushëllimi që jep Zoti nuk është si ai i botës. Bota na thotë 'do të kalojë', por Zoti na thotë 'Unë jam me ju në mes të kësaj dhimbjeje'.

Në këta dy muaj, ndoshta keni kaluar netë të gjata duke pyetur veten: 'Pse? A mund të kishim bërë diçka ndryshe?'. Ju lutem, hiqeni këtë barrë nga shpirti juaj. Kur dishepujt e pyetën Jezusin për vuajtjen, Ai u përgjigj qartë: nuk është faji i askujt. Sëmundja nuk është një ndëshkim dhe vdekja nuk është një dështim i kujdesit tuaj. Ju keni qenë prindër të mrekullueshëm. Ju i keni dhënë Benit një botë plot aventura, nga Tokyo në Lourdes, nga kodimi te fluturimet që ai i donte aq shumë. Ai u largua nga kjo botë i rrethuar nga një dashuri që shumë njerëz nuk e njohin në një jetë të tërë. Ju nuk keni humbur asgjë; ju keni dhënë gjithçka.

Kthesa e këtij mesazhi vjen te shpresa. Jezusi thotë: 'Pastroni brendësinë... që edhe e jashtmja të jetë e pastër'. Benjamin tani është plotësisht i pastër, plotësisht i shëruar, plotësisht i ndritshëm. Ai nuk është më i kufizuar nga trupi që vuante. Ai tani fluturon më lart se çdo Boeing 737 që ka parë në 'airport spotting'. Ai është në atë 'Banquet të Qiellit' bashkë me Shën Karlo Acutis, duke parë arkitekturën e vërtetë të universit, atë që asnjë kod kompjuterik nuk mund ta përshkruajë plotësisht.

Ryan, vëllai im i vogël, ti që ishe shoku i tij më i mirë. Kur sheh një zog që fluturon apo kur dëgjon zhurmën e një avioni në qiell, mos mendoni se Ben është larg. Ai është pjesë e asaj 'shprese të mirë' që na premton Pali. Ai po të vështron dhe dëshiron që ti të vazhdosh të rritesh me të njëjtën mirësi që kishte ai. Dashuria e tij për ty nuk ka ndryshuar; ajo thjesht është bërë e amshuar.

Sot, ne jemi të ftuar të shikojmë brenda 'filxhanit' të jetës sonë. Çfarë ka mbetur aty? A ka zemërim? A ka fajësi? A ka dëshpërim?

Le të lejojmë hirin e Zotit ta pastrojë atë brendësi. Le të mbushim zemrat tona me 'mëshirë dhe besnikëri', ashtu siç bëri Ben. Dashuria e Benit vazhdon të rrjedhë, ashtu si uji i pastër i atij pusi në Cà Mau që mban emrin e tij. Ai pus është një shenjë konkrete se jeta e një djaloshi 15-vjeçar mund të vazhdojë të japë jetë edhe kur ai nuk është më fizikisht mes nesh.

Unë po ju flas juve që jeni këtu, dhe juve që na dëgjoni nga larg, mbase duke mbajtur në krahë një fëmijë që vuan, apo duke qarë në heshtje për një humbje të ngjashme. Zoti ju sheh. Ai nuk është i largët. Ai është Ati që 'na dha një ngushëllim të amshuar'.

Benjamin Đại Dương Vo, emri yt do të thotë 'Oqean i Madh'. Dhe vërtet, dashuria që ti la pas është si një oqean — e pafundme, e thellë dhe gjithmonë në lëvizje.

Çfarë mund të mbajmë me vete sot kur të dalim nga kjo derë?

Zgjidhni një gjë të vogël. Mos u mundoni të zgjidhni të gjitha problemet e botës. Sot, bëni një akt mëshire të fshehtë. Ndoshta një telefonatë për dikë që është vetëm, ndoshta një lutje për një fëmijë në spital, ndoshta thjesht një buzëqeshje ndaj dikujt që duket i trishtuar. Bëjeni këtë për të mbajtur 'brendësinë e filxhanit' tuaj të pastër. Bëjeni këtë në kujtim të Benit, djalit që donte të jepte gjithçka që kishte në arkën e tij të vogël.

Zoti ju dhëntë forcë të qëndroni firmë në besim. Ben po ju pret në dritë, dhe deri atëherë, ai do të jetë engjëlli që ju shoqëron në çdo hap.

Paqja e Krishtit, që tejkalon çdo kuptim, i ruajtë zemrat tuaja.

Amen.