Në emër të Atit e të Birit e të Shpirtit të Shenjtë. Amen. Paqja e Zotit tonë Jezu Krisht, drita e të cilit ndriçon çdo errësirë, qoftë gjithmonë me ju.
O Zot, që u shpërfytyrove në malin e shenjtë për të na treguar lavdinë tënde, kije mëshirë për ne. O Krisht, që na thërret të dëgjojmë zërin tënd e të mos kemi frikë, kije mëshirë për ne. O Zot, që na udhëheq përmes errësirës drejt dritës sate të amshuar, kije mëshirë për ne.
“Zot, është mirë që jemi këtu!”…
Sa fjalë e çiltër dhe spontane që i doli nga zemra Shën Pjetrit në majën e malit të Taborit! Dishepujt panë diçka që ia kalonte çdo imagjinate njerëzore. Fytyra e Jezusit shndriste si dielli dhe rrobat e Tij u bënë të bardha si drita. Në atë çast, Qielli u hap dhe u dha atyre një pamje të shkurtër të lavdisë së amshuar — një dritë që do t'u shërbente si llambë në natën e pasionit e të kryqit.
E te leximi i dytë, Shën Pjetri na kujton se kjo dritë nuk është një përrallë e thurur me mjeshtëri, por një e vërtetë e jetuar: një llambë që ndriçon në një vend të errët, deri sa të agojë dita e të lindë ylli i mëngjesit.
A nuk kemi nevojë edhe ne sot për këtë dritë shprese, teksa ecim përmes luginës së pikëllimit?…
Sot bëhen shtatë javë që kur Benjamin Vo u ngjit në shtëpinë e Atit Qiellor.
Kur mendojmë për Beniaminin, na vjen në mendje ajo magjepsje e tij e bukur me qiellin dhe fluturimin. Ben ishte një djalë me një shpirt aq të hapur ndaj mrekullive të botës. Ai e donte qiellin, vështronte me kuriozitet avionët që ngjiteshin lart dhe qeshte me atë gëzim aq të çiltër e fëmijëror kur imagjinonte linjën e tij ajrore “Con Chim Airlines”. Për Beniaminin, qielli nuk ishte thjesht diçka e largët, por një hapësirë e pafundme zbulimi e gëzimi.
Ajo buzëqeshje e tij rrezatuese ishte si një pasqyrë e Vogël e kësaj drite që kremtojmë sot.
Në Ungjill, kur dishepujt ranë përdhe nga frika përballë resë supreme, Jezusi nuk i la të vetmuar. Ai u afrua, i preki lehtë dhe u tha: “Çohuni dhe mos kini frikë!” Kur ngritën sytë, panë vetëm Jezusin.
I dashur Alan, e dashur Thao, e ti i shtrenjti Ryan… në këtë kohë ku malli e pikëllimi peshojnë rëndë, Krishti po afrohet sot pranë jush me të njëjtën butësi. Ai po ju prek lehtë e po ju thotë: “Çohuni, mos kini frikë.” Benjamin Vo sot nuk po vuan më. Ai ka mbërritur në atë mal të shenjtë të dritës së pashanshme, ku sheh Jezusin ballë për ballë në një gëzim që nuk përfundon kurrë.
E për të gjithë ju që na ndiqni nga larg — veçanërisht fëmijët që po vuajnë në spitale dhe familjet që mbajnë një kryq të rëndë silenci — le të gjejmë ngushëllim te kjo dritë e Transfigurimit. Krishti nuk na lë kurrë në errësirë.
Sot Benjamin pushon i sigurt në Gostinë Qiellore, pranë Shën Karlo Acutis dhe Nënës Mari. Le të ecim përpara me besim, duke mbajtur sytë nga qielli, deri sa ajo ditë e amshuar të agojë për të gjithë ne. Amen.
For the intentions entrusted to Ben on our prayer wall:
Të udhëhequr nga urdhërimi i Shëlbuesit dhe të formuar nga mësimi hyjnor, guxojmë të themi:
Ati ynë, që je në qiell, u shenjtëroftë emri yt; ardhtë mbretëria jote; u bëftë vullnesa jote si në qiell ashtu në tokë. Bukën tonë të përditshme na e jep sot; na i fal fajet tona, si i falim ne fajtorët tanë; e mos na lër të biem në tundim, por na liro prej së keqes. Amen.
Zoti ju bekoftë dhe ju ruajtë. Ai bëftë që fytyra e Tij të ndriçojë mbi ju dhe t'ju japë paqen e Tij. Në emër të Atit, e të Birit, e të Shpirtit të Shenjtë. Amen.
✝ May almighty God bless you: the Father, and the Son, and the Holy Spirit. Amen.