Në emër të Atit, e të Bilit, e të Shpirtit të Shenjtë. Paqja e Zotit qoftë me ju në këtë ditë ku kujtojmë Shën Klarën, e cila e kërkoi Krishtin me një zemër të thjeshtë e të pastër.
Zot, Ti që i thërret të vegjlit pranë vetes: ki mëshirë për ne. Krisht, Ti që e bën fjalën tënde më të ëmbël se mjalti: ki mëshirë për ne. Zot, Ti që nuk dëshiron të humbasë asnjë nga të vegjlit e tu: ki mëshirë për ne.
“Kush është më i madhi në Mbretërinë e Qiellit?”…
Dishepujt i bëjnë Jezusit një pyetje që zbulon mendësinë njerëzore: ata mendojnë për pushtet, për tituj, për madhështi. Por Jezusi bën diçka të papritur. Ai thërret një fëmijë të vogël, e vendos në mes të tyre dhe thotë: “Nëse nuk ktheheni e të bëheni si fëmijët, nuk do të hyni në Mbretërinë e Qiellit.”
Sa transformues është ky imazh! Për Zotin, madhështia nuk matet me atë që bota vlerëson, por me thjeshtësinë, pastërtinë dhe besimin e çiltër të një fëmije. Dhe Jezusi shton diçka që na prek thellë sot: “Engjëjt e tyre në qiell shohin gjithmonë fytyrën e Atit tim që është në qiell.”
Te leximi i parë, profeti Ezekiel merr një mbështjellës me shkrime ku ishin shkruar vajtime e hidhërime. Por kur ai e ha atë me bindje, ai bëhet “më i ëmbël se mjalti në gojë.” Kjo është e vërteta e madhe e fesë sonë: edhe në mes të pikëllimit më të thellë, prania e Zotit sjell një ngushëllim që e kapërcen çdo hidhërim.
A nuk e shohim këtë dritë fëmijërore edhe te jeta e Benjamin Vo?…
Sot bëhen tetë javë nga dita kur Beniamini u thirr në shtëpinë e Atit Qiellor.
Kur mendojmë për Benin, na vjen në mendje ajo thjeshtësi e ëmbël që rrezatonte prej tij. Edhe pse kishte një mendje jashtëzakonisht të mprehtë, Ben ruante gjithmonë një gëzim aq të çiltër e fëmijëror. Kujtojmë ato momente të zakonshme e të ngrohta familjare — si ato ditë zbavitëse kur ai dhe vëllai i tij Ryan, të mbështjellë ngrohtë me kapuçat e dimrit, mbanin me krenari e lojë targat e vogla me emrat e tyre në dyqan, pranë nënës së tyre. Kjo ishte bukuria e Beniaminit: gëzimi për gjërat e thjeshta, dashuria për familjen, dhe ajo zemër e brishtë që dinte të dhuronte vetëm mirësi.
Jezusi na garanton sot në Ungjill se “nuk është vullneti i Atit tuaj që të humbasë asnjë nga këta të vegjël.” Benjamin Vo nuk është i humbur. Ai është i sigurt pranë Atit Qiellor, ku engjëjt e tij e shohin Zotin ballë për ballë.
I dashur Alan, e dashur Thao, e ti i shtrenjti Ryan… për tezet, xhaxhallarët dhe të gjithë që e donit aq shumë: në këtë tetëjavor malli, le të gjejë zemra juaj ngushëllim te këto fjalë të Krishtit. Beniamini nuk po ju harron; ai ju mbron nga Qielli me të njëjtën dashuri të çiltër.
E për të gjithë ju që na ndiqni nga larg — veçanërisht fëmijët që po kalojnë sprova e vuajtje dhe secila familje që po mban një kryq të rëndë — le të kujtojmë se Zoti i kërkon të gjithë të vegjlit e Tij me një dashuri që nuk mposhtet kurrë.
Sot Ben pushon i lumtur në Gostinë Qiellore, pranë Shën Klarës, Shën Karlo Acutis dhe Nënës Mari. Le të ecim përpara me besim e shpresë. Amen.
For the intentions entrusted to Ben on our prayer wall:
Të udhëhequr nga urdhërimi i Shëlbuesit dhe të formuar nga mësimi hyjnor, guxojmë të themi:
Ati ynë, që je në qiell, u shenjtëroftë emri yt; ardhtë mbretëria jote; u bëftë vullnesa jote si në qiell ashtu në tokë. Bukën tonë të përditshme na e jep sot; na i fal fajet tona, si i falim ne fajtorët tanë; e mos na lër të biem në tundim, por na liro prej së keqes. Amen.
Zoti na bekoftë, na ruajë nga çdo e keqe dhe na udhëheqtë në jetën e amshuar. Amen.
✝ May almighty God bless you: the Father, and the Son, and the Holy Spirit. Amen.