Përkujtimi i Shën Agostinit, Ipeshkëv dhe Doktor i Kishës

Nëse ndalemi për një çast dhe vështrojmë jetën tonë, shpesh na duket se gjithçka është një rrjetë e ndërlikuar planesh, qëllimesh dhe pritshmërish. Ne ndërtojmë, planifikojmë, studiojmë dhe shpresojmë. Benjamin Vo, djaloshi ynë i mrekullueshëm, ishte një mjeshtër i këtij planifikimi. Ai nuk ishte thjesht një djalë që luante me kompjuterë; ai ishte një arkitekt i vogël i së ardhmes. Kur mendoj për Benin, e imagjinoj atë të përqendruar, me sytë e tij të ndritshëm, duke shqyrtuar infrastrukturën cloud apo duke shkruar kode me një saktësi që linte pa frymë edhe të rriturit. Ai kishte një mendje që kërkonte logjikën, që donte të kuptonte se si funksionon bota – nga mjediset AWS deri te lartësia e një avioni Boeing 737 që ngrihej mbi re.

Por sot, Ungjilli na sjell një histori që duket se thyen çdo logjikë njerëzore. Parabola e dhjetë virgjërave që presin dhëndrin në mesnatë. Pesë ishin të urta, pesë ishin të pamenda. Dhe ndryshimi mes tyre nuk ishte inteligjenca, as aftësia për të koduar, as shpejtësia për të zgjidhur probleme matematikore. Ndryshimi ishte vaji. Vaji që mban dritën ndezur kur nata zgjatet më shumë se sa kemi parashikuar. Vaji që nuk mund të huazohet në çastin e fundit.

Sot, kur bëhen dy muaj që kur Beniamini u largua nga kjo botë, kjo natë duket e gjatë. Për ju, Alan dhe Thao, kjo heshtje në shtëpi është nata për të cilën flet Ungjilli. Është ajo koha kur pritja bëhet e rëndë. Ju keni qenë prindër që keni mbajtur llambat ndezur me gjithë forcën tuaj. Keni udhëtuar nëpër botë, keni kërkuar shërim, keni qenë krah për krah me Benin në çdo betejë. Dhe tani, në këtë heshtje, mund të ndjeni tundimin për të pyetur: 'A kishim mjaft vaj? A humbëm diçka?'.

Dua t'ju them diçka që duhet ta dëgjoni thellë në zemrat tuaja: Ju nuk keni humbur asgjë. Ju keni qenë prindër të përkryer. Sëmundja nuk është një dështim i kujdesit tuaj, dhe vdekja nuk është një ndëshkim për ndonjë mungesë. Siç thotë Shën Pali në leximin e parë, 'dobësia e Hyjit është më e fortë se forca e njerëzve'. Në këtë dobësi të madhe, në këtë humbje të pamatë, Zoti nuk ju akuzon. Ai ju përqafon. Ju nuk keni nevojë të blini vaj nga tregtarët; dashuria juaj për Benin ishte dhe mbetet vaji i pastër që e mbajti shpirtin e tij të ndritshëm deri në momentin kur ai kaloi te Dhëndri i vërtetë.

Le të ndalemi te një imazh i vogël, një nga ato momente që e përkufizojnë Benin më mirë se çdo arritje akademike. Ju kujtohet kur ai dëgjoi për vuajtjen e xhaxhait të tij William? Ai, një djalë pesëmbëdhjetëvjeçar, pa asnjë nxitje, ofroi të gjithë arkën e tij të kursimit. Ai nuk e theu atë, nuk e zbrazi, nuk pati nevojë. Por ajo ofertë ishte e vërteta e tij. Ishte një zemër që ishte gati të zbrazej për tjetrin. Kjo është ajo 'urtia' për të cilën flet Jezusi. Nuk është urtia e atyre që llogarisin fitimet, por urtia e atyre që dinë të duan. Beni nuk ishte një 'virgjër e pamend'; ai ishte një djalë i mbushur me vajin e dashurisë së pastër.

Shën Agostini, të cilin e kujtojmë sot, e kaloi gjithë jetën e tij duke kërkuar atë që i jep kuptim gjithçkaje. Ai thoshte: 'Zemra jonë është e shqetësuar derisa të gjejë prehje tek Ti'. Beni, në kuriozitetin e tij të pafund, në pasionin e tij për 'Con Chim Airlines', në atë mënyrë si buzëqeshte kur fliste për avionët, ai ishte në kërkim të kësaj prehjeje. Tani, ai e ka gjetur. Ai nuk është më duke pritur në mesnatë. Ai është tashmë në dasmë. Ai është në Banquetin e Qiellit, bashkë me Shën Karlo Acutis, duke parë atë që ne mund ta shohim vetëm përmes një pasqyre të errët.

Ryan, vëllai im i vogël, ti që ishe shoku i tij i pandarë në çdo lojë dhe në çdo aventurë. Kur ndjen boshllëkun e vëllait tënd, kujtohu se Beni nuk ka ikur vërtet. Ai është si vaji në llambë; ai vazhdon të japë dritë përmes kujtimeve të tua, përmes mirësisë që ti do të tregosh në jetë. Ai të shikon nga lart dhe dëshiron që ti të vazhdosh të mësosh, të vazhdosh të luash, të vazhdosh të jesh i lumtur. Ti je trashëgimia e tij më e bukur.

Shpesh, ne mendojmë se duhet të jemi të fortë, të mençur, të aftë për të zgjidhur gjithçka. Por Shën Pali na thotë sot: 'Hyji zgjodhi të marrët e botës për t'i turpëruar të urtët'. Ndoshta në sytë e botës, një jetë e shkurtër duket si një dështim i planit. Por në sytë e Hyjit, ajo është një kryevepër. Beni nuk u 'ndërpre'; ai u plotësua. Ai e mbaroi garën e tij me një buzëqeshje dhe një zemër të pastër.

Alan dhe Thao, mos e lini fajësinë të zërë vendin e dashurisë në shtëpinë tuaj. Kur të zgjoheni nesër në mëngjes, kur të shihni karrigen e tij, mos thoni: 'Çfarë humba?'. Thoni: 'Çfarë dhurate pata!'. Ju keni qenë prindërit e një engjëlli. Ju keni qenë dëshmitarët e një shpirti që i përkiste qiellit që në fillim. Pusi i ujit në Cà Mau, që mban emrin e tij, është shenja e gjallë se dashuria e tij vazhdon të rrjedhë. Ai po shuan etjen e të varfërve, ashtu siç ai vetë ishte një burim freskie për ju.

Sot, kur të dalim nga kjo lutje, mos kërkoni të bëni gjëra të mëdha. Bëni diçka të vogël, por plot dashuri. Një gjest që askush nuk do ta shohë. Një ndihmë për dikë që vuan, një fjalë e ëmbël për dikë që ndihet i vetmuar. Mbajeni llambën tuaj ndezur jo me frikë, por me shpresë. Beni është aty, në portën e amshimit, duke na pritur. Dhe deri atëherë, ai do të fluturojë mbi ne, si një Boeing që ngrihet drejt dritës së përjetshme, duke na treguar se dashuria nuk vdes kurrë, ajo thjesht ndryshon vendbanim.

Zoti i paqes, që e priti Benin në krahët e Tij, ju dhëntë forcë të vazhdoni të ecni, jo vetëm, por me Benin që ju mban për dore nga qielli. Amen.