Përkujtimi i Shën Monikës

Imagjinoni për një çast një djalë të ri që qëndron pranë xhamit të madh të një aeroporti. Sytë e tij janë të ngulur në pistë, aty ku gjigantët e hekurt, Boeing 737 që ai i njihte aq mirë, përgatiten për t'u ngritur. Ai nuk po shikon thjesht makineri; ai po shikon mundësinë e fluturimit, lirinë e hapësirës, dhe rregullin e përsosur të fizikës që mban një mjet të tillë në ajër. Ky djalë nuk është thjesht një vëzhgues; ai është një shpirt që rri zgjuar, një mendje që kërkon të kuptojë çdo detaj të horizontit.

Ky ishte Benjamin Vo. Një djalë që jetonte me një vëmendje të jashtëzakonshme ndaj botës. Dhe sot, në këtë ditë kur kisha kujton Shën Monikën, Ungjilli na drejtohet me një thirrje që duket se ishte shkruar për natyrën e Benit: “Rrini zgjuar!”.

Të rrish zgjuar nuk do të thotë thjesht të mos flesh. Në gjuhën e Ungjillit, të rrish zgjuar do të thotë të jetosh me zemër të hapur, të jesh i vëmendshëm ndaj nevojave të tjerëve, dhe të jesh gati për takimin me Zotërinë në çdo çast. Benjamin e jetoi këtë zgjuarsi në çdo qelizë të qenies së tij. Ai nuk ishte një djalë që e kalonte kohën kot. Kur ishte vetëm në klasën e katërt, ai po zgjidhte matematikën e klasës së tetë. Pse? Sepse mendja e tij ishte zgjuar. Ai nuk priste që dija t'i vinte; ai shkonte drejt saj me një kuriozitet që nuk njihte kufij.

Sot bëhen saktësisht dy muaj që kur Benjamin Đại Dương Vo u largua nga kjo botë. 13 qershori mbetet një datë që ka ndryshuar përgjithmonë peizazhin e shpirtit tuaj, Alan, Thao dhe Ryan. Dy muaj janë një kohë ku heshtja fillon të bëhet më e rëndë. Zhurma e javëve të para është fashitur, dhe tani mbetet vetëm e vërteta e asaj karrigeje të zbrazët përpara kompjuterit ku Ben studionte mjediset AWS dhe infrastrukturën cloud.

Duhet ta themi të vërtetën përpara se të kërkojmë ngushëllim: kjo zbrazëti dhemb. Dhemb sepse ishte e papritur. Dhemb sepse Ben ishte në lulëzimin e jetës. Dhemb sepse dashuria që kishit për të ishte aq e madhe, saqë asnjë kohë nuk do të mjaftonte për ta shteruar. Por pikërisht në këtë dhimbje, Shën Pali na flet sot te Korintasit me një siguri që na thyen dëshpërimin: “Besnik është Hyji”.

Pali thotë se Zoti do t'ju bëjë të qëndrueshëm deri në fund. Ai nuk thotë se rruga do të jetë e lehtë, por thotë se Zoti është besnik. Dhe ky është imazhi që dua të mbani: Besnikëria e Zotit që pasqyrohej në besnikërinë e Benit.

Mendoni për imazhin e shërbëtorit të besueshëm dhe të urtë që përmend Ungjilli. Kush është ai që jep ushqimin në kohën e duhur? Është ai që nuk mendon vetëm për vete. Benjamin, megjithëse ishte një gjeni i teknologjisë dhe i shifrave, kishte një zemër që ishte gjithmonë e zgjuar ndaj dashurisë.

Ka një histori që tregon gjithçka për 'brendësinë' e tij, për atë zgjuarsi shpirtërore që ai kishte. Kur xhaxhai i tij William pësoi ato goditje të rënda në tru, Beniamini, vetëm 15 vjeç, bëri diçka që shumë të rritur nuk do ta mendonin. Ai u tha prindërve se ishte gati të jepte të gjithë arkën e tij të kursimit për të ndihmuar. Ai nuk e theu arkën, nuk pati nevojë, por ajo ofertë ishte ushqimi i dashurisë i dhënë në kohën e duhur. Ai ishte shërbëtori i urtë që nuk i mbante pasuritë për vete, por i shihte ato si mjete për të shëruar të tjerët. Ai ishte gati të zbrazej që dikush tjetër të kishte shpresë.

Sot kujtojmë Shën Monikën. Ajo është shenjtja e durimit dhe e lotëve. Ajo qëndroi zgjuar për vite të tëra, duke u lutur për djalin e saj, Augustin. Ajo nuk u dorëzua kurrë, edhe kur dukej se gjithçka ishte e humbur. Alan dhe Thao, ju jeni si Monika në dashurinë tuaj. Ju keni qëndruar zgjuar pranë Benit, keni udhëtuar me të nëpër botë, keni ndarë pasionet e tij. Dashuria juaj ishte roja që e mbajti shpirtin e tij të ndritshëm deri në fund.

Ndonjëherë, në errësirën e këtyre dy muajve, mund të vijë tundimi i fajit. Mund të pyesni veten: “A qëndruam mjaftueshëm zgjuar? A humbëm diçka?”. Ju lutem, dëgjoni fjalën e Zotit: Sëmundja nuk është ndëshkim. Ajo nuk erdhi sepse dikush dështoi. Jezusi vetë na mëson se vuajtja nuk është pasojë e mëkatit të prindërve apo të fëmijës. Ajo është një pjesë e misterit të kësaj jete, por ajo nuk ka fuqi mbi dashurinë. Ju nuk keni humbur asgjë. Ju keni dhënë gjithçka. Çdo udhëtim në Tokyo, çdo vizitë në Lourdes, çdo pasdite duke parë avionët... ato ishin momente ku ju ishit plotësisht zgjuar me të. Dhe ato momente tani janë thesare në qiell që asnjë 'vjedhës' nuk mund t'i marrë.

Benjamin Đại Dương Vo tani ka kaluar në anën tjetër të horizontit. Emri i tij, që do të thotë “Oqean i Madh”, na kujton se jeta e tij nuk ishte një pellg i vogël që u thye, por një rrjedhë që u bashkua me oqeanin e pafund të Hyjit. Ai tani nuk ka më nevojë të presë në dritaren e aeroportit. Ai është në fluturim të përhershëm.

E imagjinoni dot Benin tani? Ndoshta duke i shpjeguar Shën Monikës se si funksionon inteligjenca artificiale, apo duke buzëqeshur me atë gigëlin e tij të ëmbël kur flet për “Con Chim Airlines”. Ai është në atë Banquet të Qiellit, bashkë me Shën Karlo Acutis, dy djem që e përdorën teknologjinë për të prekur amshimin. Ata tani po luten për ne. Ata po luten për kërkuesit dhe mjekët, që një ditë asnjë fëmijë tjetër të mos vuajë ashtu si ata.

Ryan, vëllai im i dashur, ti që ishe shoku i tij i pandarë. Kur të duket se shtëpia është shumë e qetë, kujtohu se Ben nuk ka ikur vërtet. Ai thjesht ka ndërruar formën e pranisë së tij. Ai është shërbëtori i besueshëm që tani të ruan nga lart. Ai dëshiron që ti të vazhdosh të jesh i vëmendshëm, të vazhdosh të mësosh, dhe të vazhdosh të duash me të njëjtën pastërti që kishte ai.

Çfarë mund të marrim me vete sot kur të dalim nga kjo lutje?

Jezusi thotë: “Jini gati”. Të jesh gati nuk do të thotë të jetosh me frikë nga vdekja, por të jetosh me pasion për jetën. Benjamin na la këtë trashëgimi: “të provosh është gjithçka që ka rëndësi”.

Sot, bëni një gjest të vogël që pasqyron zemrën e Benit. Ndoshta një ofertë e fshehtë, një ndihmë për dikë që ka nevojë, pa bërë zhurmë, ashtu si ai ofroi kursimet e tij. Le të jetë jeta jonë një “Con Chim Airlines” e dashurisë, që ngrihet mbi retë e trishtimit dhe na çon drejt dritës.

Benjamin, djaloshi ynë i urtë dhe i dashur, fluturo i lirë në krahët e Atit. Ne do të vazhdojmë të rrimë zgjuar këtu, duke mbajtur ndezur dritën e mirësisë sate, derisa të takohemi përsëri në portën e amshimit.

Zoti i paqes ju dhëntë forcë dhe shpresë që nuk vdes kurrë.

Amen.