Hiri i Zotit tonë Jezu Krisht, dashuria e Hyjit Atë dhe bashkësia e Shpirtit Shenjt qoftë me ju të gjithë. Në emër të Atit, e të Birit, e të Shpirtit Shenjt. Amen.
Zot, ki mëshirë. Krisht, ki mëshirë. Zot, ki mëshirë.
Imagjinoni për një çast duart e një djaloshi. Duart që lëvizin me shpejtësi mbi një tastierë, duke thurur kode komplekse që shumica e të rriturve nuk do t'i kuptonin kurrë. Duart që shtrëngojnë me forcë një raketë badminton, duke kërkuar atë goditjen e përsosur. Duart që mbajnë me kujdes një model avioni Boeing 737, duke imagjinuar fluturimin mbi re. Këto ishin duart e Benit.
Sot, në leximin e parë, Shën Pali na flet për 'punën e duarve'. Ai u kujton Selanikasve se si ai dhe shokët e tij punuan me 'mund e djersë, natë e ditë', që të mos u bëheshin barrë askujt. Pali nuk po flet thjesht për të fituar bukën e gojës; ai po flet për një model jete, për një 'traditë' që i jep dinjitet njeriut. Dhe në Psalmin 128, ne dëgjojmë premtimin e bukur: 'Do të hani frytin e punës së duarve tuaja; do të jeni të lumtur dhe do t’ju vejë mbarë'.
Por pastaj, Ungjilli na përball me një imazh tjetër të duarve. Jezusi flet për skribët dhe farisenjtë që përdorin duart e tyre për të ndërtuar varre të bukura, për të zbukuruar përmendoret e të drejtëve, ndërsa brendësia e tyre është plot me hipokrizi. Ata kujdesen për 'të jashtmen', për atë që duket, por harrojnë se bukuria e vërtetë buron nga brenda.
Sot bëhen saktësisht dy muaj që kur Benjamin Vo u largua nga kjo botë. 13 qershori duket sikur ka ndodhur në një jetë tjetër, e tamen sikur ishte dje. Dy muaj janë një kohë e vështirë. Është koha kur bota fillon të presë që ju të 'vazhdoni përpara', por për ju, Alan, Thao dhe Ryan, karrigia e zbrazët përpara kompjuterit ku Ben studionte mjediset AWS dhe infrastrukturën cloud, bërtet më fort se çdo fjalë tjetër.
Duhet ta themi të vërtetën përpara se të kërkojmë ngushëllim. Dhimbja e humbjes së një fëmije nuk është një rrugë që mbaron; është një peizazh i ri ku duhet të mësosh të ecësh. Ka mëngjese kur zgjoheni dhe për një sekondë harroni, dhe pastaj e vërteta ju godet si një dallgë e ftohtë. Ka momente kur shihni një zog në qiell apo një avion që ngrihet nga aeroporti, dhe zemra juaj thërrmohet sepse ai nuk është aty për ta parë me ju. Kjo është pesha e dashurisë. Mos nxitoni ta hiqni këtë peshë; ajo është dëshmia se sa shumë Benjamin ishte pjesë e shpirtit tuaj.
Por dëgjoni me vëmendje kontrastin që Jezusi bën sot. Ai kritikon ata që janë 'varre të zbardhura' — të bukur jashtë, por të zbrazët brenda. Benjamin Vo ishte krejtësisht e kundërta. Ai kishte një mendje brilante, një inteligjencë që mahniste mësuesit dhe familjen, por ajo 'e jashtme' gjeniale ishte vetëm një pasqyrim i asaj që ndodhej 'brenda'.
Brendësia e Benit nuk ishte e mbushur me egoizëm apo kërkim lavdie. Mendoni për atë moment që tregon aq shumë për të: kur ishte vetëm 15 vjeç dhe dëgjoi se xhaxhai i tij William po vuante pas dy goditjeve në tru. Pa asnjë shtysë, pa asnjë kërkesë, ai u ofrua të jepte gjithë arkën e tij të kursimit. Ai nuk e theu arkën, nuk pati nevojë, por ajo ofertë ishte 'punimi i duarve' të tij shpirtërore. Ai ishte gati të jepte gjithçka që kishte për dikë tjetër. Ky nuk është një 'varr i zbardhur'; ky është një tempull i gjallë i dashurisë.
Jezusi thotë: 'Pastroni më parë brendësinë'. Beniamini e mbajti brendësinë e tij të pastër përmes një mirësie të natyrshme. Ai ishte një djalë që buzëqeshte pa sforcim, që respektonte prindërit e tij me një devotshmëri të rrallë. Ai ishte 'fotokopja' e babait të tij jo vetëm në tipare, por në atë dëshirë për të ndërtuar, për të krijuar, për të kuptuar logjikën e universit. Puna e duarve të tij — qoftë në kodim, qoftë në sport — ishte gjithmonë një akt dashurie për jetën.
Shën Pali thotë në fund të leximit të sotëm: 'Zoti i paqes ju dhashtë paqe në çdo kohë dhe në çdo mënyrë'.
Kjo është kthesa e sotme. Paqja nuk vjen sepse ne kuptojmë 'pse'. Ne mund të mos e kuptojmë kurrë pse një jetë aq e bukur u këput në lulëzim. Por paqja vjen kur kuptojmë se jeta e Benit nuk ishte një rastësi, por një dhuratë e përsosur. Ai nuk u largua pa lënë asgjë; ai la pas një 'traditë' mirësie, ashtu si Pali la traditën e tij për besimtarët.
Alan dhe Thao, unë dua t'ju flas drejtpërdrejt juve. Në heshtjen e këtyre dy muajve, ndoshta keni ndjerë atë peshën e tmerrshme të pyetjes: 'A mund të kishim bërë më shumë?'. Ju lutem, hiqeni atë gur nga zemra juaj. Ju nuk keni dështuar në asgjë. Ju i keni dhënë Benit një botë plot me dashuri, udhëtime, dije dhe besim. Sëmundja nuk është një mesazh nga Hyji dhe as një dështim i kujdesit njerëzor. Ajo është një pjesë e trishtë e kësaj bote të thyer, por dashuria juaj ishte mburoja që e mbajti shpirtin e tij të paprekur nga dëshpërimi. Ju keni qenë prindër të mrekullueshëm, dhe Ben e dinte këtë. Mesazhi i tij i fundit për babanë, duke e quajtur 'babai më i mirë', nuk ishte thjesht një kartolinë; ishte e vërteta e tij e fundit.
Ryan, vëllai im i vogël, ti që ishe shoku i tij më i mirë në çdo lojë dhe në çdo aventurë. Kur sheh ato fotot tuaja me kostume kamuflazhi apo duke luajtur me Nerf, mos mendoni se ato ditë kanë mbaruar. Benjamin po të vështron. Ai është partneri yt i padukshëm tani. Ai dëshiron që ti të rritesh i fortë, të vazhdosh të luash, të vazhdosh të mësosh, sepse përmes teje, një pjesë e tij vazhdon të jetojë në këtë tokë.
Imazhi i 'Con Chim Airlines' që Beni e kishte aq shumë qejf, tani merr një kuptim të ri. Ai gjithmonë buzëqeshte kur fliste për atë kompani fluturimi imagjinare. Sot, ne besojmë se ai ka marrë fluturimin e tij më të lartë. Ai nuk është më i kufizuar nga asgjë. Ai është në atë 'Banquet të Qiellit' bashkë me Shën Karlo Acutis, dy shpirtra të rinj që e donin teknologjinë por e donin edhe më shumë Hyjin. Ata tani po ndërmjetësojnë për ne, për mjekët, për shkencëtarët, që një ditë asnjë familje tjetër të mos ketë këtë zbrazëti në tavolinë.
Në Vjetnam, në Cà Mau, një pus uji tani nxjerr ujë të pastër në emër të Benit. Ky është 'fryti i punës së duarve' të tij që vazhdon edhe pas vdekjes. Uji që jep jetë është pasqyra e shpirtit të tij — gjithmonë në lëvizje, gjithmonë i pastër, gjithmonë duke ndihmuar të tjerët.
Çfarë mund të mbajmë me vete sot kur të dalim nga kjo lutje?
Shën Pali thotë: 'Kush nuk dëshiron të punojë, as mos të hajë'. Le të punojmë ne sot për dashurinë. Mos lejoni që dita të kalojë pa bërë një gjest të vogël mirësie që nuk duket nga jashtë. Një ofertë të fshehtë të zemrës, ashtu si Ben ofroi kursimet e tij. Ndoshta një fjalë inkurajuese për dikë që po vuan, ndoshta një lutje në heshtje për një fëmijë të sëmurë. Bëjeni këtë që 'brendësia e filxhanit' tuaj të jetë po aq e ndritshme sa ishte ajo e Benit.
Benjamin Đại Dương Vo, emri yt do të thotë 'Oqean i Madh'. Oqeani nuk mbaron kurrë; ai thjesht takohet me qiellin në horizont. Edhe ti, Ben, je takuar me qiellin, por dashuria jote mbetet këtu, duke u lagur brigjet e jetës sonë me shpresë.
Zoti i paqes qoftë me ju të gjithë, sot e përgjithmonë.
Amen.
For the intentions entrusted to Ben on our prayer wall:
Të udhëhequr nga urdhërimi i Shëlbuesit dhe të formuar nga mësimi hyjnor, guxojmë të themi:
Ati ynë, që je në qiell, u shenjtëroftë emri yt; ardhtë mbretëria jote; u bëftë vullnesa jote si në qiell ashtu në tokë. Bukën tonë të përditshme na e jep sot; na i fal fajet tona, si i falim ne fajtorët tanë; e mos na lër të biem në tundim, por na liro prej së keqes. Amen.
Zoti i paqes ju bekoftë dhe ju ruajtë në dashurinë e Tij. Paqja e Krishtit mbretëroftë në zemrat tuaja sot e përgjithmonë. Amen.
✝ May almighty God bless you: the Father, and the Son, and the Holy Spirit. Amen.