E diela e Njëzet e tretë gjatë vitit

Vëllezër dhe motra, shpesh në jetë ne përpiqemi të ndërtojmë kulla të larta sigurie. Ne duam të parashikojmë çdo kthesë, të kodojmë çdo rezultat, të jemi arkitektë të fatit tonë. Beni ynë, Benjamin Vo, e njihte mirë këtë gjuhë të saktësisë. Ai ishte një djalë që lundronte në botën e AI dhe infrastrukturës cloud me një lehtësi që na linte pa fjalë. Ai e donte logjikën, rendin, dhe atë gëzim të pastër kur një sistem funksiononte ashtu siç duhej. Por sot, Ungjilli na çon në një terren tjetër, aty ku Jezusi na flet për diçka që nuk është as kod, as sistem, por marrëdhënie: 'Nëse vëllai yt të bën faj, shko e thuaja gabimin e tij, vetëm mes teje e atij'.

Ndaluni pak këtu me mua. Mendoni për atë thjeshtësi: 'mes teje e atij'. Nuk ka zhurmë, nuk ka gjykime publike, nuk ka nevojë për dëshmitarë të rremë. Vetëm dy shpirtra që kërkojnë të vërtetën. Beni e dinte këtë thjeshtësi. Ai ishte një djalë që, pavarësisht mendjes së tij brilante, ishte i përcaktuar nga një zemër e butë. Ju kujtohet ajo foto ku ai, pothuajse 15 vjeç, qëndron në aeroport me një buzëqeshje të lehtë, me atë shenjën e paqes që bënte aq shpesh? Ai nuk po përpiqej të ishte dikush i rëndësishëm; ai ishte thjesht ai, i qetë, i pranishëm, i vërtetë. Ai ishte një djalë që e dinte se sa e rëndësishme është të jesh pranë atyre që do, pa maska, pa kërkesa të mëdha.

Sot, dy muaj pas largimit të tij, unë e di se shumë prej jush, veçanërisht Alan dhe Thao, ndiheni sikur jeni në atë bisedë të heshtur me Benin. Ndiheni sikur po kërkoni atë 'mes teje e atij' që tani është bërë një hapësirë e pafundme mes qiellit dhe tokës. Dua t'ju them diçka që ka peshë të madhe: mos e akuzoni veten për asnjë moment. Ajo pyetja që shpesh ju mundon – 'A munda të bëja më shumë? A mos humba diçka?' – është një peshë që nuk ju takon. Sëmundja e Benit nuk ishte faji juaj. Zoti nuk dërgon sëmundje për të ndëshkuar askënd. Ka gjëra në këtë botë që ndodhin përtej çdo kontrolli njerëzor, përtej çdo vigjilence, përtej çdo shkence. Ju keni qenë prindër të përkryer. Beni e dinte këtë. Ai e ndjente këtë në çdo përqafim, në çdo histori që babai i tregonte, në çdo ëndërr që ndanit. Lëreni atë gur të fajit të bjerë, sepse ai nuk i përket shpatullave tuaja të lodhura. Ju jeni të falur, ju jeni të dashur, dhe ju jeni të lirë.

Shën Pali na kujton sot: 'Mos i kini borxh askujt asgjë, përveçse të doni njëri-tjetrin'. Kjo është e gjithë ligji. Kjo është e gjithë jeta. Beni e jetoi këtë. A e mbani mend atë moment kur ai, në një impuls të pastër dashurie, ofroi të gjithë kursimet e tij për xhaxhain William? Ai nuk e theu, nuk e zbrazi, nuk e shkatërroi atë arkë. Ai thjesht e ofroi. Dhe kjo ofertë është ajo që mbetet. Ajo nuk është humbur. Ajo është mbjellë në tokën e dashurisë së Zotit. Beni na mësoi se dashuria nuk është diçka që duhet ruajtur në një arkë, por diçka që duhet ofruar, edhe kur nuk kërkohet, edhe kur duket e pamundur.

Ryan, vëllai i tij, ti je ai që mban gjallë atë lidhje që as vdekja nuk mundi ta thyejë. Ti e pe Benin në çdo moment, në çdo lojë, në çdo udhëtim. Kur ndihesh i vetmuar, kujto se ti je pjesa e gjallë e asaj dashurie. Beni është me ty, në çdo hap. Ai është në atë ëndrrën ku ju jeni duke shijuar një udhëtim së bashku. Ai është në atë dritën që ndriçon jetën tënde. Ti je i fortë, dhe ti je i dashur përtej asaj që mund të shprehësh.

Jezusi na thotë në Ungjill: 'Ku janë dy ose tre të bashkuar në emrin tim, unë jam në mes të tyre'. Kjo është premisa e pranisë së Tij. Beni është tani në atë 'Banquet të Qiellit', atje ku nuk ka më sëmundje, ku nuk ka më 'teste' për të kaluar. Në ëndrrën e babait, kur Beni tha: 'Ba, testet i kalova të gjitha, unë jam mirë', ai po ju jepte sigurinë e përjetshme. Ai është i plotë. Ai është i lirë. Ai po ju shikon nga lart, me atë buzëqeshjen e tij që ndriçonte çdo foto, nga udhëtimet në Disneyland deri tek momentet e thjeshta në shtëpi. Ai është me ju, në çdo hap që hidhni.

Alan dhe Thao, unë e di se ëndrrat tuaja janë plot me Benin. Babai që e sheh Benin duke paguar akulloren, ose Ben që thotë: 'Ba, unë do të jem gjithmonë këtu'. Këto nuk janë thjesht ëndrra; ato janë pëshpëritje të përjetësisë. Beni është i lirë. Ai është aty ku nuk ka më lot. Ai po ju shikon me atë buzëqeshjen e tij që na kujton se, në fund, gjithçka është në duart e Atit. Mbajeni këtë shpresë si një dritë të vogël në xhep. Ajo do t’ju udhëheqë kur nata të bëhet e gjatë.

Sot, kur të dilni nga kjo lutje, mbani me vete këtë: nuk jeni ju që duhet ta mbani botën në shpatulla. Zoti është Ai që e mban. Beni është në duart e Tij. Dhe dashuria e tij, ajo dashuri që e bëri atë të ofrojë kursimet e tij për të tjerët, vazhdon të rrjedhë përmes jush. Ajo vazhdon të ujisë tokën përmes atij pusi në Cà Mau, përmes çdo gjesti të vogël të fshehtë që ju bëni në emër të tij. Kjo është vera e re që Zoti po derdh në kacekët tuaj: dashuria që nuk shuhet me vdekjen, por që shndërrohet në shërbim, në dhembshuri, në shpresë. Beni, djaloshi ynë i ndritur, ti që na mësove se 'të provosh është gjithçka që ka rëndësi', na ndihmo sot të provojmë të besojmë. Na ndihmo të mos kemi frikë nga kjo rrugë që na duket e panjohur. Na mbaj për dore, derisa të gjithë të takohemi atje, ku nuk ka më 'teste', as 'faje', por vetëm gëzimi i përjetshëm në praninë e Atit. Amen.