شنبه هفته نوزدهم در دوران عام — کلام روزانه

آغاز آیین

به نام پدر، و پسر، و روح‌القدس. آمین. فیض و آرامش خداوند ما عیسی مسیح با همه شما باد.

طلب بخشش

خداوندا، بر ما رحم کن. مسیحا، بر ما رحم کن. خداوندا، بر ما رحم کن.

♪ “Persian Kyrie (Version A)” — A song for Ben

کلام خدا

قرائت اول · Revelation 11:19A; 12:1-6A, 10AB

معبد خدا در آسمان گشوده شد و صندوق عهد او در معبدش دیده شد. و آیتی عظیم در آسمان پدیدار شد: زنی که خورشید را به تن داشت و ماه زیر پاهایش بود و بر سرش تاجی از دوازده ستاره قرار داشت. او باردار بود و از دردِ زایش بانگ می‌برد. سپس آیتی دیگر در آسمان پدید آمد: اژدهایی بزرگ و سرخ با هفت سر و ده شاخ و هفت دیهیم بر سرهایش. دمش ثلث ستارگان آسمان را جاروب کرد و بر زمین افکند. و اژدها پیش روی آن زن که در آستانه زایش بود ایستاد تا چون فرزندش به دنیا آید، او را ببلعد. و زن فرزندی پسر به دنیا آورد، کسی که قرار است بر همه امت‌ها با عصای آهنین حکمرانی کند. و فرزند او به سوی خدا و اورنگِ او ربوده شد. و زن خود به بیابان گریخت، جایی که مکانی برای او از جانب خدا مهیا شده بود. سپس آوازی بلند در آسمان شنیدم که می‌گفت: «اینک نجات و قدرت و پادشاهی خدای ما و اقتدار مسح‌شده او فرا رسیده است.»

قرائت دوم · 1 Corinthians 15:20-27

برادران و خواهران: مسیح از میان مردگان برخاسته و نوبر خفتگان شده است. زیرا همان‌گونه که مرگ از طریق یک انسان آمد، رستاخیز مردگان نیز از طریق یک انسان آمد. زیرا همان‌طور که در آدم همه می‌میرند، در مسیح نیز همه زنده خواهند شد؛ اما هر یک در نوبت خود: مسیح نخستین ثمره؛ سپس در هنگام آمدن او، کسانی که به مسیح تعلق دارند؛ و آنگاه پایان فرا می‌رسد، زمانی که او حکومت را به خدا و پدر واگذار می‌کند، پس از آنکه هر فرمانروایی و هر authority و قدرتی را نابود کرده باشد. زیرا او باید تا زمانی که همه دشمنان را زیر پاهای خود قرار دهد، سلطنت کند. آخرین دشمنی که نابود می‌شود مرگ است، زیرا «همه چیز را زیر پاهای او مطیع ساخته است.»

انجیل · Luke 1:39-56

در آن روزها، مریم برخاست و با شتاب به کوهستان، به شهری از یهودا رفت و به خانه زکریا وارد شد و به الیزابت سلام گفت. چون الیزابت سلام مریم را شنید، کودک در رحم او به جنبش درآمد و الیزابت از روح‌القدس پر شد و با آوازی بلند صدا زد و گفت: «متبارک هستی تو در میان زنان و متبارک است ثمره رحم تو! از کجا این سعادت نصیب من شد که مادر وخداوند من به دیدار من آید؟ زیرا اینک، همین که آواز سلام تو به گوش من رسید، کودک در رحم من از شادی به جنبش درآمد. خوشا به حال آن زن که باور کرد آنچیزهایی که از جانب خداوند به او گفته شد، به تحقق خواهد رسید.» و مریم گفت: «جان من عظمت خداوند را می‌سراید، و روح من در خدای نجات‌دهنده‌ام شادمانی می‌کند، زیرا بر حقارت کنیز خود نظر لطف افکنده است. از این پس همه نسل‌ها مرا خوشبخت خواهند خواند، زیرا آن قادر مطلق کارهای بزرگ برای من کرده است و نام او مقدس است. رحمت او نسل اندر نسل بر کسانی است که از او می‌ترسند. او با بازوی خود قدرت نشان داده و تکبرکنندگان را در تصورات دلشان پراکنده ساخته است. قدرتمندان را از اورنگ‌ها فرود آورده و فروتنان را سرافراز نموده است. گرافتادگان را با چیزهای خوب سیر کرده و ثروتمندان را تهی‌دست روانه ساخته است. او به یاری بنده خود اسرائیل شتافته، به یاد رحمت خویش، همان‌گونه که به پدران ما وعده داده بود، به ابراهیم و نسل او تا ابد.» و مریم حدود سه ماه نزد او ماند و سپس به خانه خود بازگشت.

جان من عظمت خداوند را می‌سراید و روح من در نجات‌دهنده‌ام خدا شادمانی می‌کند.

موعظه

خواهران و برادران عزیز در مسیح،

در انجیل امروز، مریم مقدس با شتاب راهی کوهستان می‌شود تا الیزابت را دیدار کند…

و چون صدای سلام مریم به گوش الیزابت می‌رسد، کودک در رحم او از شادی لبریز می‌شود.

مریم نه برای نمایش، بلکه برای آوردن نور، امید و حضور خدا گام برمی‌دارد.

آیا تا به حال دیده‌اید حضور یک انسان چقدر می‌تواند فضایی را پر از آرامش و خنده کند؟

پولس رسول در قرائت دوم به ما یادآوری می‌کند که «مسیح از میان مردگان برخاسته و نوبرِ خفتگان شده است.»

این پیام، کلامِ فتح و امید است… مرگ کلمه آخر زندگی ما نیست. آخرین دشمنی که شکست می‌خورد، مرگ است.

وقتی به بنجامین فکر می‌کنیم، نوری از این حضورِ گرم و شادی‌آفرین را در وجودش می‌بینیم.

بنجامین وو پسری بود با ذهنی فوق‌العاده باهوش، اما قلبش حتی از ذکاوتش هم صمیمی‌تر بود…

آیا آن لحظات زیبا در سفرهای خانوادگی را به یاد می‌آورید؟

وقتی Ben در سالن شلوغ فرودگاه، صبورانه کنار بچه‌های کوچک‌تر می‌نشست…

وقتی کودک خردسال خانواده دست او را محکم می‌گرفت و غرق خنده می‌شد، Ben با چه حوصله و لبخند مهربانی او را در آغوش محبتش جای می‌داد.

او بدون هیچ ادعایی، امنیت و شادی را به اطرافش می‌بخشید.

امروز دقیقاً نه هفته از روزی می‌گذرد که بن عزیز ما به خانه ابدی پر کشید…

نه هفته است که آلان و تائو عزیز، و رایان مهربان، در غیبت او، سنگینی این داغ را بر دل دارند.

اما کلام امروز به ما اطمینان می‌دهد که هیچ محبتی در چشمان خدا گم نمی‌شود.

همان‌طور که مریم می‌خواند: «خداوند بر حقارت کنیز خود نظر لطف افکنده است»، خدا به تمام اشک‌ها و صمیمیت‌های شما نظر دارد.

Benjamin که در تمام زندگی کوتاهش به مسیح تعلق داشت، اکنون در آغوش خدایی است که نوبرِ رستاخیز است.

و به همه عموها، عمه‌ها، اقوام، و عزیزانی که از راه دور این کلام را می‌شنوید — به‌ویژه فرزندانی که با درد دست‌وپنجه نرم می‌کنند و خانواده‌هایی که بار سنگینی بر دوش دارند —

بدانید که شما تنها نیستید. در میان هر رنجی، آغوش خدا گشوده است.

امروز Benjamin Vo در «میهمانی آسمان»، در کنار قدیس کارلو آکوتیس و در پناه مریم مقدس آرام گرفته است…

او از بالا با همان لبخند روشن نگاهبان شماست.

قوی بمانید و دل‌هایتان را به امیدی بسپارید که هرگز خاموش نمی‌شود.

آمین.

مراقبه

♪ “باغ درون (Version B - Majestic)” — A song for Ben

دعای مؤمنان

For the intentions entrusted to Ben on our prayer wall:

“Ben - خیلی دلم برایت تنگ شده است. لطفاً هر چقدر که دوست داری بیا و سلامی بکن. پسرم، به ما کمک کن تا بدون این‌همه درد ادامه دهیم. لطفاً برایمان دعا کن.”