یکشنبه نوزدهم زمان عادی — کلام روزانه

آغاز آیین

به نام پدر، و پسر، و روح‌القدس. فیض و آرامش خداوند ما عیسی مسیح همراه همه شما باشد.

طلب بخشایش

خداوندا، بر ما رحم کن. مسیحا، بر ما رحم کن. خداوندا، بر ما رحم کن.

♪ “Persian Kyrie (Version A)” — A song for Ben

کلام خدا

قرائت اول · 1 Kings 19:9a, 11-13a

در کوه خدا، حوریب، ایلیا به غاری رسید و در آنجا پناه گرفت. سپس خداوند به او گفت: «بیرون برو و بر کوه در حضور خداوند بایست؛ زیرا خداوند در حال گذر است.» بادی سخت و سهمگین کوه‌ها را می‌شکافت و صخره‌ها را در برابر خداوند خرد می‌کرد—اما خداوند در آن باد نبود. پس از باد، ززلزله‌ای رخ داد—اما خداوند در زلزله نبود. پس از زلزله، آتشی پدید آمد—اما خداوند در آتش نبود. و پس از آتش، صدای زمزمه‌ای بسیار آرام شنیده شد. چون ایلیا آن را شنید، صورت خود را با ردای خویش پوشاند و بیرون آمد و در ورودی غار ایستاد.

مزمور برگردان · Psalm 85:9, 10, 11-12, 13-14

R. خداوندا، محبت خود را به ما نشان ده و نجات خویش را به ما عطا فرما. آنچه را که خدای والامقام می‌گوید خواهم شنید؛ زیرا او وعده آرامش می‌دهد. یقیناً نجات او به خداسترسان نزدیک است، تا جلال او در سرزمین ما ساکن شود. R. خداوندا، محبت خود را به ما نشان ده و نجات خویش را به ما عطا فرما. محبت و حقیقت به هم می‌رسند؛ عدالت و سلامتی یکدیگر را می‌بوسند. حقیقت از زمین می‌روید و عدالت از آسمان نظر می‌افکند. R. خداوندا، محبت خود را به ما نشان ده و نجات خویش را به ما عطا فرما. خداوند برکات خود را عطا خواهد کرد و سرزمین ما محصول خود را خواهد داد. عدالت پیشاپیش او گام برمی‌دارد و راه قدم‌های او را آماده می‌سازد. R. خداوندا، محبت خود را به ما نشان ده و نجات خویش را به ما عطا فرما.

قرائت دوم · Romans 9:1-5

برادران و خواهران: در مسیح راست می‌گویم و دروغ نمی‌گویم؛ وجدان من نیز در روح‌القدس بر این امر شهادت می‌دهد که اندوهی بزرگ و دردی مداوم در دل دارم. زیرا آرزو می‌کردم که کاش خودم به خاطر قوم و خویشاوندان جسمانی‌ام ملعون و از مسیح جدا می‌شدم. ایشان بنی‌اسرائیل هستند؛ پسرخواندگی، جلال، پیمان‌ها، عطای شریعت، عبادت و وعده‌ها از آنِ ایشان است؛ پدران از آنِ ایشانند و از نسل آنان طبق جسم، مسیح آمد، که بر همه چیز والا و خدای متبارک تا ابدالآباد است. آمین.

انجیل · Matthew 14:22-33

پس از آنکه عیسی مردم را خوراک داد، بلافاصله شاگردان را وادار کرد که سوار قایق شوند و پیش از او به آن سوی دریا بروند، تا خود مردم را مرخص کند. پس از مرخص کردن مردم، او تنها به بالای کوه رفت تا دعا کند. چون شب شد، او در آنجا تنها بود. در این میان، قایق که کیلومترها از ساحل دور شده بود، گرفتار موج‌ها شده بود، زیرا باد مخالف بود. در پاس چهارم شب، عیسی در حالی که بر روی دریا راه می‌رفت، به سوی آنان آمد. وقتی شاگردان او را دیدند که بر روی دریا راه می‌رود، ترسان شدند و گفتند: «این یک روح است!» و از ترس فریاد کشیدند. اما عیسی بلافاصله با آنان سخن گفت و فرمود: «شجاع باشید! من هستم، نترسید.» پطرس در پاسخ به او گفت: «خداوندا، اگر تو هستی، به من دستور بده تا روی آب به سوی تو بیایم.» عیسی فرمود: «بیا.» پطرس از قایق پیاده شد و بر روی آب به راه افتاد تا به سوی عیسی برود. اما وقتی شدت باد را دید، ترسید و چون داشت غرق می‌شد، فریاد زد: «خداوندا، مرا نجات بده!» عیسی بلافاصله دست خود را دراز کرد، او را گرفت و به او گفت: «ای کم‌ایمان، چرا شک کردی؟» وقتی سوار قایق شدند، باد آرام گرفت. کسانی که در قایق بودند، او را پرستش کردند و گفتند: «به‌راستی تو پسر خدا هستی.»

خداوندا، محبت خود را به ما نشان ده و نجات خویش را به ما عطا فرما.

موعظه

خواهران و برادران عزیز در مسیح،

امروز کلام خدا ما را به میان طوفان‌ها و سکوت‌ها می‌برد…

در قرائت اول، ایلیا نبی بر بالای کوه ایستاده است. بادی سهمگین صخره‌ها را می‌شکافد، زلزله زمین را می‌لرزاند و آتش می‌سوزاند… اما خداوند در هیچ‌یک از آن‌ها نیست. خدا در چه بود؟ در «صدای زمزمه‌ای بسیار آرام»…

و در انجیل، شاگردان را در میان امواج خروشان دریا می‌بینیم که از ترس فریاد می‌کشند. اما عیسی در میان همان طوفان به سوی‌شان می‌آید و می‌گوید: «شجاع باشید! من هستم، نترسید.»

گاهی ما خدا را در هیجان‌های بزرگ می‌جوییم، اما او اغلب در آرامشی عمیق و زلال با ما سخن می‌گوید.

وقتی به بنجامین فکر می‌کنیم، دقیقاً همین آرامش و تمرکزِ زیبا را در او می‌بینیم.

بنجامین وو پسری بود با ذهنی فوق‌العاده درخشان و منطقی؛ ذوقی سرشار برای حل مسائل پیچیده ریاضی و دنیای برنامه‌نویسی… او ساعت‌ها با صبوری و تمرکزی خیره‌کننده کدهای نرم‌افزاری می‌نوشت. بن نیازی نداشت برای اثبات هوشش غوغا به پا کند؛ تمرکز آرام، روح صبور و قلب مهربان او مانند همان «زمزمه آرام» بود که حضور خدا را در خود داشت.

امروز درست هشت هفته از روزی می‌گذرد که بن عزیز ما به خانه ابدی پر کشید…

هشت هفته است که آلان و تائو عزیز و رایان مهربان در میان طوفانی از اندوه گام برمی‌دارند.

در میان این امواج، گاهی دل‌های داغدار در خلوت خود می‌پرسند: «آیا ما کوتاهی کردیم؟ آیا می‌توانستیم جلوی این طوفان را بگیریم؟»…

ای عزیزان، به کلام عیسی گوش فرادهید. رنج و بیماری، تقصیر یا مجازات هیچ‌کس نیست. طوفان‌ها از ناچاریِ جهانِ خاکی می‌آیند، نه از کوتاهیِ کسانی که عشق ورزیدند. شما هیچ کوتاهی نکردید. این بار سنگینِ خودسرزنشی را از دل‌هایتان بردارید. خدا شما را سرزنش نمی‌کند؛ او با محبتی بی‌کران شما را در آغوش می‌کشد.

وقتی پطرس فریاد زد: «خداوندا، مرا نجات بده!»، عیسی بلافاصله دستش را دراز کرد و او را گرفت…

امروز نیز عیسی دست مهربانش را به سوی آلان، تائو و رایان دراز کرده است.

بنجامین گم نشده است. او در آن سوی طوفان، در آغوش آرام خداوند، همراه با قدیس کارلو آکوتیس و در پناه مریم مقدس قرار دارد، جایی که بادها برای همیشه آرام گرفته‌اند.

و به همه عموها، عمه‌ها، اقوام، و کسانی که از راه دور با ما همراهید — به‌ویژه فرزندانی که با رنج و بیماری روبرو هستند و خانواده‌هایی که بار سنگینی بر دوش دارند —

بدانید که عیسی امروز به شما نیز می‌گوید: «شجاع باشید! من هستم، نترسید.»

بیایید در سکوتِ قلبمان به آن زمزمه آرام الهی گوش سپاریم و با امید به فردا بنگریم.

آمین.

مراقبه

♪ “باغ درون (Version B - Majestic)” — A song for Ben

دعاهای عمومی

For the intentions entrusted to Ben on our prayer wall:

“سلام بن - توی هواپیما نشستم و به تو فکر می‌کنم. زندگی خیلی کوتاهه. هنوز باورم نمی‌شه که دیگه پیش ما نیستی. ممنون که ۱۵ سال روی این زمین پسرم بودی. امیدوارم روزی در بهشت برای همیشه دوباره به تو بپیوندم. در این میان، لطفاً همان‌طور که در خواب‌هایم به من قول دادی، «مواظب» پدر و مادرت باش. خیلی دوستت دارم بن.” — Dad