دوشنبه هفته هفدهم زمان عادی — کلام روزانه

گشایش

به نام پدر و پسر و روح‌القدس. آمین.
فیض و آرامش خداوند با شما باد، خواهران و برادران عزیز در مسیح.

توبه

خداوندا، ما را ببخش. مسیحا، بر ما رحم کن. خداوندا، ما را ببخش.

♪ “Persian Kyrie (Version B)” — A song for Ben

کلام خدا

قرائت اول · Jeremiah 13:1-11

کلام خداوند بر من نازل شد: «برو و لنگ کتان بخر؛ آن را به کمرت ببند، اما آن را در آب نگذار.» من لنگ را خریدم، همانطور که خداوند فرمان داده بود، و آن را پوشیدم. بار دوم کلام خداوند بر من چنین نازل شد: «لنگی را که خریده‌ای و پوشیده‌ای بردار، و اکنون به فرات برو؛ آن را در شکاف صخره‌ای پنهان کن.» من، مطیع فرمان خداوند، به فرات رفتم و لنگ را دفن کردم. پس از مدتی طولانی، خداوند به من گفت: «اکنون به فرات برو و لنگی را که به تو گفتم آنجا پنهان کنی، بیاور.» دوباره به فرات رفتم، لنگ را از جایی که پنهان کرده بودم بیرون آوردم. اما فاسد شده بود، به هیچ دردی نمی‌خورد! سپس پیام از خداوند بر من نازل شد: «خداوند چنین می‌گوید: من نیز غرور یهودا را فاسد خواهم کرد، غرور بزرگ اورشلیم را. این قوم شریر که از اطاعت کلام من سر باز می‌زنند، که در سرسختی قلب‌هایشان گام برمی‌دارند، و خدایان بیگانه را برای پرستش و خدمت کردن دنبال می‌کنند، مانند این لنگ خواهند بود که به هیچ دردی نمی‌خورد. زیرا همانطور که لنگ به کمر انسان می‌چسبد، من نیز تمام خاندان اسرائیل و تمام خاندان یهودا را به خود چسبانده بودم، خداوند می‌گوید؛ تا قوم من، شهرت من، ستایش من، و زیبایی من باشند. اما آنها گوش ندادند.»

مزمور پاسخگو · Deuteronomy 32:18-19, 20, 21

پاسخ: تو خدایی را که تو را آفرید، فراموش کرده‌ای. صخره‌ای را که تو را به وجود آورد، فراموش کردی، خدایی را که تو را آفرید، فراموش کردی. وقتی خداوند این را دید، از پسران و دخترانش بیزار و خشمگین شد. پاسخ: تو خدایی را که تو را آفرید، فراموش کرده‌ای. او گفت: «من چهره خود را از آنها پنهان خواهم کرد، و خواهم دید که چه بر سرشان خواهد آمد. چه نژاد بی‌وفایی هستند، پسرانی که هیچ وفاداری در آنها نیست!» پاسخ: تو خدایی را که تو را آفرید، فراموش کرده‌ای. «چون آنها مرا با 'خدایان دروغین' خود تحریک کردند و با بت‌های بی‌ارزش خود مرا خشمگین ساختند، من نیز آنها را با 'قومی بی‌اهمیت' تحریک خواهم کرد؛ با ملتی نادان آنها را خشمگین خواهم ساخت.» پاسخ: تو خدایی را که تو را آفرید، فراموش کرده‌ای.

انجیل · Matthew 13:31-35

عیسی تمثیلی را برای جمعیت بیان کرد: «ملکوت آسمان مانند دانه خردلی است که شخصی گرفت و در مزرعه خود کاشت. این کوچک‌ترین بذرهاست، اما وقتی رشد کند، بزرگترین گیاهان می‌شود و بوته بزرگی می‌گردد، و پرندگان آسمان می‌آیند و در شاخه‌های آن لانه می‌کنند.» او تمثیل دیگری به آنها گفت: «ملکوت آسمان مانند خمیرمایه‌ای است که زنی گرفت و با سه پیمانه آرد گندم مخلوط کرد تا تمام خمیر ور آمد.» عیسی همه اینها را با تمثیل برای جمعیت بیان کرد. او فقط با تمثیل با آنها سخن می‌گفت، تا آنچه از طریق نبی گفته شده بود، محقق شود: «من دهان خود را با تمثیل‌ها باز خواهم کرد، آنچه را که از بنیاد جهان پنهان بوده است، اعلام خواهم نمود.»

تو خدایی را که تو را آفرید، فراموش کرده‌ای.

موعظه

خواهران و برادران عزیز در مسیح،

امروز در کلام خدا، با دو تمثیل کوچک اما پرمعنا از ملکوت آسمان روبرو می‌شویم. در قرائت اول، ارمیا نبی، از خداوند نقل می‌کند که چگونه خداوند از یک لنگ کتان برای نشان دادن غرور و سرکشی قومش استفاده می‌کند. خداوند می‌گوید: «همان‌طور که لنگ به کمر انسان می‌چسبد، من نیز تمام خاندان اسرائیل و تمام خاندان یهودا را به خود چسبانده بودم.» اما آنها گوش ندادند و فاسد شدند.

و در انجیل، عیسی دو تمثیل بسیار زیبا و امیدبخش را برای ما بازگو می‌کند: تمثیل دانه خردل و تمثیل خمیرمایه. او می‌گوید: «ملکوت آسمان مانند دانه خردلی است که شخصی گرفت و در مزرعه خود کاشت. این کوچک‌ترین بذرهاست، اما وقتی رشد کند، بزرگترین گیاهان می‌شود و بوته بزرگی می‌گردد، و پرندگان آسمان می‌آیند و در شاخه‌های آن لانه می‌کنند.» و سپس تمثیل خمیرمایه: «ملکوت آسمان مانند خمیرمایه‌ای است که زنی گرفت و با سه پیمانه آرد مخلوط کرد تا تمام خمیر ور آمد.»

این دو قرائت امروز چه چیزی به ما می‌گویند؟ به خصوص در این روزها که شش هفته از بازگشت بنجامین وو به خانه ابدی می‌گذرد. قرائت اول ما را به یاد می‌آورد که چگونه غرور و سرکشی می‌تواند ما را از خدا دور کند و فاسد سازد. اما انجیل… انجیل به ما امید می‌دهد، امید به رشد، امید به تاثیرگذاری، حتی از کوچکترین آغازها.

بن، با آن روح مهربان و لبخند همیشگی‌اش، نمونه‌ای از همین دانه خردل بود. او شاید در نگاه اول، کودکی بیش نبود، اما تاثیر او، مانند آن دانه خردل، در زندگی اطرافیانش بسیار بزرگ بود. به یاد دارم که چقدر از موفقیت‌های ورزشی‌اش لذت می‌برد، مثلاً وقتی در تیم بدمینتون پذیرفته شد. این یک شادی خالص بود که با تمام خانواده‌اش به اشتراک گذاشته شد. این یک دانه کوچک از شادی و تلاش بود که در قلب او کاشته شد و رشد کرد و به دیگران نیز شادی بخشید. او نشان داد که چگونه یک روح مهربان و یک قلب پر از اشتیاق، می‌تواند مانند خمیرمایه، در زندگی اطرافیانش نفوذ کند و همه چیز را دگرگون سازد.

آلان و تائو عزیز، رایان، و همه خانواده و دوستان بنجامین… می‌دانم که اندوه شما عمیق است. شاید در این لحظات احساس می‌کنید که کوچک و آسیب‌پذیر هستید، مانند آن دانه خردل در ابتدا. اما کلام خدا امروز به ما می‌گوید که ملکوت آسمان در همین کوچکترین‌ها نهفته است. بنجامین اکنون در آغوش آن خدایی است که از کوچکترین دانه، بزرگترین درخت را می‌آفریند. او در ملکوت خداست، جایی که شادی و تاثیر او تا ابد باقی خواهد ماند و مانند خمیرمایه، عشق او همچنان در قلب‌های شما کار می‌کند.

اجازه دهید زندگی بنجامین، آن لبخند درخشان و روحیه مهربانش، ما را به یاد آورد که چگونه حتی کوچکترین اعمال عشق و مهربانی ما، می‌تواند تاثیرات بزرگی داشته باشد. چگونه مانند دانه خردل و خمیرمایه، می‌توانیم ملکوت خدا را در جهان خود بسازیم. و برای همه کسانی که از راه دور با ما همراه هستند، به خصوص کودکان دیگری که رنج می‌برند، و هر خانواده‌ای که صلیب سنگینی را حمل می‌کند: خداوند شما را می‌بیند. او نام شما را می‌داند. او شما را در آغوش می‌گیرد و هرگز شما را تنها نمی‌گذارد. به نام او امید داشته باشید. آمین.

مراقبه

♪ “باغ درون (Version A - Reverent)” — A song for Ben

نیایش همگانی

For the intentions entrusted to Ben on our prayer wall:

“دلم خیلی برایت تنگ شده پسرم - بهترین دوستم - هم‌بازی PS5 من! لطفاً مراقب خانواده‌مان باش.” — Dad